Monday, December 27, 2010

అయ్యబాబోయ్ సాహితి కి రెండేళ్ళట !!!!!!!!!!!!!!



కొత్త పోస్ట్ హారం, మాలిక లో వెంటనే కూడలి లో పది నిమిషాలు ఆలశ్యముగా విడుదలైంది . ఎలా నడుస్తుందో ఏమో ? కూడలి నుండి 63 టికెట్స్ అమ్ముడయ్యాయట . హారం నుంచి 49 , మాలిక నుంచి 26 అమ్ముడయ్యాయని స్టేట్స్ చెపుతోంది ! స్చప్ . . . అంతేనా ???? మొత్తం 200 లైనా కాలేదు (((( . . . . . ఈ గ్రాఫ్ ఎప్పటికి పైకి పోను ? కామెంట్స్ కూడా 8 ఏ వచ్చాయి , , , , ,

కొత్త పోస్ట్ రాసినప్పుడల్లా , కోట్లు గుమ్మరించి కొత్త సినిమాను విడుదల చేసిన నిర్మాతను మించి ఆత్రుత , టెన్షన్ :) అవును మరి కోటి కోటి ఆలోచనలు చేసి రాస్తాను కదా ఆమాత్రం ఆత్రుత వుండదేమిటి ?:-)అలా అని అన్ని పోస్ట్ల కూ ఆ ఆత్రుత వుండదు . చాలా బాగా రాసాను అనుకున్నదానికే , రామచరణ్ సినిమానో , జూనియర్ యంటీఅర్ సినిమానో కోట్ల తో నిర్మించి , విడుదల చేసి , రిజల్ట్ కోసం అన్ని కేంద్రాల లోని తన ఏజంట్ల కు కాల్ చేసి , ఎప్పటికప్పుడు ఎలా నడుస్తోందో తెలుసుకుంటూ వుండే నిర్మాతలా ఫీలైపోతూవుంటాను ! టెన్షన్ పడిపోతూవుంటాను . కాని అదేమిటో నేను బాగున్నది అనుకున్న పోస్ట్ కు టుక్కూ . . . టుక్కూ . . . టుక్కూ అనుకుంటు రెండో మూడో కామెంట్స్ వస్తాయి :)

అసలు రెండు సంవత్సరాల క్రితం బ్లాగ్ మొదలు పెట్టినప్పుడు రెండు సంవత్సరాలు బ్లాగ్ వ్రాస్తానని నేనేమాత్రమూ ఊహించలేదు . ఏదో కొన్ని రోజు వ్రాసి ఆపేస్తాననుకున్నాను .రాస్తూనే వున్నాను . పైగా ఈ ఎదురుచూపులు ! ఇంకా ఆపైన ఐదు బ్లాగులు ! అంతేనా బుక్స్ అండ్ గర్ల్స్ ఫ్రెండ్స్ కు ఫస్ట్ గెస్ట్ ఆథర్ ని ! అంతేనా ? చిత్రమాలిక కూ మొదటి అథిది రచయిత్రినే :) ఏమిటో అంతా మాయ , కల ! కమ్మటికల :)

సాహితి కి జన్మదిన శుభాకాంక్షలు .

శ్రీలలిత గారు , ఈ కార్డ్ చేసి కానుకగా పంపారు .అభిమానము తో వచ్చిన కానుకను మరి అందుకోకుండా వుండగలనా ? థాంక్ యు శ్రీలలిత .



ఇంకా ఎవరైనా కానుకలు ఇద్దామనుకుంటే ఇచ్చేయండి . ఎంతైనా రెండు సంవత్సరాల పాపాయే కదా ! అందుకే ఈ పుట్టినరోజు కు కానుకలు స్వీకరించబడవు అని రిస్ట్రిక్షన్ పెట్టలేదు :))

Wednesday, December 22, 2010

ప్రమదావనం పండుగ



ఈ రోజు మా ప్రమదావనం పండుగ . ఇదేమి పండుగ పేరు వినలేదే అంటున్నారా ? అవునండి ఇది మాకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన పండుగ . మా అందరికీ స్నేహితురాలు , హితురాలు , మాలో కొందరికి బ్లాగ్ గురువు , ఈ ప్రమదావనం రూపకర్త జ్యొతి పుట్టిన రోజు .
మరి మా గురూజీ పుట్టిన రోజు న షడ్రుచుల తో విందివ్వాలా ? ,
వీనుల కింపైన పాటలు వినిపించాలా ?
చక్కనైన చిత్రాలు తీయాలా ?
అమ్మో అమ్మో ఎంత హడావిడి . మీతో మాట్లాడేందుకు టైం లేదు . మా పార్టీ అయ్యాక ఆ విశేషాలతో అభినందనమాల లో కలుద్దాం * * * * *

Saturday, December 18, 2010

అమ్మ నా కోడలా :)))))




అనగ అనగా ఒక వూళ్ళో కాంతమ్మ అని వొకావిడ వుంది . అదిగో . . . అంత వూళ్ళో కాంతమ్మ అనే వొకావిడేనా ఇంకెవరూ లేరా అని చచ్చు , పుచ్చు ప్రశ్నలడగద్దు . కథ పక్క దారి పడుతుంది . సరే ఆవిడకొక చక్కని చుక్క లాంటి కూతురుంది . ఆ అమ్మాయి పేరు చుక్క . ఓరోజు కాంతమ్మ చెరువు కు నీళ్ళు తేవటానికి , చుక్కను వెంట పెట్టుకొని వెళ్ళింది . చెరువు లో బిందెతో నీళ్ళు ముంచి , బిందెను ఎత్తబోయింది చుక్క . కాలు బురదలో పుసుక్కున జారి ఆ బిందె తో సహా బుళ్ళుక్కుమని నీళ్ళలో మునిగిపోయింది చుక్క . అయ్యో అయ్యో అని కాంతమ్మ కేకలు పెట్టసాగింది . అప్పుడు చక్కనైన ఓ అబ్బాయి వచ్చి , బాధపడకండి , నేను మీ అమ్మాయిని తీసుకొస్తాగా అన్నాడు . మా బాబే మాబాబే నీపేరిమిటినాయనా అంది కాంతమ్మ . ' దాని మొగుడు ' అని చెప్పి గబుక్కున చెరువులోకి దూకాడు దాని మొగుడు . చుక్కను రక్షించి , బయటకు తెచ్చి లాఘవంగా గుర్రమెక్కించుకొని వస్తానత్తా అని దౌడుతీసాడు . చుక్క కూడా కిల కిలా నవ్వుకుంటూ ప్రియుడి సరసన కూర్చొని తుర్రుమన్నది గమనించని కాంతమ్మ లబో దిబో మంటూ ఏడవసాగింది . అప్పుడు దారిన వెళుతున్న వాళ్ళు ఏందుకేడుస్తున్నావు అంటే నా కూతురి ని వాడెత్తుక పోయాడు అన్నది . అయ్యో ఎవరువాడు అని అడిగారు దారినపోయే దానయ్యలు . దాని మొగుడు బాబూ . మా చుక్కను వాడినుంచి రక్షించండి అని ఆదానయ్యలను వేడుకుంది కాంతమ్మ . అంత దాని మొగుడు దాన్నెత్తుకు పోతే ఏడుస్తావేమిటి అని పకపక నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయారు దానయ్యలు . . . . . .

ఏమిటీ పొద్దున్నే కథలు చెపుతున్నావు , పనీపాటా లేదా అంటే ఎందుకు లేదు ? ఇప్పుడే బ్రేక్ఫాస్ట్ ముగించి వచ్చా . ఓ పది రోజుల క్రితం మా అబ్బాయి యు.యస్ నుంచి వచ్చాడు . రెండు నెలల క్రితమే ఇక్కడి నుంచి యు.యస్ కు షిఫ్ట్ అయ్యారులెండి . పని మీద ఇటొచ్చాడు . వాడంతే వాడి కాళ్ళకు చక్రాలున్నాయి . ఎప్పుడే దేశం లో , ఏవూళ్ళో వుంటాడో వాడికే తెలీదు ! ఐందా , సరే పిల్లగాడు అంత దూరము నుంచి వచ్చాడు కదా అని రోజూ ఏదో చేసిపెడుతునే వున్నాకాని , ఈ రోజు పొద్దుటి నుంచి కాస్త సుస్త్ గా వుండి గోధుమరవ్వ ఉప్మా చేసాను . మా వాడికి ఉప్మానే ఎక్కదు . అందులో గోధుమరవ్వది .నిన్న తెచ్చిన పుల్లారెడ్డి స్వీట్లు రెండు , మొన్న తెచ్చిన వెల్లంకి చక్కిలాలు రెండు కసా పిసా నములుతూ అబ్బా ఏమిటి మాతే ఈ ఉప్మా ? అన్నాడు మావాడు . నిన్న రాత్రి రగడా కట్లెట్ చేసాను . మొన్న చాట్ చేసాను . ఆలూ పరోఠా , మూలీ పరోఠా , పాలక్ పూరీ ఇలా రోజు చేస్తునేవున్నానుకదరా ఓరోజు ఉప్మా చేస్తే గొణుగుతావు . ఐనా నేను వైన వైనాలు గా వండలేను బాబూ మీ అవిడను వండమను అని నేను , మా ఆవిడను ఇబ్బందిపెట్టకురా వండిందేదో తిను అని మా ఆయనా క్లాసులుపీకితే ఓ చెంచాడు తిని పైకి వాడి రూములోకి వాడు , బాల్కనీ లోకి నేనూ , ఆఫీస్ కు మావారూ , ఎక్కడివాళ్ళం అక్కడ సద్దుకున్నాము .

బాల్కనీ లో కుర్చీలో సెటిలై పేపర్ తీసాను . ఈ సారి న్యూ ఇయర్ పార్టీలు ముందుగానే చేసుకుంటున్నారట . ఆ వార్త చదువుతూ వండగా మేడం అని వినిపించింది . ఎవరా అని చూస్తే ఓ కొరియర్ బాయ్ చేతులో కంట్రీ ఓవెన్ పాకెట్ పట్టుకొని వున్నాడు . ఏమిటీ అంటే అనుపమ గారు , బిపిన్ గారికి యు. యస్ నుంచి ఆర్డర్ చేసారండి అన్నాడు . ఓహో వీళ్ళూ న్యూ ఇయర్ పార్టీ ముందుగానే చేసుకుంటున్నారా , కేక్ పంపినట్లుంది అనుకొని బిపు ను పిలిచాను . బిపు వచ్చి తీసుకొని , కంట్రీ ఓవన్ నుంచి వెజ్ పఫ్ లు పంపింది అను అన్నాడు . హోరినీ అప్పుడే ఎప్పుడు చెప్పావురా గోధుమరవ్వ ఉప్మా చేసానని నువ్వు తినలేదనినూ అని బోలెడు హాచర్యం ప్రకటించా !!!!!

హి హి హి నేను చెప్పలేదు మాతే అన్నాడు బిపు .

ఐతే మీ ఆవిడకు సిక్స్త్ సెన్సా అన్నాను నవ్వుతూ .

యెప్ అని నవ్వుకుంటూ వాళ్ళావిడ పంపిన వెజ్ పఫ్స్ తీసుకొని లోపలికి తుర్రు మన్నాడు !!!!!

అవును మరి వాళ్ళావిడ వాడికి పంపింది :)))

Wednesday, December 15, 2010

కదంబమాలిక -3

బ్లాగులో రాసేది ఒకే పోస్టు . ఒకే అంశం. లేదా ఒకే కథ.. కాని పది మంది కలిసి ఒకే కథను రాస్తే. అదే ఒక్కో పుష్పం కలిసి తయారు చేసే అందమైన కదంబమాలిక. అలాగే ఈ బ్లాగర్లు ప్రతి వారం ఒక్కొరుగా ఈ కథను అందిపుచ్చుకుని కొనసాగిస్తారు . కొత్తగా చేయాలనే కోరికతో ప్రమదావనం సభ్యులు కొందరు చేసే ఈ ప్రయోగాన్ని మీరు సహృదయంతో పరిశీలించి, సరిదిద్ది, ప్రోత్సహిస్తారని కోరుతున్నాను..


ఈ కదంబమాలిక లోని మొదటి భాగం సురుచి లో జ్ఞానప్రసూన గారు , రెండో భాగం మమత రెడ్డి గారు ప్రభాతకమలం లో వ్రాయగా , మూడో భాగం నేను వ్రాస్తున్నాను . ఇలా అందరమూ కలిసి గొలుసుకట్టు కథ రాద్దామని శ్రీలలిత ప్రతిపాదించగానే , అందరమూ ఉత్సాహంగా సరే నని అమోదించేసాము . నాలాగా కథలు వ్రాయటము రానివారికి జ్యోతి , శ్రీలలిత సహాయమందిస్తామన్నారు . అంతే ' ధైర్యే సాహసే లక్ష్మీ ' అని , వారి అండ , దండ చూసుకొని దూకేసాను . జ్యోతి గారు , శ్రీలలిత గారు , మీ ప్రోత్సాహానికి ధన్యవాదాలండి . నేను ఇంత వరకూ కథలు వ్రాయలేదు . ఇదే మొదటి సారి . మరి ఎలా వ్రాసానో ఏమో ? కొంచం టెన్షన్ గానే వుంది . ఏమైనా తప్పులుంటే నవ్వకండెం ! ఇహ కథ చదవండి . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ఊ ఊ ఇక పని సంగతి చూడు పిల్లలకు స్కూల్ కు ఆలశ్యం అవుతోంది అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది నారాయణమ్మ .

అమ్మా నేను పోతున్నా , మళ్ళొచ్చి చేస్తా అని జానకి వెళ్ళి పోయింది .
ఇంతలో 'రోజా ' అని గట్టిగా పిలిచాడు భాస్కర్ . వస్తున్నానండీ అంటూ వెళ్ళింది సరోజుని . చూడు , నా షర్ట్ హాండ్ కు బటన్ వూడి పోయింది . అసలు నువ్వు నా సంగతి పట్టించుకోవటమే మానేసావు . నా సాక్స్ , హాంకీ ఏవీ ? నా సెల్ చార్జింగ్ కు పెట్టనే లేదు . ఒక్కో పని పదిసార్లు చెప్పాల్సి వస్తోంది . అసలు రోజంతా ఏచేస్తున్నావు ? అని గట్టి గట్టిగా అరవటము మొదలు పెట్టాడు భాస్కర్ . భర్త అరుపులకు కళ్ళలోనించి దుమికే నీటిని అదిమేసి , మౌనముగా బటన్ కుట్టి ఇచ్చి , హంకీ , సాక్స్ తీసి ఇచ్చింది . అమ్మా నాకు అత్త జడవేయలేదు అని ఏడుస్తూ వచ్చింది కీర్తి . భోజనాల గదిలోనుంచి అమ్మా అని అరుస్తున్నాడు శ్రీకర్ . కీర్తి కి జడవేస్తూ అటెల్లింది సరోజిని . సరోజిని ని చూడగానే నారాయణమ్మ ఎటెళ్ళావు ? నేను జరుగుతున్నాకాని నాపని జరగటము లేదన్నట్లున్నావమ్మాయ్ . ఈ అనిత ఏదీ ? పొద్దుటి నుంచి కనిపించలేదు . ఈ మద్య పిల్ల కూడా మాటా పలుకూ లేకుండా వుంటోంది అన్నది . సరోజిని అనిత ను పిలుద్దామని అనుకునేలోగానే , చిన్నగా అనిత భోజనాల గది లోకి వచ్చింది . పిల్ల ల తో సమానము గా అల్లరి చేస్తూ ఉషారుగా వుండే అనిత , ఈ మద్య ఇలా డల్ గా ఎందుకు వుంటోందా అని దిగులు పడుతున్నారు , నారాయణమ్మ , సరోజిని . అనిత , నారాయణమ్మ భర్త శ్రీరాం గారి అన్నయ్య గారి అమ్మాయి . అనిత కు ఐ .ఏ .యస్ చదవాలి అన్న కోరిక . చదువంటే అమితమైన ప్రేమ . అది గుర్తించే , శ్రీరాం గారు వాళ్ళ అన్న గారి ని ఒప్పించి , వూరి నుండి తీసుకొచ్చి , తన దగ్గరే వుంచుకొని ,కాలేజ్ లో , ఇంటర్ లో చేర్చారు . అనిత చాలా చురుకైనది . బాబాయి ఇంట్లో ని పిల్ల లా కలిసిపోయి , పిన్ని కి చేదోడు గా వదిన తో స్నేహము గా , పిల్లలకు ప్రియమైన అత్త గా కలిసిపోయింది . అందుకే ఈ మద్య అనిత డల్ గా వుంటే తల్లడిల్లుతున్నారు నారయణమ్మా , సరోజిని .

పిల్లలను బుజ్జగించి , తినిపించేసరికి స్కూల్ ఆటో రానే వచ్చింది . గబ గబా పిల్లలను తీసుకెళ్ళి ఆటో ఎక్కించి , రోజులా ఆటో డ్రైవర్ కు జాగ్రత్తలు చెప్పింది సరోజిని . పిల్లలు టాటా చెప్పి వెళ్ళిపోయారు . భాస్కర్ , అనిత కూడా వెళ్ళాక చూస్తే , కూరల బండి దగ్గర మామగారు కనిపించారు . ఆయన కూరల బేరం ఇప్పటో తెమిలేటట్లు లేదనుకొని , ఆయన చేతిలో వున్న సరుకుల సంచీ తీసుకొని లోపలికి నడిచింది సరోజిని .
" మీ మామగారు , వచ్చారేమిటి ? " అడిగింది నారాయణమ్మ .
" అవునత్తయ్యా , బయట రాజమ్మ దగ్గర కూరలు బేరమాడుతున్నారు " అంది సరోజిని .
" ఊమ్హ్ , ఇహ ఇప్పట్లో కూరలొచ్చినట్లే , నేను వండి నట్లే " నిట్టూర్చింది నారాయణమ్మ . అంతలోనే లోపలి కొచ్చి కూరలు భార్య కిచ్చి , ' టిఫిన్ పెట్టేదేమన్నా వుందా లేదా ? నీ పూజలైనాయా ' అడిగారు శ్రీరాం గారు .
టిఫిన్లూ , ఆ తరువాత భోజనాలూ , ఆ తరువాత పిల్లలకు టిఫిన్లూ , రాత్రి భోజనాలూ . . . అబ్బ ఎంతసేపటికీ తిండి గోలే ! విసుగొచ్చేస్తోంది . కాసేపు ఏదైనా పుస్తకం చదువుకుందామన్నా వీలు చిక్కటము లేదు . మళ్ళొస్తా అని వెళ్ళిన జానకి వచ్చేజాడలేదు . సందున నాలుగు బకెట్ల బట్టలు పిలుస్తున్నాయి . ఇల్లంతా ఖంగాళిగా వుంది . మొగుడుగారినోసారి తీసుకొచ్చి , చూపించి , ఓ మొట్టికాయ వేస్తే ఎలావుంటుంది ? . మొగుడిని మొట్టటమే ! తన ఊహకు , తనే నవ్వుకుంది సరోజిని . ఏమైనా చేయక తప్పదుగా అనుకుంటూ పనంతా పూర్తిచేసి , భోజనం కానిచ్చి టి. వి ఆన్ చేసుకొని జాజిపూలు కట్టేందుకు కూర్చుంది సరోజిని . చిన్నగా అటూ ఇటూ చూస్తూ లోపలికొచ్చిన లక్ష్మమ్మను చూసి జ్వరం తగ్గిందా అని అడిగింది . తగ్గిందమ్మా అంది లక్ష్మమ్మ .
' లక్ష్మమ్మా నిజం చెప్పు , నీకు నిజం గా జ్వరం వచ్చిందా ? జానకి ని ఇక్కడ పని కి పంపి , నువ్వు వేరే చోట చూసుకున్నావు కదూ "
" నీదగ్గర దాచలేనమ్మ , ఏం చేయమంటావు చెప్పు ? అందరమూ సంపాదించినా సరిపోవటము లేదు . నీకు తెలీనిదేముందమ్మా ? "
" లక్ష్మమ్మా , జానకికి చదువుకోవాలని వుంది దాని ని స్కూల్ కు పంపు . నువ్వూ , మీ ఆయన సంపాదించేదానిలో సద్దుకోండి . ఐనా నీకు తెలుసా ఇంత చిన్నపిల్ల ని పనిలోకి పంపుతే , పంపినందుకు నిన్ను , పనిలోకి తీసుకున్నందుకు మమ్మలిని జైల్లో పెడతారు "
చిన్నగా గొణుకుంటూ చీపిరి తెచ్చి ఇల్లు ఊడుస్తోందల్లా , సరోజి ని చూస్తున్న చిన్న బాబు ప్రకటన చూసి , అమ్మా ఆ బాబు నిజం బాబేనా అని అడిగింది . ముద్దుగా వున్న చిన్నబాబు పడుతూ లేస్తూ నడుస్తున్నాడు .ఏదో డైపర్ ప్రకటన అది . ఆ బాబును చూస్తూ అవును అంది సరోజిని .
" అమ్మా ఆ బాబు కు పైసలిస్తరా ?" అడిగింది లక్ష్మమ్మ .
" ఇస్తారు " .
" మరి ఆ బుడ్డోడు సంపాదిస్తేగాని , తల్లి తండ్రులకు ఎళ్ళదా ? ఆ తల్లి తండ్రులను జైల్లో పెట్టరా ? సినిమాలలో , ప్రకటనలలో ఎక్కడచూసినా బొడ్డూడని పిల్లగాళ్ళను తీస్తారు . వాళ్ళకు చదువు అక్కరలేదా ? శ్రీదేవి , అలీ చిన్నప్పటి నుంచే సినిమాలలో పని చేస్తున్నరంట . స్కూల్ కు కూడా వెళ్ళలేదట . . అట్లాంటి పిల్లలు మా కృష్ణ నగర్ లో ఎంతమందో వున్నారు . ఈ రూల్స్ అన్నీ మాలాంటి రెక్కడితే కాని డొక్కాడని వాళ్ళకే కాని , పెద్దోళ్ళకు కాదు " .
ఏకధాటిగా మాట్లాడుతున్న లక్ష్మమ్మకు జవాబు ఏమి చెప్పాలో సరోజిని కి తోచలేదు .
" ఏమిటి లక్ష్మమ్మా ఇప్పుడొచ్చి ముచ్చట పెట్టావు ?" అంటూ గదిలో నుండి బయటకు వచ్చిన నారాయణమ్మ ను చూసి ఏమిలేదమ్మా అంటూ చిన్నగా లోపలికి జారుకుంది లక్ష్మమ్మ . " అమ్మాయ్ మేము గుడి కివెళ్ళి వస్తాము " అని చెపుతూ , సరోజిని మొహము చూసి , " ఏమిటమ్మాయ్ అట్లా మొహం వాడి పోయింది . పొద్దున భాస్కర్ అరిచాడని బాధ పడుతున్నావా ? అట్లాంటి చిన్న చిన్న గొడవలు మామూలేకదా ? ఐనా భార్యాభర్తల గొడవ తామరాకు మీది నీటి బొట్టులా వుండాలి . ఆ గొడవను మనసు బయటే వుంచేయాలి . మనసులోకి రానీయకూడదు ." అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది . అత్తగారిని చూస్తే ఎప్పుడూ ఆశ్చర్యమే సరోజినికి . మామగారు ఎంత అరిచినా నవ్వుతూనే వుంటారు . ఒక్క మాటా మాట్లాడరు . ఏమీ కానట్లే , సాయంకాలము కాగానే , శుభ్రం గా తయారై , ముడి చుట్టూ పూలు తురుముకొని , మామగారితో కలిసి గుడికి వెళుతారు . ఇద్దరూ కూర్చొని సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వుంటారు . ఇంతలోనే దెబ్బలాట , అంతలోనే ముచ్చట్లు . అసలు ఏమీ చదువుకోని అత్తగారు , అన్ని విషయాలనూ కను సైగ తోనే సరిదిద్దుతారు . ఆమెలా ఎందుకు వుండలేక పోతున్నాను అనుకుంటూ , అత్తగారు , మామగారు వెళ్ళాక తలుపేసుకొని లోపలికి వస్తున్న సరోజిని కి ఫోన్ రింగ్ వినిపించింది . ఫోన్ తీయగానే " హాయ్ వదినా ఎలావున్నావు ?" అని అడిగింది ఆడపడుచు సుమ .
సంతోషం గా " హాయ్ సుమా నువ్వెలా వున్నావురా ? ఇప్పుడే అత్తయ్యగారు , మామయ్య గారు గుడికి వెళ్ళారు కొంచం ముందు చేసి వుంటే వాళ్ళ తో మాట్లాడేదానివి . ఐనా ఈ సమయం లో చేసావేమిటి ? కొత్తకాపురం ఎలా వుంది ? "
" చాలా మనాది గా వుందొదినా . మీరంతా ఒకటే గుర్తొస్తున్నారు . రోహిత్ బాగానే వున్నాడు . ఫ్రెండ్లీగానే వుంటాడు కాని , మిమ్మలిని వదిలి వుండలేక పోతున్నాను .అమ్మ ప్రసాదాలు గుర్తొస్తున్నాయి . నాన్న కు తెలీకుండా ఇద్దరమూ సినిమా కు ఎట్లా వెళ్ళే వాళ్ళము కదా ? ఆ విషయాలన్నీ రోహిత్ కు చెపుతూ వుంటాను . మా వదిన నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అంటే ఎంత ఆశ్చర్యపోయాడో తెలుసా ? "
" అవును సుమా నాకూ నువ్వు చాలా గుర్తొస్తున్నావు . పిల్లలు కూడా అత్తా అత్తా అని నిన్నే కలవరిస్తూ వుంటారు . కొంచం లో కొంచం నయం , అనిత రావటము తో మా అందరికీ కాస్త మనాది తగ్గింది ."
" వదినా అనిత ఎలా చదువుతోంది .దాన్నితీసుకొచ్చి నాన్న మంచి పని చేసారు . అది కోరుకున్నట్లే కలెక్టర్ అవుతుంది చూడు . దానికా పట్టుదల వుంది ."
" ఏమో సుమా , ఈ మద్య అనిత అదోలా వుంటోంది . ఏమడిగినా జవాబు చెప్పదు . . . . . ఒక్క నిమిషం బయట ఎవరో తలుపు కొడుతున్నారు చూసి వస్తాను ."
" మంచిదొదినా నేను మళ్ళీ చేస్తానులే వుంటా బై ."
"ఎవరదీ వస్తున్నా .. . . అంత గట్టిగా కొడ్తారేమిటి బాబు కాస్త ఆగలేరు ?? ?"

(సశేషం )
వచ్చేవారం దుర్గ గారి బ్లాగ్ లో కలుసుకుందాము .బెస్ట్ ఆఫ్ లక్ దుర్గ.

Sunday, December 12, 2010

ఐ లవ్ యు లిల్లీ




తెలుపు రంగుతో సై అంటే సై అంటుంది . ఎందుకుండదు ? పూల కుండే బేలతనమే లేదు . దోరాకు పచ్చని బుడిపె మీద మందముగా త్రికోణాకారము తో , మందమైన రేకుల తో ఠీవిగా , తలెత్తుకొని మరీ నిలబడి వుంటుంది . ఏ తుఫానులకూ దడవను , నాకు నేనే సాటి అని పొగరుగా చూస్తుంది ఇంకెవరు తెల్లని లిల్లీ పూవు :) తెల్ల తెల్లగా శ్వేత వర్ణము లో మెరిసిపోతూ చక్కని సువాసనలు వెదజల్లే లిల్లి పూవంటే నాకు చాలా ఇష్టము . మనసుకు స్వాంతన కలిగించేట్లుగా , సన్న సన్నని సువాసనలు వెదజల్లుతుంది . ఎంతసేపు చూసినా చూడాలీ అనే అనిపిస్తూ వుంటుంది .

మా చిన్నప్పుడు , మా ఇంట్లో రెగ్యులర్గా వుండే సన్నని లిల్లీ కాకుండా చిన్ని తెల్ల గులాబీలా వుండే తెల్ల లిల్లీ పూల చెట్లు వుండేవి , ఆ తరువాత అవి ఎక్కడా నాకు కనిపించలేదు .మామూలు లిల్లీ నైతే మా ఇంట్లో పెంచుకుంటున్నాను కాని , ఈ లిల్లీ చెట్లు ఇక్కడ దొరకవట . బెంగుళూరు నుంచి తెచ్చుకోవాలట ! ఇదిగో ఇన్ని సంవత్సరాలకు నాగార్జున సర్కిల్ దగ్గర వున్న పూల షాప్స్ లో కనిపించాయి . ఎప్పుడు అటు నుండి వెళుతున్నా కొందామనుకోవటము , ఇప్పుడే కొంటే కార్ లో వాడి పోతాయేమో తిరిగి వచ్చేటపుడు కొందాములే అనుకోవటమూ , తిరిగి వచ్చేటప్పుడు వేరే రూట్లో రావటము తో కొనటము మూడునెలలనుండీ వాయిదా పడుతోంది . అందుకే నిన్న ఎలాగైనా కొనాలి అనుకున్నాను . స్చప్ . . . అదేమిటో ఒక్కొక్క షాపే చూసుకుంటూ వెళుతున్నాము , ఎవరిదగ్గరా లేవు . సీజన్ ఐపోయింది అనటమే ! నిరుత్షాహం వచ్చేసింది . మావారు పట్టువదలని విక్రమార్కునిలా చివరి షాప్ వరకూ వెళ్ళారు .( అవును మరి అడగక అడక అడిగాను కదా ! ఆమాత్రం వెతకకపోతే ఎలా :)) అదృష్టం :) అతని దగ్గర వున్నాయి ! ఎన్ని కావాలి అన్నాడు . నీ దగ్గర వున్నవన్నీ ఇచ్చేయన్నారు , మావారు ( మరే మళ్ళీ మళ్ళీ ఎవరెళ్ళి కొంటారు ). ఏదైతేనేం ఇంత పెద్ద గుత్తి నా చేతిలోకి వచ్చేసింది .

దానిని ఇంట్లో ఏ రూం లో పెట్టాలా అని , బెడ్ రూం లో , డ్రాయింగ్ రూంలో , బాల్కనీలో తిప్పీ తిప్పి , చూసుకొని చూసుకొని మురిసిపోతున్నాను . ఎంత ముద్దుగా వుందో ! ఏ గది లో వుంచినా ఇల్లంతా సువాసనలే సువాసనలు .

' రజనీగంధ ' సినిమా లోని ఈపాట కూడా నాకు చాలా ఇష్టం . విద్యాసిన్ హా చాలా చక్కగా వుంది ఈ పాటలో .చాలా బాగా తీసారు .

Sunday, December 5, 2010

' మగధీర ' కు ' చండేరీ ' నవల ఆధారమా ? నిజమేనా ?????




సినిమాలు గా వచ్చిన నవలలు , ఆ సినిమాలు కలిపి రాద్దాము అని ఆలోచన రాగానే దేర్ కిస్ బాత్ కీ అనుకుంటూ నవలలు , సినిమాల సి. డి లూ తెచ్చుకుందామని బడీచావిడీ కి వెళ్ళాను . బుక్ షాప్ లో ఏ నవలలు కావాలి మేడం అని అడిగాడు శోభన్ బాబు . అయ్యో సినిమా హీరో కాదండీ బాబు . ఆయనెక్కడి నుంచి వచ్చాడా అని ఆశ్చర్య పోకండి . ఆ బుక్ షాప్ ఓనర్ పేరు ' శోభన్ బాబు ' :) సినిమాలు గా వచ్చిన నవలలు ఏమైనా వుంటే ఇవ్వండి అని అడిగాను . ' చండేరీ ' నవల తీసి ఇచ్చాడు . ఇది సినిమాగా వచ్చిందా అని అడిగాను . అవును మేడం ' మగధీర ' ఈ నవలే అన్నాడు . అవునా అని బోలెడు హాశ్చర్య పోయి , నేను వినలేదే అన్నాను . పేపర్ లో కూడా వచ్చింది మేడం అన్నాడు . ఏ పేపర్ లో వచ్చిందో ? సరే కానీయ్ తీసుకొని చదువుతే నీ సొమ్మేం పోతుంది అనుకొని కొన్నాను . ఆ తరువాత ' మగధీర ' సి. డీ కూడా కొన్నాను .

రాజులూ , రాణులూ వారి పునర్జన్మ కథలూ చదవటము ఇష్టమేకనుక ఆ రాత్రే ఏకబిగిన నవల చదివేసాను . ఆ తరువాతే వచ్చింది ప్రాబ్లం ! పెళ్ళికి ముందు ఎండాకాలం సెలవల్లో ఏదో ' పాండవ వనవాసం ' , ' పల్నాటియుద్ధం ' లాంటి సినిమాలు చూసినా , పెళ్ళి తరువాత ఓ నాలుగు సంవత్సరాల క్రితం వరకూ బాగానే చూసాను . ఉదయ్ కిరణ్ నిలదొక్కు కోవటానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు పాపం ఎంకరేజ్ చేద్దాం అనే సదుద్దేశం తో ఏదో ఉదయ్ కిరణ్ ది పిచ్చి సినిమా కూడా చూసాను ! ఎందుకో ఆ తరువాత సినిమాల మీద విరక్తి వచ్చి అడపా దడపా తప్ప ఈ నాటి హీరోల సినిమాలేవీ చూడలేదు . అనుకోకుండా పోయిన నెల జూనియర్ ఎన్ టి ఆర్ సినిమా ' బృందావనం ' చూసాను . దాని కథ మళ్ళీ చెపుతానులే . ఇక తప్పదు అనుకొని ' మగధీర ' బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమా చూడటము మొదలు పెట్టాను . హబ్బా . . . . . మగధీర బ్లాక్ అండ్ వైట్ ఏమిటని హాశ్చర్యమా ? మా సి. డి ప్లేయర్ లో పంచవన్నెల సినిమా ఐనా బ్లాక్ అండ్ వైట్ లోనే వస్తుంది అంటే అర్ధం చేసుకోరూ . . . .

నవల చదివి , సినిమా చూసాక చాలా చాలా అనుమానాలూ క్వెశ్చన్ మార్కులూ నూ ! వాకే ముందుగా చండేరీ కథ ఆ తరువాత మగధీర కథ చెపుతాను . సావధానము గా విని నా అనుమానాలు తీర్చండి .




'చండేరీ ' నవలా రచయత శేషం పురుషోత్తమాచారి యస్సీచారిగా పాఠకులకు పరిచితులు. " గ్వాలియర్ లో కొంతకాలము ' ఏయిర్ ఫోర్స్ ' లో పని చేసినప్పుడు ఓసారి ' ఓర్చా ' వెళ్ళాను . ఆ ప్రాంతపు వివరాలు సేకరిస్తున్నప్పుడు , అక్కడి ప్రాచీన రాజవంశపు విశేషాలు కొన్ని నాకు తెలిసాయి . వాటిలో వదినగారి తో సంబంధము వుందని ఓ అన్నగారు తమ్ముడిని అనుమానించిన సంఘటన , అందుకా తమ్ముడు ఆత్మాహుతి చేసుకున్నాడని తెలియజేసే చారిత్రిక ఆధారాలు వున్నాయి . ఆ పాయింట్ ఆధారము గా ' చండేరీ ' నవలను విస్తరించి రాయటము జరిగింది " అని రచయిత నవల చివరలో గొల్లపూడి మారుతీరావు కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూ లో చెప్పారు .

చండేరి నవల కథ బుందేల్ బావి దగ్గర మొదలవుతుంది . అన్నపూర్ణ బైనాక్యులర్స్ ద్వారా "మాళవ కాజిల్ టవర్" పైనుండి బుందేల్ దిగుడుబావి దగ్గర జరిగిన పులి, దుప్పి మధ్య జరిగిన పోరాటంలో దుప్పి చేతిలో పులి పడిన మరణయాతనను గమనిస్తుంది.
. పులి మరణానంతరము ' వ్యాఘ్ర రుధిరం సమర్పయామి ! వ్యాఘ్ర రుధిరం సమర్పయామి ' అంటూ ఒక వింత అనుభవాని కి లోనై సృహ తప్పి పోతుంది . ఓ రకమైన సుషుప్తావస్తలోకి వెళ్ళిపోయిన అన్నపూర్ణ ముందు ఓ యోగి సాక్షాత్కరిస్తాడు . తెలివి వచ్చిన తరువాత ఆ దిగుడు బావి లోని కి వడి వడిగా వెళుతుంది . అక్కడ శివలింగము , దాని కింద ఒక రాగిరేకు కనిపిస్తుంది . ఆ శివలింగము నుండి ఓ కాంతి పుంజము అన్నపూర్ణను తాకుతుంది . ఆ తరువాత 20 సంవ్త్సరాలకు కథ మొదలవుతుంది . . . . .

400 ఏళ్ళ క్రితము చండేరీ యువరాణి ఇందుమతి , ఓర్చా మహరాజు ఐన జూజావర్ సింహుని తమ్ముడైన వువరాజు హరదౌల్ ప్రేమించుకుంటారు . వారి ప్రేమను ఇరువైపుల పెద్దలు ఆమోదిస్తారు .దాని తో ఇరువురి ఆనందానికి హద్దులేకపోతుంది . ఇంతలో రాజ నర్తకి కుతంత్రము వలన మహారాజు జుజావర్ సింహా తమ్ముని పెళ్ళి మాటలు మాట్లాడేందుకు వెళ్ళి , తనే ఇందుమతి ని వివాహమాడి తెచ్చుకుంటాడు . ఆ సంగతి తెలిసి హతాసుడైన హరదౌర్ ఇందుమతి ని ఆమె గది లో కలుసుకొని తమ వివాహానికై తాను స్వయముగా మణి మాణిక్యాలు పొదిగి రూపొందించిన చీరను చూపి , ఆమెను తీసుకొని వెళ్ళి,ఆ చీరను ఆ పడక గది లో , భూగర్భము లో దాస్తాడు . వారిరువురూ పొంది ,వారిద్దరూ కలుసుకున్నప్పుడు ఆ చీర ఎక్కడ వున్నదో గుర్తుకు వస్తుంది అని చెపుతాడు . వారు మాట్లాడుకుంటూ వుండగా వచ్చిన జుజావర్ , తమ్ముడు తన భార్యైన ఇందుమతి తో సంబంధము పెట్టుకున్నాడని భావించి , హరదౌల్ కు మరణ శిక్ష విధిస్తాడు . అప్పుడే వారి రాజ గురువు అదేశము ప్రకారము ఇందుమతి వోర్చా దిగుడు భావిలో ప్రాణ త్యాగము చేసుకుంటుంది . 400 ల సంవత్సరాల తరువాత హరదౌల్ ప్రవీణ శర్మ గా ఓ ప్రఖ్యాత కోటీశ్వరుడైన చీరల వ్యాపారి కి పుత్రుని గాను , ఇందుమతి ఐశ్వర్య గా నూ జన్మిస్తారు . చిన్న తనము నుండే ప్రవీణ శర్మకు గత జన్మ జ్ఞాపకాలు కొద్ది కొద్దిగా వసంటాయి . పెద్ద వాడై బిజినెస్ ను తన చేతిలోకి తీసుకున్నప్పుడు అందగత్తె ఐన ఇందుమతి ఎక్కడో జన్మించేవుంటుందని భావించి , ఆమెను తెలుసు కునేందుకు వూరూరా అందగత్తెల పోటీలు నిర్వహిస్తూవుంటాడు . ఆ క్రమము లోనే ఐశ్వర్య గా జన్మించిన ఇందుమతి ని ఆమె శరీర పరిమళము ద్వారా గుర్తిస్తాడు . చాలా ఫైటింగుల , కిడ్నాపుల తరువాత ఇద్దరూ ఒకటవుతారు . వారి చీరను వెలికి తీసి ఇప్పటి కాలము ప్రకారము 4 కోట్ల ( అమ్మో అమ్మో ) ధరపలికే ఆ చీరను వారి వివాహములో ఐశ్వర్య కట్టుకున్నాక ప్రభుత్వానికి అందజేస్తారు ! అదీ ' చండేరీ ' నవల కథ .



ఇహ మగధీర కథ ;
ఇది 400 సంవత్సరాల క్రితము జరిగే యుద్దము తో మొదలవుతుంది . లోయలోకి జారి పోతున్న యువరాణి ని పట్టుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తున్న ' కాల భైరవుని ' చేతికి చమక్ మటూ చేయి తగులుతూ చిక్కకుండా లోయలోకి జారిపోతుంది ఉదయగిరి , యువరాణి 'మిత్రవింద '. కాల భైరవ కూడా లోయలోకి జారి పోయి మరణిస్తాడు . మిత్రవింద తన అంగరక్షకుడైన కాల భైరవుని ప్రేమిస్తుంది . దాని కి మహారాజు అమోదిస్తాడు . కాని వారి సమీప బంధువు మిత్రాను వివాహము చేసుకోవాలని ఎత్తు వేసి , కాలభైరవ చేతి లో చిత్తై , ఉదయగిరిని ఆక్రమించుకునేందుకు వచ్చిన 'షేర్ఖాన్ ' దగ్గర ఆశ్రయము పొంది , కుతంత్రము తో ఉదయగిరి మహరాజును సంహరిస్తాడు . . మిత్రను సొంతము చేసుకోబోగా పొరపాటున కత్తి గాయమై లోయలో పడి మరణిస్తుంది . అతని తో యుద్దము లో అతనిని సంహరించి , కాలభైరవడు కూడా రాకుమారిని రక్షించబోయి తనూ లోయ పడి మరణిస్తాడు . వారిద్దరి ప్రేమకు , కాల భైరవుని శక్తికి ముగ్ధుడవుతాడు షేర్ ఖాన్ . 400 సంవత్సరాల తరువాత నలుగురూ పునర్జన్మిస్తారు ! . పునర్జన్మలో ఇందు గా జన్మించిన మిత్ర చేతి స్పర్స ద్వారా ఆమెను గుర్తించి దక్కించుకునేందుకు నానా పాట్లు పడతాడు హర్ష గా జన్మించిన కాలభైరవుడు . నానా తిప్పలు పడి ఆమెకు గతం గుర్తు తెప్పించి , విలన్ ను గత జన్మ లో సంహరించిన ప్రదేశము లోనే సంహరించి , ఇందును వివాహమాడుతాడు హర్ష . అనట్లు షేర్ ఖాన్ ఈ జన్మలో హర్షకు సాయ పడతాడు లెండి . ఇదీ స్తూలంగా మగధీర కథ . ఐనా నా పిచ్చి కాని మగధీర కథ తెలీని వాళ్ళు ఎవరు :)

ఇదంతా చదివితే మీకే మనిపిస్తోంది ? ' చండేరీ ' నవల ' మగధీర ' సినిమా కు ఆధారమని పిస్తోందా ? 400 సంవత్సరాల క్రితం కథ , నాయిక పేరు ఇందు , పునర్జన్మ . అంతవరకే రెంటిలోనూ వున్న కామన్ పాయింట్స్ అనిపించింది నాకైతే ! ఆ(( . . . సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ చేతి స్పర్శ ద్వారా గుర్తుపడితే , నవలలో నాయిక శరీర పరిమళము తో గుర్తుపడతాడు నాయకుడు ! మరైతే శోభన్ బాబు అలా ఎందుకు చెప్పాడు చెప్మా ? చివరలో , గొల్లపూడి మారుతీరావు రచయతని , మీ నవలలో సినిమా కు కావలసిన మసాలా సరుకులూ , దినుసులు అన్ని చేరాయనిపిస్తోంది . అన్నప్పుడు రచయత నేను సినిమా కోసం అంటూ ఈ నవలను రాయలేదండీ ! అసలీ సబ్జెక్ట్ సినిమాకు పనికొస్తుందని కూడా అప్పట్లో నాకు తెలీదు . నేనెతో నిజాయితిగా నాదంటూ ఏర్పరుచుకోని అలవరుచుకున్న శైలి లో వ్రాశానీ నవలని . అన్నారు . మరదైతే ఈ నవల ఆధారముగా తీసిన సినిమా ఏమిటి ? ఏమిటో బాబు నాకైతే ఏమీ అర్ధం కాలేదు . శోభన్ బాబు పుణ్యమా అని ఓ మంచి నవల చదివి , రాం చరణ్ సినిమా చూసాను :) ఏమో అనుకున్నాను కాని రాం చరణ్ బాగానే వున్నాడు సుమీ ! మా చిన్నప్పుడు ముద్దుగా వున్న పాపలను ' జపాన్ బొమ్మ ' అనేవారు . కాజోల్ అలానే వుంది బొమ్మలా !

Sunday, November 21, 2010

మాయదారి చంద్రుడు



కిర్రు . . . కిర్రు మనే బండి చప్పుడు , అప్పుడప్పుడు , ఏహెయ్ . . . నడవండే అని ఎడ్లను అదిలిస్తున్న మస్తాన్ మాటలు , పక్క వాయిద్యం లా కీచురాళ్ళ ద్వనులు తప్ప , అంతటా నిశబ్ధం గా వుంది . బండి తాపిగా వెళుతోంది . చిన్నగా ముడుచుకొని , అమ్మ దగ్గరకు ఒదిగాను . ' చలేస్తోందా ? అమ్మలూ ' అమ్మ అడిగింది .
' ఊం ' అన్నాను కొద్దిగా వణుకుతూ .
అమ్మ , పక్కనే వున్న గొంగళి తీసి కప్పి దగ్గరగా పొదుపుకుంది . ఇంతలో ఎక్కడి నుంచో సన్నటి సువాసన గాలి లో తేలిపోతూ వచ్చింది . గుండె నిండుగా పీల్చి , ఎంత బాగుందో అన్నాను .
' మొగలి డొంక దగ్గర పడుతోంది పాపగారు . మొగలిపూల వాసన ఇది ' అన్నాడు మస్తాన్ .
'అమ్మలూ ఇటు చూడు , చందమామ ఎంత బాగున్నాడో ! ' అంది అమ్మ .
అమ్మ మీదు గా బయటకు వంగి చూసాను . ఆకాశం లో నిండు చందమామ తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాడు. చందమామ వెలుగు లో , ఇసుకలో ని , బండి చారలు తళ తళ లాడుతున్నాయి .
'అమ్మాయిగారూ , ఈ రోజు కార్తీక పున్నమి కదండి అందుకే చంద్రుడు అంత పెద్దగా వున్నాడు .' అమ్మతో అన్నాడు మస్తాన్ .
మొగలి డొంక దగ్గర పడుతున్నట్లుంది . చాలా ఘాటుగా మొగలిపూల సువాసన అంతకంతకూ ఎక్కువకాసాగింది .
బండి చిన్నగా వెళుతూనే వుంది . ఆకాశం లో అందం గా వున్న చంద్రుని చూస్తూ , చందమామ లోని అవ్వ కథ చెపుతూ , ఆకలేస్తోందా ? అని అడిగింది అమ్మ .
' అవును . నువ్వు చందమామ కథ చెప్తుంటే ఇంకా ఆకలేస్తోంది ' అన్నాను .
అమ్మమ్మ పంపిన అన్నం మూట విప్పింది అమ్మ . అందులో అన్నం , కంది పచ్చడి , గోంగూరపచ్చడి వున్నాయి . మద్యాహ్నం , బస్ దిగ గానే , కీసర వొడ్డున కూర్చొని , నేనూ , అమ్మా తిన్నాక , మళ్ళీ నాకోసం మని జాగ్రత్తగా మూట కట్టింది అమ్మ . అందులోనే కందిపచ్చడి , అన్నం కలిపి ముద్దలు అమ్మ పెడుతుంటే ఎంత తిన్నానో కూడా తెలీలేదు ! అలా . . . . . అలా . . . . . మా ప్రయాణం సాగిపోతూ వుంది . . .' వూరు దగ్గర పడుతోంది , తుమ్మ డొంక లొచ్చేస్తున్నాయి జాగ్రత్త , తల లోపలికి పెట్టుకోండి ' అని మస్తాన్ చెపుతూనే వున్నాడు , ఓ పెద్ద తుమ్మ కొమ్మ మొహానికి గీరుకొని ,చుర్ మనటం తో , అబ్బా . . . అంటూ లేచాను .
ఓహ్ . . . ఇదంతా కలా ????? కాదు ,,, కాదు చిన్ననాటి జ్ఞాపకం . కీసరలో బస్ దిగటం , కీసర వొడ్డున అమ్మమ్మ పంపిన కందిపచ్చడి , గోంగూరపచ్చడి తో అన్నం తినటం , ఆ తరువాత బండి ప్రయాణం , మొగలిపూల సువాసన ఆస్వాదిస్తూ , కార్తీక పౌర్ణమి , నిండు చంద్రుని చూస్తూ , అమ్మ చెప్పే కథలు వింటూ , అమ్మ చేతి , అమ్మమ్మ కందిపచ్చడి అన్నం ముద్దలు తినటము , ఎన్ని సార్లు గుర్తుతెచ్చుకున్నా , కొత్తగా అనిపించే మధురమైన బాల్య స్మృతి .

అంతే ఈ సారి వన భోజనాలకు కంది పచ్చడి చేసేయాలని డిసైడ్ ఐపోయాను .



కందిపచ్చడి కి కావలసినవి ;
కందిపప్పు 1 గ్లాస్ ,
రెండు ఎండు మిరపకాయలు ,
జీలకర్ర 1 చెంచా ,
చింతపండు కొద్దిగ ,
గ్లాస్ వేడి చేసి చల్లార్చిన నీరు .
మూకుడు లో కందిపప్పును , నూనె వేయకుండా , ఎరుపు రంగు వచ్చేవరకు వేయించాలి . కందిపప్పు వేగాక అందులోనే మిరపకాయలు కూడా వేసి వేయించాలి . దింపేముందు , జీలకర్ర వేయాలి . రోలు ను శుబ్రంగా కడిగి , వేయించుకున్న పప్పు , మిరపకాయలు , జీలకర్ర , చింతపండు , ఉప్పు వేసి మెత్తగా రుబ్బుకోవాలి . పచ్చడి గట్టిగా అనిపిస్తే , కాచి చల్లార్చిన నీటిని కొద్ది కొద్దిగా పోసుకుంటూ రుబ్బుకోవచ్చు .
మెత్తగా రుబ్బిన పచ్చడిని , అన్నం లో నెయ్యి వేసుకొని కలుపుకొని తినటమే తరువాత చేయవలసిన పని :)

ఆహా . . . అలా తినేస్తే కార్తీక పౌర్ణమి రోజు వనభోజనం చేసినట్లు కాదు కదా ?????
అందుకే , పెరట్లోని బాదాం ఆకులను కోసుకొచ్చుకొని , ఎంచక్కా విస్తరి కుట్టుకోవాలి . , అన్నం , కందిపచ్చడి , విస్తరి తీసుకొని మేడ మీదికి పదండి . డాబా పైకి వచ్చారా ?
తెల్లని బెడ్ షీట్ నేలపై పరుచుకోండి . పరిచారా ?
వాకే , దాని మీద విస్తరేసుకొని , అన్నం , కందిపచ్చడి వడ్డించుకొని . . .
సరే ఓసారి తల పైకెత్తి చూడండి . అకాశ వీధిలో అందాల చందమామ వయ్యారీ తారల తో ఎలా సయ్యాట లాడుతున్నాడో కదా !!!! వావ్ ,,,,, తెల్లని వెన్నెల ధారలలో తడిసిపోవట్లేదూ . ఆ పైన చిరు చిరు చలి . . .
వాకిట్లోని పారిజాతాల పరిమళాలు , , , , ,
పక్కింటి చెంబేలీల సువాసనలూ , , , ,
సందులో విచ్చుకుంటున్న జాజిపూల పలకరింపులూ . . .
తెల్లని బెడ్షీట్ పైన , పచ్చని ఆకులో , పొగలు కక్కుతున్న మల్లెపూవులాంటి అన్నం , ఎర్రని కందిపచ్చడి . . .

చుక్కలు *********** కనిపిస్తున్నాయా ****** ఇంకెందుకు ఆలశ్యం కానీయండి .

ఇంత వరకూ వాకే . . . ఆ పైనే వచ్చిపడ్డాయి తిప్పలు . వెన్నెల సోనలను కురిపిస్తున్న చందురుని ఫొటో తీద్దామని ఎంత ప్రయతించినా ఊం హూ అంటాడే ! హాల్ లోని పెద్ద కిటికీ నుంచి కనిపిస్తున్న జాబిలిని బతిమిలాడాను , ఒక్క ఫోజ్ ఇవ్వమని . డాబా పై కొబ్బరాకు సందులోని వెన్నెలరేడును వేడుకున్నాను . అబ్బే . . . మాట వింటేనా ??? చూస్తూండగానే తెల్లారిపోయింది . నన్నూ , నా కెమేరాను చూసి , ఎదురింటిస్తంబం మీద ఓ పిట్ట వాలింది . సరే , దానినెందుకు చిన్న బుచ్చాలని ఓ ఫొటో తీసేసాను . అది చూసి బిల బిల లాడుతూ కాకులొచ్చి , గోడపై బైఠయించి , మమ్మలినీ తీయవూ అన్నాయి . వాకే డన్ ! మాయదారి చందురుడే కాని , నేను నీకు కనిపించనా అని మొహమంతా ఎర్రబరుచుకుంటున్న సూర్యునీ ఫొటో తీసాను . అంతే ఇంకేం చేస్తాను ?????

హాపీ కార్తీక పౌర్ణమీ :)

Thursday, November 11, 2010

చీకటి వెలుగుల రంగేళీ . . . జీవితమే ఓ కాకరకాయ ((( * * *




' చీకటి వెలుగుల రంగేళీ , జీవితమే ఒక దీపావళి ' , ఈ పాట తో నా ' కమ్మటి కలలు ' బ్లాగ్ తో సహా బోలెడు బ్లాగులు హోరెత్తిపోయాయి . చీకటి వెలుగులు , కష్ట సుఖాలు , చేదు తీపి అన్నిటి కలగూరగంపే జీవితం . కాదని ఎవరన్నారు ? దీపావళి కోసం వెతికి , వెతికి నీలి మేఘాల లో తేలిపోతున్నట్లు గా , లేలేత నీలి రంగు చీర ముచ్చట పడి కొనుక్కోవటము ఎంత సంతోషం కలిగించిందో మాటల తో తెలపలేను . చక్కటి లేత నీలి మబ్బు రంగు కు , కొంచం ముదురు నీలిరంగులో చిన్ని కొండల అంచు , కనీ కనిపించని నీలి రంగులో సన్నని గడి తో ముద్దు ముద్దు గా వున్న చీరను , మురిపెం గా చూసుకుంటూ , వెండి కంచం శుభ్రం గా తుడిచి , పొందికగా చీరను అమర్చి , అమ్మవారికి చూపించి , ఆత్రుతగా కట్టుకుందామని తీస్తే . . . . . ఇంకేముంది , ఎక్కడి నుండి అంటిందో నూనె మరక దర్షనం ఇస్తే . . . మనసంతా పచ్చి కాకరకాయ తిన్నట్లు చేదైపోక ఏమవుతుంది ? ఎవరు దిష్ఠి పెట్టారో ????? కొంటున్నప్పుడే షాప్ లో పక్కావిడ అననే అంది ఈ చీర బాగుంది , మీరు తీసుకోక పోతే నేను తీసుకుంటాను అని . దిష్టి మొహంది , ఎవరో కాని ఆమె దిష్ఠే తగిలింది అని ఖారాలూ , మిరియాలు నూరకుండా వుండేందుకు , నేనేమైనా సన్యాసినా ? హుం . . . కొంచం లో కొంచం నయం , అంటేదేదో కొంగుకు అంటింది అనుకుంటూ చేదైన మనసును కాస్త , పుల్లగా వగరుగా మార్చుకోక తప్పలేదు . ఆ మరక కనిపించకుండా దాచుకొని , ఆ చీర కట్టుకున్నప్పుడు , అందరి తో పాటు శ్రీవారు కూడా , చీర చాలా బాగుంది అన్నప్పుడు , ఆహా . . . నా జన్మ ధన్యమాయేగా ఎన్నాళ్ళ కెన్నాళ్ళ కు . . . చేదు , ఖారం , వగరు , పులుపు అన్ని పోయి తీపి వచ్చె ఢాం ఢాం ఢాం . చీకటి వెలుగుల రంగేళి !!!!!

దీపావళి ఐపోయిన ఇన్ని రోజులకు ఈ సంగతి ఎందుకంటే , మరి ఈ రోజే గా కాకరకాయ కూర చేస్తున్నాను . కాకరకకాయ కూరలో అన్ని వేస్తుంటే జీవితానికి , కాకరకాయ కూరకు ఎంతపోలికనో కనిపెట్టేసా :) సరే కాకరకాయ గురించి నేను కనిపెట్టిన కబురు ఎలా చెబుదామా అని అలోచిస్తూ , , , అలోచన పూర్తయ్యే లోపు కూడలి చూద్దాం అని చూస్తే కబుర్లు , కాకరకాయలో
" మరలిరాని కాలం
మరపు తెలియని మనసు
తీపి చేదు జ్ఞాపకాల దొంతరలకు ఆలవాలం. "
అని ఓ మాట కనిపించింది ! వావ్ ((( వాటే కో ఇన్సిడెన్స్ !!!!!

అబ్బా . . . జీవితమూ , జ్ఞాపకమూ వొకటే నబ్బా సద్దేసుకుందాం అనుకొని ఆ మాట ను ఎత్తుకొచ్చేసుకున్నాగా ! చెప్పాలంటే థాంక్ యు . ( హుం . . కిడ్నాప్ చేసి , థాంక్ యు చెపుతున్నావా ? సరే కానీయ్ ఏంచేస్తా ????? ఇది చెప్పాలంటే డైలాగ్ )

ఇహ కబుర్లు ఆపేసి , కాకరకాయ కూర ఎలా చేయాలో తెలుసుకుందామా . . . . .

మా అత్తగారు కాకరకాయ కూర బ్రహ్మాండం గా చేసేవారు . ఒక్క కాకరకయ కూరేమిటి లెండి వంట చాలా బాగాచేసేవారు . అదేమిటో ఏ మసాలాలు వేయకుండానే కూరల రుచి అదిరిపోయేది . సాయంకాలము పప్పుచారు , ధనియాల పొడి వేసి కాస్తూ , వుంటే నాతో కంబైండ్ స్టడీ కోసం వచ్చిన నా ఫ్రెండ్ , మీ అత్తగారు పప్పుచారు చేస్తున్నట్టున్నారే అంటూ , ఆ పప్పుచారన్నం పెట్టే వరకూ , చదువు కోకుండా ముక్కులు ఎగబీలుస్తునే వుండేది ! వంటంతా అయ్యాక కుంపటి లో పప్పుచారు గిన్నె అలాగే వుంచేవారు . అత్తయ్య గారు వుంచుతున్నారు కదా నేనూ అలాగే చేద్దాం అని ఓసారి పప్పుచారు చేసాక , ఇంకాసి ని , నిప్పులు కుంపట్లో వేసి , ఆ గిన్నె ను కుంపట్లో వుంచేసాను . అందరూ తినటాని కి వచ్చేసరికి , మరి అత్తయ్యగారు వుంచినప్పుడే మో వేడి , వేడిగా వుండేది . నేను వుంచినప్పుడేమో శుభ్రం గా గిన్నె మాడి పోయింది . నా బిక్క మొహం చూసి , అన్ని నిప్పులలో వుంచ వద్దమ్మా , వంటంతా అయ్యే సరికి నిప్పులు ఆరిపోతాయి , కాని ఇనప కుంపటి కదా వేడిగా వుంటుంది , ఆ వేడి కి వుంచుతే , పప్పుచారు కూడా అందరూ తినేవరకూ వేడిగా వుంటుంది అని అసలు కిటుకు చెప్పారు . ఎంతైనా , కుంపటి లో , ఇత్తడి గిన్నెలలో , సన్నటి సెగ మీద చేసిన కూరల రుచే వేరు .

హోరినీ . . . మళ్ళీ కబుర్లు వచ్చేసాయి . అంతే అంతే అందుకే కబుర్లూ కాకరకాయలూ అన్నారు .
నేను కుంపటి వాడను కాని , కొన్ని కొన్ని కూరలకు , ఇత్తడి , గుండు గిన్నె వాడుతాను . ఈ గిన్నె అరిగి పోయినప్పుడల్లా , బడీ చావిడీ లో వున్న , ఇత్తడి సామానుల దుకాణం నుంచి మళ్ళీ తెచ్చుకుంటూ వుంటాను . కాకరకాయ కూర మటుకు తప్పని సరిగా ఈ గిన్నె లోనే వండుతాను .

కాకరకాయ కూరకు కావలసిన వి ;
కాకరకాయలు 1/2 కిలో ,
చింతపండు 50 గ్రాములు ,
పెరుగు చిన్న కప్పు ,
బల్లం / పంచదార 100 గ్రాములు లేదా కొంచం ఎక్కువ తక్కువ కూడా కావచ్చు ,
పసుపు ,
ఉప్పు ,
ఖారం ,
పోపుకు ,
వేరుశెనగ నూనె రెండు చెంచాలు ,
అవాలు , జీలకర్ర , శెనగపప్పు , మినపపప్పు , ఇంగువ , కొద్ది కొద్ది గా .
చేసే విధానము ;
ముందుగా కాకరకాయలను శుభ్రము గా కడిగి , రెండు అంగుళాల మందము లో ముక్కలుగా కోయాలి . గిన్నె లో కాకరకాయ ముక్కలను వేసి , పెరుగు , చింతపండు , పసుపు , ఉప్పు రుచికి సరిపడా వేసి బాగా కలిపి స్టవ్ మీద చిన్న మంటలో పెట్టాలి . గిన్నె మీద కొంచం గుంటగా వున్న మూత పెట్టి , దాని నీళ్ళు పోయాలి . ముక్కలు వుడికేవరకూ మధ్య మధ్య లో కలుపుతూ వుండాలి . ముక్కలు వుడికి , మూత మీది నీళ్ళన్నీ ఇగిరిపోయాక , గిన్నెను దింపి , ముక్కలను చిల్లుల పళ్ళెం లోకి వంచాలి . పైపైన వున్న చింతపండు ను తీసేయాలి . ఆ తరువాత గిన్నెను స్టవ్ మీద వుంచి , నూనె వేసి , కాగాక పోపు గింజలు వేయాలి . పోపు గింజలు కొంచం ఎర్రపడ్డాక , ఇంగువ వేసి , కాకరకాయ ముక్కలను వేయాలి . ఇష్టప్రకారము ఖారం వేసి , పంచదారను కాని , బెల్లము ను కాని వేసి తక్కువ మంటలో వుంచాలి . పంచదార పాకములా అయ్యి అన్ని ముక్కలకూ పట్టేవరకూ వుంచాలి . పంచదార తక్కువవుతుంది అనుకుంటే ఇంకాస్త వేసుకోవచ్చు . ముదురు పాకము లా అయ్యి కూర కొంచం బ్రౌన్ కలర్ లోకి మారి , దగ్గర పడి నప్పుడు దింపేసి , డిష్ గిన్నె లోకి వెంటనే మార్చుకోవాలి . అరే కాకరకాయ చేదు పోయిందే , , , గయాబ్ . . . గాన్ . . .

ఆగండాగండి , అలా తినేయకండి . వేడి అన్నం లో ముద్దపప్పేసుకొని , నెయ్యేసుకొని , కలిపి , ముద్ద , ముద్దకూ కాకరకాయ కూర నంచుకుంటూ గుటుకూ . . గుటుకూ మని రుచిని ఆస్వాదిస్తూ తినాలి . . . ఊ (( . . . ఇహ కానీయండి

ఇప్పుడర్ధమైందా , జీవితానికి , కాకరకాయకూ ఉన్న పోలిక (( . . .

లేక పోతే చదువు రాక ముందు ' కాకరకాయ ' , చదువుకున్నాక ' కీకరకాయ ' అన్నట్లుగా వుందా :)

Thursday, November 4, 2010

నా రా( కో )తలు ఎక్కువైపోయాయా & & & & &

సీతాలక్ష్మి గారి , కాల్ చేసి థాంక్స్ చెప్పాలని వారం నుండి ప్రయత్నిస్తున్నాను . ఏమనుకుంటారో , ఎలా మాట్లాడుతారో అని సంకోచం ! చివరికి ధైర్యం చేసి , భయపడుతూనే ( ఆవిడ తో మాట్లాడేందుకు , భయము , సంకోచము , ధైర్యం ఎందుకు అంటారా ? అది టాప్ సీక్రెట్ ) ఫోన్ చేసాను . ముందు , ఇద్దరమూ కాస్త మొహమాటం గా మాటలు మొదలుపెట్టాము . ఎలా జరిగిందో కాని , ఆ క్షణం లోనే ఇద్దరికీ దోస్తీ కుదిరిపోయి , బోలెడు , బోలెడు , కబుర్లు చెప్పేసుకున్నాము . వాళ్ళ పాపాయి గురించి ఆవిడ , మా పిల్లల గురించి నేను కాసేపు చెప్పుకున్నాక , పుస్తకాలమీదికి టాపిక్ మళ్ళింది . యద్దనపూడి , సెక్రటరీ ఈ మద్యే కొన్నాను అని ఆవిడంటే , అరే నేనూ ఈ మద్యే కొన్నాను అన్నాను .కాసేపు ' జీవనతరంగాలు ' గురించి , అలా అలా , ఇద్దరికీ నచ్చిన ,పుస్తకాలు , పాటలు గురించి , మద్య మద్య చాలా సేపటి నుండి మాట్లాడుతున్నాము అని ఒకరితో ఒకరం అనుకుంటూనే చాలా ముచ్చట్లు చెప్పుకొని , వీలైతే , యద్దనపూడి ని నేను సీతాలక్ష్మి గారికి , రావు బాలసరస్వతి ని ఆవిడ నాకు చూపించే ఒప్పందం చేసుకొని , ఆ రోజుకు కబుర్లు ఆపేసాము .

హుర్రే . . . . . ప్రమదావనం లో , సినిమాలు గా వచ్చిన నవల ల గురించి , చర్చజరుగుతోంది . ' చరణదాసి ' గురించి రాద్దామని , రెండు రోజులుగా , ఆ సి. డీ కోసం ఇల్లంతా గాలిస్తున్నాను . దొరకని దాని గురించి ఎందుకు ? ' సెక్రటరీ ' , ' జీవనతరంగాలు ' గురించి వ్రాయచ్చుగా అనుకొని , నా ఎలుకమ్మ ను చేతిలోకి తీసుకున్నాను . నేను , పూణే లో బి. యే ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నప్పుడు , ఓ రోజు ఇంటికి వస్తుండగా , కిరికీ లో ' ఆంధ్ర జ్యోతి ' వీక్లీ చూసాను . ఇంటి కెళ్ళాక బోర్ గా వుంటుంది , ఓ తెలుగు పుస్తకం కనిపించింది , కొనుక్కుందాం అనుకొని , బస్ లోనుండి దిగి , ఆ పుస్తకము కొన్నాను . యాదృచికం గా ఆ సంచిక లోనే యద్దనపూడి వ్రాసిన ' జీవనతరంగాలు ' సీరియల్ మొదలైంది . అలా నా తెలుగు నవలా సాహిత్య పఠనం మొదలైంది . ఆ సినిమా కూడా నచ్చేసింది . ఎంతో ఇష్టం గా చదివిన సెక్రటరీ , సినిమా మటుకు నచ్చలేదు . అదెందుకు నచ్చింది , ఇదెందుకు నచ్చలేదు అంటే , ' చిత్రమాలిక ' లో నేను వ్రాసిన వ్యాసం చదివి తెలుసుకోండి .

మా పిల్లలు , చిన్నప్పుడు , నచ్చని కూర తినకుండా తప్పించుకోవటాని కి , నచ్చిన కూర తినేసి , ఇక కడుపులో ఖాళీ లేదు , ఇక తినము అని మారాము చేసేవారు ! అప్పుడు మావారు , నచ్చని కూర ముందు తిని , నచ్చిన కూర తరువాత తినమని , అలానే తినిపించేవారు ! అదే పద్దతి అలవాటై , పుస్తకం గా నచ్చి , సినిమా గా నచ్చని సెక్రటరీ గురించి ముందు , పుస్తకం గా , సినిమా గా నచ్చిన జీవనతరంగాలు గురించి తరువాత రాసాను . మరి ఎలా రాసానో మీరూ చదివి చెప్పండి .

చిత్రమాలిక టీం వారికి ధన్యవాదాలు .

Tuesday, November 2, 2010

కొడుకు - కొడక్



మాం వన్ సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ ఫర్ యు అనుకుంటూ వచ్చాడు , మా అబ్బాయి , నాపుట్టినరోజు సాయంకాలం . కెమేరా తెచ్చావా అని అడిగాను . హుం . . . నువ్వస్సలు సర్ప్రైజ్ కాలేదా ??? ఐనా ఎలా తెలుసుకున్నావు మాతే అని బోలెడు హాచర్యపోయాడు . మరి నెల రోజుల నుండి , నాకో కెమేరా కావాలీ . . . అని అడుగుతున్నాను కదా . అదే తెచ్చివుంటావులే అనుకున్నాను హి హి హి . అని నవ్వేసాను . ఎంత వూహించుకుంటూ వచ్చానో తెలుసా అన్నీ వేస్ట్ చేసావు అన్నాడు . నువ్వు కొడక్ తెచ్చినందుకు సర్ప్రైజ్ కావటంలేదు కాని , నా కొడకా ( ఉష్ . . . తిట్టుకాదు , మురిపెం ) నీకు గుర్తుండి తెచ్చిన్నందుకు మాత్రం సర్ప్రైజ్ అవుతున్నాను . నిజం చెప్పు ఇది నీ ఐడియా యేనా ? అని అడిగాను . హుం . . . నువన్నీ గెస్ చేసేస్తావు మమ్మీ . బామ్మ బర్త్ డే కి ఏం గిఫ్ట్ ఇద్దాము అంటే . బామ్మ కు కెమేరా అవసరం అదే ఇద్దామన్నారు పిల్లలు . ఐనా నేను కొననేమిటి అన్నాడు . ఎందుకు తేవు , తెస్తావు . కాని ఆ లాప్ టాప్ లో నుండి , సెల్ లో నుంచి తల బయటకు రావాలి , అప్పుడు నీకు గుర్తుండాలి , ఎంత తతంగం ! అన్నాను . అలా నా బర్త్ డే రోజు , నా కొడుకు ( మురిపెం . . . మురిపెం . . . ముచ్చట ) నాకోసం కొడక్ తెచ్చాడు .




ముందుగా ఏ ఫొటో తీద్దామా అని ఆలోచించీ . . . చి . . . ఈ ఫొటో తీసాడు . ఆ తరువాత బర్త్ డే ఫొటోస్ చాలానే తీసామనుకోండి . ఎంతైనా మొదటి ఫొటో ప్రత్యేకతే వేరు కదా . ఆ మరునాడు కష్టపడి ఓ చేత్తో కెమేరా పట్టుకొని నా రెండో చేయి ఫొటో నేనే తీసుకున్నాను . అది నేను నా మొదటి కెమేరాతో , నేను తీసిన మొదటి ఫొటో అన్నమాట ! ఆపైన ఈ పూలను తీసాను . అప్పటి నుంచి నా కొడక్ , వేరెవర్ ఐ గో , ఇట్స్ ఫాలోయింగ్ మి $$$$$

అలా నాతోపాటు వచ్చి నా ప్రయాణములో సరిగమలు పలికించింది . అప్పుడైతే ఫుటువాలు తీసేటప్పుడు ఎవరు నా వైపు చూసినా , నా బుజ్జి కెమేరానే చూస్తున్నారు , ఎక్కడ ఎత్తుకెళ్ళిపోతారో , ఎక్కడ దిష్ఠి పెట్టేస్తారో అని తెగ టెన్షన్ పడ్డానను కోండి . చున్నీ చాటున దాచుకొని మరీ తీసాను ఫొటోలను . ఎంతైనా కొత్తది , జిందగీలో మొదటిసారి నాకంటూ వచ్చిన కెమేరా కదా ఆ మాత్రం మురిపెమూ , భయమూ వుండదేమిటి ?

అంతేకాదండోయ్ , ఆ తరువాత నెలలో నా సుపుత్రుడు నాకోసం సరికొత్త లాప్ టాప్ కూడా తెచ్చిచ్చాడు . పాపం అదేమిటో . . . అప్పుడూ నేను సర్ప్రైజ్ అవలేదు &&&& మమ్మీ కోసం గిఫ్ట్ తెస్తే సర్ప్రైజే కాదు అని నామీద వాళ్ళ అక్కకు కంప్లైంట్ చేసాడు * నువ్వు తేక పోతే సర్ప్రైజ్ అయ్యేదానిని , నా పరువు పోయేది . మా ఫ్రెండ్స్ కొత్త లాప్ టాప్ కొనుక్కోండి , ఈ పాత దానితో ఏం తిప్పలు పడుతారు అంటుంటే , మా అబ్బాయి యు. యస్ వెళ్ళాడు తీసుకొస్తాడు అని చెప్పానురా సుపుత్రా అన్నాను .





ఇదిగో ఇదే నా కొత్త లాప్ టాప్ . ఏమిటీ ఇంత కిట కిట లాడిపోతోంది అని ఆశ్చర్యపోతున్నారా ? ఇంతకు ముందు చెప్పాను కదా నా ఆంకోపరి షేరింగ్ ఆటో అని . కొత్త లాప్ టాప్ రావటము ఆలశ్యం , నా మనవళ్ళూ , మనవరాళ్ళూ వచ్చేసారు . మరి అడుగులో అడుగేస్తూ మా వారు వచ్చేసారు . నేను తప్ప వాళ్ళంతా ఎడ్మిన్స్ ట్రేటర్ లే ! బతిమి లాడి బామాలి నేను ఎడ్మిన్స్టర్ అయ్యాను లెండి . మరి , నేనూ , మా అక్కో అన్నాడు మా అబ్బాయి . ఆ ((( . . . మీ ఇద్దరూ నా చేయిజారిపోయారు కదరా అనేసాను .

Friday, October 29, 2010

అమెరికా ప్రయాణము లో నా ఎడ్వెంచర్ * * * * *

మొదటిసారిగా అమెరికా వెళ్ళటము * * * ఎప్పుడో ఓ సారి విమానమెక్కి హైదరాబాద్ నుంచి కలకత్తా వెళ్ళానే గాని , ఇన్ని సంవత్సరాల తరువాత , ఒక్క దానినే , గ్లోబ్ కు అవతలి వైపున వున్న అమెరికాకి , విమాన మెక్కి అన్ని గంటలు ప్రయాణము చేయటమే !!! తలుచుకుంటే గుండె గుభిల్లు మంటోంది . కాని అమ్మమ్మా అంటూ వచ్చే చిట్టి తల్లి కోసం వెళ్ళక తప్పదు . . . అందరూ అమెరికా వెళుతున్నావు అని గొప్పగా అంటున్నారే కాని గుండె గుబ గుబ * * * * * వీసా కష్టం మీద దొరికింది ! వెళ్ళను అన్లేను . . . ఇక్కడైతే లేబర్ రూం లో లక్ష్మి వుంటుంది , పెద్ద దిక్కు అత్తయ్యగారున్నారు . . . హాస్పిటల్ లో డ్యూటీ చేసేందుకు ఎందరో వున్నారు . . . ముఖ్యం గా భారం ఆయనగారి మీద వేసేసి నిశ్చింత గా వుండొచ్చు . . . . అక్కడ అంతా కొత్త . . . ప్రదేశము , దేశము , వాతావరణము , అల్లుడూ . . . అన్ని ఎలా సంభాళించుకుంటానో ఏమో ????? మేకపోతు ఘాంభీర్యము తో విమానమెక్కాను . . . ఎక్కేముందు , మావారు వాళ్ళ ఫ్రెండ్ కొడుకు అని , నేను వెళ్ళే విమానము లో నే న్యూయార్క్ వరకూ వస్తాడనీ , పరిచయము చేశారు . అమ్మయ్య గుడ్డిలో మెల్ల . . . ఆ అబ్బాయిదీ నా పక్క సీటే . నాకు కిటికీ పక్క సీట్ వచ్చింది . . . రామచంద్రా . . . కిటికీ పక్కన ఎలా కూర్చునేది ????? గాలికి తలుపు తెరుచుకొని , ఇంత ఎత్తు నుంచి కిందపడిపోతే . . . దేవుడా . . . రాముడా . . . ఎన్ని కష్టాలు పెట్టావురా తండ్రీ . . అని దిక్కులు చూస్తూ నిలబడ్డాను . ఇంతలో ఓ అమ్మాయి ఎక్స్ క్యూజ్ మీ . . . మీ సీట్ లోకి వెళుతారా ఇది నా సీట్ అన్నది . చిన్నగా . . . మొహమాటం గా ప్లీజ్ మీరు కిటికీ పక్కన కూర్చుంటారా ??? నేను ఇటు కూర్చుంటాను అన్నాను . ఆ అమ్మాయి తల్ల కిందులై పోయి . . . బోలెడు హాచర్య పోయి . . . వై నాట్ అంటూ ఆనందం గా కూర్చుంది . హమ్మయ్య పెద్ద ప్రమాదం తప్పింది ( ప్రమాదము కిటికీ లో నుండి పడిపోవటము కాదు . నవ్వకండి నాకా మాత్రం తెలుసు . కాక పోతే మావారు నాకున్న కిటికీ పిచ్చి తెలిసిన వారు కాబట్టి , మొదటిసారి నేను కిటికీ పక్కన కూర్చుంటే అంత ఎత్తు నుండి కిందికి చూస్తే కళ్ళు తిరుగుతాయేమో , ఆయన పక్కన లేక పోతే , మరింత భయపడతానని , కిటికీ పక్కన కూర్చోవద్దని చెప్పారు . ఆయన గారి మాట వినాలి కదా ! ఇప్పుడైతే ఎవరు అరిచి ఘీ పెట్టినా కిటికీ పక్క సీట్ ఏమాత్రం త్యాగం చేయను . కిటికీ లో నుండి , తేలిపోయే మబ్బులను , అప్పుడప్పుడు , మాప్ లోలా కింద కనిపించే భూమిని చూస్తూ ఊహల మబ్బుల్లో తేలిపోయే అవకాశాన్ని ఎంతమాత్రం త్యాగం చేయను గాక చేయను ) అని నిట్టూర్చి , ఆ అమ్మాయి కి బోలెడు థాంకూలు చెప్పి , కిటికీ వైపు , ఆ అమ్మాయి , రెండో వైపు మా వారి ఫ్రెండ్ కొడుకు రెడ్డీ కూర్చోగా సేఫ్ గా మద్య సీట్లో బైటాయించాను . ఇంతలో ఏర్ హోస్టమ్మ కూల్ డ్రింక్ తెచ్చింది , ఊం హూ వద్దు అని తల అడ్డంగా తిప్పేసాను . ఏర్ హోస్టమ్మ విచిత్రం గా చూస్తుండగా , రెడ్డి , తాగండాంటీ కొంచం కూల్ గా వుంటుంది అన్నాడు . పాపం పిల్లాడు చెపుతున్నాడు కదా అని కూల్ డ్రింక్ తీసుకున్నాను . న్యూయార్క్ లో దిగేవరకూ ఇద్దరూ బోలెడు కబుర్లు చెప్పారు . న్యూయార్క్ లో విమానం ఆగింది , అంతే అప్పటి వరకూ ముచ్చట్లాడిన పిల్ల నన్ను నెట్టుకుంటూ గబ గబా దిగేసి వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా పరిగెత్తింది . రెడ్డి మటుకు నేను ఎలా బయటకు వెళ్ళాలో చెప్పి , నేను మారాలిసిన విమానము ఎక్కేందు కు , ఇంకో టర్మినల్ కు ఎలా వెళ్ళాలో చెప్పి వెళ్ళి పోయాడు . ఆ అబ్బాయి విమానము వేరే చోట అట . చేసేదేముంది , చిన్నగా ముందుకు నడిచాను .

ఎలాగో నా లగేజ్ కలెక్ట్ చేసుకున్నాను . చెకౌట్ చేసే చోట ఓ నల్ల ఆఫీసర్ చూస్తేనే చాలా భయం వేసింది , ఎనీ గోల్డ్ అని అడిగాడు . ముందు అతనేమంటున్నాడో అర్ధం కాలేదు . ఇద్దరమూ తిప్పలు పడ్డాక , అర్ధమై , నా చేతికున్న గాజులు తప్ప ఇంకేమీ లేవని ఎలాగో చెప్పి బయట పడ్డాను . ఆ న్యూయార్క్ , విమానాశ్రయం , లాంజ్ లో నిల బడితే కొద్ది క్షణాలు ఏమవుతోందో తెలీలేదు . ఎటు వెళ్ళాలో తోచలేదు . . . తిరణాల లో తప్పిపోయిన పిల్ల పరిస్తితి ఐంది . కనెక్టింగ్ ఫ్లైట్ కు ఎక్కువ సమయము లేదు . పీచు . . . పీచు మంటున్న గుండె తో బయటకు వచ్చాను .ఎటెళ్ళాలని , ఎవరినో అడుగుతే హడావిడి గా ఎదురుగా కనిపిస్తున్న రోడ్ క్రాస్ చేసి , లోపలికి వెళ్ళమని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు . అటూ . . . ఇటూ . . . ఏ వెహికిల్సూ రావటము లేదని నిర్ధారించుకొని , , , చూసి రోడ్ కు అవతలి వైపు పరిగెత్తబోయాను . ఇంతలో ఆంటీ ఆగండి , ఇక్కడ అలా రోడ్ దాటకూడదు అని వినిపించింది . వెనకకి తిరిగి చూస్తే రెడ్డి . ఏమిటీ నువెళ్ళలేదా అని అడిగాను . నా ఫ్లైట్ కు ఇంకా టైముందట . మిమ్మలిని ఫ్లైట్ ఎక్కించి వెళుదామని వచ్చాను అన్నాడు . చెక్ ఇన్ చేయించి అట్లాంటా ఫ్లైట్ కు ఎటెళ్ళాలో చూపించి వెళ్ళాడు . అలా మొదటిసారి అమెరికా కు చేరిన నేను ఇంకెన్ని అడ్వెంచర్స్ చేసానో తెలుసా ?? ఇందులో అడ్వెంచర్ ఏముంది అని పెదవి విరవకండి . . . ఆ క్షణము లో రెడ్డి రాకపోతే పరుగెత్తుకుంటూ రోడ్ దాటుతున్న నన్ను పోలీసులు పట్టుకునే వారని రెడ్డి చెప్పాడు . అప్పుడు నా పరిస్తితి , పడమటిసంద్యారాగం లో విజయశాంతి లా , అదేదో సినిమా లో భానుప్రియ లా అయ్యేది . ఏం చేయాలో , అసలు నన్ను పోలీసులు ఎందుకు పట్టుకున్నారో తెలీని దిక్కుక్కుతోచని , అయోమయ . . . అయ్య బాబోయ్ ఇక నేను చెప్పలేను . అంతే కాదండోయ్ , ఆ తరువాత ప్రయాణాలల్లో మావారు కూడా కొన్ని ఎడ్వెంచర్స్ చేసారు . ఆశ , , దోశ . . అప్పడం . . . అన్ని ఇప్పుడే చెప్పేస్తానేమిటి ??

అరె ఆగండాగండి , అన్నీ , ఇప్పుడే ఇక్కడే చెప్పను అన్నాను కాని అసలు చెప్పను అనలేదు గా !!! ఇదిగో ఇంకో విశేషం బుక్స్ అండ్ గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ లో రాశాను . అదీ చదివండి మరి . ఇంకొన్ని విశేషాలు మరోసారి .

బుక్స్ అండ్ గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ లో నా అమెరికా ముచ్చట్లు ప్రచురించిన సృజనకు చాలా చాలా థాంకూలు .

Tuesday, October 19, 2010

టాటా వీడుకోలు . . . గుడ్ బై . . . ఇక సెలవు * * *



ఒక పోస్ట్ కోసం , గూగుల్ లో ఫొటో ఏదైనా దొరుకుతుందా అని వెతుకుతున్నాను . ఇంతలో మా అబ్బాయి , అట్లా గూగుల్ నుంచి బ్రౌజ్ చేయకు , వాటికి కాపీ రైట్స్ వుంటాయి . ఎవరైనా అభ్యంతరము చెప్పవచ్చు . అన్నాడు . మరైతే ఎలా ? అని అడుగుతే , మనమే , మనకు కావలసి దానిని ఫొటో తీసుకోవాలి అన్నాడు . అన్నట్లుగానే నాకెప్పుడు అవసరమైనా , తనే ఫొటో తీసి నాకు మేయిల్ చేసేవాడు . చాలావరకు , వీలైంత వరకు ఫొటో లు తీసి ఇచ్చేవాడు . ఓసారి పియస్ యం లక్ష్మి గారు పొగడపూల గురించి వ్రాశారు . అక్కడ ఎవరో పొగడపూలు ఎలా వుంటాయి అని అడిగారు . అది చూస్తే , మా ఇంటి దగ్గరలో వున్న పొగడచెట్టు గుర్తొచ్చింది . మా అబ్బాయి వూళ్ళో లేడు , ఫొటో తీసి ఆవిడకు పంపటము ఎలా అని తెగ ఆలోచించి , చివరకు , మా కోడలు ఇంట్లోనే వున్నదని గుర్తొచ్చి , ఫొటో తీస్తావా అని అడిగాను . పాపం తను చేసుకునే పని ఆపి , బయటకొచ్చి ఫొటో తీసి ఇచ్చింది . అలా మా కోడలి ని కూడా డ్యూటీ ఎక్కించాను ! ఇంతలో మావారి సెల్ తో కూడా ఫొటోలు తీయచ్చు అని తెలిసింది . హాపీగా ఆ సెల్ తో కూడా ఫొటోలు తీసే దానిని . ఇలా మూడు సెల్లులు , ఆరు ఫొటోల తో కాలము గడిచి పోతూ వుండ గా . . . విధి వక్రించింది . మా వారి సెల్ కాస్తా దొంగోడెత్తుకెళ్ళాడు ! మా అబ్బాయికి టూర్ లు , మా కోడలి కి ఆఫీస్ పని ఎక్కవయ్యాయి .

కాకపోయినా వాళ్ళంతా ఎప్పుడూ బిజీ గా వుంటారు . అన్ని సార్లూ వాళ్ళకు కుదరక పోవచ్చు . ఎలా ????? ఏమి చేయటము ????? అవును గురూజీ ని అడుగుతే పోలే , అనుకొని అసలు ఫోటోలు ఎలా అప్ లోడ్ చేయాలి అని , జ్యోతి గారి ని అడిగాను . కెమేరా తో తీసి చేయాలి అని చెప్పారు . కెమేరాలో అప్ లోడ్ చేయటానికి వీలు వుంటుంది అని ఎలా చేయాలో చెప్పారు . అంతే , మా వారిని , మా అబ్బాయిని నాకో కెమేరా కావాలీ . . . అని షంటటము మొదలు పెట్టాను . ఇప్పుడు నీకు ఇంత అర్జెంట్ గా కెమేరా ఎందుకు అన్నారండీ మావారు . అదికాదండీ , మన టపాలు ఎవరైనా చదవాలంటే చక్కటి ఫొటోలుండాలి కదా ? 10000 రూపాయల కే మంచి కెమేరా వస్తుందిట . మా జ్యోతి గారు కొనుక్కోమన్నారు అన్నాను . 10 000 లేనండీ ఎక్కువకాదు అని కూడా నచ్చచెప్పాను . మా అబ్బాయి కొన్ని రోజులు ఆగు మాతే , ఇప్పుడు నేను తీసిస్తున్నాను కదా అని ఆ ప్రోగ్రాం ను వాయిదా చేసాడు . మరే నాలుగు దేశాలలో , నాలుగు మాల్ స్ ల లో ధర తెలుసుకోకుండా , ఎలా కొంటాడులే అనుకొన్నాను , కాని నా కో కెమేరా కావాలీ . . . అనే నా నసుగుడు మాత్రం ఆపలేదు !

నా గొడవ పడలేక ఓ శుభోదయాన , శుభముహూర్తాన మా అబ్బాయి తన బ్లాక్ బెర్రీ నాకు ఇచ్చేసాడు ! అంతే దాని తో ఎన్ని ఎన్నెన్ని ఫొటోలు తీసానని , అబ్బో చెప్పలేనన్ని . చింతకాయ పచ్చడి , సొరకాయ రసిపీలు , రాజమండ్రి , గోదావరి అందాలు , మా కాలనీ సొగసులు , నల్లటి వాన చినుకులు , కొత్త ఇల్లూ , అబ్బో ఒకటని చెప్పనా ? సంవత్సరము పైగా నాకు నచ్చినవన్నీ , ఎంచక్కా బంధించి ఇచ్చింది . నా టపాలలో చాలావరకు నా బ్లాక్ బెర్రీ తెచ్చిన ఫొటోలే . ఇన్ని రోజులు పని చేసీ . . . చేసీ నా నేస్తం అలసి పోయి , మూగపోయింది . మూతపడుతున్న కనురెప్పలను భారం గా ఎత్తి , నావైపు దీనం గా చూసింది . ఏ డాక్టరూ ఏ ఆపరేషన్ చేసి కనులు తెరిపించలేమన్నారు . . . నా ప్రయత్నాలన్నీ వృధా అయిపోయాయి . స్చప్ . . . నన్ను వీడి వెళ్ళ లేక వెళ్ళ లేక వెళ్ళిపోయిన , నా స్నెహితురాలికి , కన్నీటి తో వీడ్కోలు పలకటము తప్ప నేనేమి చేయగలను ?


ఓ నా స్నేహితురాలా ,
మరువలేని , మధురమైన జ్ఞాపకాల చిత్ర్రాలను చిత్రించి ఇచ్చావు .
నీ ఉపకారమును నేనెన్నడూ మరువలేను . . . . . మరచిపోను ,
ఇకముందు నువ్వు నా టపాలకు సుందరమైన దృశ్యాలను ఇవ్వలేవు అని తలుచుకుంటే నే గుండె భారమై పోతోంది .
నీకేమీ చేయలేకపోయిన ఈ నిస్సహాయురాలిని క్షమించు మిత్రమా !
ఇదే నీకు నా కన్నీటి నివాళి !!!!!!

Thursday, October 7, 2010

ఆయన మట్టి తింటున్నాడు * * * * *

నేను 10త్ చదువుతున్నప్పుడు , మా క్లాస్ కు , కాకినాడ నుండి , ఓ కొత్తమ్మాయి వచ్చింది . సారు నా పక్కనే కూర్చో బెట్టారు . అలవాటు ప్రకారము నీ పేరేమిటబ్బా అని అడిగాను . పద్మజ అని చెప్పి , మీ పేరేమిటండీ ? అని అడిగింది . అదేమిటీ నన్ను మీరు అంటున్నావు అని అడిగాను . అప్పటికే అమ్మాయిలందరూ నా బెంచ్ దగ్గర చేరి , కుతూహలంగా కొత్తమ్మాయి ని చూస్తున్నారు . ఆ అమ్మాయి గీరగా అందరినీ చూస్తూ , ఇక్కడ వాళ్ళందరూ , అబ్బా , నువ్వు , రావే , పోవే అని వే అంటూ మాట్లాడుతారు . మా వైపు అలా మాట్లాడ మండి . ఎవరి తోనైనా మర్యాదగా మీరు , అండి అనే మాట్లాడుతామండి . ఐనా అలా మర్యాద లేకుండా ఎలా మాట్లాడుతారండి ? అని అడిగింది . ఇదేమిటి ఈ పోరి ఇలా మాట్లాడుతొంది అని అందరమూ చెవులు కొరుక్కున్నాము . ఎవరూ పద్మజ తో స్నేహము గా కూడా వుండలేదు . అవును మరి మమ్మలిని మర్యాద లేనివాళ్ళు అన్న అమ్మాయి తో ఎలా మాట్లాడుతాము ? కాని , మేమూ మర్యాద కలవాళ్ళ మే అని తెలుపుకోవటానికి తనతో అందరమూ , పద్మజ గారండీ అనే మాట్లాడే వాళ్ళము . అంతే కాదు , మా సంస్కారము తెలుపుకోవటానికి , ప్రయత్నము మీద ఓ నెల తిరిగేసరికి మాలో మేము కూడా మీరు , అండి అనే స్టేజ్ కి వచ్చేసాము.

మా క్లాస్ లో శకుంతల అందరికన్నా పెద్దది . ఏదో పెళ్ళి చదువు చదువుతోంది. అమ్మాయిలను , అబ్బాయిల ను అందరినీ దబాయించి తన నోట్స్ లు రాయించేది . హోంవర్క్ చేయించేది . అందరి లోకీ రాంబాబు ను మరీ దబాయించి పారేసేది . రాంబాబు కూ ఏమీ అన్లేని పరిస్తితి . వాడు సారీ , రాంబాబు గారు , శకుంతల ఇంటి పక్కనే వుండే వాడు . ఆయన గారి చిన్నప్పటి నుండీ , శకుంతలా వాళ్ళింట్లోనే అక్కా అక్కా అంటూ పెరిగాడు . ఓ రోజు శకుంతల , రాంబాబు గారండీ ఈ నోట్స్ రాసి పెట్టండీ అంది . అంతే రాంబాబు అయోమయం ఐపోయాడు . ఏంటక్కా ఏమన్నావు ? అని అడిగాడు . అదేనండి , అలా నువ్వు అనకూడదు , మీరేమన్నారు అక్కగారండీ అనాలి అని రాంబాబును ఎడ్యుకేట్ చేసింది . అంతే రాంబాబు గారు తల్లకిందులైపోయి , బెంచీల మీద గెంతి కాసేపు పిచ్చి చేష్టలుచేసారు . రాంబాబు ఒక్కడే కాదు , మా క్లాస్ అబ్బాయిలందరూ ఈ పరిణామానికి తట్టుకోలేక పోయారు . మా శకుంతలక్క ఎవరు నువ్వు అన్నా వూరుకునేది కాదు . మెల్లి మెల్లి గా కాకినాడ అమ్మాయి పుణ్యమా అని , అందరూ గౌరవంగా మాట్లాడటము నేర్చుకున్నారు . ' రా ' , 'వే' లాంటి పదాలు బొత్తిగా కనిపించకుండా పోయాయి . ఇదంతా చూసి మా సార్ లు ఝాటర్ ఢమాల్ !

ఆతరువాత , పద్మా నేనూబెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ మి అయ్యాము . తన మూలం గానే ఇప్పటికీ ఎంత చిన్నవాళ్ళైనా మొదటి పరిచయములో నువ్వు అనలేను . నాకు అలా 10త్ నుండే చిన్నా పెద్దా అందరినీ మీరు అనటము అలావాటైందా , మా పిల్లలకు , మా మనవరాళ్ళకు , ఎదుటివారిని అలా గౌరవించి మాట్లాడటము నేర్పటము లో నాకే మీ ఇబ్బందులు ఎదురుకాలేదు . కాకపోతే చాలా ఏళ్ళు , మా అబ్బాయి , 'మాలా మమ్మీ ' , 'ఏమండి డాడీ 'అని పిలిచేవాడు . కాని మా బుడుగులున్నారు చూశారూ వాళ్ళతోటే బోలెడు తిప్పలు ! మా విక్కీ కి సంవత్సరము లోపలే మాట్ల్లాడటము వచ్చేసింది . ( రోజంతా నువ్వు వాడిని వాగిస్తావు అందుకే అన్ని మాట్లొచ్చాయి అని మా అమ్మాయి అనేది . ఇప్పుడు ఎవరితోనైనా మాట్లాడాలంటే చాలా సిగ్గు . తొందరగా మాట్లాడడు . అదివేరే సంగతి .) ఓరోజు నేను ఏదో పని లో వున్నప్పుడు , అమ్మమ్మా వాడు నన్ను తీసుకెళుతాడట .అన్నాడు . ఎవడ్రా వాడు అన్నాను నేను . వెంటనే పక్కనుంచి నేనాంటీ అన్నాడు మా అల్లుడు . వెంటనే నాలిక్కరుచుకొని , తల కొట్టుకొని , మా అల్లుడి కి బోలెడు సారీ లు చెప్పాను . మా అల్లుడుగారు ఏమనుకున్నారో అని చాలా రోజులు తెగ ఫీలైపోయాను . ఆ తరువాత విక్కీ కి , అలా పెద్దవాళ్ళను వాడు అనకూడదు అని చెప్పాను . మరేమనాలి అన్నాడు . డాడీ తీసుకెళుతానన్నారు అనాలి అనిచెప్పాను . అలాగే అని బుర్ర వూపాడు .

అమ్మమ్మా డాడీ చూడు నన్ను బయటకు తీసుకెళ్ళడట , అని ఓసారి కంప్లైంట్ చేశాడు . డాడీ ఎక్కడున్నారు రా అంటే మా వారిని చూపించాడు . ఆయన తాత కదరా అంటే , నువ్వు పెద్దవాళ్ళ గురించి చెప్పేటప్పుడు డాడీ అని చెప్పమన్నావు కదా అన్నాడు . ఉష్ . . . రామచంద్రా ఏం చెప్పను ఈ పిల్లాడి కి ? ఏం తోచలేదు . వదిలేసాను !

విక్కీ స్కూల్ కు వెళ్ళటము మొదలు పెట్టాక కొత్త ప్రాబ్లంస్ వచ్చాయి . స్కూల్ లో ఎవరినో చూపించి , పనమ్మాయి లక్ష్మి తో వాడు అంటూ ఏదో చెప్పాడుట . అతనేమో లక్ష్మిని , విక్కీ ని గుర్రున చూశాడట . అలా రెండు మూడు సార్లు అయ్యాక , లక్ష్మి విక్కి బాబూ అలా వాడూ వీడూ అనకూడదు , ఆయన అనాలి అని కష్టపడి నేర్పించింది . మొత్తానికి మా విక్కీకి ఎదుటి వాళ్ళను గౌరవం గా సంభోదించటము వచ్చింది అమ్మయ్య అనుకున్నాను .

ఇహ గౌరవ్ ఏమో మా వారిని చాలా రోజుల వరకు ఏమండీ అని పిలిచేవాడు . ఏమండీ ఏమిట్రా తాత అనాలి అంటే నువ్వు ఏమండీ అంటావు కదా అనేవాడు . తాత అనాలి అని నేర్పించాక , బామ్మా నీ ఏమండి నిన్ను పిలుస్తున్నాడు అనో , మీ ఏమండి చూడు అనో మావారి గురించి చెప్పేవాడు . నవ్వుకోవటము తప్ప ఏంచేయగలను ?

నేను చెప్పటము ఇంకా ఐపోలేదండీ బాబూ . అసలు కథ ఇప్పుడే మొదలైంది !

" అమ్మమ్మా , ఆయన మట్టి తింటున్నాడు " మూడేళ్ళ విక్కీ , ఏనిమిది నెలల గౌరవ్ గురించి నాకు చెప్పాడు . బుడి బుడి నడకల తో ఎప్పుడు మెట్లు దిగి వెళ్ళాడో మా చిన్న బుడుగ్గాడు గౌరవ్ బయట , జామ చెట్టు కింద కూర్చొని మట్టి గుప్పిళ్ళ తో తీసుకొని , వళ్ళంతా పులుముకొని , నోట్లో పెట్టుకుంటూ ఆడుకుంటున్నాడు . అలా వాడిని చూస్తే భలే ముద్దొచ్చి ఎత్తుకోగానే , మా దొరవారు , నాకూ కాస్త మట్టి పులిమి , ప్రేమగా తినిపించే ప్రయత్నం చేసారు !!!

" బామ్మా , ఆయన నా పి .యస్ . బి తీసుకున్నాడు . "
" కాదు అమ్మమ్మా ఇది నాదే . ఆయన పి. యస్. బి అత్త దాచి పెట్టింది ."
" అమ్మమ్మా ఆయన , నాకు లాప్ టాప్ ఇవ్వటము లేదు ."
" బామ్మా , నేను ఆడుకున్నాక ఆయనకు ఇస్తాను ."
" ఆయనకు నేను కొత్త గేం చూపిస్తానన్నాను అమ్మమ్మా ."
ఇలా రోజూ మా మనవళ్ళిద్దరు మాట్లాడుకునే పద్దతి . పొరపాటున కూడా , వరేయ్ అని కాని , వాడు అని కాని అనరు . ఎంత పద్దతి గా పెంచాను కదా ??????

ఈ మద్య , నన్ను మీరు అనకండి , నేను చిన్నవాడినే , నన్ను నువ్వు అనవచ్చు అనే అర్ధం వచ్చేట్టుగా ఓ
అబ్బాయి వ్రాసిన పోస్ట్ చదివాను . అంతా చదివాక , పాపం ఈ అబ్బాయి ఇంతగా బాధ పడుతున్నాడు , బాధపడే వాళ్ళను ఓదార్చాటం ధర్మం కదా అనుకొని , మీరు చెప్పారు కదా , ఇక నుండి మిమ్మలిని అందరూ నువ్వు అంటారు లెండి అని ఓదార్చి చక్కా వచ్చాను . ఓ రోజైనాక ఎందుకో నేను రాసిన , ఆ కామెంట్ ఏదో తేడాగా వుందే అనిపించి , పాపం ఆ అబ్బాయి గారు ఏమనుకున్నారో , లేదా వేరేవాళ్ళెవరైనా ఏమైనా అన్నారో చూద్దామంటే , అది ఎవరు రాశారో , ఆ టపా పేరేమి టో అస్సలు గుర్తు రాలేదు . పోనీ హారం లో నేనిచ్చిన వాఖ్యలలో చూద్దామా అనుకుంటే , ఆ రెండు రోజులూ , నేను బోలెడు బోలెడు కామెంట్స్ రాయటము తో ఆ , కామెంట్ ఎటు పోయిందో కనిపించలేదు . స్చప్ . . . . . కాని ఆ పోస్ట్ చదవటము మూలం గా , నాకు ఈ పోస్ట్ రాద్దామని ఐడియా వచ్చింది . ఆ టపారాశిన వారికి , థాంక్స్ అండి .

ఇదండీ సంగతి . మీరెప్పుడైనా , వీకెండ్ లో ఏ ఐమాక్స్ థియేటర్ లోనో , ఏ లుంబినీ పార్క్ లోనో , ఓ 9 ఏళ్ళ , 6 ఏళ్ళ అబ్బాయిలు ఆయన , ఆయన అని మాట్లాడుకోవటం వింటే మీరు ఝాటర్ ఢమాల్ అవకండి . వాళ్ళిద్దరూ ఖచ్చితం గా నా మనవళ్ళే అని తెలుసుకోండి . మేమెంత మర్యాదగా మాట్లాడుతామో తెలిసిందిగా * * * * *

అదన్నమాట సంగతి !!!!!!!!!!

Thursday, September 30, 2010

వయసై పోతోందా ?????




చాలా సీరియస్ గా ఓ కొత్త పోస్ట్ రాద్దామని ఆలోచిస్తూ వున్నాను . ఇంతలో టింగ్ అని వినిపించింది . ఎవరా అని చూస్తే జ్యోతి గారు . మీ సెల్ నంబర్ ఎంత? అని అడిగారు . నేను నా నంబర్ ఇచ్చి మళ్ళీ అలోచనలో పడ్డాను . సడన్ గా గుర్తొచ్చింది , ఇంతకీ నా నబర్ ఎందుకడిగినట్లు ? అందుకే ????? ఇలా మార్క్ చేశాను . మీ తో ఒకావిడ మాట్లాడుతుంది అని జవాబు వచ్చింది . ఎవరు అన్నట్లు మళ్ళీ ????? పెట్టాను , మీకుతెలీదు . ఎవరావిడ ? అని క్లుప్తం గా అడిగా . నాకు తెలుసు ? అన్నారు . మరి నాకు తెలియక్కరలేదా ? నాకు తెలీకుండా ఎలా మాట్లాడుతుంది ? అని అడుగుతే నో జవాబు . ఎవరబ్బా ? నాకు పెళ్ళికావలసిన పిల్లలూ లేరు వున్నవాళ్ళు చిన్న వాళ్ళు , ఇంకేమి మాట్లాడుతుంది ఆవిడ ? ఊమ్హూ నో జవాబు . ఎన్ని క్వెషన్ మార్కులకూ నో జవాబు ? హేమిటీ నేనేమైనా సస్పెన్స్ త్రిల్లర్ సినిమా చూస్తున్నానా ? నాపాటికి నేనేదో ఆలోచనలో వుంటే గిల్లి , ఈ మౌనం ఏమిటి ? అసలు మిమ్మలిని కాదు నన్ను నేను అనుకోవాలి , మీరు అడగ్గానే వెంటనే నా నంబర్ ఇచ్చాను చూడండి అంతే అంతే అని అరిచాను . అబ్బే నో రిప్లై . ఈ జ్యోతి కంటే దుర్మార్గులు ఇంకెవరూ ఈ ప్రపంచము లో లేరు హుం అనుకొని వూరుకున్నాను . అంతకంటే ఇంకేం చేయగలను ?

మరునాడు సాయంకాలము ఓ కొత్త నంబర్ రింగ్ అయ్యింది . బహుషా జ్యొతి చెప్పినావిడే మో అనుకుంటూ తీశాను . మాలా గారాండి అని అడిగారు . అవునండి అన్నాను . నేను ఈ టి వి 2 నుండి మాట్లాడుతున్నాను , నా పేరు రమాదేవి అని వినిపించింది . ఒక్క నిమిషం నాకేమీ అర్ధం కాలేదు . నాకు ఈటివి నుండి కాల్ రావటము ఏమిటి ? ఆవిడే , అక్టోబర్ ఫస్ట్ న సీనియర్ సిటిజన్స్ డే కదండి . ఆ రోజున , బాధ్యతలు తీరిన తరువాత మీరు మీ ఖాళీ సమయాన్ని ఎలా గడుపుతున్నారు ? అనే విషయము మీద కొంతమంది మహిళల తో మాట్లాడుదామనుకున్నాము . మీరు చాలా ఆక్టివ్ గా వుంటారని జ్యోతి గారు చెప్పారు . రేపు ఉదయము మీరు రాగలరా ? అని అడిగారు . కాని నేనింకా సీనియర్ సిటిజన్ ని కాదండి అన్నాను . ఒక్క సంవత్సరమే కదా పరవాలేదు , మీరు మీ భాద్యతలు అన్నీ తీర్చుకున్నాక , మీ ఖాళీ సమయము ను ఎలా ఉపయోగించుకుంటున్నారో చెప్పగలరా ? అబ్బే ఏడాదెందుకండీ ? 8 నెలలో సీనియర్ సిటిజన్ ను ఐపోనూ !( అబ్బా అని రమాదేవి గారు తల పట్టుకున్న దృశ్యం నా కళ్ళ ముందు కనిపించింది ) వస్తానులెండి . కాని , ఏం మాట్లాడాలో నాకు తెలీదండి . ఐనా నలుగురి లో మాట్లాడలేను అన్నాను . మీరేమీ మాట్లాడకండి , మిమ్మలిని నేను పరిచయము చేస్తానుగదా అన్నారు . కానీయండి , నేనేమీ మాట్లాడకుండా వుంటే మావారు కోపం చేస్తారండి అని నా భయం చెప్పాను . మీకెందుకండి , మా దగ్గరి కొస్తే మీరే మాట్లాడుతారు చూడండి అని ఎక్కడికి రావాలో చెప్పారు .

ఎంతైనా జ్యోతి చాలా గుడ్ గర్ల్ . జ్యోతి కంటే మంచి అమ్మాయి ఈ భూప్రపంచము లోనే లేదు . వెంటనే జ్యోతి గారి కి ఫోన్ చేసి చెప్పాను . ఆ తరువాత , మా అమ్మాయికి , అబ్బాయి కి , అమ్మ కి , అబ్బ ఫోన్ల తో ఎంత బిజీ నో ! మా వారూ వూళ్ళో లేరు . చివరకు ఎలా గో దొరికించుకొని చెప్పాను . అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ సలహాలిచ్చారు . పొద్దున్నే , లక్ష్మి గారి తో కలిసి వెళ్ళాను . అమ్మయ్య లక్ష్మిగారున్నారు నాకు తోడు . అక్కడ మాకు ఆతిద్యమిచ్చిన లక్ష్మిగారి ఇల్లు ఎంత బాగుందో . చాలా మంది కొత్త స్నేహితులయ్యారు . అసలు ఎంచక్కా ఫ్రెండ్స్ ఇంట్లో , ఏదో పార్టీ లో కబుర్లు చెప్పుకున్నట్లుగా వుండిందేకాని ఓ టివి ప్రోగ్రాం లా లేదు . అన్నట్లుగానే రమాదేవి గారు చక్కని , స్నేహపూరితమైన వాతావరణం ఏర్పరిచారు . ఆంకరమ్మాయి హైమ మీరీ వయసులో అనగానే , అమ్మాయ్ నాకు వయసైపోతోంది అంటే నేనొప్పుకోను . అవును , వయసైపోతోంది అనగానే ఎందుకు వొప్పుకోవాలి ? పేపర్ లో 50 ఏళ్ళ వృద్ధులు అని అప్పుడప్పుడు చూస్తుంటాను . 50 ఏళ్ళకే వృద్ధులైపోతారా ? పళ్ళ చివురులు నొప్పిగా వున్నాయని పళ్ళ డాక్టర్ దగ్గరికి వెళుతే పరీక్షించి , ముందుగా మీకీ వయసులో కూడా పళ్ళు గట్టిగా వున్నందుకు అభినందనలండి అన్నాడు . అదేమిటీ ? అప్పుడే పళ్ళూడిపోయే ముసలిదానిలా వున్నానా అని తెగ గింజుకున్నాను . అరే కంప్యూటర్ కోర్స్ లో చేరటానికి రెండేళ్ళ క్రితం ఇన్స్టిట్యూషన్ కు వెళుతే , అక్కడ ప్రిన్సిపల్ , ఇన్స్ట్రక్టర్ ని పిలిచి , మేడం ఈవయసులో శ్రద్దగా నేర్చుకోవటానికి వచ్చారు , మనమూ శ్రద్దగా నేర్పాలి అని పరిచయము చేసారు . మేడం మీరు మిగితా వాళ్ళతో కలిసి నేర్చుకుంటారా ? విడిగా నేర్పాలా అని అడిగారు . విడిగా ఎందుకు ? అందరి తో కలిసి నేర్చుకుంటే బాగుంటుంది కదా అనగానే , మీకిబ్బందేమో అన్నాను , మీ ఇష్టం అన్నారు . ఐనా నేర్చుకోవటానికి వయసు అడ్డేమిటి ? ఇప్పుడంటే సమ్మర్ క్లాస్ లలో హాబీస్ నేర్చుకోవటానికి పిల్లలని , సెలవల్లో చేర్చటము మొదలు పెట్టారు కాని , నా చిన్నప్పుడే , మా అమ్మ సెలవలు రాగానే ఏదోవక ఆక్టివిటీ లో బిజీ గా వుంచేది . ఆ రోజూలో ' ఆంధ్రప్రభ ' వీక్లీ లో మాలతీ చందూర్ బొమ్మలు చేయటము , కుట్లు , అల్లికల గురించి రాసేవారు . అవన్నీ మా అమ్మ నా తో సమ్మర్ హాలీడేస్ లో చేయించేది . 10 థ్ లోనే టేలరింగ్ నేర్చుకున్నాను . అలా చిన్నపటి నుండే కొత్త కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవటము మీద ఆసక్తి ఏర్పడింది . దానికి తగ్గట్టుగానే పెళ్ళయ్యాక మావారు , నేను ఏది నేర్చుకుంటానన్నా ప్రోత్సహించారు . నేనెప్పుడూ ఉద్యోగం చేయాలని అనుకోలేదు . అవకాశము వచ్చినా , ముందు పిల్లలూ , ఇల్లూ అనుకున్నాను . అందుకే ఖాళీ సమయము లో ఇలా , పూణే లో బి ఏ లో చేరాను . జబల్పూర్ లో బ్యూటీషన్ కోర్స్ చేసాను . బరోడాలో ప్రీస్కూల్ మానేజ్ మెంట్ కోర్స్ చేశాను . మావారు , ప్రతి రెండేళ్ళకూ ట్రాన్స్ఫర్ లవుతుంటే , పిల్లలకు టెక్నికల్ కోర్స్ లలో చేర్చటము కష్టమవుతుందని , పేరెంట్స్ ను చూసుకోవాలని , వాలంటరీ రిటైర్మెంట్ తీసుకొన్నారు . ఇక్కడ సెటిల్ అయ్యాక బ్యూటీపార్లర్ ఏర్పరుచుకున్నాను . అప్పుడు ప్రతి సంవత్సరమూ , బాంబే వెళ్ళి లేటెస్ట్ కోర్స్ లు చేసేదానిని . ఇప్పుడు పిల్లలు పెద్దవాళ్ళయ్యారు . వాళ్ళ పిల్లలూ , వాళ్ళ పని వాళ్ళు చేసుకోగలరు . ఇహ ఏదో అవసరావసరాలకు తప్ప వాళ్ళ విషయాలలో మా ప్రమేయము అనవసరము అనుకున్నాము . బాధ్యతలు తీరి ఖాళీ సమయము ఇంకా ఎక్కువ దొరికింది , ఇప్పుడు ఏ కొత్త కోర్స్ చేయాలా అనె అనుకుంటున్నానే కాని వయసైపోయింది అనుకోవటము లేదు ! మీరీ వయసు లో కూడా అని ఎవరైనా అంటే , ఏమంత వయసైపోయిందని , ఐనా 60 is the 20 . నా వయసైపోయింది అని అంటే నేనెంత మాత్రమూ ఒప్పుకోను అనేసాను .అనగానే అవునవును అని వొప్పేసుకున్నారు . వాళ్ళను నేను ఎలా ఒప్పించానో , ఐనా నేను చెప్పటమేమిటి ? మీరే చూడండి .

నన్ను , రమాదేవి గారికి పరిచయము చేసిన జ్యోతి గారికి , ఈ ప్రోగ్రాము లో అవకాశమిచ్చిన , రమాదేవి గారికి , మాట్లాడించిన హైమ గారికి చాలా చాలా ధన్యవాదాలు .

రేపు అనగా అక్టోబర్ మొదటి తారీకు , శుక్రవారం , శుభముహూర్తాన , మధ్యాహ్నము 2 గంటల నుండి , 2.30 వరకు , ఈటివి 2 లో వచ్చే సఖి లో ఓ పదినిమిషాల ప్రోగ్రాం లో కనిపించ బోతున్నాను . మీరందరూ , మీ పనులు మానేసి , ఆ సమయము లో , టి వి ని ఆన్ చేసి నేను ఎప్పుడు వస్తానా అని ఎదురుచూస్తూ రాగానే చూడగలరు . మీ పనులు ఎప్పుడూ వుంటాయి కాని నేనెప్పుడూ టివి లో కనిపించను కదా ? మరి మీ అందరి గురించి కూడా చెప్పాను కదా ! ఏమి చెప్పానో తెలుసు కోవాలని లేదూ ??? వుంటుంది లెండి నాకు తెలుసు . మరి మీరేమనుకుంటున్నారో కూడా చెప్పండి . సరేనా !


షూటింగ్ ఐయిన తరువాత , మా ఇంటికి లక్ష్మి గారిని తీసుకెళ్ళాను . లక్షిమి గారిచ్చిన ధైర్యము తో , మా అడవి లోకి ఓ అడుగేసాను . మా అడవి ని చూపించాను . ఆ తరువాత లక్ష్మి గారింటికి వెళ్ళి , లక్ష్మి గారు పెట్టిన వేడి వేడి భోజనము చేసి , మా ఇంటి కెళ్ళాను . ఇవీ ఆనాటి మా ముచ్చట్లు .

రేపు మద్యాహ్నము టివి లో ' సఖి ' కార్యక్రమము తప్పక చూడండి . టింగ్ . . . టింగ్ . . .

ఇప్పుడే జ్యోతి గారు ఈ లింక్ ఇచ్చారు . ఇంట్లో లేని వారు ,కంప్యూటర్ లో ఈ లింక్ కు వెళ్ళి నా ప్రోగ్రాం చూడవచ్చు . థాంక్ యు జ్యోతి గారు .

Wednesday, September 29, 2010

భలే భలే అందాలు





పొద్దున్నే కాఫీ గ్లాస్ తీసుకొని బయట కూర్చుందామని వెళ్ళాను . కాని అడుగు ముందుకు వేయలేక పోయాను . ఎదురుగా , నిన్న వేసిన ముగ్గు మీద ఎవరో చల్లినట్లు గుప్పెడు , వైలెట్ , పింక్ కలర్ లో వున్న పూరేకులు కనిపించాయి . ఎవరిక్కడ వేసారా అనుకుంటూ తలెత్తి చూస్తే , మా వాకిలి లో వున్న పెద్ద చెట్టుకు గుత్తులుగుత్తులు గా పూలున్నాయి . అరే ఈ చెట్టు పూలు పూస్తుందా ? పేంట్ చేసినట్లుగా ఎంత అందముగా వున్నాయి అనుకున్నాను. అసలు ఎప్పుడు పూసాయో కూడా తెలీలేదు !

రోజూ వానల మూలము గా వెళ్ళలేక పోతున్నాను . అమ్మయ్య ఈ రోజు వాన లేదు అని సాయంకాలం వాకింగ్ కు బయిలుదేరాను . వాకింగ్ చేస్తుండగా , చుట్టూ పూల చెట్లన్ని రంగు రంగుల పూలతో కనువిందుగా వున్నాయి . చెట్ల్లన్నీ ఆకుపచ్చలో వున్న షేడ్స్ అన్నిటితో పచ్చ పచ్చగా వున్నాయి . అంతే ఇంటికి తిరిగొచ్చి నా కెమేరాకు పని చెప్పాను . ఇన్ని రంగులతో వెలిగిపోతున్న మా అడవితల్లి ని చూస్తే చక్కని కవిత ఈ పచ్చదనానికి తోడుంటే ఎంత బాగుంటుంది అనుకున్నాను . కాని ఏంచేయను ? నాకా కవితలల్లటము రాదు అందుకే రాత్రంతా ఆలోచించి ఓ ప్లాన్ వేసాను . అర్ధరాత్రే శ్రీలలిత గారికి పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు తెలిపి ఓ కవిత రాయండి అదే మీ పుట్టినరోజున మీకు పరీక్ష అన్నాను . పుట్టిన రోజున పరీక్ష ఏమిటని అడగొద్దు . అదంతే !

పాపం వెంటనే ఇదో ఈ కవిత రాసి ఇచ్చారు . మరి ఈ కవిత ఇంకోరోజెందుకు ప్రచురించటము . శ్రీలలిత కే శుభాకాంక్షలు చెప్పుతూ కానుక గా ఇస్తే పోలే !

ఓ కదంబవనవాసినీ,
ప్రతినిత్యం ’శుభమస్తు" అంటూ
మామిడి తోరణాలను తలపించే మంగళతోరణాలను వనమంతా పరచిన ప్రకృతిశోభను వర్ణింప నాతరమా..
ప్రతి జీవికీ ప్రాణవాయువు నందించే ఈ వనాల నిస్వార్ధ సేవతో
మనసంతా మధురమై పలుకంతా తీయనై
ఉబికివచ్చే ఉత్సాహాన్ని ఆనకట్ట వేయకుండా పరుగులిడనిస్తే
అంతకన్న అదృష్టం వుందా...
ఆ పచ్చదనంలో ఎన్నెన్ని శోభలో...

పసిడికాంతులు ప్రసరించే
పురిటిసూరీడు ప్రతిఫలించే
పసుపుపచ్చని ఛాయ....
కెంజాయకు చేయందించి
అరుణాన్ని అంతదూరముంచే
సంజకెంజాయ ఛాయ....

తీయనిరాగాల కోకిలకు
సుమధుర స్వరాన్నందించే
లేతమామిడిచిగురు ఛాయ.....

మధురమైన వాక్కులతో
మానసాన్ని మీటే
చిలకపచ్చ ఛాయ....

లేలేత తమలపాకుల
కుచ్చుటోపీల కిళ్ళీలను
అయిదువేళ్ళకీ అలంకరించుకుని
మగనిని మురిపించే
లేతాకుపచ్చ ఛాయ....

వయసులో పెద్దయినా
మనసు లేతదేనని తెలియచెప్పే
అసలైన ఆకుపచ్చ ఛాయ....
మధుర మీనాక్షి కంచి కామాక్షి
నారంగే నని సగర్వంగా చాటిచెప్పే
ముదురాకుపచ్చ ఛాయ....

పచ్చగా పదికాలాలుండమని
అందరినీ దీవించే
అడవితల్లి అందాలు వర్ణించడం ఎవరితరం?
పలుఛాయలు వెదజల్లే అడవి అందాలు వర్ణించడం ఆ మహానుభావులు కృష్ణశాస్త్రిగారికే చెల్లింది.

ఇన్నిరకాల ఛాయలతో కూడిన ఆకులతో నిండిన అడవిలో తిరుగాడే ఓ వనకన్యా...
పుట్టినరోజునే పరీక్ష పెట్టడం న్యాయమా.......
ప్రేమతో,
శ్రీలలిత..

ఇంత అందమైన కవిత అడగగానే ఇచ్చినందుకు శ్రీలలితగారికి వేల వేల ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటూ , ఇది మీకు మీజన్మదిన కానుకగా ఇస్తున్నాను .

శ్రీలలితకు జన్మదిన శుభాకాంక్షలు .

Friday, September 24, 2010

మా ఇంట్లో కూడా బ్రహ్మకమలం విచ్చుకుంది .





ఆకాశము లో చంద్రుడు మెల్ల మెల్ల గా పూర్ణ చంద్రుడిగా మారుతున్న సమయాన , మా ఇంటిలోని బ్రహ్మ కమలం చిన్న చిన్న గా రేకులు విప్పు కుంటూ . . . విప్పుకుంటూ చంద్రుని తో పాటు పదహారు , వన్నె చిన్నెలు దిద్దుకుంటూ వుంటే అటు చంద్రుని , ఇటు బ్రహ్మకమాలాన్ని చూసేందుకు రెండు కళ్ళూ చాలటము లేదు . వాహ్ ఎంత అందమైన దృశ్యము . రాత్రంతా అలా చూస్తూ వుండి పోవాలనిపిస్తోంది .
స్చప్ . . . చంద్రుని మబ్బులు కమ్మేసాయి . హుం . . .

బ్రహ్మకమలం హిమాలయలలో పూసేపువ్వు . ఇది ఎక్కువగా కేదారేశుని దగ్గర పూస్తుంది . ఈ మద్య కాలము లో ఇలా ఆసక్తి కలవారి ఇళ్ళలో కనువిందు చేస్తోంది . సంవత్సరానికి ఒకసారి మాత్రమే పూస్తుంది . అదీనూ రాత్రి వేళలో మాత్రమే . దాని వయసు కూడా చాలా కొద్దిసేపే . వికసించిన గంటలోపే ముడుచుకుంటుంది . కేదారేశుని కి ప్రీతికరమైన పుష్పం . ఒక్కొక్క రేకూ విప్పుకుంటూ , పరిమళాలు వెదజల్లే టప్పుడు చూసి తీరాల్సిందే కాని వర్ణింప తరముకాదు . ఆ అందానికి కళ్ళు తట్టుకోలేవు .

బ్రహ్మకమలం గురించి నాకు తెలిసింది ఇంతే . ఇంకెవరికైనా తెలుస్తే చెప్పగలరు .

ఉదయము నుండీ ఈ బ్రహ్మకమలం కొరకు ఎదురుచూస్తూ వున్నాను . ఉదయము నుండేనా ? కాదు కాదు , సత్యవతి గారి పోస్ట్ లో బ్రహ్మకమలం గురించి చదివినప్పటి నుండీ ఎప్పుడెప్పుడు చూద్దామా అని ఆరాటపడి పోతున్నాను . అందుకే ఈ రోజు ఉదయం సత్యవతి గారు కాల్ చేయగానే రెక్కలు కట్టుకొని వెళుదామనుకున్నాను . తీరా బయలుదేరే సమయానికి , ముంచుకు పోతున్నట్టుగా వాన !!! ఎప్పుడు వాన కురిపించాలో ఎప్పుడు కురిపించవద్దో , టైం సెన్స్ ఈ వరుణ దేవుడికి అస్సలు లేదుకదా . ఎలాగా అనుకుంటూ వుంటే సత్యవతి గారే , ఈ పువ్వు కోసం వచ్చిన ఒక అబ్బాయి తో పంపించారు . పాపం , చీకటిలో , వానలో సంతోష్ గారు , ఇక్కడి దాకా తెచ్చి ఇచ్చారు . అది చూడగానే ఎంత సంతోషం వేసిందో చెప్పేందుకు మాటలు లేవు .

సత్యవతి గారు చాలా చాలా ధన్యవాదాలు . ఇంతకంటే ఎక్కువ నేను చెప్పలేను .

సంతోష్ గారు శ్రమ అనుకోకుండా తెచ్చి ఇచ్చినందుకు చాలా థాంక్స్ అండి .

కనురెప్ప మూస్తే మళ్ళీ జన్మలో చూడగలనా అని రాత్రి రెండింటి వరకు రెప్ప వాల్చకుండా అలా చుస్తూ వుండి పోయాను . ఉదయమే లేవగానే పని చేసుకుంటూ ఓ కన్ను దానిమీదే .మావారి పుజ సమయానికే , అసలు అంతకు ముందే మూతి ముడిచేసింది ! ముడుచుకున్నా ఎంత అందమో ! పొద్దున్నే పని వుందని మావారు బయటకు వెళ్ళిపోయారు అంతే చెంగున కెమేరా తీసుకొని కెమేరా లో బంధించేసాను .

సత్యవతి గారు ,
thank you .

Tuesday, September 21, 2010

హాపీ బర్త్ డే టు గౌరవ్





ఎవరైనా నాన్న భుజాల మీద ఎక్కుతారు . లేదా వీపు నెక్కుతారు . కాని నాన్న బుగ్గ మీద ఎక్కటము చూశారా ?లేదు కాదా ? ఇదో ఇలా , నాన్న బుగ్గ ఎక్కి ముద్దులు కుడుస్తున్న , మా చిన్నారి , బంగారు తండ్రి , నా రాజాబాబు గౌరవ్ పుట్టినరోజు ఈ రోజు .

నా బంగారు కన్నా .
హపీ బర్త్ డే టు యు .


Thursday, September 16, 2010

ప్రయాణము లో స రి గ మ లు

నల్లని , సొరంగము లో నుండి రైలు వేగం గా పోతోంది . అదేమిటి ఇంత చీకటిగా వున్నా నాకు భయము వేయటము లేదు అనుకుంటూ కిటికీ లో నుండి తొంగి చూసాను . దూరం గా పసుపు రంగులో దీపం కనిపిస్తోంది . ఓహో అటు చివర లైట్ కనిపిస్తోంది , అంటే సొరంగము కు ఆచివర కనిపిస్తోందన్నమాట . అందుకే భయం వేయటము లేదన్నమాట అనుకున్నాను . రైలు వేగం గా దూసుకుపోతోంది . నేను ఆ దీపాన్ని చూస్తూ వున్నాను .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * *

మాలా నేను రావటానికి ఇంకో వారము కావచ్చు . ఈ రోజో రేపో ఎప్పుడు దొరికుతే అప్పుడు టికెట్ కొనుక్కొని వచ్చేయి . కాని , ఇప్పుడే చెపుతున్నాను నిన్ను సైట్సీయింగ్ కు తీసు కెళ్ళేందుకు నాకు టైం వుండదు . నీ అంతట నువ్వే వెళ్ళాలి , లేదా రూంలో వుండాలి నీ ఇష్టం అని మా వారు ఔరంగాబాద్ నుండి కాల్ చేశారు . ఆయన వెళ్ళి అప్పటికే రెండు రోజులైంది . ఇంకోవారం ఇక్కడ వుండి నేను చేసేదేముంది . అనుకొని , ఏ ట్రేన్ లో , ఏ సి నో నాన్ ఏసి నో ఏది దోరుకుతే ఆ టికెట్ తెమ్మని డ్రైవర్ మహేష్ ను పంపాను . మేడం తత్కాల్ లో , ఈ రోజు దేవగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ లో వున్నాయి . ఏ .సి లో లేవు అన్నాడు పరవాలేదు తీసుకురా అని టైం చూస్తే పదైంది . అమ్మో ఇంకో రెండు గంటలలో బయలు దేరాలి అనుకొని , ముందుగా లాప్ టాప్ ఎందులో సద్దాలా అని అలోచించాను . అవును మరి అది వుంటే ఎంత టైం ఐనా గడిచిపోతుంది .పైగా టాటా ఇండికాం వుండనే వుంది .( కాకపోతే అక్కడికి వెళ్ళాక అది పనిచేయనప్పుడు , తెలిసింది దానికి రోమింగ్ చార్జెస్ వుంటాయని అవి మేము కట్టలేదని ) దాన్ని విడిగా బాగ్ లో తీసుకెళుతే అందరికీ తెలిసి పోతుంది . పోనీ సూట్ కేస్ లో పెడుదామా , కూలీ ఎత్తేస్తే !!! ఎటూ అలోచన తెగలేదు . ఇహ లాభం లేదనుకొని సంజు కు కాల్ చేసి , ఇలా వెళుతున్నాను అని చెప్పి , నా సమస్య చెప్పాను . సూట్కేస్ లో బట్టల మద్య పెట్టమ్మా , విడిగా వద్దు అంది . సరే ఓ ప్రాబ్లం సాల్వూ . . . పది నవలలు , లాప్ టాప్ తో నా పాకింగ్ ఐయింది .

దేవగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ ఎక్కాక చూస్తే ఎవ్వరూ లేరు . కంపార్ట్మెంట్ అంతా ఖాళీ . . . రజనీగంధా సినిమా లో విద్యా సిన్ హా ట్రేన్ లో కళ్ళు తెరవగానే ట్రేన్ అంతా ఖాళిగా ప్లాట్ ఫాం అంతా ఖాళీగా , ఎక్కడా మనుష్యులే లేకుండా నిర్మానుష్యం గా కనిపిస్తుంది . ఎప్పుడో చూసిన ఆ సినిమా లో ఆ సీన్ గుర్తొచ్చింది . ఇదేమిటి మహేష్ ఎవ్వరూ లేరు . ఇదే ట్రేనా ? సరిగ్గా చూసావా అని , మహేష్ ను అడిగాను . ఇదే మేడం మనము అరగంట ముందోచ్చాము అన్నాడు . హుం ముందొస్తే ఇలా వుంటుందన్న మాట . అమ్మయ్య మొత్తానికి ఆ అరగంటా గడిచింది . కంపార్ట్ మెంట్ నిండింది . రైలు బయలుదేరింది . అదృష్టవశాతు , సైడ్ విండో సీట్ దొరికింది . బోలెడు కాల్క్షెపం . . . .

అసలు ఇది , నిజామాబాద్ , కామారెడ్డీ ఏరియానేనా ?? ఎండి పోయి బీటలు వారి దిగులుగా వుండే నేల , ఎంత ఆకుపచ్చ గా మెరిసి పోతోంది ! కిటికీ లో నుండి పక్కకు చూస్తే పచ్చ గా పొలాలు , పైకి చూస్తే కమ్ముకు వస్తున్న మేఘాలు .








సన్నగా తుంపరలు మొదలయ్యాయి . వానకు తడుస్తున్న ఈ స్టేషన్ ను చూస్తుంటే . . .






చూస్తుండగానే ట్రేన్ కదిలింది . అయ్యో గార్డ్ ఫొటో సరిగ్గా తీసుకోనివచ్చుకదా ? హుం






అమ్మే వాళ్ళ కేక తో కిటికీ లోనుండి తల లోపలికి తిప్పి చూసాను . అక్కడ అమ్ముతున్న అమ్మాయిని చూస్తే ఎంత నవ్వు వచ్చిందో !ఆపుకోలేక పక్కున నవ్వేశాను . ఇంతకీ ఆ అమ్మాయి అమ్మేవి ఏమిటో తెలుసా ??? సొరకాయలు ! నిజం !! సత్తేపమాణికంగా చెపుతున్నాను , అవి సొరకాయలే ! నా నవ్వు చూసి నేను కొంటాననుకున్నట్లుంది నవ్వుతూ నావైపు చూసింది . వద్దన్నట్లు తల వూపాను . అంతే కోపం గా చూసుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది . అయ్యో ఫొటో తీసుకుందామనుకున్నాను . అంత ఉరిమి చూస్తే ఎలాతీయను ? నన్ను రెండు కొట్టి , నా కెమెరా లాగేసుకునేటట్లుంటే !







పచ్చటి వరి పొలాలు , అక్కడ అక్కడ ఎగురుతున్న పక్షులు , పొలాలలో పని చేసుకుంటున్న పని వాళ్ళు , అక్కడక్కడ కనిపిస్తున్న మంచెల తో వాతావరణం చాలా చాలా ఆహ్లాదం గా మనోహరంగా వుంది .







అరెరే ఇది గోదావరి కదు . అవునవును కోనసీమ గోదావరి కాదు , బాసర గోదావరి . వానల మూలముగా నేమో రంగు కొద్దిగా నల్లగా వుంది . అక్కడక్కడ నీరు చిన్న చిన్న సుడి తిరుగుతూ ఎంత ఉదృతంగా వుందో ! సరస్వతమ్మ దగ్గర నుండి సీతమ్మ దగ్గరకు వడి వడిగా పోతునట్లుంది .









చూస్తుండగానే బయట రంగులు మారిపోయాయి . పచ్చని చేల పావడ కట్టిన ప్రకృతి చిన్నగా మాయమైపోతోంది . ఆకాశం నీలము నుండి , ఆరెంజ్ గా , వైలెట్ గ ఆపైన చిక్కని నలుపుగా అబ్బ ఎన్ని ఎన్నెన్ని వర్ణాలో . . . . .




సరిగమ లు పాడుతున్నాయి .

చీకట్లో చూసేందుకేమిలేక , కంపార్ట్మెంట్ లోకి తల తిప్పాను . ఫొటోలు తీసుకుంటూ , కూనిరాగాలు తీసుకుంటూ వున్న నన్ను జనాభా ఏమనుకుంటున్నారో అన్న ద్యాస అప్పుడొచ్చింది . అందరూ భోజనం చేస్తున్నారు . టైం చూస్తే తొమ్మిదైంది . పక్క సీట్లో భోజనం చేస్తున్నావిడ అడిగింది , మీరు భోజనం తెచ్చుకోలేదా అని . అవును కదూ పూరి చేసుకుందామని పిండి తడుపుకొని కూడా మర్చి పోయాను . హడావిడి లో చేసుకోలేదు , తెచ్చుకోలేదు . నేనివ్వనా అందావిడ . వెంటనే మా కోడలు వచ్చే ముందు , ఎవరేమిచ్చినా తినకండాంటీ అని చెప్పింది గుర్తొచ్చింది . వద్దండి . ఆకలిలేదు థాంక్యూ అన్నాను . ఎక్కడికెళ్ళాలి అని అడిగింది . ఔరంగాబాద్ అన్నాను . " ఎవరున్నారు ? " ప్రశ్న . " మా వారండి " నా జవాబు . అప్పటి నుండి కూర్చున్నారు . పడుకోండి . వీళ్ళూ ఔరంగాబాదే వెళుతున్నారు . ఔరంగాబాద్ వచ్చినప్పుడు లేపుతారు అని వాళ్ళను చూపించింది . భార్యా , భర్తా , ఓ చిన్న బాబూ వున్నారు . భోజనం చేస్తున్నారు . నేను చిన్నగా నవ్వాను కాని నిద్దర పోలేదు . ఇంకో రెండు గంటలలో వస్తుంది . ఇప్పుడు నిద్దరపోతే లేవటము కష్టం . అందరి భోజనాలయ్యాయి . ఒక్కొక్కళ్ళే నిద్రకొరుగుతున్నారు . నేనూ , ఎదురు సీటు భర్త అలాగే దిక్కులు చూస్తూ కూర్చున్నాము .

ప్రయాణం ఐపోవచ్చింది . అరే ఆ నల్లని సొరంగం . . . పచ్చని దీపం ఏవీ ? ఐతే అదంతా కలా ??? నిజం జరుగుతున్నట్లే అనిపించిందే ????

ఇంతలో మావారి ఫోన్ వచ్చింది జాల్నా దాటగానే ఫోన్ చేయి అని . జాల్నా ఎన్నింటికొస్తుంది అడిగాడు ఆ అబ్బాయి . నాకు తెలెదండి అన్నాను . జాల్నా నుండి అరగంటలో వెళ్ళిపోతాము అన్నాడు ఓహో అన్నాను . ఎదురు చూస్తున్న జాల్నా రానే వచ్చింది . మావారికి ఫోన్ చేసి జాల్నా వచ్చింది అన్నాను . ఐతే ఇంకో గంటపడుతుంది నువ్విక్కడికి రావటానికి అన్నారు . కాదండి అరగంటలో వస్తాముట అంటుండగానే కటైంది . ఎదురబ్బాయి ఇంకో అరగంటలో వెళుతాము అన్నాడు . నేనేమీ మాట్లాడలేదు . కాసేపయ్యాక వాళ్ళావిడని లేపి , నాతో ఎంతసేపటికెళుతాము అని అడిగాడు . బాబోయ్ నన్ను మించిన టెన్షన్ మాస్టర్ లా వున్నాడు . పదండి పదండి అని మా సామాన్లు తీయమని ఊదరపెట్టేశాడు . ఇంతలో పై బర్త్ మీద నుండి దిగినాయన , నా తో ఇంకో గంటకు కాని రాదు తొందరపడకండి నేను మీ సామాను అందిస్తాను అన్నాడు . అసలే ఆయన నా కెమేరాను అప్పుడప్పుడు చూడటము గమనించాను . పైగా సూట్ కేస్ లో లాప్ టాప్ కూడా వుందని తెలుసుకున్నాడా ఖర్మ అనుకొని ఆయన వైపు అసలు చూడలేదు . మేము తలుపు దగ్గర నిలబడ్డ ఓ ఘంటకు ఔరంగా బాద్ వచ్చింది . హమ్మయ్య నుకుంటూ దిగి చూస్తే దూరం నుండి మావారు గబ గబా వస్తూ కనిపించారు .

నన్ను చూడగానే ఒక్కదానివే రావటానికి భయపడ్డావా ? అని అడిగారు .
" లేదు " .
" నేను స్టేషన్ కు రానేమో ఎట్లాగా అని భయపడ్డావా ? "
" ఉం హూ భయపడలేదు "
" నిజం ??????"
" నిజం ."

Friday, September 10, 2010

గణపతి బాబా కు మోదం మోదకం




నా చిన్నప్పుడు మా నాన్నగారు , ఇంట్లోనే వినాయకుని , మట్టి తోచేసేవారు . ఆయన తో కలిసి వినాయకుని కబుర్లు వింటూ బొమ్మను చేయటము చాలా సరదాగా వుండేది . వినాయకుని నోరేది ? చెవులింత పెద్దగా వున్నయేమిటి ? కళ్ళు అలా చిన్నగా వున్నయేమిటి ? నాన్నగారూ , అని ప్రశ్నలు వేస్తే చాలా ఓపికగా , తక్కువగా మాట్లాడాలి , ఎదుటి వాళ్ళు చెప్పేది శ్రద్దగా వినాలి అని , ప్రతి విషయాన్ని గమనించాలి అని అని వినాయకుడు మనకు భోధిస్తున్నాడమ్మా చెప్పేవారు . స్నేహితుల తో పోటీబడి ఆకులు తెంపుకు రావటము చాలా ఉత్షాహం గా వుండేది . ఎప్పుడైనా పొరపాటున చవితి చంద్రుని చూస్తే అమ్మో అనుకునేదానిని .

రెండు సంవత్సరాలనుండి , మా మనవరాళ్ళు కూడా ఇంట్లోనే , మట్టి వినాయకుని చేస్తున్నారు .

ప్రతి సంవత్సరము , ఉండ్రాళ్ళు , కుడుములు నైవేద్యము గా పెడుతాము , ఈ సారి వెరైటీ గా మహర్రస్ట్రీయులు చేసే , " మోదక్ " చేద్దామనుకున్నాను . అందుకే ముందుగా ఒకసారి చేసి చూసుకుందామని చేసాను .

మోదక్ చేసేందుకు కావలసినవి ;

పై పూతకోసం ,
1 కప్ గోధుమ పిండి ,
1/2 కప్ మైదా ,
కొద్దిగా ఉప్పు ,
పూర్ణాని కి కావలసినవి ,
1 కప్ పచ్చి కొబ్బరి తురుము ,
1/2 కప్ పంచదార ( తీపి ఇష్టమవుతే ఎక్కువ వేసుకోవచ్చు ) ,
1 స్పూన్ ఇలాచీ పొడి ,
డ్రై ఫ్రూట్స్ ఇష్టమైనవి .

రిఫైండ్ నూనె

చేసే విధానము ,
ముందుగా గోధుమ , మైదా పిండి ల లో , కొద్దిగా ఉప్పు వేసి , ఆ పైన కొంచము కొంచము గా నూనె వేస్తూ తడపాలి . పిండి మొత్తము పొడి పొడి గా నూనెతో తడుపుకున్నాక , కొద్ది కొద్ది గా నీరు పోస్తూ గట్టి గా తడుపుకొని , ఓ బట్ట కప్పి పక్కన వుంచుకోవాలి . ఆ పిండి ని ఓ అరగంట నాననివ్వాలి .

పిండి నానే లోపు , కొబ్బరి , పంచదార కలిపి స్టవ్ మీద వుంచి బాగా కలిసేవరకు ఉడక బెట్టాలి . మరీ పొడి గా కాకుండా , నీళ్ళ గా కాకుండా చేసుకోవాలి . అందులో ఇలాచీ పొడి , వేయించి వుంచుకున్న డ్రై ఫ్రూట్స్ ను వేసి కలపాలి .

ఆ తరువాత పై పిండిని , మృదువుగా మర్ధన చేసుకొని , కొద్ది గా తీసుకొని , చిన్న పూరిలా వత్తు కోవాలి . ఆ పూరీ లో పూర్ణమును కొంచము పెట్టి పువ్వులా ముడవాలి . ఆ తరువాత , స్టవ్ మీద బాణలి పెట్టి , నూనె వేసుకొని వేడి చేసుకోవాలి . మంట తక్కువగా వుంచి , ఆ నూనెలో , తయారుగా వుంచుకున్న మోదక్ లను వేయించుకోవాలి . అంతే గణపతి బాబా కు ప్రీతికరమైన మోదక్ తయార్ .

Monday, September 6, 2010

అడవి మా లోకం




బిజీ బిజీ రోడ్ మీద నుండి కాస్త పక్క లైను లోకి వస్తే , ఇదో ఇలా బోర్డ్ లు కనిపిస్తాయి . చిన్నగా కొండ ఎక్కుతూ వస్తే మా కాలనీ వస్తుందన్నమాట . కాలనీ లోపలకి రాగానే , మద్యలో ఇంకో కొండ , కొండ చుట్టూ ఇళ్ళు . కొండ మీద ఇలా అడవి . కాలనీ కి పక్క రోడ్ వుంటే మిగితా మూడు పక్కలా అడవే ! ఈ కొండ మీద వుండే అడవినే , మా మేఘ అండ్ హర్ ఫ్రెండ్స్ , డీప్ ఫారెస్ట్ అని పిలుచుకొని , భుజాన బాగులు తగిలించుకొని , పిక్నిక్ కు వెళుతుంటారు . మొన్నటి వరకూ ఎక్కువగా చెట్లు లేవు . పైగా నా కిచెన్ లో నుంచి చూస్తే వాళ్ళు కనిపిస్తూ వుండేవారు కనుక నేనూ అభ్యంతర పెట్టలేదు . ఇప్పుడైతే దట్టంగా గడ్డి మొలిచింది . పైగా మాఇంటికొచ్చిన పాముగారి కుటుంబం , చుట్టాలూ పక్కాలూ అక్కడే వున్నరేమోనని నా అనుమానం . అందుకని పిల్లలు అటెళ్ళకుండా కాపలా కాస్తూ వుంటాను . ఇంతకీ ఈ అడవి , కాలనీ ఎక్కడో కాదు సికంద్రాబాద్ లోనే ! ఇది ఆర్మీ ఆఫీసర్స్ వెల్ఫేర్ సొసైటీ కాలనీ . ఇక్కడ ఎక్కువగా రిటైర్డ్ మిలిటరీ ఆఫీసర్స్ వుంటారు . అంటే ఏదో సినిమాలల్లో చూపించినట్లుగా , యన్ .టి .రామారావు , శోభన్ బాబు లాగా ఎప్పుడూ యూనీఫాం వేసుకొని , గన్ పట్టుకొని , బుర్రమీసాలు దువ్వుకుంటూ , భారీ డైలాగులు కొట్టుకుంటూనో , లేకపోతే బాబూ మోహన్ , బ్రహ్మానందం లాగా యూనిఫాం వేసుకొని కామిడీ చేస్తూనో వుండరు . అన్ని కాలనీ లలో వున్నట్లే , అందరూ వున్నట్లే మామూలుగానే వుంటారు .

అసలు ఇక్కడ ఫాన్ అవసరమే లేదు . ఎంతగాలంటే ధడాల్ మని తలుపులు తెరుచుకునేంత . వున్న చెట్లు సరిపోనట్లు , మద్య ఒక వృక్షప్రేమికుడు , మామిడి , నిమ్మ , జామ చెట్లను తెచ్చి పిల్లల తో పాతించాడు . ఉదయాన్నే పక్షుల కిల కిలా రావాలు , సాయంకాలం శీతాకోకచిలుకల్లా పిల్లల ఆటలు , చుట్టూ చెట్టూ చేమా చాలా ఆహ్లాదంగా వుంటుంది . కాలనీ లో లోపల చుట్టూ తిరుగుతే 1.2 కిలోమీటర్స్ వుంటుంది . రోజూ సాయంకాలము , అన్ని చెట్లూ చూసుకుంటూ , చెట్ల గాలి పీలుస్తూ , సువాసనలను ఆస్వాదిస్తూ కనీసం నాలుగు సార్లైనా తిరుగుతాను . అదే మామూలుగా నాలుగు కిలోమీటర్ లు వాకింగ్ చేయాలంటే అమ్మో అనుకుంటాను . ముఖ్యం గా ఇక్కడ మా స్నేహితులు వున్నారు . పొద్దున్నే తొమ్మిదిన్నరకల్లా , మావారికి బ్రేక్ ఫాస్ట్ పెట్టి , లంచ్ బాక్స్ ఇచ్చి పంపేసి , ఎంచక్కా , మాజాంగ్ ఆడుకుంటూ , లేడీస్ మీటింగ్ కు వెళుతూ , ఫ్రెండ్స్ తో షాపింగ్ లు చేస్తూ , ఇలా వాకింగ్ చేస్తూ సుఖంగా కాలం గడుపుతూ . . . గడుపుతూ వుండగా . . . . మరీ ఇంత సోంబేరిగా వున్నావా అని కాలం జలక్ ఇచ్చింది .

మొన్న పాముగారు విజిట్ చేసేవరకూ , వంటరి భయం లేకుండా బాగానే వున్నాను . కాని ఇప్పుడో , ముందు హాల్ లోనే సెటిల్ అయ్యాను . నా లాప్ టాప్ , బుక్స్ , మందులు , మంచి నీళ్ళు అన్నీ హాల్ లో వున్న దివాన్ మీదే ! కాకపోతే నిన్ననే కాస్త , ఇదేమిటీ మరీ రోగిష్టిమారి ముసలమ్మో పరుచుకునట్లు అన్ని ఇలా పెట్టుకున్నాను అని కాస్త జ్ఞానోదయం అయి అన్ని తీసేసాను . కాకపోతే ఇంకా , అసలు లోపలి బెడ్ రూంవైపైతే చూడటము కూడా లేదు . కాని అదేమిటో పుస్తకమో చదువుతుంటే నా భుజాన్ని పాము గారు తట్టి , వుండు పేజీ తిప్పకు నేను చదవటము కాలేదు అని వెనకనుంచి అంటునట్లుగా అని పించి వుల్లిక్కి పడతాను . లేదా నాముందు కూర్చొని నీ బ్లాగ్ లో నా గురించే రాస్తున్నావా , మంచి గారాయి లేదా నిన్ను కాటేస్తాను అంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది . లేదా లల్లాదేవి నవల లో లాగా అమ్మాయిగానో , అబ్బాయిగానో మారిపోయినట్లనిపిస్తుంది . అయ్య బాబోయ్ ఎన్ని ఊహించేసుకుంటున్నానో !!! ప్రతి పూట జహీరా తో మూల మూలలా ఊడిపించి , తనువున్నప్పుడే అలమారాలు చెక్ చేసుకొని , అర్జంట్ గా నా స్నానం పూర్తిచేసుకొని హాల్ లోకొచ్చేస్తున్నాను . కాస్త చలిగా వుంది కదా అందుకని షాల్ కప్పుకొని లాప్టాప్ నో , పుస్తక మో పట్టుకొని మా వారు వచ్చేదాకా ఎదురుచూసుకుంటూ కూర్చొని వుంటున్నాను . అలా ఎందుకు వున్నానో కాస్తైనా అర్ధం చేసుకోకుండా , పాము , నీకు నా మీద ప్రేమ పెంచినట్లుందే అని జోక్ లేస్తారు . ఇహ జహీరా ఏమో , అమ్మా నీభయం చూస్తుంటే నాకూ భయం వేస్తోంది . ఇట్లా ఐతే నేను పని మానేస్తాను అని వార్నింగ్ ఇచ్చింది . అమ్మో పనిమనిషి మానేస్తే ఇంకేమైనా వుందా ? హుం * * * ఒక్కళ్ళూ అర్ధంచేసుకోరూ * * * * * *

మీరేమో హైదరాబాద్ లో వుంటున్నానన్నారు . ఇక్కడ మనుషులకే స్తలం లేదు పాములెక్కడ్నుండి వచ్చాయండి ? వుంటే గింటే దొంగల భయం వుండాలి కాని , పాము భయం ఏమిటి అని అందరూ అడుగుతున్నారు . మాకు దొంగల భయం లేదు . ఇక్కడ అందరూ గన్నులు పెట్టుకొని వుంటారు , కాల్చేస్తారు అని భయపడుతారట . అనుకని రారట . పిచ్చి మొహాలు వాళ్ళకేమితెలుసు ఎవరిదగ్గరా గన్నులుండవని .మా ఇంట్లో ఐతే బోలెడు పెన్నులుంటాయి . మావారు తెగ ఉత్తరాలు రాసేస్త్తూవుంటారు . అందుకే ఎన్నో రకాల పెన్నులుంటాయి . వున్నవి సరిపోక పిల్లల స్కెచ్ పెన్నులు కూడా తెచ్చేసుకుంటూవుంటారు . వాళ్ళేమో అవితీసుకుపోవటానికోచ్చి తాత పెన్నులు కుడా తీసుకెళుతారు . తాత మళ్ళీ పెన్నులు కొనుక్కొచ్చుకుంటారు . అలా మా ఇంటి నిండా , అవసరానికి అగుపడకుండా బోలెడు పెన్నులుంటాయి . దొంగ గారూ . . . ఇది చదివి హమ్మయ్య గన్నులు లేవు రావచ్చు అనుకుంటారేమో ! వచ్చినా మెడల్స్ మొమెంటోలూ తప్ప ఇంకేమీ దొరకవు . కాకపోతే ఓ పది పట్టు చీరలు , ఓ పది పాత సూట్లూ దొరుకుతాయేమో ! పాపం అవి మీరేం చేసుకుంటారు లెండి ! మీ కష్టం వృధానే !

ఇదండీ నా అడివింటి కథ . కాదు . . . కాదు మా మేఘా ఇంటి కథ . నా ఇల్లంటే మా మేఘా అండ్ హర్ ఫ్రెండ్స్ కోపం చేస్తారు . అది మాత్రం నిజం , ఏ ట్రాఫిక్ భయమూ , ఇంకే భయమూ లేకుండా పిల్లలు ఇక్కడ ఎంత హాయిగా ఆడుకుంటున్నారో . వాళ్ళను చూస్తుంటే చాలా హాపీగా వుంటుంది . ఇప్పుడు ఈ ఇల్లు మారుతానంటే వాళ్ళు ఒప్పుకోరు . స్చప్ కాని చూద్దాం . . . . .