Monday, April 24, 2017

అత్తయ్య మామయ్య





మా మామయ్య చింతలపాటి వెంకట కృష్ణారావుగారు మా అమ్మకు బాబాయిగారి అబ్బాయి,అన్నయ్య.మా అత్తయ్య చింతలపాటి సీత మానాన్నగారి ఏకైక చెల్లెలు,మా మేనత్త.మామామయ్య సోషల్ వెల్ఫేర్ డిపార్ట్మెంట్ నుంచి.ట్రైబల్ వెల్ఫేర్ డైరక్టర్గా రిటైర్ అయ్యారు.ఉద్యోగం చేస్తున్నరోజులల్లో పసర,నాగోలు,రంపచోడవరం,కొత్తగూడెం దగ్గర, బూర్గుంపాడ్ దగ్గరి వివిధ గ్రామాలల్లో అనేక సంక్షేమకార్యక్రమాలు చేపట్టారు.అక్కడ అడవులల్లో నివసిస్తున్న గిరిజనులకు స్కూల్స్ కట్టించటము,వ్యవసాయ నీటి వనరులు ఏర్పరచటం, పాలకేంద్రాలు పెట్టటం మొదలైనవి చేయించారు.పసర లో పెట్టిన పాలకేంద్రానికి"క్షీరాబ్ధి"అని పేరు పెట్టారు.ఆయా ఊర్లకు వెళ్ళినప్పుడు ఏ కరణం ఇంటికో వెళ్ళటం కాకుండా సరాసరి గిరిజనుల ఇంట్లోకే వెళ్ళేవారు.వారి తో పాటే వారు పెట్టిన భోజనం చేసేవారు.ఎవరి నుంచీ ఏమీ ఆశించేవారు కాదు.కొన్ని సార్లు మా అత్తయ్య కూడా వెంట వెళ్ళేది.అప్పుడు ఓ పెట్టలో వంటకు కావలసిన సామాగ్రి అంతా తీసుకెళ్ళి, ఏ చెట్టు కిందో, మూడురాళ్ళు పెట్టి, కట్టెలతో వంట చేసేదట.ఓసారి ఒక చింత చెట్టు నిండా చిగురు ఉంటే అత్తయ్య బాగుందనుకుంటే అక్కడి గిరిజనులు కోసి ఇచ్చారట.వెంటనే మామయ్య మనము వాళ్ళకు ఇవ్వటానికి వచ్చాము కాని తీసుకోవటానికి రాలేదు అని అత్తయ్యను కోపం చేసి చింతచిగురు తిరిగి ఇచ్చేసారట.పెట్టెలో చింతపండు ఉంది,పప్పులో వేసి గట్టిగా చేస్తే పప్పు, నీళ్ళగా చేస్తే పప్పుచారు అవుతుంది,ఆ చిగురు ఎందుకు అడిగాను అని అభిమానపడిందిట అత్తయ్య!ఇది మామయ్య నిరాడంబరతకు ఓ ఉదాహరణ.
మామయ్య 45 సంవత్సరాలు "నెలనెలావెన్నల" అని కవిసమ్మేళనాలు,మితృఅమండలి సమావేశాలు నిర్వహించేవారు.వర్ధమాన కవులందరూ ముందుగా తమ కవితలను నెలనెలావెన్నెలలోనే చదివేవారు.మామయ్య రిటైర్ ఐయి హైదరాబాద్ వచ్చాక నెలనెలావెన్నల చాలామంది సభ్యులతో సాగింది.సిరివెన్నెల సీతారామ శాస్త్రి గారు, పొత్తూరి వెంకటేశ్వర రావు గారు,వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు గారు,దీవిసుబ్బారావుగారు,ముకుంద రామారావుగారు,రేణుకా అయోలాగారు,వాసాప్రభావతిగారు,మృణాళిని గారు,కొండెపూడి నిర్మల,శీలంవీర్రాజు గారు మొదలైన వారంతా కలిసి నెలనెలావెన్నలని జరుపుకునేవారు.ప్రస్తుతము కొంచము వినికిడిసమస్యల వల్లా,కొద్దిగా వయసుమీదపడటము వల్లా ఈ సమావేశాలు నిర్వహించలేకపోతున్నారు.అయినప్పటికీ ఆయన అభిమానులు అప్పుడప్పుడూ వచ్చి వారి కవితలు వినిపించి వెళుతుంటారు.
నేను కథలు వ్రాస్తున్నానని తెలిసి చాలా సంతోషించారు.నాదేముంది ,ఆయన వేసిన సాహితీవనం లో ఇప్పుడిప్పుడే మొలకెత్తుతున్న చిరు మొలకని.అందుకని ఈ రోజు ప్రస్తుతం కూతురు పార్వతి వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్న అత్తయ్యమామయ్యల దగ్గరకు వెళ్ళి నా పుస్తకాలని ఇచ్చాను.ఇలా పెద్దవారికి ఇచ్చేందుకే మా ఏమండీ , నా ఈ బుక్స్ ను కొన్ని ప్రింట్ ఔట్ చేయించారు మరి.చాలా సంతోషంగా నా పుస్తకాలను  అందుకొని ,అప్పటికప్పుడే తిరిగేసారు అత్తయ్య మామయ్య.
మా అత్తయ్య ఎప్పుడు నన్ను చూసినా చాలా ఎమోషనల్ అవుతుంది.ఆమె తిరిగే రోజులల్లో కనీసం నెలకోసారైనా వచ్చి నన్ను చూసి వెళ్ళేది.ఇప్పుడు నేను వెళుతున్నా అంత ఎక్కువగా వెళ్ళలేకపోతున్నాను.అత్తయ్య తో నాన్నగారి జ్ఞాపకాలను పంచుకోవటము, నాన్నగారి చిన్నతనము గురించి తెలుసుకోవటమూ నాకు ఇష్టము.ఈ రోజు మా అన్నయ్య ఫొటో ఒకటి తెచ్చి ఇవ్వవా అని అడిగింది.ఈ బుక్ లో ఉందత్తయ్యా అని అనగనగా ఒక కథ పుస్తకం లో ఉన్న నాన్నగారి ఫొటో చూపించాను.ఇది కాదు మా అన్నయ్య ఉద్యోగం లో చేరిన కొత్తల్లో హాట్ పెట్టుకోని తీయించున్నది కావాలి అన్నది , నా పుస్తకం లో నాన్నగారి ఫొటోను ఆప్యాయంగా తడుతూ.ఇంటికి రాగానే ఆ ఫొటో వెతికి తీసాను అత్తయ్యకు పంపటానికి.అత్తయ్య కాసేపు మా చెల్లెలి తో కలిసి పాటలు పాడుకుంది.మమ్మలిని అసలు వదలలేదు.

ఊళ్ళో ఉన్న కుమారి, సరళ మా కజిన్స్ కూడా వచ్చారు.నేను అమ్మ, మా చెల్లెలు వెళ్ళాము.అందరమూ కలిసి లంచ్ చేసాము.మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకు నీమూలంగా ఇంట్లో నెలనెలా వాతావరణం వచ్చింది అనుకున్నారు.ఈనాటి గెట్ టుగేదర్ సంతోషం గా,కొంచం సెంటిమెంటల్ గా జరిగింది.థాంక్ యు పార్వతి.

Tuesday, April 4, 2017

స్నేహమా ఎక్కడా!





స్వాహాదేవి మీద కోపం వచ్చిందో, చాయాదేవి మీద కోపం వచ్చిందో సూర్యాదేవ్ గారు తెగ మండిపోతున్నారు!చివరాఖరుకి వరణుడు సంధి కుదిర్చి చల్లబర్చాడు!
హమ్మయ్య అనుకుంటూ బాల్కనీ లోని నా చేర్ లో సెటిల్ అయ్యాను.పారిజాతాల సీజన్ ఐపోయినట్లుంది అక్కడక్కడా పూసి పరిమళాలు వెదజల్లుతున్నాయి.కాంపౌండ్ వాలంతా అల్లుకొని విరగపూసిన రాధామాధవాల నుంచి సన్నని సువాసనలు వస్తూ ఏవో జ్ఞాపకాలను తట్టిలేపాయి.ఓ పూవు, ఓ పుస్తకం మనసును కదిలిస్తాయి.మ్నేను పి.యు.సీ గుంటూర్ వుమెన్స్ కాలేజీ లో చదివేటప్పుడు హాస్టల్ లో ఉండేదానిని.హాస్టల్ టెరస్ మీదకి రాధామాధవం ఓ పొదరిల్లు లా అల్లుకొని తీగ నిండా గుత్తులు గుత్తులుగా పూసేది.ఆ తీగ కింద మా స్నేహితులం నలుగురం, నేను, మణి,రత్న, కాంతి కూర్చొని కృష్ణశాస్త్రి కవితలు ,జంధ్యాల పాపయ్య కరుణశ్రీ,పుష్పవిలాపం చదువుకుంటూ ఉండేవాళ్ళం.మా సీనియర్ హేమ ఇది మల్లెల వేళ యనీ పాట ఎంత బాగా పాడేదో!ఆ పాట, పుష్పవిలాపం మమ్మలిని భలే ఏడిపించేవి.వెక్కి వెక్కి ఏడేచేవాళ్ళం . ఆ పాటలు, కవితలు , కబుర్లు, రాధామాధవుల పరిమళలాలు మమ్మలిని అక్కడి నుంచి కదల నిచ్చేవికావు.వాచ్ మాన్ వచ్చి డేస్కాలర్స్ బయటకు వెళ్ళిపోవాలి అనేవరకూ అలానే కూర్చునే వాళ్ళం.రత్న, కాంతి వెళ్ళలేక వెళ్ళలేక వెళ్ళిపోయేవారు.నన్ను అందరూ రాధామధవం లోని తెల్ల పూవని,మణి ఎర్రపూవని అనేవారు.ఒకే గుత్తిలో రెండు రంగులు ఉన్నట్లు మేమిద్దరమూ ఎప్పుడూ కలిసే వుండేవాళ్ళం.
అప్పుడే ఆంధ్రప్రభ వీక్లీ లో ఒక సీరియల్ వచ్చింది.అందులో నలుగురు అమ్మాయిలు ఫ్రెండ్స్.వాళ్ళూ మాలాగే కాలేజ్ ఐపోయాక,మేడ మీద కూర్చొని కవితలూ , కబుర్లూ చెప్పుకునేవారు.అందులో ఒక అమ్మాయికి తమిళనాడులో ఉన్న అబ్బాయి తో పెళ్ళవుతుంది.అత్తగారు తమిళ సాంప్రదాయం ప్రకారం , డైమండ్ దిద్దులు పెట్టమంటుంది.పెడతారు ఐనా ఆ అమ్మాయిని అష్టకష్టాలు పెడుతుంది అత్తగారు.అవి చదువుతూ ఎంత ఏడ్చేవాళ్ళమో!అదేమిటో అప్పుడు ప్రతిదానికి చలించిపోయేవాళ్ళము.కాంతి వాళ్ళ అమ్మ ప్రభ తెప్పించేది.అనుకోకుండా కాంతి ఆ సీరియల్ చదవటమూ , మాలాగే ఆ ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారని తీసుకొస్తే మేము చదవటమూ జరిగింది.ఇక వారం వారం ప్రభ సంపాదించటానికి కాంతి తెగ తిప్పలు పడేది.ఎందుకంటే అప్పుడు మాకు అలాంటి పుస్తకాలు చదివటానికి పర్మిషన్ లేదు! అదే సంవత్సరం లో దాదాపు నాకు, కాంతి కి, రత్నకు పెళ్ళి కావటమూ మేమంతా విడిపోవటమూ జరిగింది.ఆ తరువాత సంవత్సరానికి మణి పెళ్ళి కూడా ఐపోయింది.పిట్టల్లా ఎగిరిపోయాము.ఆ తరువాత రెండుమూడేళ్ళు ఉత్తరాలు నడిచాయేమో .ఆ తరువాత అవీ లేవు.ఎవరెక్కడ ఉన్నారో కూడా తెలీదు :( ఇక్ ఆ సీరియల్ పేరేమిటో, అది రాసిన రచయిత్రి పేరేమిటో ఎంత ఆలోచించినా గుర్తురావటం లేదు.ఆ రాధామాధవాలు,ఆ స్నేహమూ మనసుపొరలల్లో వుండిపోయాయి.ఆ గుర్తుగానే రాధామాధవ తీగ తెప్పించి వేసాను.నాలుగేళ్ళ కు ఇప్పుడు కాంపౌండ్ వాలంతా అల్లుకొని, గుత్తులు గుత్తులుగా పూస్తూ మాస్నేహపు పరిమళాలను వెలికిదీస్తోంది :)

ఇలా ఓపూవు,ఓ నవల ,ఓ పాట తీపిగుర్తులు :)
నా కుర్చీలో కూర్చొని, మల్లాది నవల "ష్ గప్ చుప్ " చదువుతూ, పూల పరిమళాలను ఆస్వాదిస్తూ,ఇష్టమైన పాట వింటూ, చల్లని వాతావరణాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నాను.కొద్ది రోజులు రాతల కు విరామమిచ్చి ఇలా హాయిగా కూర్చోవాలని నా ప్లాన్ :( 

Friday, March 31, 2017

అలా జరిగింది!




అలా జరిగింది!
పుస్తకావిష్కరణ సభలకు వెళ్ళి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు , పి.యస్.యం లక్ష్మిగారు, ఇక నెక్స్ట్ మీదే అనేవారు.నాదా? నావెవరు కొంటారండి. పుస్తకాలు నేను అమీర్పేట చౌరస్తాలో ట్రాఫిక్ పోలీస్ పక్కన నిలబడి అందరి కీ పంచాల్సిందే అనటము మాకు అలవాటైపోయింది. మధ్య ఒక సభలో కస్తూరి మురళికృష్ణ గారు ,మీవెన్ని కథలయ్యాయండి అని అడిగారు.దాదాపు పదిహేనండి అన్నాను.ఐతే ఇక మీ కథలు బుక్ వేయించేద్దాం అన్నారు.నేను నవ్వి ఊరుకున్నాను.ఇదే విషయం ఓసారి మా కోడలు అనూ ఫోన్ చేసినప్పుడు అన్నాను.వేయించవచ్చుకదా ఆంటీ అంది.ఎందుకమ్మా దగరదగ్గర 20/30 వేలు ఖర్చుపెట్టాలి. పైన పుస్తకాలన్నీ చూసుకుంటూ నేను దిగులుపడాలి.అంత మనీ అలా ఖర్చుపెట్టటం నాకిష్టం లేదు అన్నాను.ఐతే నేను బుక్స్ చేస్తాను మెటీరియల్ నాకు పంపండి అంది.అదో అప్పటి నుంచి, అంటే నాలుగునెలలైందేమో, ఎక్కడెక్కడో ఉన్న నా కథలూ , సమీక్షలూ అన్ని వెతికి పట్టుకొని, వాటిని దిద్ది,సరిచేసి తనకు పంపాను.ఆంటీ చాలా మిస్టేక్స్ వస్తున్నాయి అనేది.ఎంత కళ్ళుపొడుచుకొని చూస్తున్నాను అనుకున్నా ఇలా ఐతోందేమిటి అని , తప్పులు దిద్దేందుకు మా చెల్లెలు జయ, ,జి.యస్ లక్ష్మి గారి హెల్ప్ తీసుకున్నాను.ఐనా కొన్ని వచ్చాయి.మొత్తానికి నా వర్డ్ లోనే ఫాంట్ ప్రాబ్లం అని తేలింది.ఇక మా అబ్బాయి రంగం లోకి దిగాడు.నా స్క్రీన్ షేర్ చేసుకొని ఫాంట్ సరిచేసాడు.అమ్మయ్య ని ఊపిరి పీల్చుకొని, మళ్ళీ అంతా కరెక్ట్ చేసి, జయకు, లక్షి గారికి ఓసారి ఫైనల్ గా చూపించి పంపాను.అనూ కూడా ఓకే అంది.ఇక కవర్ డిజైన్!నేను పంపిన ఫొటో తనకు నచ్చదు.ఏమనుకోకమ్మా ఇది సరిగ్గాలేదు అంటే ఎందుకనుకోను అనుకుంటాను,మీరు వదిలేయండి నేను మాడ్ గా చేస్తాను అని ఎక్కడెక్కడి నుంచో ఇమేజెస్ తెచ్చి,వాటిని కొని రెండు పుస్తకాలకూ డిజైన్ చేసింది.మళ్ళీ నా ఫొటో పెడతానంటుంది.మీ గురించి మీరు చెపుతారా నేను రాసేయనా అంటుంది.దేవుడా ఎక్కడి పిల్లవమ్మా అని ఏదో నా గురించి నేను రాసుకొని ఫొటో ఇచ్చాను.మీ బుక్స్ రెడీ అని పంపేసింది.ఐతే అవి నువ్వే ఆన్ లైన్ లో ఉగాది పండుగ రోజు అవిష్కరించేయి అన్నాను.అలా మా కోడలి ప్రొత్షాహం,కష్టం తో నా బుక్స్ రెడీ అయ్యాయి.
నా బుక్స్ రెడీ అన్నాను లక్ష్మిగారితో, ఐతే పార్టీ అన్నారు.ఇందులో ఏముందండీ పార్టీ కి అన్నాను.మిమ్మలిని కాదు, మేజర్ గారిని అడుగుతాను,ఆయనైతే ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ లో ఇస్తారు అన్నారు.నేను నవ్వి ఊరుకున్నాను.మా వదినగారికి, తోటి కోడలికి , చిన్న ఆడపడుచు విజయకు చెప్పి సెల్ల్ లో చూపించాను.ఇలా కాదు పార్టీ కావాలి అంది విజయ.అసలే తనకు ఇలాంటివన్నీ అంటే ఉషారు.వద్దులే అన్నాను.మీరు పిలిచినా పిలవకపోయినా నేను ప్రశాంత్ ఉగాదిరోజు లంచ్ కు వస్తున్నాము అంది మా చెల్లెలి కోడలు రష్మి.ఐతే మీ అత్తగారిని మామగారిని కూడా తీసుకొనిరా అన్నాను.కాదక్కా ఉషా వాళ్ళందరినీ కూడా పిలువు సరదాగా చేసుకుందాము అంది మా చెల్లెలు.ఇక మా కోడలు, అమ్మాయి ఒకటే గొడవ చిన్నగా అన్నా చేయి అని.మేము రికార్డ్ బుక్స్ పిడియఫ్ తో చేయించేవాళ్ళము, కనీసం అలా ఒక కాపీ అన్నా చేయించండి బాగుంటుంది అంది కోడలు.ముందే మా ఏమండీ పార్టీలా చేద్దాము అంటే వద్దన్నాను. ఉగాది ముందు రోజు ఏమనుకున్నారో , కోడలు చెప్పినట్లు,ఎదురుగా ఉన్న జెరాక్స్ సెంటర్ కు వెళ్ళి రెండు పుస్తకాలూ నాలుగేసి కాపీస్ తీయించుకొచ్చారు.అవి చాలా బాగా వచ్చాయి.ఇంతమంది నా కోసం ఆలోచిస్తూ ఉంటే నేనెందుకు వద్దనాలి, ఎవరూ లేనట్ల్లు ఒక్కదాన్నే బ్లాగ్ లో ఎందుకు పెట్టేసుకోవాలి అని సెంటిమెంటల్ గా ఫీలైపోయి, ఏమండీ తో చిన్న పార్టీ ఇద్దామండి అన్నాను.ఎవరెవరి ని పిలవాలో నువ్వే చెప్పు అన్నారు.అప్పటికే రాత్రి ఎనిమిదైపోయింది.తెల్లవారితే పండగ.ఎక్కువ మందైతే ఇంట్లో సరిపోరు.అని కొంత మంది కే చెప్పాను.కుటుంబసభ్యులనందరికీ ఫోన్ చేసి చెప్పారు.మా డ్రైవర్ మహేష్,వాచ్ మాన్ సరేంద్ర సహాయముతో చక చకా ఏర్పాట్లు చేసారు.మా చిన్నాడపడుచు ఉష కు వంటిల్లు అప్పచెప్పేసాను.మా మేనకోడళ్ళు, రష్మి అందరూ వడ్డనలోకి వచ్చేసారు. మావారు అడగగానే లక్ష్మిగారు కార్యక్రమం జరిపించే భాద్యత తీసుకొని చక్కగా అవిష్కరణలు జరిపించేసారు.షరా మామూలుగానే నేను టెన్షన్ పడుతూ ఉండగానే ,అందరూ కలిసి నా ఫంక్షన్ ను అనుకోని విధం గా విజయవంతంగా చేసేసారు.
సాదరంగా ఆహ్వానించలేదు అని అనుకోకుండా మా వియ్యాలవారు , అల్లుడి అమ్మగారు నాకిష్టమని ఐస్క్రీం, కోడలి అమ్మగారు పసుపు,కుంకుమ, చీర, వారింట్లో పూయించిన మరువం గులాబిలతో చిన్న బుకే చేసి తీసుకొని వచ్చారు.రాత్రి పది గంటలకు మెసేజ్ బాక్స్ లో మెసేజ్ పెట్టినా సుందరి నాగమణి వాళ్ళ వారి తో, లక్ష్మిగారు ప్రొఫెసర్ గారితో వచ్చారు.సీనియర్ రైటర్ ,పెద్దావిడ డి.కామేశ్వరి గారు, మెసేజ్ కే స్పందించి ఇంత దూరం ఇల్లు వెతుకుంటూ రావటం చాలా చాలా సంతోషం అనిపించింది.అది నా అదృష్టం గా భావిస్తున్నాను.
ఎంతబాగా జరిగినా అందరు ఆత్మీయులనూ పిలవలేకపోయానే అని చిన్న అసంతృప్తి మటుకు కొద్దిగా ఉంది.మీ అందరీ విషెస్ నాకు ఉంటాయనే భావిస్తున్నాను.
ఇంత మంచి కుటుంబాన్ని, స్నేహితులను నాకు ఇచ్చిన దేవదేవుని కి సదా కృజ్ఞురాలిని .