సీతారాములు మా ఇంటికి వచ్చిన శుభవేళ

మా కాలనీ లో ఈ రొజే సీతారామ కళ్యాణం చేసుకున్నాము . ఉదయం 10 .30 కు మా సీతారాములు , లక్ష్మణ , ఆంజనేయ సమేతంగా మా కాలనీ లో ఊరేగింపు గా బయలు దేరారు . మా ఇంటికి ఎప్పుడు వస్తారా అని , పాదప్రక్షాళణ కోసం నీరు , సుందరమైన మా సీతారాములకు ధృష్ఠి తీసేందుకు కొబ్బరికాయ , పూజించేందుకు పసుపు , కుంకుమ పూలు తీసుకొని ఎదురుచూస్తూ నిలబడ్డాను .






ఎదురు చూస్తుండగా సీతారామ ,లక్ష్మణ ఆంజనేయులను మా వారు తీసుకొని రానే వచ్చారు .



నేను సీతారామ,లక్ష్మణ , ఆంజనేయుల పాదాలను కడిగి , కొబ్బరికాయ తోదృష్ఠి తీసి ఇవ్వగా , మావారు కొబ్బరికాయను కొట్టారు . ఆ తరువాత నేను , మా వదినగారు హారతి ఇచ్చాము .









మా కాలనీ అంతా ఊరేగించిన తరువాత , మా పార్క్ లో వేసిన వేదిక మీద సీతారామలక్ష్మణ ఆంజనేయులను స్థాపించాము .



ఆ పైన కన్నుల పండుగ గా సీతారాముల కళ్యాణం జరిపించాము . మావదినగారు , అన్నయ్యగారు కన్యాదాతలుగా ,గొట్టిముక్కల నరసిమ్హారావుగారు వారి పత్ని వరుని తల్లి తండ్రులుగా వ్యవహరించారు . కళ్యాణము లోని కొన్ని ముఖ్యఘట్టాలు .

కన్యాదానం ;



మంగళసూత్రం ;



మాంగల్యధారణ ;



ముత్యాల తలంబ్రాలు ;



పెళ్ళికావలసిన అమ్మాయిలు కొంగుబట్టి తలంబ్రాలు పట్టుకున్నారు .ముత్తైదువులకు పసుపు కుంకుమ తాంబూలములిచ్చారు .

రంగ రంగ వైభోగం గా కళ్యాణం జరిగాకా , పానకం వడపప్పు , లడ్డూ ప్రాసదం తీసుకొన్నాము .

సీతా కళ్యాణ వైభోగమే , రామా కళ్యాణ వైభోగమే .

శ్రీరామనవమి శుభాకాంక్షలు .

శ్రీలలితగారికి అభినందనలు

'శ్రీలలిత' బ్లాగర్ శ్రీలలిత గా పరిచయమైన జి. యస్. లక్ష్మి గారు మంచి రచయిత్రి , కవియిత్రి . ఆవిడ కథలు , నవలలు అడపాదడపా వివిధ పత్రికల లో కనిపిస్తూనే వుంటాయి.ఈ మద్యే విడుదలైన నెట్ మాగజీన్ మాలిక లో జి. యస్ లక్ష్మి గారి కథ "అమ్మగారి కీ దండం పెట్టు" ప్రచురించారు . ఏ టాపిక్ ఇచ్చినా కొద్దిసేపట్లోనే చక్కని కవిత అల్లగలరు .ఆవిడ రచయిత్రే కాదు , బాగా ఎంబ్రాయిడరీ చేస్తారు . మంచి మంచి గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ చేస్తారు .చక్కగా మట్లాడుతారు .అసలు కోపమన్నదే తెలియదు . ప్రతి విషయాన్ని పాజిటివ్ కోణం లోనే చూస్తారు . ఇన్ని రోజుల నుండి ఆవిడతో స్నేహితమున్నా ఈ మంచి గుణాలను నేను మటుకు నేర్చుకోలేదు .కాకపోతే ఎప్పుడైనా కోపం వచ్చినప్పుడు , ఇదే శ్రీలలితగారైతే ఏమి చేస్తారు అనుకొని కొంచం కంట్రోల్ మటుకు చేసుకుంటున్నాను :)

ముపై సంవత్సరాల క్రితం అప్ప్డప్పుడే ఆడపిల్లలు చదువుకొని , వుద్యోగాలలో ప్రవేశిస్తూ , సొంత వ్యక్తిత్వం ను పెంచుకునే ప్రయత్నం చేసే రోజులు . కాకపోతే వొకరకంగా అటు వ్యక్తిత్వను కాపాడుకోవటానికి , లొంగిపోవటానికి మద్యలో వుండే సంధికాలం అది అనుకోవచ్చు .అదో ఆ కాలం లోనే అతనికి ఆమె కు వివాహమైంది .తనను భద్రం గా చూసుకుంటాడనే నమ్మకం తో అతని చిటికిన వేలు పట్టుకొని అతని జీవితంలోకి వచ్చింది ఆమె . అతను భద్రం గానే చూసుకున్నాడు కాని ఆమె తన మాటవిన్నప్పుడే ! ఆమె అభిప్రాయలకు , ఆశలకు విలువ ఇవ్వలేదు . చివరకు కూతురి కి నామకరణం కూడా అతని ఇష్టప్రకారమే జరిగింది . అప్పుడే ఆమె మనసు చితికిపోయింది . నిర్లిప్తంగా వుండటం అలవాటు చేసుకుంది .వారిద్దరూ ఇలా ప్రతికూల భావనలతో వుండగానే తల్లీ తండ్రి చనిపోయారు . అక్కలు వాళ్ళ వాళ్ళ కుటుంబాల తో బిజీ ఐపోయారు . తమ పిల్లలిద్దరూ పెద్ద చదువులకొచ్చారు . వాటితో తమ తమ ఇష్టాలన్నీ అడుగున పడిపోయాయి .ఈ గడిచిన కాలం లో పిల్లల దృష్ఠి లో తండ్రి దుర్మార్గుడిగా తల్లి పట్ల సానుభూతి ఏర్పడ్డాయి.కొడుకు గోపాలం ఉద్యోగం లో చేరి అమ్మకు కల్పతరువైనాడు .అమ్మ కోరికలన్నీ తీర్చసాగాడు . ఆమెకు కొడుకే సర్వస్వం అయ్యాడు .ఇప్పుడు భార్య ను ఎంత మంచి చేసుకుందా మనుకున్నా , ఆమెను ఎంతబాగా చూసుకున్నా ఆమె లో ఉదాసీనత చోటుచేసుకుంది . ఆ పరిస్తితులలో ఆమెకు స్ట్రోక్ వచ్చింది .తనను అపురూపంగా చూసుకుంటూ సేవలు చేసిన భర్త గురించి ఆమెలో ఆలోచన మొదలైంది . తను భర్తను చేసిన నిర్లక్యం గుర్తుకు వచ్చి పశ్చాతాపం కలిగింది . పెద్దవాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు
పిల్లలు వారి వారి కుటుంబాలు వారికి వుంటాయి . కడదాకా వుండేది తామిద్దరేకదా ! మళ్ళీ ఒక్కసారి ఈ జీవితం వెనకకి వెడితే ఎంత బాగుండును . అలా జరిగితే ఇలాంటి పొరపాటు మళ్ళీ చేయను కదా అని భాధ పడుతుంది ఆమె. చివరకు ఇద్దరూ ఒకరినొకరు అర్ధం చేసుకుంటారు .
ఈ కథ ఈ రోజు వచ్చిన "నవ్య" వార పత్రిక లో జి.యస్. లక్ష్మి గారు వ్రాసిన "అతను...ఆమె...కాలం" అనే కథ నవ్య వీక్లీ ఉగాది కథల పోటీలో విశేష బహుమతి పొందిన కథ గా ప్రచురితమైంది .
భార్యా భర్తలన్నాకా పొరపొచ్చాలు రాకుండా వుండవు . ఎన్నో అభిప్రాయ బేధాలుంటాయి . అంత మాత్రాన పది మందిలో ఒకరి నొకరు అవమానపరుచుకోకూడదు. ఇరువురి మద్య అవగాహన వుండాలి అని చక్కగా చెప్పారు రచయిత్రి . వీరిద్దరి మద్య వున్న అభిప్రాయ బేధాలు , సంఘర్షణ , చివరికి పశ్చతాపం బాగా వివరించారు .కథ మొత్తం ఇద్దరి స్వగతం లోనే సాగుతుంది . వారి వారి భావాలు , అందుకు గల కారణాలు చదువుతుంటే నిజమే కదా ఈ పరిస్తితులలో ఎవరైనా ఇలాగే ప్రవర్తిస్తారు అన్నంత సహజం గా రాసారు రచయిత్రి . ఇదులో నాకు చాలా నచ్చింది . ఆమెకు ఆమె పెళ్ళిలో అమ్మమ్మ చెప్పిన ;

"పిల్లా...చూడు...ఇప్పుడుమీరిద్దరూ అంటుగట్టిన మొక్కల్లా ఒకటయ్యేరు . రేపొద్దున తల్లి చెట్టు నుంచి ఈ అంటుని వేరు చేసి పెద్దవాళ్ళు వెళ్ళిపోతారు . మీ చెట్టు మూడు పువ్వులూ ఆరు కాయలవుతుంది . మీ చెట్టు కొమ్మే ఇంకో చెట్టుకు అంటవుతుంది . వాళ్ళ వేళ్ళు కత్తిరించుకొని వాళ్ళూ విడిగా పెరుగుతారు .

పైతరం వెళ్ళిపోయినా , తరువాతి తరం విడిపోయినా మీ బంధం మాత్రం మీ జీవిత కాలం వుంటుంది . మీరిద్దరూ ఒకరికొకరు . అంతే. మంచైనా , చెడైనా , కష్టమైనా సుఖమైనా మీరిద్దరూ కలిసి అనుభవించాలి . అదే కాపురమంటే ."

ఈ మాటలు అక్షరాల సత్యం . దంపతులు ఎవరైనా తెలుసుకోవలసినవి .
ఈ కథ వెనుక కథ కూడా ఆసక్తికరం గా వుంది . ఓసారి లక్ష్మిగారు ఎవరింటికో ఫంక్షన్ కు వెళ్ళారట . అక్కడ భార్యాభర్తలకి బట్టలు పెట్టాలి అంటే ఇద్దరూ చెరోచోట వున్నారట. ఆయనను పిలవమంటే ఆయనరాడు అని ఆవిడ పెడసరం గా అన్నదిట.ఎందుకు ఆవిడ అలా మాట్లాడింది అనుకొని లక్ష్మిగారు చాలా అలోచించారుట. అప్పుడు ఇలా ఐవుండవచ్చు అన్న ఐడియా వచ్చి వెంటనే ఈ కథ రాసేసారుట . ఎంతైనా చేయితిరిగిన రచయిత్రికదా!అందుకే పెద్దలన్నారు " రవి కాంచని చోటు కవి కాంచును " అని .

శ్రీలలితగారూ ( జి.యస్ . లక్ష్మిగారూ ) మీరిలాగే చాలా గమనించి , మాకు మంచి మంచి కథలు అందివ్వాలని , ఇంకా ఇంకా బహుమతులు అందుకొని మాకు పార్టీలు ఇవ్వాలని మనసారా కోరుకుంటున్నానండి . అన్నట్లు లక్ష్మి గారికి ఓసారి ఓ 100 గజాల ప్లాటూ , ఇంకోసారి ఓ బంగారం గొలుసూ బహుమతులుగా వచ్చాయండోయ్ !

బ్లాగు పుస్తకం

"బ్లాగు పుస్తకం" అవిష్కరణ గురించి బ్లాగులల్లో చదువుతూనే వున్నాను .ఇంటికి దగ్గరే కదా వెళుదామా అని మనసుపీకుతోంది .దానికంత ఆలోచనెందుకు వెళితేపోలే అనుకున్నా , వెళ్ళటం కాదుకదా ప్రాబ్లం . అసలు ప్రాబ్లం ఆ హాల్ ఐదో అంతస్తులో . ఒకటో రెండో అంతస్తులైతే మెట్లెక్కచ్చు కాని ఐదు ఎట్లా ఎక్కుతాను .నాకు తెలుసు లిఫ్ట్ వుంటుందని . అసలు ప్రాబ్లం అదే కదా :) హుం . . . ఇక ఆశ వదిలేసి తీరిగ్గా పనులు చేసుకుంటూ వుంటే సి. ఉమాదేవి గారు ఫోన్ చేసారు . ఉభయకుశలోపరి , ఆపైన తోట లో చెట్ల గురించి అయ్యాక , రెండునెలలనుచి రాకుండా మొహం చాటేస్తున్న తోటమాలి గురించీ మాట్లాడుకోవటం అయ్యాక , మీరు బ్లాగు పుస్తకావిష్కరణ కు వెళుతున్నారా అని అడిగారు . లేదండి అన్నాక , బుర్ర లో బల్బ్ వెలిగి మీరు వెళుతున్నారా అని అడిగాను . వెళుదామనుకున్నానండి కాని ఎవరూ తోడు దొరకటం లేదు అన్నారు . మీరు వెళుతుంటే నేనూ వస్తాను అని చటుక్కున అనేసాను . ఐతే 1 కల్లా రెడిగా వుండండి , నేను మిమ్మలిని పికప్ చేసుకుంటాను అన్నారు .అలా మాచ్ ఫిక్సైంది . కాని గుండెలు పీచు పీచు మంటూనే వున్నాయి . . . లిఫ్ట్ ఎలా ఎక్కటమా ????? ఉమాదేవి గారు ఏమనుకుంటారో అని ఓ వైపు ఆలోచిస్తూనే వున్నాను . ఎక్కడా జాగా లేనట్లు వీళ్ళు ఐదో అంతస్తులో సెటిల్ కావటమేమిటి అని మనసులో విసుక్కుంటూ మధనపడుతున్నాను . . . ఇంతలో లక్ష్మి గారు కాల్ చేసి నేను మిమ్మలిని మీ ఇంటి దగ్గరే పికప్ చేసుకుంటానండి , మీరు రెడీఏనా అన్నారు . హమ్మయ్య లక్ష్మి గారు వస్తున్నారు . లిఫ్ట్ సంగతి ఆవిడే చూసుకుంటారు . మనం హాపీసూ :))))))

లక్ష్మిగారి శ్రీవారు శ్రీ.వెంకటేశ్వర్లు గారి పుణ్యమా అని సభాస్తలికి చేరుకున్నాము . ఆయన దగ్గరుండి మరీ లిఫ్ట్ ఎక్కించి వెళ్ళారు . ఆ బిల్డింగ్ వాళ్ళ పుణ్యమా అని ఆ లిఫ్ట్ కూడా కటకటాల లిఫ్ట్ . హమ్మయ్య గండం గడిచింది . హాల్ లో సుజాత గారు ,వరూధిని గారు కనిపించారు . తెలిసిన వాళ్ళున్నారు అమ్మయ్య అనుకున్నాను .

అందరినీ అక్కడ వున్న బోర్డ్ మీద పేరు రాయమన్నారు . టీ బిస్కెట్స్ ఇచ్చారు . వక్తలందరూ బ్లాగు పుస్తకం గురించి , బ్లాగుల గురించి చక్కగా మాట్లాడుతున్నారు . చాలా ఇంట్రెస్టింగా వుండింది . ఒక్కొక్కళ్ళు వాళ్ళ వాళ్ళ అనుభవాలు చెపుతుంటే చాలా సరదాగా వుంది .అంతా బాగానే వుంది కాని నన్నూ మాట్లాడమన్నారు :) అంతే గుండెల్లో ఢాం * * * బాబోయ్ * * * నేనా మాట్లాడటమా ??? చిన్నగా తప్పించుకున్నాను . చావా కిరణ్ వచ్చి లక్ష్మిగారి కి , ఉమాదేవి గారికి బ్లాగు పుస్తకాలిచ్చారు . నా వైపు చూసి మాట్లాడిన వాళ్ళకే పుస్తకాలు అన్నాడు . హి హి హి అని నవ్వి వూరుకున్నాను :) అందరూ మట్లాడారు . మీరొక్కరే మాట్లాడలేదు మాట్లాడండి అని లక్ష్మిగారు , ఉమాదేవి గారు అన్నారు . వాళ్ళన్నారనే కాదు , ఈ సంగతి తెలుస్తే , మావారు ఇచ్చే క్లాస్ ను భరించటం చాలా కష్టం అని , మొత్తాని కి ఏదో మమ అనిపించాను . ఏమి మాట్లాడాను అంటే ఏమో , విన్నవాళ్ళ అదృష్టం హి హి హి . మొత్తానికి నాకూ ఓ పుస్తకం దొరికింది :)))))

సరే పుస్తకం దొరికింది . దానితో పాటు చావా కిరణ్ ,నాగార్జునాచారి , బంతి , చాణక్య , అపర్ణ ,కశ్యప్ , కట్టావిజయ్, జీవితం లో కొత్తకోణం శ్రీనివాస్ గార్ల ల పరిచయం కలిగింది . అందరూ చాలా అభిమానం గా మాట్లాడారు . అందరినీ పరిచయం చేసుకోవటం చాలా సంతోషం అనిపించింది .

"బ్లాగు పుస్తకం " ముఖచిత్రం ముచ్చటగా వుంది . చూడగానే చదవాలి అనిపించింది ."ఈ పుస్తకం కేవలం మీకు దారి చూపించి , ఆ దారి గురించి చెబుతుంది . మీ ప్రయాణం మీరే చేయాలి సుమా !" అని మన బాధ్యతను గుర్తు చేస్తూ మొదలవటం నాకు చాలా నచ్చింది .మన మన్సులో వున్న భావాలను బ్లాగుల్లో ఎలా పంచుకోవాలో ఒక పద్దతిగా వివరించారు .ఏ విషయాలను పంచుకోవచ్చో ,ఏవి తెలియజేయకూడదో చక్కగా వివరించారు .కొత్తగా బ్లాగు మొదలు పెట్టేవారి కి ఈ పుస్తకం సరైన మార్గదర్శి . బ్లాగు రాస్తున్నవారికి కూడా ఎన్నో సాంకేతికా విషయాలను , చిత్రాల తో సహా వివరించారు . అంతే కాకుండా వేరే వాళ్ళ బ్లాగులను ఎలా చదవాలో కూడా తెలియజేసారు .మన వాఖ్యలను ఎలా రాయాలి , వాఖ్యలకు ఎలా స్పందించాలో కూడా తెలియజేసారు .ముఖ్యం గా ఈ బ్లాగుల వల్ల ఏర్పడే పరిచయాలను , ఎన్నో అనుభవాలను తెలియజేసారు .

ఇంతెందుకు అదీ , ఇదీ అని కాదు బ్లాగుల గురించి సమస్తమూ తెలుసుకోవచ్చు . నిజంగా ఇది బ్లాగర్లకు చాలా వుపయోగపడే పుస్తకం . దీని రూపకర్తలు , చావా కిరణ్ గారు , సుజాత గారు , రెహ్మాన్ గారు చాలా కష్టపడ్డారు .వారికి అభినందనలు .

అన్నట్లు ఇందులో నా పేరు కూడా వుందండోయ్ చూడటం మర్చిపోకండి . థాంక్ యు , చావాకిరణ్ గారు , సుజాత గారు , రెహ్మాన్ గారు . నాకు బ్లాగులో ఏదైనా డౌట్ వస్తే తనను అడగమని రెహ్మాన్ గారు వారి ఐ డి ఇచ్చారు . థాంక్స్ అండి .