వెల్లుల్లి కష్టాలు !!!!!

వెల్లుల్లి కష్టాలు !!!!!

పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి , రాత్రి పడుకునేవరకూ తిండి గోలే . ఏమి వండాలి అనే ఆలోచనలే ఎంతకూ తెగవు . అసలు జనాభాకి ఎందుకింత తిండి రంధి ? ఏమైనా అంటే " కోటి విద్యలూ కూటికొరకే " అనే సామెతొకటి ! మా కజిన్ సత్య అంటుంది రాత్రి పడుకుంటే ఓ పట్టాన నిద్ర పట్టదక్కా అని . ఎందుకు అంటే పొద్దున లేవగానే బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఏమి చేయాలి అని ఒకటే టెన్షన్ . మా ఆయన్ని అడుగుతే పొద్దున లేచాక చూసుకోవచ్చుగా పడుకో అంటారు . ఏదో వకటి చెప్పండి అని పదే పదే అడుగుతుంటే విసుక్కుంటూ ఏదో చెప్తారు . అప్పుడు హమ్మయ్యా డిసైడ్ అయ్యింది అనుకొని హాపీగా నిద్రపోతా అని చెప్పింది :) హుం . . .

సరే ఇంట్లో అంటే ఎలాగో ఓలాగా తిప్పలు పడి సద్దుకుంటాము కాని , బయటకి వెళ్ళి నప్పుడు తిండి కోసం తిప్పలు చెప్పలేనన్ని . అసలే మా ఇంట్లో వెల్లుల్లి , మసాలాలు గట్రా తినము . మా తాతగారి ఇంట్లో ఐతే రాములక్కాయలు ( టమాటాలు ) కూడా నిషేదం ! మా ఇంట్లో మా అమ్మ ఉల్లిపాయలు , ఆలుగడ్డ కూర, టమాటాకూర , పప్పుచారు , పకోడీలు మొదలైన వాటిల్లో వేసేది . మా అత్తగారి ఇంట్లోనూ అంతే తప్ప వెల్లుల్లి అనే ఒక పదార్ధం వుంటుంది అని కూడా నాకు తెలియదు . అవునా అలాంటి అమాయకురాలిని ఈ వెల్లుల్లి ఎన్ని కష్టాలపాలు చేసిందో !

మాపెళ్ళైనాక మూడు నెలలు అత్తగారింట్లో ఆడుతూ పాడుతూ వంట నేర్చుకున్నాక ఓ శుభరాత్రి ఏమండీ  నన్ను పటియాలా తీసుకెళుదామని సదరన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఎక్కించారు . ఆ రాత్రి కి ఎలాగూ ఇంట్లోనే భోజనం చేసాము కాబట్టి , మరునాడు వుదయము తినేందుకు పూరీలు , కొబ్బరి పచ్చడి , మద్యాహ్నం కోసం పులిహోర , పెరుగన్నం కట్టి ఇచ్చారు మా అత్తయ్యగారు . అవే ఆ రోజు రాత్రి కూడా తినేసాము . మరునాడు వుదయము నుంచి మొదలయ్యాయి కష్టాలు ! ట్రేన్ లో బ్రెడ్ & ఆంలెట్ తెచ్చారు . చీపాడు ఆంలెట్ నేను తినను అనేసాను . పోనీ బ్రెడ్ సాండ్విచ్ తిను అన్నారు మావారు . ' బ్రెడ్డా ' అది జ్వరం వచ్చి నప్పుడు కదా తింటారు అన్నాను . ఇంతలో అరటిపళ్ళు వస్తే అవి తిని బ్రేక్ ఫాస్ట్ పని ముగించా . మొదటిసారి కాపురాని కి వెడుతున్నానని అమ్మ ఇచ్చిన కారపూస , మైసూర్పాక్ , పళ్ళతో ఆ రోజూ ఎలాగో నెట్టుకొచ్చాను . మరునాడు ఆగ్రా లో దిగాము . రైల్వే కాంటిన్ కు తీసుకెళ్ళి చపాతీలు , పాలక్ పన్నీర్ తెప్పించారు . చపాతీలుకూడా జ్వరం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే తినే పదార్ధం అని అప్పట్లో నా ఘాడాభిప్రాయం . అప్పటికి నవలా సాహిత్యము తెలీదు కాబట్టి , భానుమతి అత్తగారి కథ లు చదవలేదు కాబట్టి పన్నీరు వంటకాలలో వాడుతారు అని తెలీదు కాబట్టి అదికూడా తిన్లేదు ! ఆ రోజు కు ఆపిల్స్ తో సరిపెట్టుకున్నాను . అలాగే ఆగ్రా అంతా తిరిగాము . రాత్రి కి డిల్లీ వెళ్ళాము . అక్కడ పొద్దున తెప్పించిన పూరీ , ఆలూ కూరలో ఏదో వాసన . అదేమిటో తెలీదు . ఎప్పుడూ తిన్లేదు . ఎలాగో కూర లేకుండా పూరీ మటుకు తినేసాను . మద్యాహ్నమూ హోటల్ లో అన్నీ కూరలలోనూ ఏదో వాసన . అబ్బే ఇంత పిచ్చి వాసన తో ఇక్కడి వాళ్ళు ఎలా తింటారు బాబు అని బోలెడు హాచర్య పోయాను . ఆ రోజంతా నీరసము గా డిల్లీలో చూడవలసినవి చూసాను . మరునాడు ఉదయానికి పాటియాలా చేరుకున్నాము . యూనిట్ వాళ్ళు పాపం ఎంటో ప్రేమగా పూరీ కూరా పంపారు . అదేమిటి బాబూ ఇక్కడా కూరలో అదేవాసన ! అంతే మళ్ళీ ఉత్త పూరినే తిన్నాను . లంచ్ కు పక్కింట్లో వున్న మేజర్ . జగనాథ్ వాళ్ళు పిలిచారు . వెళ్ళామా . . . ఏవో డ్రింక్స్ ఇస్తారు కాని భోజనము పెట్టరే ! పెట్టినా వీళ్ళింట్లోవి ఏమి వాసనలొస్తాయో ! ఆకలి నక నక లాడిపోతోంది . చివరాఖరికి భోజనము వడ్డించారు . ఎదురుగా టేబుల్ మీద ఘుమ ఘుమ లాడుతూ టమాటో పప్పు , కొబ్బరి పచ్చడి , బీన్స్ కొబ్బరి కూర , సాంబారు , తెల్లటి అన్నం కనిపించాయి . కొంచం కొంచం చిన్నగా . . . నోట్లో పెట్టుకున్నాను . ఏ వాసనలూ లేవు . అంతే అటాక్ . . . ఏమండీ  ఉరుము చూపులు , మేజర్ . జగనాథ్ హాచర్య చూపులూ ఏవీ పట్టించుకోలేదు . హాయిగా సుష్టుగా భోంచేసేసాను :) మిసెస్ జగనాథ్ కు మావారు బోలెడు బోలెడు థాంకూలు చెప్పేసారు . మిసెస్. జగనాత్ ద్వారా ఆ వాసనలు వెల్లుల్లి , గరం మసాలాలవని అతికష్టం మీద తెలుసుకోగలిగాను . వాళ్ళూ అవి తినరు కాబట్టి వాళ్ళ ఇంట్లో ఆ వాసనలు రాలేదు :)

ఆ విధము గా మూడు రోజులు నన్ను ముప్పతిప్పలు పెట్టిన వెల్లుల్లి మీద నాకు ద్వేషం కాక ప్రేమ వస్తుందా ? ద్వేషమైనా ప్రేమైనా పార్టీలలో మా ఏమండీ  ఉరుము చూపులు , ఇంటి కి వచ్చాక క్లాస్లూ భరించలేక తినక తప్పలేదు . అలా చిన్నగా నామీద కొద్దిగా విజయము సాధించింది వెల్లులి . కొద్దిగానే సుమా ! నార్థ్ ఇండియన్ కూరలలో మాత్రము వెల్లుల్లి తినగలను అంతే . డెలివరీ లు అయ్యాక వెల్లుల్లి ఖారప్పొడీ తినక తప్పలేదు . అలా ఏదో వాసన వచ్చీ రానట్లు ఒక్క పాయ వేస్తే తినగలిగిన స్తితికి వచ్చాను . ఐనా దాని మీద నాకేమీ ప్రేమకారిపోదు ! మా రోజువారి వంటలలో మాత్రము ఏమాత్రమూ తినను గాక తినను . ఏదైనా వూళ్ళ కెళ్ళినప్పుడు మ ఏమండీ  తో చివాట్లు తింటాను . ఎప్పుడూ చివాట్లు తిని ఏమి బతుకుతాము లే అనుకొని ఇలా ఎక్కడికైనా వెళ్ళాల్సి వచ్చినప్పుడు ఆ రోజు ఏ దేవుడి రోజైతే ఆ దేవుడి పేరు మీద వుపవాసము వుంటాను :) అదీ ఎక్కువరోజులు వెళితే కష్టమే ! అదేమిటో ఇదివరకు హోటల్స్ లలో టిఫిన్స్ బాగుండేవి . ఇప్పుడు దోస , ఇడ్లీ చట్నీలలో కూడా వెల్లుల్లి వేస్తున్నారు . అదేమిటో అర్ధం కావటము లేదు . ఆ మధ్య రాజమండ్రి వెళ్ళి నప్పుడు హోటల్లో వెల్లుల్లి లేకుండా ఏమిస్తావు బాబూ అంటే పెరుగన్నం అన్నాడు .పోనీ అదే తే అన్నాను . వాళ్ళ టేస్ట్ తగలెయ్య ! పెరుగన్నము లో ఉల్లిపాయ వేసాడు . అదీ తినే ఆశ లేదు . హుం . . .

ఈ మధ్య పెళ్ళిళ్ళల్లో కూడా మసాలా కూరలు ఎక్కువైపోయాయి . అక్కడా పెరుగన్నము , ఇంకా సుగర్ వారు దయ తలచలేదు కాబట్టి , స్వీట్స్ తోనూ సరిపెట్టేసుకుంటున్నాను . ఏదైనా వూరు వెళ్ళినప్పుడు పూరీ పంచదార , (మళ్ళీ కూర్మా అంటే బోలెడంత మసాలా , నూనే వేస్తారు ) పెరుగన్నము , పండ్లు వీటి తోటే గడుపుకుంటాను . అలా ఎన్ని రోజులుండగలను ? మరునాటికి నీరసం మొహం పడుతుంది . ఈ మద్య మా ఏమండీ  తోనే కాక లక్ష్మిగారి తోకూడా చివాట్లు తింటున్నాను .” ఇలా ఐతే ఎలా మాలా ? మనము ఇంకా బోలెడు వూళ్ళు తిరగాలి . మీరిట్లా నీరసపడిపోతే ఎట్లా . ఇదివరకు ఎప్పుడూ వెల్లుల్లి వేసారా లేదా అని ఎప్పుడూ గమనించలేదు . ఈ మధ్య మీకోసమని అన్ని చోట్లా అడుగుతున్నాను” అంటారు !

ఓసారి సుజ్జి నాకు హాస్టల్ లో తినాలనిపించటము లేదు అంది . ఐతే మాయింటికి వచ్చేయి మంచి లంచ్ పెడతాను కాకపోతే మేము ప్యూర్ వెజిటేరియన్స్ మి . కూరలలో వెల్లుల్లి , మసాలా కూడా వేయము అన్నాను . అదేమిటి నేనేమన్నా ఆశ్రమానికి వస్తున్నానా ? ఇలా ఐతే నేను సన్యాసం పుచ్చుకోవలసిందే అన్నది . చూద్దాం రా అన్నాను . వచ్చి తిని వెళ్ళింది కాని ఇప్పటి వరకు సన్యాసుల్లో కలిసిన ధాఖలా ఐతే లేదు మరి :)

అసలు ఎక్కడికైనా వెళితే వెజిటేరియన్స్ మి అంటేనే తిండి దొరకటము కష్టం . ఆ పైన వెల్లులి లేకుండా అంటే అసలే దొరకదు . మా మాజాంగ్ ఫ్రెండ్సైతే దిస్ ఈజ్ ఫర్ యు అని ప్రత్యేకం గా చేసి పెడతారు . అన్ని చోట్లా అలా దొరకదుకదా ! ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్ని కష్టాలో ! చివరకు ఇంట్లో ఇప్పుడు వచ్చిన వంటావిడ కూడా వెల్లుల్లి లేకుండా అంటే ఎలా అమ్మా వండేది అంటుంది . మా వంటమనిషి , శైలజ అమ్మా మీకు మంచి ఖారం తేనా అని రాజమండ్రి నుంచి అడిగింది . సరే కొత్త ఖారం కదా తీసుకురా అన్నాను . తను వూరి నుంచి వచ్చాక ఓరోజు మామిడి కాయ పప్పులో లైట్ గా వెల్లులి వాసన వచ్చింది . ఆ మన ఇంట్లో ఎల్లుల్లి వాసనా నెవర్ (((( నా భ్రమేమో అనుకున్నాను . కాని రెండోరోజు మామిడికాయ ముక్కల ఖారం వేస్తూ శైలజ తెచ్చిన కొత్త ఖారం అందులో వేయబోయాను . శైలజ గాభరగా వుండండమ్మా అది వేయకండి అందులో కొంచం వెల్లుల్లి వుంది అన్నది . అదేమిటి అందులో వెల్లుల్లి వుండటమేమిటి అంటే మేము కొత్త ఖారం కొట్టించేటప్పుడు కొంచం వెల్లుల్లి అందులో వేస్తాము సువాసన వుంటుంది అన్నది . నీ సువాసన బంగారం కాను , నేను వెల్లుల్లి తిననని తెలుసుగా ఎందుకువేయించావు ? అందుకేనా రెండురోజుల నుంచి కూరలు వెల్లుల్లి వాసన వస్తున్నాయి అని కోపం చేసాను .అలా . . . ప్రస్తుతం ఆమెకు వంట నేర్పే పనిలో వున్నాను . ఆమె నాకు వెల్లుల్లి కొద్ది కొద్దిగా అలవాటు చేసే ప్రయత్నం లో వుంది . చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో :)

రామయ్య మాకు కొడుకు సీతమ్మ మా కోడలు

అవునండి అవును నిజమే !
రెండు రోజుల క్రితము మావారు , "సీతారాముల కళ్యాణం " లో మనము పీటల మీద కూర్చుందామా అని అడిగారు . అంతకన్నానా అన్నాను నేను . మా కాలనీలో సీతారామళ్యాణం , ప్రతి "శ్రీ రామనవమి " కీ పెద్ద ఎత్తున చేస్తారు . ఈ సారి రామయ్యకు తలితండ్రులుగా కూర్చునే భాగ్యము మాకు కలిగింది .
కాలనీ సెక్రటరీ నరసిమ్హరావు గారి ఇంట్లో వున్న , సితా , రాముడు , లక్ష్మణుడు , హనుమంతుని విగ్రహాలను ఉదయము 10 గంటలకు ఊరేగింపుగా మా కాలనీ చుట్టూ మేళ తాళాల తో ఊరేగించాము . ప్రతి ఇంటి ముందూ స్వామివారికి హారతులు ఇచ్చి మము బ్రోవమని వేడుకున్నారు . శాస్త్రొక్తముగా కళ్యాణ మంటపాని కి తీసుకొచ్చాము . మేము వరుని తలితండ్రులుగా , నరసిమ్హరావుగారు , వారి శ్రీమతి మారుతి గారు వధువు తల్లితండ్రులుగా వ్యవహరించాము . ముగురు పెద్దలను సీతమ్మవారికి వరుని వెతుకుటకై , తాంబూలము ఇచ్చి పంపటముతో కళ్యాణ సంబరము మొదలైంది . ప్రవర చదవటము , తెరపట్టటము , జీలకర బెల్లం పెట్టటము , తలంబ్రాలు అన్నీ యధావిధిగా జరిగాయి . ప్రతి దానిలోనూ మా అబ్బాయి పెళ్ళి చేస్తున్నట్లుగానే లీనమయ్యాము . అవును మరి కొద్ది సేపైనా శ్రీరాముని కి తల్లి తండ్రులు కావటమంటే ఎంత అదృష్టము ! ఈ జన్మకీ భాగ్యము చాలు స్వామీ అనిపించింది .



" సీతమ్మ మాయమ్మ , శ్రీరాముడు మాకు తండ్రి "

బుర్రు పిట్ట బుర్రు పిట్ట తుర్ . . .

ఉదయమే కాఫీ గ్లాస్ తీసుకొని బాల్కనీ లోకి వచ్చాను . చల్లటి గాలి ఆహ్లాదం గా వుంది . ఎదురు పార్క్ లోని చెట్టు మీద పిట్టలు అల్లరి చేస్తూ గోల గోల గా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నాయి . పొద్దున్నే బుజ్జి పిట్టలు , బుల్లి పిట్టలు , పెద్ద పిట్టలు , రంగు రంగుల పిట్టలు ఇంటి చుట్టూ కిల కిలా రావాల తో సందడి చేస్తూ వుంటాయి . ఈ మద్య కోకిలమ్మ కూ . . . కుహూ రాగాలు వినిపిస్తూ వున్నాయి .పక్షుల కూతలను , నా కాఫీ నీ ఆస్వాదిస్తూ చిన్నగా తాగుతున్నాను . ఇంతలో ఎదురుగా వున్న కొబ్బరి కొమ్మ మీదికి ఓ పిట్ట రివ్వున వచ్చి వాలింది . బుజ్జి పిట్ట ముద్దు ముద్దు గా వుంది . కాని ఎందుకో పాపం తల వాల్చుకొని విచారం గా కూచునట్లు అనిపించింది ! దాని నే చూస్తూ వున్నాను . కొద్ది క్షణాల తరువాత ఇంకో పిట్ట వచ్చి దాని పక్కన కూర్చొని ముద్దు చేయసాగింది . భలే బాగున్నాయే పిట్టలు అనుకొని , గబ గబా లోపలికి వెళ్ళి నా కెమెరా తెచ్చుకున్నాను . వాటి ని ఫొటో తీద్దామని ఆంగిల్ సరి చూసుకుంటున్నాను . ఏమైందో ఏమో మొదటి పిట్ట రెండో దాన్ని తప్పించుకొని ,పక్క కొమ్మ మీద వాలింది . ఇప్పుడు తలవాల్చుకొని కూర్చోవటము దాని వంతైంది ! నేను కెమెరా ఆంగిల్ సరి చూసుకు నే సరికి ఇదో ఇలా ఎడమొహం , పెడమొహం పెట్టేసాయి అవి :)



కొద్దిసేపైనాక రెండో పిట్ట ఏమనుకుందో ఏమో మొదటి పిట్ట దగ్గరకు వచ్చింది .
' అలిగితివ ప్రియా సఖీ " అని పాడుతోందో
లేక
" అలిగిన వేళనే చూడాలి గోకుల కృష్ణుని అందాలు " అని పాడుతోందో అనే వూహ వచ్చింది :)
అప్పుడైనా ఓ ఫొటో తీసుకుందా మనుకున్నాను . అబ్బే ఏదైనా మన దగ్గర కుదరదు అని ఆ పిట్ట అక్కడి నుంచీ వెళ్ళిపోయి , ముందున్న కరెంట్ వైర్ మీద కూర్చుంది !


నాతో పాటు ఇంకో ప్రేక్షకు రాలు కూడా , పక్కింటి వాళ్ళ బోగన్ విల్లా చెట్టుమీద వుందని గమనించాను . పోనీ దాన్నైనా ఫొటో తీద్దామనుకుంటే ఆ ఉడత కాస్తా ఉడతా ఉడతా ఊచ్ . . . ఊచ్ . . . మని పారిపోయింది !

కా సేపు ఆ రెండు పిట్టలనూ చూసి , ఇప్పట్లో అవి సంజోతా చేసుకునేలా లేవనుకొని , నాఖాళీ కాఫీ గ్లాస్ వెనక పెట్టేద్దామని , వెనుక బాల్కనీ లోకి వెళ్ళాను . అక్కడ బాదం చెట్టు నీడలో పావురాయి జంట ముద్దూ ముచ్చట్ల లో కనిపించాయి ! వావ్ . . . పోనీ వీటిని ఫొటో తీద్దాం అనుకొని కెమారా తెచుకొని చూస్తే ఏముందీ ? ఇక్కడా అదే తంతు :) హుం . . . . .



మద్యాహ్నం మైతే బాదం చెట్టు నిడా పక్షులు సేదతీరుతూ వుంటాయి . అలా చెట్టంతా ఆక్రమించుకొని వున్న పిట్టలను ఫొటో తీయాలని ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించానో ! నా చేతిలో కెమేరాను ఓ కొంటె కోణంగి చూసి తుర్రు మంటుంది . అంతే దాని వెనకాలే అన్ని రెక్కలు టపటప లాడించుకుంటూ లేచి వెళ్ళిపోతాయి . మిమ్మలిని గన్ తో షూట్ చేయటం లేదే బుజ్జి తల్లులూ , ఇది కెమేరా అని ఎంత వేడుకున్నా వినవు ! విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న వాటికి అంతరాయం కలిగించటము ఎందుకులే అని వూరుకుంటున్నాను . అంతే గా ? ఇంకేమి చేయగలను ?

ఈ బుజ్జి పిట్టలను చూస్తుంటే చిన్నప్పుడు పాడుకున్నపాట ,
బుర్రు బుర్రు పిట్ట తుర్ర్ మన్నది ,
పడమటింటి కాపురమ్ము చేయనన్నది ,
అత్త తెచ్చిన కొత్త చీర కట్టనన్నది ,
మామ తెచ్చిన మల్లె మొగ్గ ముడవనన్నది ,
మొగుడి చేత మొట్టికాయ తింటనన్నది !!!!!
అన్న పాట గుర్తొచ్చింది :)))))