అమ్మ చెప్పిన కథ

నేను ఆవకాయ పని లో వుంటే అందరూ కథలు చెప్పేసుకుంటున్నారే ! ఐతే నా ఆవకాయల పోస్ట్ ల కు కామా పెట్టాల్సిందే ,

రాత్రి ఆరుబయట పడుకున్నపుడు అమ్మ చెప్పే కథలంటే చాలా చాలా ఇష్టం గా వుండేది . ఎన్ని కథలు చెప్పినా కర్ణుడి కథ తప్పకుండా చెప్పాల్సిందే . అడిగి మరీ చెప్పించుకునే దానిని . చెప్పేంతసేపూ ఏడుస్తూ వుండే దానిని . నువ్వేడుస్తున్నావు చెప్పనంటే ఏడవనమ్మా అని బతిమిలాడి మరీ చెప్పించుకునేదానిని . కర్ణుడి కథ తరువాత స్థానం కృష్ణదేవరాయుడి ది . నేను పుట్టినప్పుడు మా నాన్నగారు తుంగభద్ర ప్రాజెక్ట్ దగ్గర పనిచేసేవారట . అందుకని ఎక్కువగా హంపీ వెళ్ళే వారట . దాని తో అమ్మ , ఆ హంపీ వీధులను వర్ణిస్తూ కథ చెపుతుంటే , నాకు హంపీ లో వున్నట్లుగా నే వుండేది .ఆ రెండు కథలు తప్ప ఇంకేవీ చెప్పనిచ్చేదానిని కాదు . అలా చిన్నప్పటి నుండి కర్ణుడన్నా , శ్రీకృష్ణదేవరాయుడన్నా ఆరాధన ఏర్పడింది . ఆ తరువాత బుడుగు కథ . బుడుగు కథ అంటే ఎంత ఇష్టమో చెప్పలేను .


నా మనవళ్ళూ , మనవరాళ్ళకు కూడా నేను చెప్పే కథలు చాలా ఇష్టం . ప్రతి రోజూ బుడుగు కథ చెప్పుకోకుండా పడుకోము . నా పేరు బుడుగు , మా బామ్మ నన్ను హారి పిడుగా అంటుంది దగ్గర నుండి , చివరలో వున్న గ్రూప్ ఫొటో వరకూ అందరికీ కంఠతా వచ్చు ! ఐదారేళ్ళ పిల్లలకెవరికైనా గిఫ్ట్ ఇవ్వలంటే నేను బుడుగు పుస్తకం ఇస్తాను .

- - - - - - - - - -- - - - - - -- - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


ముసలమ్మ సూది కథ


మా అమ్మనే కాదు మా అమ్ముమ్మను కూడా కథలు చెప్పమని వేధించేదానిని . సెలవల్లో మా చింతలపాడు వెళ్ళినప్పుడు , సాయంకాలము ఆరు బయట వరండా నీళ్ళ తో కడిగి , పక్కలు వేసేవారు . ఇహ అమ్ముమ్మ పక్కన చేరి ఎన్ని కథ లో . మా ఆమ్ముమ్మ పేరు మా కెవరికీ తెలీదు , ఎందుకంటే ఎవరూ పేరు పెట్టి పిలిచేవారు కాదు కదా . అందుకన్న మాట . అందుకే అమ్మమ్మ పేరు తెలుసుకోవాలని మహా కోరిక గా వుండేది . నీ పేరు చెప్పు అమ్మమ్మా అంటే పేరు మర్చి పోయిన ఈగ కథ చెప్పేది . ఆ కథ నేను కొత్తగా చెప్పేదేముంది అందరికీ తెలిసిందే కదా . ఎంతకీ నిద్ర పోక కథలని వేధించే మాకు ఓ పొడుపు కథ చెపుతాను అది విప్పండి , ఆ తరువాత ఇంకోటి అని , మా అమ్ముమ్మ చెప్పిన కథ :

అనగనగా ఒక వూళ్ళో వొక పేద ముసలమ్మ వుంది . పాపం ఆమెకు ఎవరూ లేరు . కళ్ళు కూడా సరిగ్గా కనిపించవు . ఐనా అలాగే కాలం వెళ్ళ దీసుకుంటూ వుంటుంది . ఇంతలో చలి కాలం వస్తుంది . కప్పుకోవటానికి ఏమీ లేవు . అందుకని తన దగ్గర వున్న పాతబట్టలతో బొంత కుట్టుకుందామనుకుంటుంది . సరే , పెరట్లో వున్న బావి గట్టు మీద కూర్చొని కుట్టుకుంటూ . . . కుట్టుకుంటూ . . . వుండగా సూది బావి లో పడి పోతుంది . పాపం పేద ముసలమ్మ కదా , ఇంకో సూది కూడా లేదు . ఇప్పుడు ఆ సూది ఎలా బయటకు వస్తుంది ?
" అవునమ్ముమ్మా ఎలా వస్తుంది ? "

" అవునమ్ముమ్మా ఎలా వస్తుంది అంటే వస్తుందా "

" అట్లా అనగానే ఎట్లా వస్తుందమ్ముమ్మా , ఎట్లా వస్తుందో చెప్పు "

" ఎట్లా వస్తుందో చెప్పు అంటే వస్తుందా "

" అబ్బా , అమ్ముమ్మా చెప్పు "

" అబ్బా అమ్ముమ్మా చెప్పు అంటే వస్తుందా "

" హుం"

" హుం అంటే వస్తుందా "

" ఎట్లా వస్తుంది చెప్మా "

" ఎట్లా వస్తుంది చెప్మా అంటే వస్తుందా "

? ? ? ? ? ? ?

( ఈ పోస్ట్ ను ఏదో కాస్త ఎడిట్ చేద్దామని ఓపెన్ చేస్తే పాపం ఎటో వెళ్ళి పోయింది . గురూజీ సాయం తో వెతికి తెచ్చాను , కాని దీనికి వచ్చిన ఒకేఒక కామెంట్ ను తిరిగి తేలేక పోయాను . కిరణ్ గారు , మీ కామెంట్ను నేను మళ్ళీ పోస్ట్ చేస్తున్నాను ఏమనుకోకండి )

ఎంతవారలైనా ఆవకాయ దాసులే !!!!

ఈ ఎండాకాలం ఏమో కాని , ఆవకాయ , గుమ్మడికాయ వడియాలు , చల్లమిరపకాయలు ఇవన్ని పెట్టటముతోటే సరిపోతుంది . అందులో ఆవకాయ ఇంటి ఇలవేలుపు . అది లేందే ఏరోజూ ఎవ్వరికీ ముద్ద దిగదు . పది సంవత్సరాల క్రితము వరకూ , ఖారం , పసుపు , ఆవపిండి , ఉప్పూ ఇంట్లోనే కొట్టించేవాళ్ళము . ఇప్పుడు ఆవపిండి ఒక్కటి మాత్రం ఇంట్లో చేస్తున్నాము . అదీ ఖమ్మం నుండి ఆవాలు తేవాలి . త్రీమాంగోస్ ఖారం , బుల్ల్ బ్రాండ్ ఉప్పు , ఇదయం నువ్వుల నూనె ఇందులో ఏ ఒక్కటి మారినా ఇలా విలపించాల్సిందే !

మా అత్తగారు పచ్చడులు పెట్టటము లో ఎక్స్పర్ట్ . ఈ ఆవకాయ సీజన్ లో , మా అత్తగారు , మామగారు హడావిడి పడిపోయేవారు . ఆవకాయ కలిపిన రోజు మా ఇంట్లో పండుగ వాతావరణమే వుండేది . ముక్కలు తుడిచేంత సేపు ఆ ఏడాది ముచ్చట్లు దొర్లి పోయేవి . అన్ని సిద్దం చేసుకున్నాక ,పిల్లా పీచూ అందరికీ గోల్డ్ పాస్ లు , టిఫినీలు పెట్టి బయటకు తోలేసేవాళ్ళము . ( ఇప్పుడూ అంతే అనుకోండి ) ఆ తరువాత , వంటగది లో , మా అత్తగారు పీటమీద కూర్చొని , ఒకొక్కరిని పిలిచేవారు . అంటే , నేను , మా తోటి కోడలు , మా ఆడపడుచులు అందరము ఎవరిది వారే కలుపుకునే వారమన్నమాట . ఆ కలుపుకునే వారు , అత్తగారు మాత్రమే ఆ గదిలోకి వెళ్ళేవారన్నమాట . అత్తగారి ఆద్వర్యం లో వాళ్ళు కలుపుకునేవారు . మిగితా వాళ్ళు బయట మా టర్న్ కోసం ఎదురుచూస్తూ వుండేవాళ్ళము . మా మామగారేమో బయటి వరండాలో కూర్చొని ఇంట్లోకి ఎవరూ రాకుండా కాపలా కాస్తూ వుండేవారు . మా మామగారు లోపలికి వచ్చినప్పుడు పొరపాటున ఎవరైనా వచ్చారో , ఆ పైన మీరు ఆవకాయ పెడుతున్నారా అని మరీ వంటగది లోకి వెళ్ళారో అంతే , మామయ్యగారి పని , వచ్చినవాళ్ళ పని గోవిందో గోవింద !! మన తిండి మనం తిన్నా , మన బట్ట మనం కట్టినా కనుమరుగు వుండాలి అనేది మా అత్తగారి సిద్దాంతం . అలా మాఇంట్లో అందరమూ , ఈ జనరేషన్ కూతుళ్ళూ , కోడళ్ళూ కూడా ఆవకాయ పెట్టటము నేర్చుకున్నాము .

మా అత్తగారి దగ్గర నేను నేర్చుకున్న ఆవకాయ పద్దతి ; -

ముందుగా కావలసిన మసాలా సిద్దం చేసుకున్నాకనే మామిడి కాయలు తెచ్చుకోవాలి.

ఆవకాయకు ముఖ్యమైనవి మంచి ఆవాలు . మేము ఇన్ని సంవత్సరాలనుండీ ఖమ్మం లో , భారతమ్మ కొట్టునుండే ఆవాలు తెచ్చుకుంటున్నాము . రాగి రంగులో సన్నగా , చిన్నగా వుంటాయి . ఒక పెద్ద గిన్నెలో పోసి , జాగ్రత్తగా గాలించి , కడగాలి . ఆ పైన జల్లెడ లోకి నీరంతా పోయేట్టుగా వంపాలి . ఆ తరువాత మంచి ఎండ లో ఓ బట్ట మీద వేసి ఆరబెట్టాలి . మద్య మద్య లో వాటిని నెరుపుతూ (కదుపుతు) వుండాలి . లేక పోతే వుండలు చుట్టుకు పోతాయి . అలా రెండు , మూడు రోజులు బాగా ఎండపెట్టాలి . ఎండ వేడి చల్లారిన ఆవాలను మిక్సీ లో కొద్ది కొద్దిగా వేస్తూ పొడి చేసుకొని , మైదా జల్లెడ తో పట్టాలి. అప్పటి కప్పుడే ఆవకాయ కలుపుతే సరి లేక పోతే ఆ పొడిలో కొద్దిగా ఉప్పు కలిపి వుంచుకోవాలి.లేకపోతే ఆవపిండి కనరెక్కుతుంది .

ఉప్పును కూడా ఒక పూట ఎండబోయాలి . అది కూడా మద్య మద్య లో నెరుపుతూ వుండాలి . లేక పోతే వుండలు కడుతుంది . ఎండాక మైదా జల్లెడ తో జల్లెడ పట్టుకోవాలి . పచ్చడికి , అయోడిన్ ఉప్పు కాకుండా మామూలు ఉప్పైతేనే బాగుంటుంది . మేము బుల్ బ్రాండ్ ఉపు వాడుతాము .

ఖారం ఎవరి కి ఇష్టమైనది వారు వాడవచ్చు . మేము త్రీమాంగోస్ బ్రాండ్ ఖారం వాడతాము . అది కూడా ఎండబెట్టక్కర లేదు కాని మైదా జల్లెడ తో జల్లించుకోవాలి .

మెంతులు కడిగి ఆరబోసుకోవాలి .

ఇలా అన్ని సిద్దం చేసుకున్నాక , నాటు , లేదా , చిన్న రసాలు లేదా, తెల్ల గులాబీలు , వీటి లో ఏదో ఒక వెరైటీ వి మీడియం సైజు మామిడి కాయలు తెచ్చుకోవాలి . మామిడి కాయలను కొద్ది సేపు నీళ్ళ లో నానేసి , తడిలేకుండా శుభ్రం గా తుడుచుకొని , ముచ్చికలు తీసేసి ముక్కలు కొట్టించుకోవాలి . ఒక కాయకు పన్నెండు ముక్కలు , అంటే టెంక అన్ని ముక్కలకు సమానం గా వచ్చేట్లుగా నన్నమాట , జాగ్రత్తగా కొట్టించాలి . టెంక లేక పోతే ముక్క త్వరగా మెత్త బడి పోతుంది .దీని తరువాతనే మహా బోర్ , పెద్ద పని ముక్కలు పొర , జీడి లేకుండా తుడవటము . తప్పదు మరి .

ఆవకాయ పాళ్ళు ; -

మామిడికాయలు - 25

ఆవపిండి - 8 పావులు ( పిండి ఎక్కువ కావాలంటే 9 వేసుకోవచ్చు )

ఉప్పు - 6 పావులు

ఖారం - 4 పావులు

మెంతులు - కొద్దిగా

పసుపు

నువ్వుల నూనె - 2 కిలోలు

వేడి చేసి చల్లార్చిన నీళ్ళు – గిన్నెడు

కలిపేవిధానము : -

ఒక పెద్ద పళ్ళెం లో కాని బేసన్ లో కాని ఎనిమిది పావులు ఆవపిండి పోసుకొని , కొద్ది కొద్ది గా నీళ్ళు పోస్తూ , ఇడ్లీ పిండి కన్నా తక్కువ , చపాతి పిండికన్నా ఎక్కువగా వుండేటట్లు మృదువుగా తడుపుకోవాలి . ఇంకొక గిన్నెలో ఖారం , ఉప్పు , పసుపు , మెంతులు పైన చెప్పిన పాళ్ళ ప్రకారం కలుపుకొని , ఆపొడిని నీళ్ళ తో తడిపి వుంచుకున్న ఆవపిండిలో వేసి , కొద్ది కొద్ది గా నూనె వేస్తూ చపాతీ పిండిలా తడుపుకోవాలి . ఆ తరువాత ఇంకొక గిన్నెలో ఒక పావు నూనె , కొద్దిగా ఆవపిండి , కొద్దిగా ఉప్పు వేసుకొని బాగా కలిపి , ఆ నూనెలో కొద్ది గా మామిడికాయ ముక్కలను ముంచి తీసి , కలిపి వుంచుకున్నా ఆవ ముద్దలో వేసి , కొద్దిగా ఆవ ముద్ద , ఆ ముక్కలు బాగా కలుపుకొని జాడిలో వేయాలి . అలా కొన్ని కొన్ని ముక్కలు నూనె లో తడిపి , కొద్ది ఆవముద్ద తో కలిపి జాడిలో వేస్తూ , మొత్తం ముక్కలకు పిండి సరిపోయేట్లుగా వేసుకోవాలి . ఒక వేళ ఆవముద్ద మిగిలి పోతే జాడీలో పైన సద్దేయవచ్చు . ఆ తరువాత జాడీ మూత గట్టిగా పెట్టేసి , పైన ఓ బట్ట వాసెన కట్టాలి . మూడో రోజు తిరగ కలుపుకోవాలి . అంతే ఘుమ ఘుమ లాడే ఆవకాయ సిద్దం .

" అందరూ ఇంత కష్టపడరట వదినా , ఇలా పాకెట్స్ కట్ చేసి వేసి అలా కలిపేసుకుంటారుట ."

" ఏమో విజయా , ఈ సారికి ఆవకాయ పెట్టేసాము . వచ్చేసారి ఆవకాయ పెట్టే ఓపిక వుంటుందో వుండదో . "

ఇవి ప్రతిసారి ఆవకాయ పని ఐపోయాక నేనూ , మా ఆడపడుచూ అనుకునే డైలాగులు !

ఏమైనా కాస్త ఓపిక తెచ్చుకొని నాలుగు రోజులు కష్టపడి తే ఏడాదికి సరిపోను ఆవకాయ వచ్చేస్తుంది .

" అత్త చేతికి కింది కోడలుకు , ఉప్పు ఉన్న ఊరగాయకు తిరుగు లేదు ."

మా వారూ - ఆవాకాయ * * * అను మాలా విలాపం . . .

ఎందుకోగాని ఈ సారి ఆవకాయ పెట్టే ఓపిక గాని , మూడ్ గాని అస్సలు లేదు . కొత్త ఇంట్లో పనిమనిషి సరిగ్గా లేదు , సావిత్రి డుమ్మా లో వుంది , ఖమ్మం నుండి ఆవాలు తెప్పించలేదు ఇలా , ఆవకాయ పెట్టకుండా తప్పించుకునే కారణాలు వెతుక్కుంటూ వున్నాను . ఐనా తప్పదుకదా ! అందరూ బాగుంటున్నాయి అంటున్నారని బాంబే స్టోర్ నుండి నూనే వగైరా సామానులు తెచ్చాను . కాని , ఉప్పును ఎండబెట్టకుండా , ఖారం జల్లెడ పట్టకుండా కాలం వెళ్ళదీస్తున్నా . నాలుగైదు సంవత్సరాల నుండి మావారి కజిన్ , వాళ్ళ ఇంటికి దగ్గర లో మామిడి తోట వుందనీ , అక్కడ మనము ఎంచుకున్న చెట్టునుండి కాయలు తెంపిస్తున్నారని , చాలా బాగుంటున్నాయని చెపుతూ వచ్చారు . కాని నేనెప్పుడూ వెళ్ళి తెచ్చుకోలేదు . సరే ఈసారి ఆవాలు సరైనవి లేవుకదా , కనీసం మామిడి కాయలైనా మంచివి తెద్దాం అనుకొని వస్తానని చెప్పాను . నేను వెళ్ళి కాయలు తెచ్చుకుందామనుకున్న శుభముహూర్తాన , గాలి వచ్చి కాయలన్ని రాలిపోయాయని , కావాలంటే ఓ పాతిక కాయలు మాత్రం దొరుకుతాయని , పాపం మా బావగారు ఎంతో ఫీలైపోతూ ఫోన్ చేసి చెప్పారు . పోనీలెండి అని ఆయనను ఓదార్చి , అమ్మయ్య ఈ వారం ఆవకాయ పెట్టే పని తప్పింది అనుకున్నా ! ఇంతలో మాఅడపడుచు విజయ ఫోన్ చేసి , నేను పనమ్మాయిని మాట్లాడాను , ఈ సారి మా ఇంటికొచ్చేయ్ వదినా అంది . ఇహ తప్పదుకదా . ముక్కుతూ మూలుగుతూ విజయా వాళ్ళ ఇంటికెళ్ళి ఎలాగో ఐందనిపించుకొని , అమ్మయ్య అని నిట్టూర్చాను . ఆడపడుచుల సాయం తో ఆవకాయ పెట్టేసావు కదా , ఈ మాలా విలాపం ఎందుకంటారా ? అసలు కథ ఇప్పుడే మొదలైంది మరి . నన్ను తీసుకెళ్ళటానికి మావారు వచ్చి ఐందా అమ్మాయ్ ఆవకాయ పని అని మా అమ్మాయిని అడిగారు . మాతో ముక్కలు తుడిపించి మమ్మీ , విజ్జత్తనే కలిపారు డాడీ అని మా మీదో కంప్లైంట్ చేసి , ఈ సారి అస్సలు ఆవఘాటు లేదు అన్నది మా అమ్మాయి . అంతే పితృహృదయం ద్రవించి పోయింది !!!

మావారు పని మీద కొత్తగూడెం వెళ్ళాల్సి వచ్చింది . అక్కడనుండి కాల్ చేసి , వస్తూ ఖమ్మం నుండి ఆవాలు తేనా అని అడిగారు . ప్రస్తుతం పితృహృదయం పొంగి పొరలి పోతోందనే మాట మరచి ఎందుకు ఆవకాయ పెట్టేసాను కదండీ అన్నాను . కాదులే ఇక్కడనుండి ఆవాలు తెస్తాను కొద్దిగా పిల్లలమటుకు పెట్టేయకూడదూ అన్నారు . ఇహ తప్పదుకదా , ఒక్క కిలో మటుకు తెండి ఎక్కువ తెస్తే చేసే ఓపిక లేదు అని గొణుకున్నాను . ' ఖారం తేనా ? '
' వద్దండి . మొన్నటి ఖారం వుంది . "
" అదా ? ఎర్రగా , గొడ్డు ఖారం లా వుంది వద్దు . ఇక్కడి నుండి మంచిది తెస్తాను "
మంచి వరంగల్ ఖారమని , చక్కగా ఎర్రగా పండులా మెరిసి పోతోందని తెచ్చాను . అది గొడ్డుఖారం లా వుంది హుం . ఇంకా నా నిట్టూర్పు పూర్తికానేలేదు ," మెంతులున్నాయా ? "
" వున్నాయండి ."
" శెనగలు ? ఈ మధ్య నువ్వు శెనగలేయడం లేదు . మా అమ్మ వేసేది ."
" మహా ప్రభూ నేను ఆవకాయ పెట్టటము అత్తయ్యగారి దగ్గరే నేర్చుకున్నాను . శెనగలేస్తే నూనె ఎక్కువ పీలుస్తున్నాయని శెనగలు వేయటము మానేసాము . అదీ అత్తయ్యగారు చెపితేనే . అన్ని వున్నాయి మీరేమీ తేనక్కరలేదు , ఒక్క కిలో అవాలు మాత్రం తెండి బాబూ చాలు "
" ఇక్కడ మామిడికాయలు బాగుంటాయి తెచ్చేదా "
" వద్దండి బాబూ వద్దు . ఇప్పుడే మామిడికాయలు తెస్తే ఎట్లా ? ఆవాలు కడగాలి , ఎండబోయాలి , పొడి కొట్టలి అప్పుడు కదా మామిడి కాయల అవసరం "

ఇంత చెప్పినా ఆవాలు రెండు కిలోలు , ఖారం రెండు కిలోలూ తెచ్చారు . మా ఆపత్భాంధవి సావిత్రి కూడా వచ్చింది . అమ్మయ్య ఆవాల పని ఆమె చేసింది . మామిడికాయలకు ఒక్కదానిని వెళ్ళే ఓపిక లేక, కారు లో తీసుకెళుతారు కదా అని , మావారిని వెంట బెట్టుకుని వెళ్ళాను చూసారూ అదే నేను చేసిన పెద్ద పొరపాటు . కాయల వాళ్ళు పిలిచి పిలిచి మరీ రుచి చూపిస్తుంటే ఈయన గారు మహదానందం గా పెద్ద ముక్కలు రుచి చూసేస్తున్నారు . నేను వూరుకోలేక అంత పెద్ద ముక్కలు అన్ని తినకండి అని చిలక్కు చెప్పినట్లు చెప్పాను . వింటేనా ? పైగా నావైపొక సీరియస్ లుక్ ! కాయలు బేరమాడబోతే ఇవి బాగున్నాయి ఇచ్చేయ్ అన్నారు . మేము ప్రతిసారి వాళ్ళ తో గీసి గీసి బేరమాడతాము . అదేం లేదు .ఇవి బాగున్నాయా , బాగున్నాయి , ఎన్ని కావాలి ముప్పై నా ఇచ్చేయ్ అంతే ! ముక్కలు కొట్టే అతని దగ్గరా అంతే ఎంతకు బాబూ రెండు రుపాయలకొకటి కొడతావా సరే కానీయ్ . అదికాదండి పోయిన సారి రూపాయకే కొట్టాడు అంటే కాదమ్మగారు ఇప్పుడు రేట్ పెరిగింది అని అతను. మా వారేమో ఒక్కో కాయా కడిగి తుడిచి మహా శ్రద్దగా ఇస్త్తుంటే ఎలా కొడుతున్నాడా అని నేను చూస్తుండగానే ఈయన గారు , చిన్న ముక్కలు కొట్టు బాబు అన్నారు . చిన్నవా , టెంక సరిగ్గా రాదు అని చెప్ప బోయాను . నీకు తెలీదు వూరుకో , ఎపుడూ నువ్వూ , విజయ పెద్ద ముక్కలు కొట్టించి వేస్ట్ చేస్తారు . చిన్న ముక్కలైతే , ఎక్కువ వస్తాయి , పిల్లలు పారేయకుండా తింటారు అనేసారు . ఐనా వూరుకోలేక ఈ కాయల మీద కొంచం నల్లగా రసి వుందండి వాసన వస్తాయేమో అన్నాను . హుం నా గోలే కాని వినే నాధుడేడి ? కాదట బ్రహ్మాండం గా వున్నాయని కొట్టే అతను , మా వారు కితాబులిచ్చేసారు . ఇహ చేసేదేమీ లేక దిక్కులు చూస్తూ నిలబడ్డాను . కాయలు కొనడానికి వచ్చేవాళ్ళు , నన్ను ఏకాయ బాగుంటుంది అని సలహాలడగుతుంటే , అహా నన్నే కదా అడుగుతున్నారు అని చెప్పేస్తున్నాను . అది చుసి మావారికి కుళ్ళుపుట్టి ఆమె నడుగుతున్నారా ఆమె కేమి తెలీదండీ అనేసారు వాళ్ళతో . ఇన్ని సంవత్సరాల నుండి ఆవకాయ పెడుతున్నాను నాకు తెలీదా ????

పాపం మధ్యాహ్నం అన్నం తినలేక ఎమైందా అనుకున్నారు . నాకు చాన్స్ దొరికింది కదా , అని చెప్పానా ,అంత ముక్కలు తినొద్దు నోరు పొక్కి పోతుంది అని విన్నారా ? సార్ సార్ అని పిలిచి పిలిచి మరీ ఇచ్చారని తినేసారు బాగయిందిలే లల్ల లా అని పాడేసుకున్నా కాని పాపం మూడు రోజులు ఏమి తినలేక ఇబ్బంది పడుతుంటే చెప్పొద్దూ మహా జాలేసింది . సరే మొత్తానికి కొత్త ఆవాకాయ తిరగ కలిపి వేసే సమయానికి తినగలిగే స్టేజ్ కొచ్చారు . కంచం లో వేసిన ఆవకాయ చూసి , ఇందులో ముక్కలేవి మాలా ? అంతా పేస్ట్ లా వుందే అని తెగ హాచర్య పోయారు ! మరి చిన్నారి పిల్లల కోసం బుజ్జి బుజ్జి ముక్కలు కొట్టిచ్చారుగా , టెంక వూడి పోయి , ముక్క ఖారం లో కలిసి పోయి , నమిలే పనిలేకుండా హాయిగా మింగేసేలా తయారయ్యిందన్న మాట . ఊం కానీయండి , మింగేయండి అనగానే , కంచం లోకి , నా మొహం లోకి , శూన్యం లోకి , నిశ్సబ్దం గా , దీర్ఘం గా చూసి , పోనీ మళ్ళీ ఆవకాయ పెట్టరాదూ , పాపం పిల్లలు ఇదెలా తింటారు అని స్టేట్మెంట్ ఇచ్చారు . మళ్ళీనా అదెలా కుదురుతుంది ? అవాలు లేవుకదా కాస్త నసిగాను . ఎందుకు లేవూ ఒక కిలో దాచమని సావిత్రి కి చెప్పావుగా ! అన్నారు . ఏమిటీ నేను రహస్యం గా చెప్పాననుకున్నానే నేను చెప్పే రహస్యం ఇలా వుందా ? లేక ఈయనవి పాము చెవులా అని నేను సంధిగ్దావస్త లో కాసేపు వుండి , కుదరదు గాక కుదరదు .నాకు ఇంకా ఆవకాయ పెట్టే ఓపిక లేదు గాక లేదు . ఐనా ఈ ఆవకాయంతా ఏం చేయను ? బోయినపల్లి మార్కెట్ దగ్గర , ఈ జాడీ లన్నీ పెట్టుకొని అమ్ముకోనా అని ఏడుపు గొంతు తో అరిచాననుకున్నాను ! మాలా , నీకంత కష్టం కలిగిస్తానా ? ఇవన్ని మా సైట్ కు తీసుకెళ్ళి గాంగ్ వాళ్ళ కిచ్చేస్తాలే అని నన్ను ఓదార్చారు .

శ్రీరామచంద్రా నారాయణా ఎన్ని కష్టాలు తెచ్చావురా నాయనా ( మా అబ్బాయో , మా మనవడో పక్కన వుంటే నేను శ్రీరామచంద్రా , అనగానే మిగితాది వాళ్ళు అనే వాళ్ళు . పక్కన వాళ్ళు లేక పోబట్టి అది కూడా నేనే అనుకోవాల్సి వచ్చింది ) . ఇప్పుడు నేనెవరిని చూసి జాలి పడను ?

ముచ్చటగా మూడోసారి ఆవకాయ పెట్టక తప్పదా ?????

హారి భగవంతుడా ఏదీ దారి * * * * *