చావు తప్పితే చాలు

"47 సంవత్సరాల క్రిందట విడుదలైన ఈ నవల ఆ రోజులలో సృష్టించిన సంచలనం అంతా ఇంతా కాదు .1962 నుంచి 1976 వరకు మూడు సార్లు పునర్ముద్రించబడినది .దాదాపు 15000 కాపీల వరకు అమ్ముడుబోయినాయి ఆ రోజులలోనే . ఈ నవల పుస్తకము వెనుకనున్న క్రింది వాక్యాలు నవల పట్ల ఉత్కంఠతని రెట్టింపు చేసాయి ."

చాలా సీరియస్ గా చదువుతున్నాను . ఇంతలో ఠప్ మని కరెంట్ పోయింది ."చావు తప్పితే చాలు " నవల లింక్ ను కార్తీక్ మూడు రోజుల కిందటే ఇచ్చాడు . అప్పటి నుంచి చదువుదామంటే తీరిక దొరకలేదు .తీరిక దొరికి తీయగానే ఇదీ సంగతి ! అంతటా గాఢాంధకారం . లాప్ టాప్ వెలుతురు తప్ప ఇంకేమీ లేదు . స్ట్రీట్ లైట్స్ కూడా పోయినట్లున్నాయి !చదవనా వద్దా అని కొంచం సేపు ఆలోచించి , చీకట్లో చేసే పనిమటుకు ఏముందిలే అనుకొని మళ్ళీ లాప్ టాప్ లో కి కళ్ళు తిప్పాను .
"భారతి భుజాల మీద ఏదో చేతులు వేసింది .మొహాని కి ఏదో రాసుకుంది ? ఏమిటది ?
మెట్ల మీద ప్రసాద్ చూసిన ఆకారం ఏమిటి ?మనిషి కాదని నిశ్చయం గా ఎందుకన్నాడు ?
వైకుంఠరావు చనిపోయి రెండు రోజులైంది .అతని శవం మేడ మీద కుర్చీలో ఎట్లా వుంది ? ఇంట్లో ఎట్లా తిరుగుతోంది ?
"దూరంగా పొండి, తలుపు దగ్గరికి వెళ్ళకండి " అని అరుస్తూ భారతి , ప్రసాద్ ని , శేఖర్ నీ ఎందుకు వెనక్కి లాగింది ?
ఈ పుస్తకం రాత్రిళ్ళు ముట్టుకోవద్దు .వంటరి గా వున్నప్పుడు చదవద్దు . భయం వేసినప్పుడు అప్పటి కి చదవటం ఆపి కొంత సేపటి తరువాత మళ్ళీ మొదలు పెట్టండి..!"

అక్కడి దాకా చదివాక గుండె టక్ టక్ మని కొట్టుకోసాగింది . ముందుకు చదవనా వద్దా అన్న మీమాంసలో పడ్డాను . ఇంతలో చిన్నగా ఏదో వెలుతురు కనిపించింది . . . . .

ఆ తరువాత . . . ఏదో నీడ లాప్ టాప్ మీద కు వచ్చింది . . . . .

ఆ పైన నా భుజానికి ఏదో మెత్తగా తగిలింది . . . . .

అంతే ఒక్క వుదుటున లేచి కళ్ళు మూసుకొని కెవ్ . . . కెవ్ . . . మని అరిచాను * * * * *
చీకట్లో భయపడతావని ఎమర్జెన్సీ లైట్ తీసుకొని వస్తే ఏమిటా అరుపులు అని మావారు , లాప్ టాప్ కిందపడకుండా పట్టుకుంటూ అన్నారు .

మెల్ల గా వీపు మీద కొట్టు కుంటూ " ఉష్ . . . మీరా " అన్నాను .

" మరెవరనుకున్నావు ? కిందికి వస్తావా ఇక్కడే కూర్చుంటావా ?"

"దయ్యమనుకున్నాను " ( స్వగతం ) " వస్తాను చీకట్లో ఇక్కడేమి చేస్తాను ? " ( పైకి ) అని లాప్ టాప్ క్లోజ్ చేసి కింది కెళ్ళిపోయాను .

నిన్న పగలు ఇహ ఆ నవల చదవకుండా వూరుకోలేక మళ్ళీ ఓపెన్ చేసాను .

చాలా టెన్షన్ గా ప్రాణాలు బిగబట్టుకొని చదువుతున్నాను . . .

" ఎక్కడో కరకరమని చప్పుడైనట్లు అనిపించి మగత నిద్ర లోంచి మేల్కొంది , కిటికీ రెక్కలు తెరిచి వున్నాయి.బయట బాగా చీకటి గా వుండటం వల్ల ఏమీ కనిపించటం లేదు .కళ్ళు మూసుకొని దుప్పటి మెడవరకూ కప్పుకుంది .. . . . . . . .
తను కదిలినా ఏ కొంచం శబ్ధం చేసినా ఆ చప్పుడు ఆగిపోతొంది .భారతి అడుగులో అడుగువేసుకుంటూ శబ్ధం వస్తున్నవైపు వెళ్ళింది . పెద్ద బీరువాలో నుంచి వస్తున్నాయి చప్పుళ్ళు.భారతి జాగ్రత్త గా విని తనలో తను నవ్వుకుంది .ఎలుకలైవుంటాయి .బీరువా లో చేరి గొడవ చేస్తున్నాయి .బీరువా తలుపుకు వున్న పిడి పట్టుకొని లాగింది .తలుపు తెరుచుకోలేదు . మళ్ళీ లాగింది .

పూర్తిగా చీకటిగా లేదు , కాని స్పష్టంగా కనిపించే వెలుగు లేదు గదిలో .బీరువా తలుపు తెరుచుకుంది .బీరువాలోంచి ఏదో వచ్చి మీద పడ్డది - చిన్నది కాదు - ఎలుక కాదు - పిల్లి కాదు .తన కన్న పొడుగ్గా వుంది . భారతి గుండె ఆగి పోయినంత పనైంది .నోట మాట రాలేదు .అరవటానికి వీల్లే కుండా గొంతు పూడుక పోయింది . . . "

"మాలా. . . "

"అబ్బ ఎందుకంత గావుకేక పెట్టారు . దడుచుకున్నాను . ఊహ్ . . . "

" గావుకేక ఎక్కడ పెట్టాను ? చిన్నగానే పిలిచానుకదా !"

" ఇంతకీ ఎందుకు పిలిచారు ?"

" జగన్ ను జైల్ కు తీసుకెళుతున్నారు . చూస్తావని పిలిచాను ."

మరి జగన్ నూ చూడాలి . భారతి గతేమయ్యిందో చదవాలి ! లాప్ టాప్ తో డ్రాయింగ్ రూం లో సెటిలై , ఓ కంట జగన్ నూ , ఓ కంట భారతినీ చూస్తున్నాను :)

"పద్మ నిద్ర లోనుంచి చటుక్కున లేచి , కళ్ళు పెద్దవి చేసి చీకట్లోకి తీక్షణం గా చూసింది . ఏమీ కనిపించలేదు .తలుపు పక్కన దీపం స్విచ్ వుంది . స్విచ్ నొక్క గానే క్లిక్ మన్న శబ్ధం వినిపించిందిగాని దీపం వెలుగ లేదు .పద్మ కి భయం వేసింది దీపం ఎందుకు వెలగ లేదు !"

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"టార్చ్ వెలుగులో అతనికి కనిపించిన ఆకారం భయంకరం గా వుంది . ఆ టార్చ్ వెలుగు తప్ప ఇంకే వెలుగూ లేదు .అక్కడ వలయాకారం లో టార్చ్ వెలుగు అతని మీద పడుతోంది .దాదాపు ఏడడుగుల పొడుగు , రెండు చేతులూ పేకెత్తి పెట్టాడు . చేతులకు వేళ్ళు లేవు . మొండి చేతులు .తల వుంది కాని మొహం లేదు .మెడ వరకు నల్లని గుబురు జుట్టు .ఆ జుట్టు లోనుంచి రెండు కళ్ళు . వాటి చుట్టూ వలయాకారం లో మెరుస్తున్న గీతలను బట్టి అవి కళ్ళని తెలుస్తోంది . పెద్ద కడుపు .వెలుగు కాళ్ళ వరకూ పడటం లేనందువలన కాళ్ళు నేల మీద ఆని వున్నదీ లేనిదీ తెలీటం లేదు ."

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"కెవ్వు మని కేక పెట్టింది భారతి .నల్లగా గడ్డ కట్టిన రక్తం .కళ్ళు కనిపించటం లేదు . ముఖరేకలు కనిపించటం లేదు . ఊపిరి పీల్చటం లేదు . చలనం లేదు .కళ్ళు తెరుచుకొని వున్నాయి కాని వాటిల్లో చూపులేదు . అది శవం . శవం కొయ్యబారిపోయింది . కొయ్యబారిన శవం ఆలింగనం లో తను ఇరుక్కుంది . ఆ శవం ఎవరిది ? . . . . .

* * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * *

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

టి.వి లో టెన్ష పెరిగి పోతోంది .ఇక్కడ నవలలో అంతకన్నా భయంకరం గా టెన్షన్ పెరుగుతోంది . ఎక్కడ గుండె ఆగిపోతుందో అన్నంత టెన్షన్ . . .

ఇంత సస్పెన్స్ లో , ఇంత టెన్షన్ క్రియేట్ చేస్తూ వ్రాయటం ఒక్క కొమ్మూరి సాంబశివరావు కే చెల్లిందేమో ! నేను చదివిన మూడు నవలలూ ఒక దానిని మించి ఒకటి వున్నాయి . . .

మొత్తానికి జగన్ జైల్ దగ్గరకు వచ్చేసాడు .. . కార్ లో నుంచి దిగాడు . . . చిన్న గేట్ లో నుంచి లోపలి కి వెళ్ళాడు . . . గేట్ మూసుకుంది . . . . .

అమ్మ విజయమ్మ , కూతురు , కోడలు ను తీసుకొని దీక్ష మొదలు పెట్టింది . . . తరువాత ఏమి జరిగింది ????? టి. వి చూడుడు . . . .

నవల చదవటం మూ ఐపోయింది . ఈ ముక్కలు ముక్కల కథేమిటి ? అసలు కథేమిటి ? తెలుసుకోవాలని ఆసక్తి వున్నవారు ఇక్కడ చదువుడు .

బొమ్మాళీ నన్నొదిలేయ్ !!! నన్ను వళ్ళేయవే బొమ్మాళీ!!!

నేను కూడలి లో చేరిన కొత్తల్లో , కూడలి నిండా " నిన్నొదల బొమ్మాళీ " అని టైటిల్స్ తెగ కనిపించేవి . అప్పుడే స్కూల్ లో కొత్తగా చేరిన మా మనవడు స్కూల్ నుంచి వస్తూనే " నిన్నొదళ బొమ్మాళీ " ( ళ నే , ల కాదు . అప్పట్లో మేము ఎక్సైట్మెంట్ లో అలాగే మాట్లాడేవాళ్ళము :)) అని నా మీదకు తెగ గెంతుతూ వుండేవాడు . ఈ బొమ్మాళీ ఏమిటి చెప్మా అని , ఆ పొస్ట్ లు చదివితే " అరుందతి " సినిమా లో డైలాగ్ అని అర్ధమైంది :) అదేదో దయ్యాలూ , పునర్జన్మలూ వున్న భయంకరమైన సినిమా అని తెలిసి , చూడాలని క్యూరియాసిటీ వున్నా దాని జోలికి పోలేదు .

రెండు నెలల క్రితం కొన్ని సి.డి లు తెచ్చుందామని కోటీ వెళ్ళాను . రెండుమూడు నెలల కోసారి , కొన్ని పుస్తకాలు , సినిమాల సి.డి లు కొనుక్కొచ్చుకోవటం నా అలవాటు :) . సి.డి లు చూస్తూ వుండగా , సేల్స్ మాన్ " అరుంధతి " సి .డి లు తెచ్చి అక్కడ సద్దాడు . ఈ సినిమా ఎట్లా వుంటుంది బాబూ అని అడిగాను అతనిని . మస్త్ వుంటది మేడం అన్నాడు అతను . ఇంతకు ముందు " చంద్రముఖి " సినిమా వచ్చినప్పుడు సుదర్షన్ లో చూడటానికి వెళ్ళి , టికెట్స్ కొనుక్కొని కూడా భయమేసి పది రూపాయల నష్టాని కి అమ్మేసి బయటపడ్డాము . ( వాళ్ళు డబ్బులు తక్కువిచ్చారని బయటకు వచ్చి చూసుకున్నాక తెలిసిదిలెండి . అప్పుడేమో హడావిడిగా వాటిని వదిలించుకునే మూడ్ లో వున్నామన్నమాట ) . ఆ తరువాత సి. డి తెచ్చుకొని చూసి వోరినీ దీనికేనా నేను అంత భయపడి డబ్బు నష్టపోయింది అనుకున్నాను . అలాగే ఈ అరుంధతి కూడా థియేటర్ లోని సౌండ్ ఎఫెక్ట్స్ లేకుండా ఇంట్లో తీరిగ్గా చూడవచ్చు అని ధైర్యం చేసి సి. డి తెచ్చేసుకున్నాను . తెచ్చిన రెండు నెలల కి చూడటానికి నాకు ఇప్పుడు టైం దొరికింది. ఈ రెండు నెలలు వూరికే వుండలేదు లెండి . వీలైనప్పుడల్లా వారినీ వీరినీ , ఇలా అరుంధతి ని తెచ్చుకున్నాను చూడవచ్చా అని అడిగి అభిప్రాయ సేకరణ చేస్తూనే వున్నాను . అదేమిటో అందరూ వద్దు చూడకు , చూస్తే భయపడి చస్తావ్ అని బెదిరించారు . అప్పుడు కాస్త భయమేసినా ఆ ఈ మాత్రానికేనా అని నోరు చప్పరించేసాను . ఈ మద్య మావారు ఇంట్లో వుండి అప్పుడప్పుడు సి.డి లు చూస్తున్నప్పుడోసారి ఏమండీ అరుంధతి చూద్దామా అని అడిగాను . ఏదీ ఆ పెద్ద బొట్టు పెట్టుకొని వుంటుంది ఆ సినిమానా నాకు అలాంటివంటే చిరాకు అనేసారు , ఏం చేస్తాం అప్పుడు మిస్సమ్మో మరేదో చూసాము :) . , . ఇహ ఆగలేక ,నిన్న మావారు ఆఫీస్ ఎప్పుడెప్పుడు వెళుతారా అని ఎదురుచూసీ . . . చూసీ ఆయన ఆయనటెల్లగానే నేనిటు అరుంధతి ని బయటకు తీసాను .

కుర్చీనీ టి. వి ముందుకు జరుపుకున్నాను . కొంచం చుడువా ప్లేట్లో తెచ్చుకొని సైడ్ టేబుల్ మీద పెట్టాను . మంచినీళ్ళ గ్లాస్ కూడా తెచ్చుకున్నాను . సెల్ పక్కన పెటుకున్నాను . మళ్ళి మధ్యలో లేచే పని లేకుండా అన్ని అరేంజ్మెంట్స్ .చేసుకున్నానన్నమాట :) చిన్నగా ఆంజనేయ స్వామిని తలుచుకొని సి.డి ని ఇన్సర్ట్ చేసాను . . . ఆన్ చేసాను * * * *

సినిమా మొదలైంది . ముందు ఏమి వచ్చిందబ్బా . . . ఏమో గుర్తులేదే !!!!! ఎవరో భార్యా భర్త లు కార్ లో వెళుతున్నారు . గద్వాల్ అని ఏదో బోర్డ్ కనిపించింది . ఇంతలో ఓ పాడుబడ్డ కోట . వీళ్ళు దాని దగ్గరికి చేరగానే ఆ కోట లైట్ల తో వెలిగి పోతోంది . అక్కడే వాళ్ళ కార్ ఆగిపోయింది . . . ఎందుకు ? ఏమో గుర్తురావటం లేదు . . . ఇద్దరూ కార్ దిగి ఆ ఇంటి వైపు నడిచారు . . .
గేట్ మొదట్లో ఎవరో కనిపించి ఆ ఇంటికి వెళ్ళవద్దు అంటారు . ఐనా వినరు .ఇద్దరూ లోపలికి వెళుతారు . నేను చూడలేక దడ దడ కొట్టుకునే గుండెను పట్టుకొని బయటకు వెళ్ళాను * * * మళ్ళీ తిరిగి వచ్చేసరికి ఓ గోడ కూలుతోంది . . . భార్య కనిపించలేదు . భర్త ఏమయ్యాడు . ఏమో . . . ఇదేమిటి నా మైండ్ ఇంత బ్లాంకైంది * * *
ఆ తరువాత సత్యనారాయణ ఓ గదిలోకి వెళ్ళాడు . అక్కడ టేబుల్ డ్రా లో నుండి ఏమో తీస్తున్నాడు . అంతే చిన్నగా ఆ గది తలుపులు మూసుకుంటున్నాయి . . . మూసుకుంటున్నాయి . . . మూసుకున్నాయి . . . అంతే నా గుండె ఇంకా స్పీడ్ గా ధడ్ . . . ధడ్ . . . ధడ్ . . . ఇంక చూడలేక పోయాను . ఆఫ్ చేసి బయటకు వెళ్ళి కూర్చున్నాను .
మళ్ళీ ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో నన్న క్యూరియాసిటీ తో అరుంధతిని పెట్టాను . అప్పటి వరకు చూసినదా నిని ఫార్వర్డ్ చేసి కొంచం ముందు కు పెట్టాను . ఎవరో పకీరు , ఇందాక చూసినబ్బాయిని ఎడా పెడా బాదుతున్నాడు . అనుష్క అతనిని ఆపి ఆ అతనిని కోపంచేసి , ఆ అబ్బాయిని తీసుకెళ్ళబోతుంది . ఇంతలో ఆ పకీరు కు ఆ పాడుపడిన ఇల్లు కనిపిస్తుంది . వెంటనే అతను అనుష్క తో ఇతనికి కాదు నీకు ఆపద పొంచి వుంది జాగ్రత్త అంటాడు . హుం అని హుంకరించి వెళ్ళిపోతుంది .

అనుష్క కు కాల్ వస్తుంది . లేచి కార్ తీసుకొని ఆ పాడుబడ్డ ఇంటి దగ్గరకు వస్తుంది . . . కార్ దిగుతుంది . . . చేతిలో పెద్ద టార్చ్ లైట్ తీసుకొని ఆ భవనం దగ్గరకు బయలు దేరుతుంది . . . . . పెద్ద బొట్టు , పూసలదండలు వేసుకున్న మాంత్రికుడి లాంటి అతను ఎదురొచ్చి అటు వెళ్ళవద్దు అంటాడు . వినదు . . . రాహుల్ . . . రాహుల్ . . . ( రాహులా . . . రోహితా ? ఏమో ఏంపాడో ఏదో వకటి ) అని పిలుస్తూ ఆ పెద్ద టార్చ్ లైట్ వెలిగించి చూస్తూ ఆ భవనం లోకి న. . డి . . చి. . ంది. . .

నా గుండె ధడ్. . . ధడ్. . . ధడ్ . . . బాబోయ్ ఇహ నా వల్ల కాదు చూడటం . ఇలా ఐతే నా గుండె ఆగిపోతుంది బాబోయ్ అనుకొని ఆపేసి " శాంతి నివాసం " పెట్టాను . ఇంకా గుండె దడ తగ్గలేదు . కాసేపు బాలకనీలో తిరిగి వద్దామని కొంచం వాకింగ్ చేసి , గుండెను పదిలం గా పట్టుకొని వచ్చాను . వీడియోలో " రాగాలా సరాగలా " పాట మొదలైంది . దేవిక కాంతారావు పాదాలు కొంగుతో తుడిచి , పౌడర్ వేసి సాక్స్ ఎక్కిస్తోంది . హూమ్మ్ . . . . ఇదెక్కడి పతి భక్తి రా నాయనా . . . . .నీ పతిభక్తి మండ * * * దేవుడా . . . దేవుడా మండే పొయ్యి లోనుంచి కాలే పెనం మీద వేసావా తండ్రీ అని ఆర్తనాదం చేసి , పొయ్యికన్న పెనం బెటర్లే అనుకున్నాను :)

అప్పుడే ఐపోలేదు . ఐపోతే ఇంకేముంది . సి. డి ప్లేయర్ మీద నుంచి అరుంధతి రా రమ్మని పిలుస్తూనే వుంది . అందుకే మా వారిని ఇద్దరం కలిసి మెలిసి అరుంధతి ని చూద్దామని బతిమిలాడాను .ఠాట్ . . . అన్నారు .

జీన్స్ పాంట్ , చక్కని షర్ట్ , మెళ్ళో స్కార్ఫ్ , చేతిలో పెద్ద టార్చ్లైట్ . . . . .అందం గా వున్న అనుష్క .* * * ఆ టార్చ్ లైట్ నా మొహం మీద కు వెసి , అటూ ఇటూ తిప్పుతూ దా* * * దా* * * వచ్చేయ్ * * * అని పిలుస్తోంది .
వద్దు వద్దు * * * రాను * * * బొమ్మాళీ నన్నొదిలేయ్ * * * నన్నొదిళేయ్ బొమ్మాళీ * * *

"మాలా . . . మాలా . . . లే " అని మావారు లేపారు . ఎన్నడూ లేనిది ఏమిటి అంత పెద్ద కేకలు పెడుతున్నావు అని అడిగారు . ( అవును మరి ఇన్నేళ్ళలో ఆయన కలవరించటమే కాని నేను కలవరించటం తెలీదుగా ! ) మొహమంతా చెమటలు . . . వణుకుతున్నాను * * * ఏదో పీడ కల వచ్చిందని చెప్పి తప్పించుకున్నాను .

పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి నా కళ్ళు అరుంధతి నే చూస్తున్నాయి . . . నా కాళ్ళు అటే పోతున్నాయి . . . చేతులూ అటే వెళుతున్నాయి . అరుంధతి రా . . . రా . . అని పిలుస్తోంది . ఎప్పటికైనా ధైర్యం తెచ్చుకొని ఆ సినిమా చూడాలి అని నా మనసులోని కోరిక . బయటకు చెపితే మా వారు ఆ సి. డి విరగ్గొట్టి అవతల పారేయరూ !!!!!

నాకు ధైర్యం వచ్చేవరకూ నన్ను వళ్ళెయ్ బొమ్మాళీ * * * * * అని ఆ బొమ్మాళీ ని వేడుకుంటున్నాను :) :) :) :) :)

ధఢ్ . . . ధఢ్ . . . ధఢ్ . . . ధఢాల్ . . . .

మావారిని , టిఫిన్ కారియర్ తో సహా పంపించేసి , తలుపేసుకొని , హాయిగా లాప్ టాప్ ముందు సెటిల్ అయ్యాను . సుజ్జి తో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ , నేను ఇంతకు ముందు ఏ ఏ పోస్టు లకు వాఖ్య లిచ్చానో వాటికి ఎవ్వరైనా రిప్లై ఇచ్చారా చూసుకొని , ( ఇంతకు ముందైతే ఏ పోస్ట్ లకు వాఖ్య లిచ్చానా అని తెగ ఆలోచించి ఆలోచించి సతమత మైయ్యేదానిని . ఇప్పుడా భాధ లేకుండా హారం వాళ్ళు అన్ని ఒక చోట వచ్చేలా చేసారు . అమ్మయ్యా థాంకూ హారం ) , ఇంకాసిని వాఖ్య లిచ్చేసరికి ఆకలి వేస్తున్నట్లు గా అనుమానం వచ్చింది . సరే ఏదో కాస్త తినొస్తే ఓ పనైపోతుంది కదా అని , స్టడీ రూం నుండి బయటకు వచ్చాను . ఇదేమిటీ ?? ఆయనను పంపించి మేన్ డోర్ వేసినట్లు గుర్తే ! తీసివుందేమిటి ? ? ?


ఏమిటో వేసాననుకున్నాను కాని వేయలేదన్నమాట , అనుకొని తలుపు వేసి వంటింట్లోకి నడుస్తుండగా ఫోన్ పిలిచింది . దాని సంగతి చూసొద్దామని అటెళ్ళాను . ఆ పనయ్యాక మళ్ళీ ఆకలి గోలెట్టింది . వాకే బాబా తింటున్నాను , అని ఆకలిని బుజ్జగిస్తూ బయటకొస్తే మళ్ళీ మేన్ డోర్ తీసి వుంది . . .


ఏమిటీ వేసాననుకొని మళ్ళీ వేయలేదా ? ? ?

కాని నాకింత మతి మరుపు లేదే ! కొంపదీసి ఏ దొంగోడో దూరలేదుకదా !! !

చిన్నగా చప్పుడు కాకుండా అడుగులు వేస్తూ ఇల్లంతా వెతికాను . ఎవ్వరూ లేరు . మరి ఇదేమి మాయ . . . పక్క తలుపు దగ్గరగా వేసి ( ఏ దొంగోడో వస్తే తొందరగా బయటకు పరుగెత్తొచ్చని ) , మేన్ డోర్ తలుపు వేసి , ఈ సారి బోల్ట్ వేసి పక్కకు తిప్పాను . ఐనా ఏమిటో అంతా అయోమయం అనుకుంటూ అలాగే సోఫా లో కూర్చుండి పోయాను . ఇంతలో ఎవ్వరో తలుపు గట్టిగా కొట్టారు . ఎవరబ్బా అనుకొని వస్తున్నా అంటూ లేచాను .


ఆగకుండా ధడా ధడ్ అని అలా కొడుతారేమిటి అనివిసుక్కుంటూ సోఫాలోనుండి లేస్తూ తలుపు వైపు చూస్తే , తలుపు గట్టిగా వూగుతూ . . . .

బోల్ట్ చిన్నగా పక్కకు తిరుగుతూ . . .

నేను భయం భయం గా చూస్తూ వుండగానే , , ,

బోల్ట్ వూడి పోయి , తలుపు ధఢ . . ధఢ . . . కొట్టుకుంటూ ధఢాల్ మని తెరుచుకుంది .

నిశ్చేస్టురాలినై నిలబడి పోయాను . అర్ధరాత్రి దయ్యాలొస్త్తాయంటారు , కాని మిట్ట మధ్యాహ్నం కూడా వస్తాయా ? ? ? కాళ్ళూ చేతులూ చల్లబడ్డాయి . బుర్ర పని చేయటము లేదు . . .

అలా ఎంత సేపు నిలబడిపోయానో తెలీదు . మా పనమ్మాయి జహీరా లోపలి కొస్తూ క్యా అమ్మా ఐసే ఖడే హోగయే అని అడిగి , తలుపు వేసి , బోల్ట్ పెట్టి , నా జవాబు వినకుండానే లోపలి కెళ్ళింది . నేను ఉసూర్ మంటూ సోఫా లో కూలబడ్డాను . వెంటనే జహీరా బయటకొస్తూ , అమ్మా ఖానా నై ఖాయే క్యా ఆపకా ప్లేట్ నై హై అంటూ ఏదో చెపుతోంది . కాని ఆ మాటలు నా చెవిలోకి పోయే లోపలే . . .

ధఢా . . . ధఢ్ . . . ధడా . . . ధఢ్ . . . తలుపు భయంకరంగా వూగి పోతోంది .

బోల్ట్ పక్కకి తిరిగి పోతోంది . . .

నేను అప్రయత్నంగా లేచి నిలబడి , నిలువు గుడ్లేసుకొని చూస్తున్నాను . . . . .

తిరిగింది . . . బోల్ట్ వూడి పోయింది . . .

ధఢ్ . . . ధఢ్ . . . ధఢ్ . . . ధఢాల్ . . . . .