నేనూ-నా జిం!

కొత్థ లాప్ టాప్ మీద టైప్ చేస్తుంటే మాలా మమ్మీ బాగానే టైప్ చేస్తున్నావే అన్నాడు సుపుత్రుడు.

"అవును రా చేయి పూర్తి తగ్గిపోయింది "చూడు అని చేతిని అటు తిప్పీ ఇటుతిప్పీ వాడు చూడకుండా కష్టం మీద చేతిని వెనక్కి తీసికెళ్ళీ హాపీగా చూపించేసాను.

"చేయే కాదు మామ్మ్ చూడటానికి కూడా ఫ్రెష్ గా ఉన్నావు.ఆక్టివ్గా కనిపిస్తూ ఇదవరకటి మాలా మమ్మీ లా ఉన్నావు ."అని మెచ్చుకున్నాడు.

అమ్మయ్య ఇక పొద్దున్నే ఆరింటికల్లా లేచి, ట్రాక్ సూటేసి జిం కెళ్ళక్కరలేదు , ఎంచక్కా 8.30 కు వలలి వచ్చి కాఫీ ఇచ్చేటప్పుడు లేవచ్చు ఊహించుకుంటూ సంతోషపడిపోతున్నాను.

"జిం కెళ్ళటం ఆపేయకండి డాడీ కంటిన్యూ చేయండి.ఈ సారి వన్ ఇయర్ కి కట్టేయండి." బాంబ్ పేల్చాడు.

"ఎందుకురా చేయి బాగయిందిగా " మళ్ళీ చూపించబోయాను.

"చెయ్యి చూసాలే. ఫిట్నెస్ కోసం వెళ్ళాల్సిందే.ఆగస్ట్ లో వచ్చినప్పుడు ఎట్లా ఉన్నావు ?ఎంత నీరసంగా కళ్ళుమూసుకుపోతూ, ఈ సోఫా లో పడుకొని, ఆ సోఫాలో పడుకొని, నేనున్న వారం లో నాలుగు సార్లు డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్ళావు.ఇప్పుడు చూడు ఎంత ఆక్టివ్ గా పన్లు చేసుకుంటున్నావో.లైఫ్ సెంటర్ కెళ్ళండి డాడీ మానకండి"

"అదికాదు బేటా , లైఫ్ సెంటర్ కు వెళ్ళినప్పటి నుంచీ లావవుతున్నాను.బరువు పెరిగాను.ఇలా టుం టుం అయితే కష్టం కదా!"

"ఏం కాదు అది హెల్దీ లావు బరువే!"

"నా ట్రాక్ సూట్ లు టైట్ ఐపోయాయి.ఒక్కొకటి 1000 రూపాయలపైన. మళ్ళీ ఎక్కడ కొంటాను.పైగా వన్ ఇయర్ కంటే లక్ష పైన పేచేయాలి."

"ఏం పరవాలేదు.నేను చెక్ ఇస్తాలే. పద ఇప్పుడే ట్రాక్ సూట్ కొనిస్తా."

చివరాకరుగా "నా మనవళ్ళు యు.యస్ రమ్మంటున్నారు.అప్పుడు నాలుగు నెలలు వెళితే కట్టిన డబ్బు వేస్ట్ కాదూ!"

అప్పటి దాకా నిశబ్ధం గా ఉన్న ఏమండీ "వినయ్ దానికి ఎక్సటన్షన్ ఇస్తానన్నాడులే!"

ఇంకా ఆశ చావక నా ట్రైనర్ సూర్య పెళ్ళిచేసుకొని ఊరెళ్ళిపోయాడు. కొత్త ట్రైనర్ పూజ నాకు నచ్చలేదు అన్నాను. స్వాతి ని అడుగుదాము లే ఆ అమ్మాయి బాగానే చేయిస్తుందిగా అన్నారు ఏమండి నా వైపు చూడకుండా!

ఐతే ఇది స్వదేశీ , విదేశీ కలిసి పన్నిన కుట్రా :(

"నిన్ను చిన్నప్పుడు బలవంతంగా , ఏడుస్తున్నా స్కూల్ కు పంపానని కక్ష తీర్చుకుంటున్నావా బేటా"

చిద్విలాసంగా నవ్వేసాడు.అందుకే వాడి కి నేనూ పిల్లలూ హిట్లర్ అని పేరు పెట్టింది.

ఈ రోజు కట్టేసారు.వినయ్ మొహమంతా నోరు చేసుకొని విశాలంగా నవ్వాడు.నవ్వడూ అతనికేం పోయింది.

మళ్ళీ పొద్దున్నే లేవటాలూ. . . పరుగులూ దేవుడా. . .

వెల్లుల్లి కష్టాలు !!!!!

వెల్లుల్లి కష్టాలు !!!!!

పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి , రాత్రి పడుకునేవరకూ తిండి గోలే . ఏమి వండాలి అనే ఆలోచనలే ఎంతకూ తెగవు . అసలు జనాభాకి ఎందుకింత తిండి రంధి ? ఏమైనా అంటే " కోటి విద్యలూ కూటికొరకే " అనే సామెతొకటి ! మా కజిన్ సత్య అంటుంది రాత్రి పడుకుంటే ఓ పట్టాన నిద్ర పట్టదక్కా అని . ఎందుకు అంటే పొద్దున లేవగానే బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఏమి చేయాలి అని ఒకటే టెన్షన్ . మా ఆయన్ని అడుగుతే పొద్దున లేచాక చూసుకోవచ్చుగా పడుకో అంటారు . ఏదో వకటి చెప్పండి అని పదే పదే అడుగుతుంటే విసుక్కుంటూ ఏదో చెప్తారు . అప్పుడు హమ్మయ్యా డిసైడ్ అయ్యింది అనుకొని హాపీగా నిద్రపోతా అని చెప్పింది :) హుం . . .

సరే ఇంట్లో అంటే ఎలాగో ఓలాగా తిప్పలు పడి సద్దుకుంటాము కాని , బయటకి వెళ్ళి నప్పుడు తిండి కోసం తిప్పలు చెప్పలేనన్ని . అసలే మా ఇంట్లో వెల్లుల్లి , మసాలాలు గట్రా తినము . మా తాతగారి ఇంట్లో ఐతే రాములక్కాయలు ( టమాటాలు ) కూడా నిషేదం ! మా ఇంట్లో మా అమ్మ ఉల్లిపాయలు , ఆలుగడ్డ కూర, టమాటాకూర , పప్పుచారు , పకోడీలు మొదలైన వాటిల్లో వేసేది . మా అత్తగారి ఇంట్లోనూ అంతే తప్ప వెల్లుల్లి అనే ఒక పదార్ధం వుంటుంది అని కూడా నాకు తెలియదు . అవునా అలాంటి అమాయకురాలిని ఈ వెల్లుల్లి ఎన్ని కష్టాలపాలు చేసిందో !

మాపెళ్ళైనాక మూడు నెలలు అత్తగారింట్లో ఆడుతూ పాడుతూ వంట నేర్చుకున్నాక ఓ శుభరాత్రి ఏమండీ  నన్ను పటియాలా తీసుకెళుదామని సదరన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఎక్కించారు . ఆ రాత్రి కి ఎలాగూ ఇంట్లోనే భోజనం చేసాము కాబట్టి , మరునాడు వుదయము తినేందుకు పూరీలు , కొబ్బరి పచ్చడి , మద్యాహ్నం కోసం పులిహోర , పెరుగన్నం కట్టి ఇచ్చారు మా అత్తయ్యగారు . అవే ఆ రోజు రాత్రి కూడా తినేసాము . మరునాడు వుదయము నుంచి మొదలయ్యాయి కష్టాలు ! ట్రేన్ లో బ్రెడ్ & ఆంలెట్ తెచ్చారు . చీపాడు ఆంలెట్ నేను తినను అనేసాను . పోనీ బ్రెడ్ సాండ్విచ్ తిను అన్నారు మావారు . ' బ్రెడ్డా ' అది జ్వరం వచ్చి నప్పుడు కదా తింటారు అన్నాను . ఇంతలో అరటిపళ్ళు వస్తే అవి తిని బ్రేక్ ఫాస్ట్ పని ముగించా . మొదటిసారి కాపురాని కి వెడుతున్నానని అమ్మ ఇచ్చిన కారపూస , మైసూర్పాక్ , పళ్ళతో ఆ రోజూ ఎలాగో నెట్టుకొచ్చాను . మరునాడు ఆగ్రా లో దిగాము . రైల్వే కాంటిన్ కు తీసుకెళ్ళి చపాతీలు , పాలక్ పన్నీర్ తెప్పించారు . చపాతీలుకూడా జ్వరం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే తినే పదార్ధం అని అప్పట్లో నా ఘాడాభిప్రాయం . అప్పటికి నవలా సాహిత్యము తెలీదు కాబట్టి , భానుమతి అత్తగారి కథ లు చదవలేదు కాబట్టి పన్నీరు వంటకాలలో వాడుతారు అని తెలీదు కాబట్టి అదికూడా తిన్లేదు ! ఆ రోజు కు ఆపిల్స్ తో సరిపెట్టుకున్నాను . అలాగే ఆగ్రా అంతా తిరిగాము . రాత్రి కి డిల్లీ వెళ్ళాము . అక్కడ పొద్దున తెప్పించిన పూరీ , ఆలూ కూరలో ఏదో వాసన . అదేమిటో తెలీదు . ఎప్పుడూ తిన్లేదు . ఎలాగో కూర లేకుండా పూరీ మటుకు తినేసాను . మద్యాహ్నమూ హోటల్ లో అన్నీ కూరలలోనూ ఏదో వాసన . అబ్బే ఇంత పిచ్చి వాసన తో ఇక్కడి వాళ్ళు ఎలా తింటారు బాబు అని బోలెడు హాచర్య పోయాను . ఆ రోజంతా నీరసము గా డిల్లీలో చూడవలసినవి చూసాను . మరునాడు ఉదయానికి పాటియాలా చేరుకున్నాము . యూనిట్ వాళ్ళు పాపం ఎంటో ప్రేమగా పూరీ కూరా పంపారు . అదేమిటి బాబూ ఇక్కడా కూరలో అదేవాసన ! అంతే మళ్ళీ ఉత్త పూరినే తిన్నాను . లంచ్ కు పక్కింట్లో వున్న మేజర్ . జగనాథ్ వాళ్ళు పిలిచారు . వెళ్ళామా . . . ఏవో డ్రింక్స్ ఇస్తారు కాని భోజనము పెట్టరే ! పెట్టినా వీళ్ళింట్లోవి ఏమి వాసనలొస్తాయో ! ఆకలి నక నక లాడిపోతోంది . చివరాఖరికి భోజనము వడ్డించారు . ఎదురుగా టేబుల్ మీద ఘుమ ఘుమ లాడుతూ టమాటో పప్పు , కొబ్బరి పచ్చడి , బీన్స్ కొబ్బరి కూర , సాంబారు , తెల్లటి అన్నం కనిపించాయి . కొంచం కొంచం చిన్నగా . . . నోట్లో పెట్టుకున్నాను . ఏ వాసనలూ లేవు . అంతే అటాక్ . . . ఏమండీ  ఉరుము చూపులు , మేజర్ . జగనాథ్ హాచర్య చూపులూ ఏవీ పట్టించుకోలేదు . హాయిగా సుష్టుగా భోంచేసేసాను :) మిసెస్ జగనాథ్ కు మావారు బోలెడు బోలెడు థాంకూలు చెప్పేసారు . మిసెస్. జగనాత్ ద్వారా ఆ వాసనలు వెల్లుల్లి , గరం మసాలాలవని అతికష్టం మీద తెలుసుకోగలిగాను . వాళ్ళూ అవి తినరు కాబట్టి వాళ్ళ ఇంట్లో ఆ వాసనలు రాలేదు :)

ఆ విధము గా మూడు రోజులు నన్ను ముప్పతిప్పలు పెట్టిన వెల్లుల్లి మీద నాకు ద్వేషం కాక ప్రేమ వస్తుందా ? ద్వేషమైనా ప్రేమైనా పార్టీలలో మా ఏమండీ  ఉరుము చూపులు , ఇంటి కి వచ్చాక క్లాస్లూ భరించలేక తినక తప్పలేదు . అలా చిన్నగా నామీద కొద్దిగా విజయము సాధించింది వెల్లులి . కొద్దిగానే సుమా ! నార్థ్ ఇండియన్ కూరలలో మాత్రము వెల్లుల్లి తినగలను అంతే . డెలివరీ లు అయ్యాక వెల్లుల్లి ఖారప్పొడీ తినక తప్పలేదు . అలా ఏదో వాసన వచ్చీ రానట్లు ఒక్క పాయ వేస్తే తినగలిగిన స్తితికి వచ్చాను . ఐనా దాని మీద నాకేమీ ప్రేమకారిపోదు ! మా రోజువారి వంటలలో మాత్రము ఏమాత్రమూ తినను గాక తినను . ఏదైనా వూళ్ళ కెళ్ళినప్పుడు మ ఏమండీ  తో చివాట్లు తింటాను . ఎప్పుడూ చివాట్లు తిని ఏమి బతుకుతాము లే అనుకొని ఇలా ఎక్కడికైనా వెళ్ళాల్సి వచ్చినప్పుడు ఆ రోజు ఏ దేవుడి రోజైతే ఆ దేవుడి పేరు మీద వుపవాసము వుంటాను :) అదీ ఎక్కువరోజులు వెళితే కష్టమే ! అదేమిటో ఇదివరకు హోటల్స్ లలో టిఫిన్స్ బాగుండేవి . ఇప్పుడు దోస , ఇడ్లీ చట్నీలలో కూడా వెల్లుల్లి వేస్తున్నారు . అదేమిటో అర్ధం కావటము లేదు . ఆ మధ్య రాజమండ్రి వెళ్ళి నప్పుడు హోటల్లో వెల్లుల్లి లేకుండా ఏమిస్తావు బాబూ అంటే పెరుగన్నం అన్నాడు .పోనీ అదే తే అన్నాను . వాళ్ళ టేస్ట్ తగలెయ్య ! పెరుగన్నము లో ఉల్లిపాయ వేసాడు . అదీ తినే ఆశ లేదు . హుం . . .

ఈ మధ్య పెళ్ళిళ్ళల్లో కూడా మసాలా కూరలు ఎక్కువైపోయాయి . అక్కడా పెరుగన్నము , ఇంకా సుగర్ వారు దయ తలచలేదు కాబట్టి , స్వీట్స్ తోనూ సరిపెట్టేసుకుంటున్నాను . ఏదైనా వూరు వెళ్ళినప్పుడు పూరీ పంచదార , (మళ్ళీ కూర్మా అంటే బోలెడంత మసాలా , నూనే వేస్తారు ) పెరుగన్నము , పండ్లు వీటి తోటే గడుపుకుంటాను . అలా ఎన్ని రోజులుండగలను ? మరునాటికి నీరసం మొహం పడుతుంది . ఈ మద్య మా ఏమండీ  తోనే కాక లక్ష్మిగారి తోకూడా చివాట్లు తింటున్నాను .” ఇలా ఐతే ఎలా మాలా ? మనము ఇంకా బోలెడు వూళ్ళు తిరగాలి . మీరిట్లా నీరసపడిపోతే ఎట్లా . ఇదివరకు ఎప్పుడూ వెల్లుల్లి వేసారా లేదా అని ఎప్పుడూ గమనించలేదు . ఈ మధ్య మీకోసమని అన్ని చోట్లా అడుగుతున్నాను” అంటారు !

ఓసారి సుజ్జి నాకు హాస్టల్ లో తినాలనిపించటము లేదు అంది . ఐతే మాయింటికి వచ్చేయి మంచి లంచ్ పెడతాను కాకపోతే మేము ప్యూర్ వెజిటేరియన్స్ మి . కూరలలో వెల్లుల్లి , మసాలా కూడా వేయము అన్నాను . అదేమిటి నేనేమన్నా ఆశ్రమానికి వస్తున్నానా ? ఇలా ఐతే నేను సన్యాసం పుచ్చుకోవలసిందే అన్నది . చూద్దాం రా అన్నాను . వచ్చి తిని వెళ్ళింది కాని ఇప్పటి వరకు సన్యాసుల్లో కలిసిన ధాఖలా ఐతే లేదు మరి :)

అసలు ఎక్కడికైనా వెళితే వెజిటేరియన్స్ మి అంటేనే తిండి దొరకటము కష్టం . ఆ పైన వెల్లులి లేకుండా అంటే అసలే దొరకదు . మా మాజాంగ్ ఫ్రెండ్సైతే దిస్ ఈజ్ ఫర్ యు అని ప్రత్యేకం గా చేసి పెడతారు . అన్ని చోట్లా అలా దొరకదుకదా ! ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్ని కష్టాలో ! చివరకు ఇంట్లో ఇప్పుడు వచ్చిన వంటావిడ కూడా వెల్లుల్లి లేకుండా అంటే ఎలా అమ్మా వండేది అంటుంది . మా వంటమనిషి , శైలజ అమ్మా మీకు మంచి ఖారం తేనా అని రాజమండ్రి నుంచి అడిగింది . సరే కొత్త ఖారం కదా తీసుకురా అన్నాను . తను వూరి నుంచి వచ్చాక ఓరోజు మామిడి కాయ పప్పులో లైట్ గా వెల్లులి వాసన వచ్చింది . ఆ మన ఇంట్లో ఎల్లుల్లి వాసనా నెవర్ (((( నా భ్రమేమో అనుకున్నాను . కాని రెండోరోజు మామిడికాయ ముక్కల ఖారం వేస్తూ శైలజ తెచ్చిన కొత్త ఖారం అందులో వేయబోయాను . శైలజ గాభరగా వుండండమ్మా అది వేయకండి అందులో కొంచం వెల్లుల్లి వుంది అన్నది . అదేమిటి అందులో వెల్లుల్లి వుండటమేమిటి అంటే మేము కొత్త ఖారం కొట్టించేటప్పుడు కొంచం వెల్లుల్లి అందులో వేస్తాము సువాసన వుంటుంది అన్నది . నీ సువాసన బంగారం కాను , నేను వెల్లుల్లి తిననని తెలుసుగా ఎందుకువేయించావు ? అందుకేనా రెండురోజుల నుంచి కూరలు వెల్లుల్లి వాసన వస్తున్నాయి అని కోపం చేసాను .అలా . . . ప్రస్తుతం ఆమెకు వంట నేర్పే పనిలో వున్నాను . ఆమె నాకు వెల్లుల్లి కొద్ది కొద్దిగా అలవాటు చేసే ప్రయత్నం లో వుంది . చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో :)

బుర్రు పిట్ట బుర్రు పిట్ట తుర్ . . .

ఉదయమే కాఫీ గ్లాస్ తీసుకొని బాల్కనీ లోకి వచ్చాను . చల్లటి గాలి ఆహ్లాదం గా వుంది . ఎదురు పార్క్ లోని చెట్టు మీద పిట్టలు అల్లరి చేస్తూ గోల గోల గా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నాయి . పొద్దున్నే బుజ్జి పిట్టలు , బుల్లి పిట్టలు , పెద్ద పిట్టలు , రంగు రంగుల పిట్టలు ఇంటి చుట్టూ కిల కిలా రావాల తో సందడి చేస్తూ వుంటాయి . ఈ మద్య కోకిలమ్మ కూ . . . కుహూ రాగాలు వినిపిస్తూ వున్నాయి .పక్షుల కూతలను , నా కాఫీ నీ ఆస్వాదిస్తూ చిన్నగా తాగుతున్నాను . ఇంతలో ఎదురుగా వున్న కొబ్బరి కొమ్మ మీదికి ఓ పిట్ట రివ్వున వచ్చి వాలింది . బుజ్జి పిట్ట ముద్దు ముద్దు గా వుంది . కాని ఎందుకో పాపం తల వాల్చుకొని విచారం గా కూచునట్లు అనిపించింది ! దాని నే చూస్తూ వున్నాను . కొద్ది క్షణాల తరువాత ఇంకో పిట్ట వచ్చి దాని పక్కన కూర్చొని ముద్దు చేయసాగింది . భలే బాగున్నాయే పిట్టలు అనుకొని , గబ గబా లోపలికి వెళ్ళి నా కెమెరా తెచ్చుకున్నాను . వాటి ని ఫొటో తీద్దామని ఆంగిల్ సరి చూసుకుంటున్నాను . ఏమైందో ఏమో మొదటి పిట్ట రెండో దాన్ని తప్పించుకొని ,పక్క కొమ్మ మీద వాలింది . ఇప్పుడు తలవాల్చుకొని కూర్చోవటము దాని వంతైంది ! నేను కెమెరా ఆంగిల్ సరి చూసుకు నే సరికి ఇదో ఇలా ఎడమొహం , పెడమొహం పెట్టేసాయి అవి :)



కొద్దిసేపైనాక రెండో పిట్ట ఏమనుకుందో ఏమో మొదటి పిట్ట దగ్గరకు వచ్చింది .
' అలిగితివ ప్రియా సఖీ " అని పాడుతోందో
లేక
" అలిగిన వేళనే చూడాలి గోకుల కృష్ణుని అందాలు " అని పాడుతోందో అనే వూహ వచ్చింది :)
అప్పుడైనా ఓ ఫొటో తీసుకుందా మనుకున్నాను . అబ్బే ఏదైనా మన దగ్గర కుదరదు అని ఆ పిట్ట అక్కడి నుంచీ వెళ్ళిపోయి , ముందున్న కరెంట్ వైర్ మీద కూర్చుంది !


నాతో పాటు ఇంకో ప్రేక్షకు రాలు కూడా , పక్కింటి వాళ్ళ బోగన్ విల్లా చెట్టుమీద వుందని గమనించాను . పోనీ దాన్నైనా ఫొటో తీద్దామనుకుంటే ఆ ఉడత కాస్తా ఉడతా ఉడతా ఊచ్ . . . ఊచ్ . . . మని పారిపోయింది !

కా సేపు ఆ రెండు పిట్టలనూ చూసి , ఇప్పట్లో అవి సంజోతా చేసుకునేలా లేవనుకొని , నాఖాళీ కాఫీ గ్లాస్ వెనక పెట్టేద్దామని , వెనుక బాల్కనీ లోకి వెళ్ళాను . అక్కడ బాదం చెట్టు నీడలో పావురాయి జంట ముద్దూ ముచ్చట్ల లో కనిపించాయి ! వావ్ . . . పోనీ వీటిని ఫొటో తీద్దాం అనుకొని కెమారా తెచుకొని చూస్తే ఏముందీ ? ఇక్కడా అదే తంతు :) హుం . . . . .



మద్యాహ్నం మైతే బాదం చెట్టు నిడా పక్షులు సేదతీరుతూ వుంటాయి . అలా చెట్టంతా ఆక్రమించుకొని వున్న పిట్టలను ఫొటో తీయాలని ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించానో ! నా చేతిలో కెమేరాను ఓ కొంటె కోణంగి చూసి తుర్రు మంటుంది . అంతే దాని వెనకాలే అన్ని రెక్కలు టపటప లాడించుకుంటూ లేచి వెళ్ళిపోతాయి . మిమ్మలిని గన్ తో షూట్ చేయటం లేదే బుజ్జి తల్లులూ , ఇది కెమేరా అని ఎంత వేడుకున్నా వినవు ! విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న వాటికి అంతరాయం కలిగించటము ఎందుకులే అని వూరుకుంటున్నాను . అంతే గా ? ఇంకేమి చేయగలను ?

ఈ బుజ్జి పిట్టలను చూస్తుంటే చిన్నప్పుడు పాడుకున్నపాట ,
బుర్రు బుర్రు పిట్ట తుర్ర్ మన్నది ,
పడమటింటి కాపురమ్ము చేయనన్నది ,
అత్త తెచ్చిన కొత్త చీర కట్టనన్నది ,
మామ తెచ్చిన మల్లె మొగ్గ ముడవనన్నది ,
మొగుడి చేత మొట్టికాయ తింటనన్నది !!!!!
అన్న పాట గుర్తొచ్చింది :)))))

సూపర్ మూన్ మా ఇంటికి వచ్చిన వేళ

సూపర్ మూన్ . . . సూపర్ మూన్ అంటూ వారం రోజుల నుండి టి. వి లు , పేపర్ లు హోరెత్తిస్తూ వూరిస్తున్నాయి . అదేమిటో చూద్దామని సాయంకాలం 6 . 30 కు మా డాబా పైకి వెళ్ళాను . ఆకాశమంతా లేత నీలి రంగు , ఆరెంజ్ రంగు లో వుంది . చంద్రుడేమో ఎర్రగా మెరిసిపోతూ ఇదో ఇలా దర్శనం ఇచ్చాడు . కాని అదేమిటో ఫొటోలో మటుకు ఆకాశం నల్లగా వచ్చేసింది !

7.30 కు కొబ్బరాకుల చాటు నుంచి ఇలా వచ్చేసాడు !

8.30 కు మా హాల్ లోకి వచ్చేసాడు :) ఫ్లాష్ తో ఓ రకం గా , ఫ్లాష్ లేకుండా ఆకుపచ్చగా బాగున్నాడు కదూ :))

అది రాత్రి 11 గంటల సమయము . చంద్రుడు ఎలా వున్నాడో చూద్దామని బాల్కనీ లోకి వచ్చాను . ఓహ్ ఒక్క నిమిషం ఊపిరి ఆగిపోయిందా అనిపించింది ! కలా నిజమా ????? నన్ను నేను గిల్లుకున్నాను . అబ్బా * * * నక్షత్రాలు కనిపించాయి .కాదు కాదు మా బాల్కనీలోకి చందమామ వచ్చేసాడు . తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాడు . నిజం . . . సత్తెం ప్రమాణికంగా , , , సచ్చీ ఇదో ఇలా దిగి . . . వచ్చేసాడు !!!!!!!! ఆకాశం లో అలా , బాల్కనీ నేల మీద ఇలా * * * * *

చంద్రుని మీద అడుగేసి ఓ పెద్ద రోదసీ యాత్రికురాలును అయినట్లుగా ఫీలైపోయాను . కాకపోతే నా పాదము మీద చంద్రుని ఫొటో తీయటము నా వల్ల కాలేదు . స్చప్ ఏం చేస్తాను ? నాతో పాటు చంద్రుని మీద గెంతేందుకు నా మనవలూ దగ్గరలేరు హుం . . .

నా 16 గురు అభిమానులకు విజ్ఞప్తి * * * * *

గౌరవ్ ను ఎత్తుకొని , మేఘ చేయి పట్టుకొని , గేట్ దగ్గర బెలూన్ వాడి దగ్గర బేరమాడుతున్నాను . గౌరవ్ ఆ (( ఊ (( అంటూ వాడికే బెలూన్ కావాలో చూపిస్తున్నాడు . అవును మరి ఇది గౌరవ్ కు ఇంకా మాటలు రానప్పటి సంగతన్నమాట ! మా గేట్ ఎదురుగా వున్న కాంపౌండ్ గోడ దగ్గర వరుసగా చాలా బైక్ లు పార్క్ చేసి వున్నాయి . అందులో ఓ బైక్ మీద ఓ అమ్మాయి అటు తిరిగి కూర్చొని వుంది . ఆ అమ్మాయికి ఎదురుగా ఓ అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి మీదకు వాలిపోతూ , ఇంచుమించు ఒకరి మీద ఒకరు పడిపోయి , చుట్టుపక్కల ద్యాస లేకుండా కువ కువ లాడుతున్నారు . ఆ అమ్మాయిని చూస్తూ మేఘ హే . . . బామ్మా లుకెట్ దట్ గర్ల్స్ హేయిర్ . సో లాంగ్ అని చూపించింది . అసలు వాళ్ళిదరినీ చూసేందుకే ఇబ్బంది పడుతూ , బెలూన్లు ఎంత తొందరగా కొనేసి , ఎంతతొందరగా ఇంట్లోకి పిల్లలను తీసుకెళిపోదామా అన్న తొందరలో నేను ఆ అమ్మాయి జుట్టు చూడలేదు . చక్కగా , బారుగా , పెద్ద పోనిటేల్ వేసుకొని వుందామ్మాయి . నేనూ ఆ జుట్టును మైమరచి చూస్తుండగానే , బెలూన్ వాడు డబ్బులు తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు . ఇంతలో ఓ నలుగురు అబ్బాయిలు అక్కడి కొచ్చి ఆ అమ్మాయి జడను పట్టి గుంజుతూ గోల గోలగా అరుస్తున్నారు . ఆ అమ్మాయి ఎదురుగా అప్పటి వరకు కువ కువ లాడుతున్న అబ్బాయి వాళ్ళను నెట్టేసేందుకు ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు . అమ్మాయేమో కీచుగా అరుస్తోంది . సినిమాలల్లో తప్ప , బయట అలాంటి దృశ్యము చూడనినేను నిశ్చేస్టనయ్యాను . ఏమి చేయాలో తోచలేదు . పక్కన ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు . . . ఇంట్లో ఇంకెవరూ లేరు . . . పనమ్మాయి శారద బజారుకెళ్ళింది . మేఘ , గౌరవ్ కూడా వాళ్ళ బెలూన్ ల మాట మరిచి అటేచూస్తున్నారు . . . ఇంతలో ఆ అమ్మాయి గిర్రున ఇటుతిరిగింది . . .వెంటనే మా మేఘ హే . . .బామ్మా షి ఈజ్ నాటే గర్ల్ . హి హీజె గై అని గట్టిగా అరిచింది . ఆ అబ్బాయిలూ మావైపు నవ్వుకుంటూ చూసి , మా పక్కింట్లోకి వెళ్ళిపోయారు ! ఇంతలో శారద వచ్చి , మమ్మలిని అలా చూసి ఏమైందమ్మా అంది . నేను లోపలి కెళుతూ జరిగింది చెప్పాను . ఓ వాళ్ళా అమ్మా వాళ్ళు సినిమాలలో , టి . వీ సీరియలస్ ల లో విలన్ దగ్గరుండే రౌడీ గాంగ్ వేషాలు వేస్తారు . మన పక్కింట్లో సినిమా కంపెనీ వుంది . అక్కడ విలన్ ల కు ట్రైనిగ్ ఇస్తూవుంటారు అని వివరించింది . అంటే మేము విలన్ డెన్ పక్కన వున్నామన్నమాట !!!!!!!

శారద పిల్లలను ఆడిస్తూ వుంటే , నేను బాల్కనీ లో కూర్చొని పుస్తకం చదువుకుంటూ వున్నాను . ' ఆంటీ , ఇక్కడ ఇల్లు అద్దె కు వుందా ? ' అని వినిపించింది . తలపైకెత్తి చూస్తే , మా గేట్ ముందు నలుగురబ్బాయిలు , వాళ్ళ వెనుక ట్రాలీ లో సామాన్ లూ కనిపించారు . లేదు బాబూ అని నేను అనగానే అందులోని ఓ అబ్బాయి ఏదో సైగ చేసాడు . వీడి దుంపతెగ , ఈ పోరగాడేమిటి , ఇలా సైగచేస్తున్నాడు అని కోపం గా అరవబోయాను . అప్పుడే పైకి వచ్చిన శ్రీధర్ , ' మేడం అది షూటింగ్ . ఎవరో టి .వి సీరియల్ వాళ్ళు మన గేట్ బాగుందని దాని ముందు షూటింగ్ చేసుకుంటున్నారు . మిమ్మలిని అడగటములేదు అని సైగ చేస్తున్నాడు ఆ అబ్బాయి ' అన్నాడు . హోరినీ అనుకొని నేనూ చూస్తూ కూర్చున్నాను . అలా సాయంకాలం వరకూ , మా కాలినీలో వున్న ఇళ్ళ ముందు ఆ షూటింగ్ చేస్తూ కనిపించారు . ఆ సీరియల్ పేరు , ఈ భాగం ఏ రోజు వచ్చేది , అసలు ఈ సీరియల్ ఏ చానల్ లో వచ్చేదీ భోగట్టా కనుక్కొని వచ్చింది మా వంటావిడ సావిత్రి . అసలే ఆవిడకు సినిమా వాళ్ళను చూడటము తెగ పిచ్చి . గణపతి కాంప్లెక్స్ దగ్గర ఎవరైనా వున్నారంటే చాలు వుడుకుతున్న వంట కింద ఆర్పేసి అటుపరుగెత్తుతుంది . అక్కడ ఎప్పుడూ ఎవరో వకరు , ముఖ్యంగా సాయంకాలమైతే కిట కిట లాడుతూ టి. వీ ల వాళ్ళు వుంటూనే వుంటారు . వాళ్ళను మైమరచి చూస్తూ , కొండకచో కొంతమందిని పలకరిస్తూ వంట సంగతి మర్చిపోతుంది ! అక్కడ వాళ్ళున్నారు , వీళ్ళున్నారు అని చెప్పకు అని శారదను , శ్రీధర్ నూ కోపం చేస్తాను . వాళ్ళేమో చెప్పక పోతే సావిత్రీ ఆంటీ తిండి పెట్టదని భయపడి చెప్పేస్తారు . సరే మా గేట్ ను టి. వీ లో చూసుకుందామని , అప్పటి నుంచి ఆ సీరియల్ ఇదో వస్తుంది , అదో వస్తుంది అని , టి. వి ని కళ్ళు లాగేటట్టు , తల పగిలిపోయేట్టు చూసి విసుగొచ్చి ఆఫ్ చేయగానే , మొహమింత చేసుకొని సావిత్రి పైకొచ్చి , మన గేట్ , మిగితా వాళ్ళ గేట్ కంటే బాగా వచ్చిందండి . ఎంత బాగుందో అని చెప్పింది . నేను అయ్యో నేను ఇంకాసేపు చూడాలిసిందే అనుకున్నాను ((((((

ఇలా అడపా దడపా ఎవరో , నువ్వు టి . వి లో చూడలేదా ? బాగా చూపించారనటము , పలానా న్యూస్ టి. వి లో చూపించారుగా అని చెప్పటమూ విని నేను కొన్ని రోజులు టి .వి పెట్టి దాని ముందు సెటిలైపోతాను . అదేమిటో నేను చూసినన్ని రోజులూ ఏ ఎక్సైటింగ్ న్యూసూ రాదు . పైగా కింద రెండు స్క్రోలింగ్ న్యూస్లూ , వాటి మీద బ్రేకింగ్ న్యూస్ , ఆపైన ఇంకో న్యూసూ , మద్య లో కని కనిపించకుండా మనుషులూ . . . అసలు ఎటుచూడాలో , ఏ న్యూస్ చదవాలో తెలీక కళ్ళను గిర్రున తిప్పుతుంటానా . . . కళ్ళు గిర్రున తిరగటము , అసలు మామూలుగా కూడా ఎటు చూస్తున్నానో తెలీక పోవటము , చక్కరొచ్చినట్లు వుండటము , మెడ నొప్పి మొదలైనవి వస్తాయి . మొదట్లో తెలీక ఏరోగమొచ్చిందో ఏంపాడో అని భయపడి చచ్చి , మా కజిన్ డాక్టర్ .కుమారి దగ్గరి కెళ్ళి చూపించుకున్నాను . స్పాండిలైటిసేమో , ఇప్పుడే ఇట్లా వుంది అన్నావు కదా , ఓ రెండు రోజులు సూజెరాన్ వేసుకొని పడుకో తగ్గి పోతుందిలే అంది . అదేసుకున్నప్పటి నుంచీ మత్తు మత్తుగా వుంటుంది . ఐన అలానే వేసుకున్నాను . తగ్గిపోయింది . . . గాయబ్ . . . . అమ్మయ్య అనుకున్నాను . మళ్ళీ , ఎవరో దేని గురించో చెప్పటము . . . నేను టి వి ముందు . . . కళ్ళు గిర గిరా . . . సుజెరాన్ . . . మత్తు . . . హుం . ఇలా కాదు అనుకొని మా జయ కు చెప్పాను , నువ్వు ఎప్పుడైనా టి .వి చూస్తుండ గా ఏదైనా ఎక్సైటింగ్ న్యూస్ చూస్తే నాకు కాల్ చేసి చెప్పు . అప్పుడు నేను టి . వి చూసింగ్స్ అని . సరే నని తలాడించింది . తను చూడటము జరుగుతే వెంటనే పాపం కాల్ కూడా చేస్తుంది .

మరింకేమిటి ప్రాబ్లం ? అని విసుక్కోకండి 16 గురు అభిమానులు . ఆ సంగతే చెపుతున్నాను . ఆ న్యూసైపోయాకే నాకు తెలుస్తోంది అదేమిటి నువ్వు చూడలేదా ? నాకు కాల్ చేయలేదా అని మా జయ ను అడిగుతే ఎందుకు చేయలేదు సెల్ కు చేసాను , లాండ్ లైన్ కు చేసాను . తమరు బిజీ . ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయరు అంటుంది . అరే సెల్ వున్నది ఎందుకు ? బయటకు వెళ్ళి నప్పుడు ఏదైనా అవసరముంటుందేమో నని కదా ? అందుకే దాన్ని పర్స్ లోనే పెడతాను . పర్స్ ఎక్కడుంటుంది ? అలమారాలో . అంతే కాని ఇంట్లో కూడా పర్స్ భుజానేసుకొని తిరుగుతానా ??? మరి లాండ్లైన్ మాట అంటారా ? నేను బయట బాల్కనీ లో కూర్చొని ఏ నవలో చదువుకుంటూ వుంటాను . లేదా లాప్ టాప్ లో ఏదో పని చేసుకుంటూ వుంటానా ?? అహ ((( వుంటానా లేదా ? మరి అప్పుడు అవి పక్కన పెట్టి చిన్నగా రావాలా వద్దా ? గబ గబా రావటానికి నేనేమైనా చిన్న దాన్నా చితక దాన్నా ? గబ గబ గా వస్తూ జారిపడితే ? పుటుక్కున ఎముక ఇరుగుతే ఎవరిది పూచీ ???? అహా ((((( అసలు ఎవరిదీ అంటా ?? నేనొచ్చేలోపలే కొంపలు మునిగిపోతునట్లు ఫోన్ పెట్టేస్తారు . మాకు కాలరైడి లేదు . మరి ఎవరు కాల్ చేసారో నాకెలా తెలుస్తుంది ? పోనీ అని హడావిడి గా వస్తానా అప్పుడేమో మేడం మేము ఫలనా బాంక్ నుంచి చేస్తున్నాము . మీకప్పిస్తాము అని తెగ మొహమాట పెట్టేస్తారు . లేదా ఏ చీర లో దుకాణం వాడో మా దగ్గర కొత్త స్టాక్ వచ్చింది . మా దగ్గర అరువుబేరం కలదు అంటారు . చిన్నప్పుడు ఆటల్లో మా దోస్త్ ,
తిందాం తిందాం ,
ఎక్కడ తెచ్చుకు తిందాం ,
అప్పు తెచ్చుకు తిందాం ,
అప్పెట్ల్లా తీరుద్దాం ,
ఎగ్గొట్టిపోదాం . అని ఐదు వేళ్ళూ చూపిస్తూ పాడేది . మరి అలా చేస్తే మా ఆయన నన్ను ఇంట్లోంచి వెళ్ళగొట్టరూ ? ఈ ఫోన్ల కోసం అని నా ఇల్లు వదలలేనుగా ! ఎంతసేపూ ఫోన్ ఎత్తవూ , మాట్లాడవూ అంటారేగాని అర్ధం చేసుకోరూ !

అరే వస్తున్నా అసలు సంగతికి . ఉపోద్ఘాతం లేకుండా చెప్తే ఎలా అర్ధం అవుతుంది ? మొన్న పొద్దున నేను కాఫీ కలుపుతుండగా బయట నుంచి మా వారు ఘట్టిగా మాలా అని గావుకేక పెట్టారు . ఏమైందా అని హడలిపోతూ పరిగెట్టుకుంటూ వెళ్ళాను . నిన్న మద్దెల సూరిని హత్య చేసింది మన ఇంటి దగ్గరే చూడు అని పేపర్ చూపించారు . అవునా అని బోలెడు హాచర్య పోతూ పేపర్ చూస్తున్నానా , జయ ఫోన్ చేసింది . ఫోన్ ఎత్తగానే , నిన్న రాత్రి నుంచి ఎక్కడున్నావు తల్లీ ? ఫోన్ చేసి చేసి నీరసమొచ్చింది . టి. వి లో అంతా మద్దెలసూరి హత్య , యూసుఫ్ గూడా , గణపతి కాంప్లెక్స్ చూపిస్తున్నారు . మీరెలా వున్నారో , అసలు బావగారు వూళ్ళో వున్నారో లేదో , నువ్వెంత భయపడుతున్నావో నని , రాత్రి టి. వి లో న్యూస్ చూనప్పటి నుంచి నీ ఫోన్ కోసం ప్రయత్నం చేస్తున్నాను అని గయ్ మంది . నేను ఆ టైం లో ఇంట్లోనే వున్నాను . మా ఫ్రెండ్స్ వస్తే మాజాంగ్ ఆడుతున్నాను . పనమ్మాయి శైలజ కూరలకోసమని గణపతి కాంప్లెక్స్ దాకా వెళ్ళి వచ్చింది కూడా . మాకసలు తెలీదు . నిన్న సూరి హత్య అయ్యింది అని మీ బావగారు చెప్పారు కాని ఆయన అలసిపోయివుండటము తో టి. వి పెట్టలేదు . ఇదో ఇప్పుడే పేపర్ లో చూస్తున్నాము అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాను .

ఏమండీ నిన్న మీరు వచ్చేటప్పుడు తెలీలేదా ? ఆ టైం లో వచ్చి వెళ్ళారుగా అని అడిగాను . అవును , గణపతి కాంప్లెక్స్ దగ్గర గుంపుగా మనుషులు , కెమెరాలూ , పోలీసులూ కనిపిస్తే ఏదైనా షూటింగేమో అనుకున్నాను అని జవాబిచ్చారు మావారు . శైలజ ను పిలిచి అడుగుతే అవునాండీ ?? ఇక్కడే జరిగిందాండీ ??? నేనుకూరలకెళ్ళేటప్పుడు రోడ్ మీద ఒక్కరూ లేరు . షాప్ ల లోనూ లేరు . ఎప్పుడూ కిట కిటలాడుతూవుంటుంది , ఇంత ఖాళీగా వుందేమిటా అనుకున్నానండీ అంటూ నన్ను మించి ఆశ్చర్యపోయింది !

హుం . . . మన ఇంటి పక్కనే హత్య జరుగుతే మనకు తెలీదు !

షూటింగ్ అనుకున్నారు మావారు హుం !

రాత్రంతా టి. వి లో మన చుట్టు పక్కల పరిసరాలు చూపిస్తే మనం చూడనే లేదు . హుం . . . హుం . . .

ఇప్పుడైనా చూడాల్సిందే నని రెండు రోజులుగా కళ్ళు తెరుచుకొని , కనురెప్ప మూయకుండా , గుడ్ళు పేలిపోయేట్టుగా . . . ఏఖధాఠిగా . . . టి. వి చూస్తున్నాను . ఏదో ఒక చానల్ లో చూపకపోతారా అని న ఆశ ! స్చప్ . . . ఆశా నిరాశేనా ? ఎప్పటికీ మా ఇంటి చుట్టు పక్కలను టి. వి లో చూడలేనా ????? లేదూ . . . లేదూ . . . లేదూ . . . ఇన్ని షూటింగ్స్ అవుతున్నాయి . ఇంతమంది చానళ్ళ వాళ్ళు వాన్ లలో తిరుగుతూ వుంటారు . ఏదో ఒక రోజు తప్పక చూస్తాను . . . అని కృతనిశ్చయముతో టి. వి ని చూస్తున్నాను . మళ్ళీ . . . కళ్ళు గిర గిరా . . . నో సుజెరాన్ . . . ఐనా సరే పట్టువదలని విక్రమార్కిణిలా టి. వి చూస్తూనే వున్నాను * * * చూస్తూనే వుంటాను * * * * *

కావున ఓనా 16 గురు అభిమానులారా (అవునూ , డాష్ బోర్డ్ మీద 16 గురున్నారు . బ్లాగ్ కొచ్చేసరికి 14 మందే వున్నారేమిటి ? అటునించి ఇటోచ్చేసరి ఇద్దరు ఎటుపరుగెడుతున్నట్లు ? ) . . . నా విజ్ఞప్తి ని ఆలకించండి . అదేమనగా కొన్ని రోజులు నాటపాలు రాకపోవచ్చు . అమ్మయ్య అనుకోకండి . నాకు తొందరోలోనే టి. వి లో మా ఇంటి పరిసరాలు కనిపించాలని నా తోపాటు ఆ భగవంతుని మీరూ ప్రార్ధించండి . అంతే కాని కనిపించకూడదు అని ప్రార్ధించకండి .

వాకేనా ???? ?

మరి వుంటా బై .

ఆయన మట్టి తింటున్నాడు * * * * *

ఆయన మట్టి తింటున్నాడు * * * * * నేను 10త్ చదువుతున్నప్పుడు, మా క్లాస్ కు, కాకినాడ నుండి, ఓ కొత్తమ్మాయి వచ్చింది. సారు నా పక్కనే కూర్చో బెట్టారు. అలవాటు ప్రకారము నీ పేరేమిటబ్బా అని అడిగాను. పద్మజ అని చెప్పి, “మీ పేరేమిటండీ?” అని అడిగింది. “అదేమిటీ నన్ను మీరు అంటున్నావు” అని అడిగాను. అప్పటికే అమ్మాయిలందరూ నా బెంచ్ దగ్గర చేరి, కుతూహలంగా కొత్తమ్మాయి ని చూస్తున్నారు. ఆ అమ్మాయి గీరగా అందరినీ చూస్తూ, “ఇక్కడ వాళ్ళందరూ అబ్బా , నువ్వు , రావే, పోవే అని వే అంటూ మాట్లాడుతారు. మా వైపు అలా మాట్లాడమండి. ఎవరి తోనైనా మర్యాదగా మీరు, అండి అనే మాట్లాడుతామండి. ఐనా అలా మర్యాద లేకుండా ఎలా మాట్లాడుతారండి?” అని అడిగింది. ఇదేమిటి ఈ పోరి ఇలా మాట్లాడుతొంది అని అందరమూ చెవులు కొరుక్కున్నాము . ఎవరూ పద్మజ తో స్నేహము గా కూడా వుండలేదు. అవును మరి మమ్మలిని మర్యాద లేనివాళ్ళు అన్న అమ్మాయి తో ఎలా మాట్లాడుతాము? కాని మేమూ మర్యాద కలవాళ్ళమే అని తెలుపుకోవటానికి తనతో అందరమూ “పద్మజ గారండీ” అనే మాట్లాడే వాళ్ళము . అంతే కాదు మా సంస్కారము తెలుపుకోవటానికి, ప్రయత్నము మీద ఓ నెల తిరిగేసరికి మాలో మేము కూడా మీరు, అండి అనే స్టేజ్ కి వచ్చేసాము. మా క్లాస్ లో శకుంతల అందరికన్నా పెద్దది . ఏదో పెళ్ళి చదువు చదువుతోంది. అమ్మాయిలను, అబ్బాయిల ను అందరినీ దబాయించి తన నోట్స్ లు రాయించేది. హోంవర్క్ చేయించేది. అందరిలోకీ రాంబాబు ను మరీ దబాయించి పారేసేది . రాంబాబు కూ ఏమీ అనలేని పరిస్తితి . వాడు సారీ, రాంబాబుగారు, శకుంతల ఇంటి పక్కనే వుండే వారు. ఆయనగారి చిన్నప్పటి నుండీ శకుంతలా వాళ్ళింట్లోనే అక్కా అక్కా అంటూ పెరిగాడు. ఓ రోజు శకుంతల “రాంబాబు గారండీ ఈ నోట్స్ రాసి పెట్టండీ” అంది. అంతే రాంబాబు అయోమయం ఐపోయాడు.” ఏంటక్కా ఏమన్నావు?” అని అడిగాడు." అదేనండి అలా నువ్వు అనకూడదు. మీరేమన్నారు అక్కగారండీ అనాలి” అని రాంబాబును ఎడ్యుకేట్ చేసింది. అంతే రాంబాబు గారు తల్లకిందులైపోయి, బెంచీల మీద గెంతి కాసేపు పిచ్చి చేష్టలుచేసారు. రాంబాబు ఒక్కడే కాదు, మా క్లాస్ అబ్బాయిలందరూ ఈ పరిణామానికి తట్టుకోలేక పోయారు. మా శకుంతలక్క ఎవరు నువ్వు అన్నా వూరుకునేది కాదు . మెల్లి మెల్లి గా కాకినాడ అమ్మాయి పుణ్యమా అని , అందరూ గౌరవంగా మాట్లాడటము నేర్చుకున్నారు . ' రా, 'వే' లాంటి పదాలు బొత్తిగా కనిపించకుండా పోయాయి. ఇదంతా చూసి మా సార్ లు ఝాటర్ ఢమాల్! ఆతరువాత , పద్మా నేనూబెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ మి అయ్యాము. తన మూలం గానే ఇప్పటికీ ఎంత చిన్నవాళ్ళైనా మొదటి పరిచయములో నువ్వు అనలేను. నాకు అలా 10త్ నుండే చిన్నా పెద్దా అందరినీ మీరు అనటము అలావాటైందా, మా పిల్లలకు, మా మనవరాళ్ళకు, ఎదుటివారిని అలా గౌరవించి మాట్లాడటము నేర్పటము లో నాకేమీ ఇబ్బందులు ఎదురుకాలేదు. కాకపోతే చాలా ఏళ్ళు మా అబ్బాయి , 'మాలా మమ్మీ ' , 'ఏమండి డాడీ 'అని పిలిచేవాడు. విన్నవాళ్ళు నీకెంత మంది మమ్మీలూ, డాడీలున్నారురా అని వెక్కిరించేవారు. పైగా వాడితో పాటు వాడి ఫ్రెండ్స్ అందరూ మాలా మమ్మీ, ఏమండీ డాడీ అని పిలుస్తుంటే మానిపించలేక తల ప్రాణం తోకకొచ్చింది. వాడు మటుకూ ఇప్పటికీ అప్పుడప్పుడూ ముద్దుగా మాలా మమ్మీ, ఏమండీ డాడీ అనే అంటాడు! కాని మా బుడుగులున్నారు చూశారూ వాళ్ళతోటే బోలెడు తిప్పలు! మా విక్కీ కి సంవత్సరము లోపలే మాట్లాడటము వచ్చేసింది. (రోజంతా నువ్వు వాడిని వాగిస్తావు అందుకే అన్ని మాట్లొచ్చాయి అని మా అమ్మాయి అనేది.) ఓరోజు నేను ఏదో పని లో వున్నప్పుడు “అమ్మమ్మా వాడు నన్ను తీసుకెళుతాడట” అన్నాడు. “ఎవడ్రా వాడు” అన్నాను నేను. వెంటనే పక్కనుంచి “నేనాంటీ “ అన్నాడు మా అల్లుడు. వెంటనే నాలిక్కరుచుకొని, తల కొట్టుకొని, మా అల్లుడి కి బోలెడు సారీ లు చెప్పాను. మా అల్లుడుగారు ఏమనుకున్నారో అని చాలా రోజులు తెగ ఫీలైపోయాను. ఆ తరువాత విక్కీ కి, అలా పెద్దవాళ్ళను వాడు అనకూడదు అని చెప్పాను. మరేమనాలి అన్నాడు. “డాడీ తీసుకెళుతానన్నారు” అనాలి అని చెప్పాను. అలాగే అని బుర్ర వూపాడు . “అమ్మమ్మా డాడీ చూడు నన్ను బయటకు తీసుకెళ్ళరట” అని ఓసారి కంప్లైంట్ చేశాడు. డాడీ ఎక్కడున్నారు రా అంటే మా ఏమండీని చూపించాడు. ఆయన తాత కదరా అంటే, నువ్వు పెద్దవాళ్ళ గురించి చెప్పేటప్పుడు డాడీ అని చెప్పమన్నావు కదా అన్నాడు . ఉష్ . . . రామచంద్రా ఏం చెప్పను ఈ పిల్లాడి కి? ఏం తోచలేదు. వదిలేసాను! విక్కీ స్కూల్ కు వెళ్ళటము మొదలు పెట్టాక కొత్త ప్రాబ్లంస్ వచ్చాయి. స్కూల్ లో ఎవరినో చూపించి పనమ్మాయి లక్ష్మి తో వాడు అంటూ ఏదో చెప్పాడుట. అతనేమో లక్ష్మిని , విక్కీ ని గుర్రున చూశాడట. అలా రెండు మూడు సార్లు అయ్యాక, లక్ష్మి విక్కి బాబూ అలా వాడూ వీడూ అనకూడదు. ఆయన అనాలి అని కష్టపడి నేర్పించింది. మొత్తానికి మా విక్కీకి ఎదుటి వాళ్ళను గౌరవం గా సంభోదించటము వచ్చింది ఎంత అంటే "అమ్మమ్మా బిచ్చగాడుగారు వచ్చారు అన్నం పెడదామా?"అనేంత! "పాపం పనిమనిషిగారొక్కరే గిన్నెలు ఉతుకుతున్నారు (గాభరా పడకండి తోమటం, ఉతకటం, ఊడవటం కు చాలా రోజులు తేడా తెలీలేదు మా పిల్లలందరికీ పాపం), నేను హెల్ప్ చేయనా" అనేది మా మనవరాలు! అంత మర్యాద నేర్చుకున్నారన్నమాట! అమ్మయ్య అనుకున్నాను. ఇహ చిన్నోడు మా అబ్బాయి కొడుకు ఏమో మా ఏమండీని చాలా రోజుల వరకు ఏమండీ అని పిలిచేవాడు. ఏమండీ ఏమిట్రా తాత అనాలి అంటే నువ్వు ఏమండీ అంటావు కదా అనేవాడు . తాత అనాలి అని నేర్పించాక , బామ్మా నీ ఏమండి నిన్ను పిలుస్తున్నాడు అనో , మీ ఏమండి చూడు అనో మా ఏమండీ గురించి చెప్పేవాడు. నవ్వుకోవటము తప్ప ఏంచేయగలను? నేను చెప్పటము ఇంకా ఐపోలేదండీ బాబూ. అసలు కథ ఇప్పుడే మొదలైంది! " అమ్మమ్మా ఆయన మట్టి తింటున్నాడు" మూడేళ్ళ పెద్దోడు, ఏనిమిది నెలల చిన్నోడు గురించి నాకు చెప్పాడు. బుడి బుడి నడకల తో ఎప్పుడు మెట్లు దిగి వెళ్ళాడో మా చిన్న బుడుగ్గాడు బయట, జామ చెట్టు కింద కూర్చొని మట్టి గుప్పిళ్ళ తో తీసుకొని, వళ్ళంతా పులుముకొని, నోట్లో పెట్టుకుంటూ ఆడుకుంటున్నాడు. అలా వాడిని చూస్తే భలే ముద్దొచ్చి ఎత్తుకోగానే, మా దొరవారు నాకూ కాస్త మట్టి పులిమి, ప్రేమగా తినిపించే ప్రయత్నం చేసారు !!! " బామ్మా , ఆయన నా పి .యస్ . బి తీసుకున్నాడు." " కాదు అమ్మమ్మా ఇది నాదే. ఆయన పి. యస్. బి అత్త దాచి పెట్టింది ." "అమ్మమ్మా ఆయన , నాకు లాప్ టాప్ ఇవ్వటము లేదు." " బామ్మా నేను ఆడుకున్నాక ఆయనకు ఇస్తాను." " ఆయనకు నేను కొత్త గేం చూపిస్తానన్నాను అమ్మమ్మా." ఇలా రోజూ మా మనవళ్ళిద్దరు మాట్లాడుకునే పద్దతి. పొరపాటున కూడా వరేయ్ అని కాని, వాడు అని కాని అనరు. ఎంత పద్దతి గా పెంచాను కదా! ఇదండీ సంగతి. మీరెప్పుడైనా వీకెండ్ లో ఏ ఐమాక్స్ థియేటర్ లోనో , ఏ లుంబినీ పార్క్ లోనో , ఓ తొమ్మిదేళ్ళ , ఆరేళ్ళ అబ్బాయిలు ఆయన, ఆయన అని మాట్లాడుకోవటం వింటే మీరు ఝాటర్ ఢమాల్ అవకండి. వాళ్ళిద్దరూ ఖచ్చితం గా నా మనవళ్ళే అని తెలుసుకోండి. మేమెంత మర్యాదగా మాట్లాడుతామో తెలిసిందిగా * * * * * అదన్నమాట సంగతి !!!!!!!!!!

అడవి మా లోకం

బిజీ బిజీ రోడ్ మీద నుండి కాస్త పక్క లైను లోకి వస్తే , ఇదో ఇలా బోర్డ్ లు కనిపిస్తాయి . చిన్నగా కొండ ఎక్కుతూ వస్తే మా కాలనీ వస్తుందన్నమాట . కాలనీ లోపలకి రాగానే , మద్యలో ఇంకో కొండ , ఆ కొండ చుట్టూ ఇళ్ళు . ఆ కొండ మీద ఇలా అడవి . కాలనీ కి ఓ పక్క రోడ్ వుంటే మిగితా మూడు పక్కలా అడవే ! ఈ కొండ మీద వుండే అడవినే , మా మేఘ అండ్ హర్ ఫ్రెండ్స్ , డీప్ ఫారెస్ట్ అని పిలుచుకొని , భుజాన బాగులు తగిలించుకొని , పిక్నిక్ కు వెళుతుంటారు . మొన్నటి వరకూ ఎక్కువగా చెట్లు లేవు . పైగా నా కిచెన్ లో నుంచి చూస్తే వాళ్ళు కనిపిస్తూ వుండేవారు కనుక నేనూ అభ్యంతర పెట్టలేదు . ఇప్పుడైతే దట్టంగా గడ్డి మొలిచింది . పైగా మాఇంటికొచ్చిన పాముగారి కుటుంబం , చుట్టాలూ పక్కాలూ అక్కడే వున్నరేమోనని నా అనుమానం . అందుకని పిల్లలు అటెళ్ళకుండా కాపలా కాస్తూ వుంటాను . ఇంతకీ ఈ అడవి , ఈ కాలనీ ఎక్కడో కాదు సికంద్రాబాద్ లోనే ! ఇది ఆర్మీ ఆఫీసర్స్ వెల్ఫేర్ సొసైటీ కాలనీ . ఇక్కడ ఎక్కువగా రిటైర్డ్ మిలిటరీ ఆఫీసర్స్ వుంటారు . అంటే ఏదో సినిమాలల్లో చూపించినట్లుగా , యన్ .టి .రామారావు , శోభన్ బాబు లాగా ఎప్పుడూ యూనీఫాం వేసుకొని , గన్ పట్టుకొని , బుర్రమీసాలు దువ్వుకుంటూ , భారీ డైలాగులు కొట్టుకుంటూనో , లేకపోతే బాబూ మోహన్ , బ్రహ్మానందం లాగా యూనిఫాం వేసుకొని కామిడీ చేస్తూనో వుండరు . అన్ని కాలనీ లలో వున్నట్లే , అందరూ వున్నట్లే మామూలుగానే వుంటారు .

అసలు ఇక్కడ ఫాన్ ల అవసరమే లేదు . ఎంతగాలంటే ధడాల్ మని తలుపులు తెరుచుకునేంత . వున్న చెట్లు సరిపోనట్లు , ఈ మద్య ఒక వృక్షప్రేమికుడు , మామిడి , నిమ్మ , జామ చెట్లను తెచ్చి పిల్లల తో పాతించాడు . ఉదయాన్నే పక్షుల కిల కిలా రావాలు , సాయంకాలం శీతాకోకచిలుకల్లా పిల్లల ఆటలు , చుట్టూ చెట్టూ చేమా చాలా ఆహ్లాదంగా వుంటుంది . కాలనీ లో లోపల ఓ చుట్టూ తిరుగుతే 1.2 కిలోమీటర్స్ వుంటుంది . రోజూ సాయంకాలము , అన్ని చెట్లూ చూసుకుంటూ , చెట్ల గాలి పీలుస్తూ , సువాసనలను ఆస్వాదిస్తూ కనీసం నాలుగు సార్లైనా తిరుగుతాను . అదే మామూలుగా నాలుగు కిలోమీటర్ లు వాకింగ్ చేయాలంటే అమ్మో అనుకుంటాను . ముఖ్యం గా ఇక్కడ మా స్నేహితులు వున్నారు . పొద్దున్నే తొమ్మిదిన్నరకల్లా , మావారికి బ్రేక్ ఫాస్ట్ పెట్టి , లంచ్ బాక్స్ ఇచ్చి పంపేసి , ఎంచక్కా , మాజాంగ్ ఆడుకుంటూ , లేడీస్ మీటింగ్ ల కు వెళుతూ , ఫ్రెండ్స్ తో షాపింగ్ లు చేస్తూ , ఇలా వాకింగ్ చేస్తూ సుఖంగా కాలం గడుపుతూ . . . గడుపుతూ వుండగా . . . . మరీ ఇంత సోంబేరిగా వున్నావా అని కాలం ఓ జలక్ ఇచ్చింది .

మొన్న పాముగారు విజిట్ చేసేవరకూ , వంటరి భయం లేకుండా బాగానే వున్నాను . కాని ఇప్పుడో , ముందు హాల్ లోనే సెటిల్ అయ్యాను . నా లాప్ టాప్ , బుక్స్ , మందులు , మంచి నీళ్ళు అన్నీ హాల్ లో వున్న దివాన్ మీదే ! కాకపోతే నిన్ననే కాస్త , ఇదేమిటీ మరీ ఏ రోగిష్టిమారి ముసలమ్మో పరుచుకునట్లు అన్ని ఇలా పెట్టుకున్నాను అని కాస్త జ్ఞానోదయం అయి అన్ని తీసేసాను . కాకపోతే ఇంకా , అసలు లోపలి బెడ్ రూంవైపైతే చూడటము కూడా లేదు . కాని అదేమిటో ఏ పుస్తకమో చదువుతుంటే నా భుజాన్ని పాము గారు తట్టి , వుండు పేజీ తిప్పకు నేను చదవటము కాలేదు అని వెనకనుంచి అంటునట్లుగా అని పించి వుల్లిక్కి పడతాను . లేదా నాముందు కూర్చొని నీ బ్లాగ్ లో నా గురించే రాస్తున్నావా , మంచి గారాయి లేదా నిన్ను కాటేస్తాను అంటున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది . లేదా లల్లాదేవి నవల లో లాగా ఓ అమ్మాయిగానో , అబ్బాయిగానో మారిపోయినట్లనిపిస్తుంది . అయ్య బాబోయ్ ఎన్ని ఊహించేసుకుంటున్నానో !!! ప్రతి పూట జహీరా తో మూల మూలలా ఊడిపించి , తనువున్నప్పుడే అలమారాలు చెక్ చేసుకొని , అర్జంట్ గా నా స్నానం పూర్తిచేసుకొని హాల్ లోకొచ్చేస్తున్నాను . కాస్త చలిగా వుంది కదా అందుకని ఓ షాల్ కప్పుకొని లాప్టాప్ నో , ఓ పుస్తక మో పట్టుకొని మా వారు వచ్చేదాకా ఎదురుచూసుకుంటూ కూర్చొని వుంటున్నాను . అలా ఎందుకు వున్నానో కాస్తైనా అర్ధం చేసుకోకుండా , పాము , నీకు నా మీద ప్రేమ పెంచినట్లుందే అని జోక్ లేస్తారు . ఇహ జహీరా ఏమో , అమ్మా నీభయం చూస్తుంటే నాకూ భయం వేస్తోంది . ఇట్లా ఐతే నేను పని మానేస్తాను అని వార్నింగ్ ఇచ్చింది . అమ్మో పనిమనిషి మానేస్తే ఇంకేమైనా వుందా ? హుం * * * ఒక్కళ్ళూ అర్ధంచేసుకోరూ * * * * * *

మీరేమో హైదరాబాద్ లో వుంటున్నానన్నారు . ఇక్కడ మనుషులకే స్తలం లేదు పాములెక్కడ్నుండి వచ్చాయండి ? వుంటే గింటే దొంగల భయం వుండాలి కాని , ఈ పాము ల భయం ఏమిటి అని అందరూ అడుగుతున్నారు . మాకు దొంగల భయం లేదు . ఇక్కడ అందరూ గన్నులు పెట్టుకొని వుంటారు , కాల్చేస్తారు అని భయపడుతారట . అనుకని రారట . పిచ్చి మొహాలు వాళ్ళకేమితెలుసు ఎవరిదగ్గరా గన్నులుండవని .మా ఇంట్లో ఐతే బోలెడు పెన్నులుంటాయి . మావారు తెగ ఉత్తరాలు రాసేస్త్తూవుంటారు . అందుకే ఎన్నో రకాల పెన్నులుంటాయి . వున్నవి సరిపోక పిల్లల స్కెచ్ పెన్నులు కూడా తెచ్చేసుకుంటూవుంటారు . వాళ్ళేమో అవితీసుకుపోవటానికోచ్చి తాత పెన్నులు కుడా తీసుకెళుతారు . తాత మళ్ళీ పెన్నులు కొనుక్కొచ్చుకుంటారు . అలా మా ఇంటి నిండా , అవసరానికి అగుపడకుండా బోలెడు పెన్నులుంటాయి . దొంగ గారూ . . . ఇది చదివి హమ్మయ్య గన్నులు లేవు రావచ్చు అనుకుంటారేమో ! వచ్చినా మెడల్స్ మొమెంటోలూ తప్ప ఇంకేమీ దొరకవు . కాకపోతే ఓ పది పట్టు చీరలు , ఓ పది పాత సూట్లూ దొరుకుతాయేమో ! పాపం అవి మీరేం చేసుకుంటారు లెండి ! మీ కష్టం వృధానే !

ఇదండీ నా అడివింటి కథ . కాదు . . . కాదు మా మేఘా ఇంటి కథ . నా ఇల్లంటే మా మేఘా అండ్ హర్ ఫ్రెండ్స్ కోపం చేస్తారు . అది మాత్రం నిజం , ఏ ట్రాఫిక్ భయమూ , ఇంకే భయమూ లేకుండా పిల్లలు ఇక్కడ ఎంత హాయిగా ఆడుకుంటున్నారో . వాళ్ళను చూస్తుంటే చాలా హాపీగా వుంటుంది . ఇప్పుడు ఈ ఇల్లు మారుతానంటే వాళ్ళు ఒప్పుకోరు . స్చప్ కాని చూద్దాం . . . . .

టీ కప్ తో చిటపటలు

అదో అన్నిటికన్నా పెద్ద కప్పు వుందే , దాని తో పాలు తాగి నా మనవలు మనవరాళ్ళు బలవాలనే కోరికతో కొన్నాను . వాళ్ళు అందులో సగము కూడా తాగరు అది వేరే సంగంతి. పక్కన నల్ల చారల తో వొగలుపోతూ వుందే అది పదహారు సంవత్సరాల క్రితం ఐదుగురు సహోదరుల తో అమెరికా నుండి వచ్చింది .అందుకే అమేరికా ఫోజులు కొడుతుంది ! మిగితా ఐదు ,ఇండియా పనివాళ్ళ ధాటికి ఆగలేక అమెరికా కి పారిపోగా ఇదొక్కటి వుందునా పోదునా అనుకుంటూ ఏక్ అకేలాగా మిగిలింది ! దాని పక్కన వున్న కప్పులలో మావారికి , ఇంటికి వచ్చినవారికి కాఫీ ఇస్తానన్నమాట. ఆ మూల గోడకి వదిగి పోయి కనిపిస్తోందే స్టీల్ గ్లాస్ అందులో నేను సర్వకాల సర్వావస్తలందు కాఫీ కాని టీ కాని తాగుతాను. ఇక అన్నిటికి దూరంగా వుందే గ్రీన్ కప్ అది మడి కప్పు ! ఏంటీ మీ ఇంట్లో మడితో కాఫీ తాగేవారున్నారా ? అని ఆశ్చర్య పోకండి . ఇప్పుడు ఆ కథా కమీషు చెప్ప పోతున్నాను . అదేమిటి మధ్యలో బ్లు అండ్ బ్యూటిఫుల్ గా ,బుజ్జి కప్ వుంది దాన్ని పరిచయము చేయలేదేమి అంటున్నారా ? కంగారు పడకండి అన్నీ వివరం గా చెప్తాగా !

మా ఇంట్లో పొద్దున కాఫీ క్లబ్ పదిగంటల వరకు వుంటుంది . అంటే ఆ తరువాత తాగమని కాదు , అప్పటినుండి టీ తాగుతాము. ఇంటికి వచ్చినవారికి వారి ఇష్ట ప్రకారము కాఫీ నో ,టీ నో ఇస్తాము. పొద్దున లేవగానే మొదటి కాఫీ నేనే కలుపుకుంటాను. అప్పుడే వేడి చేసిన పాల లో ఫిల్టర్ డికాక్షన్ వేసి ఒక స్పూన్ పంచదార తో కలుపుకొని ( అదేమిటో మొదటి కాఫీ ఎవరు కలిపినా నాకు నచ్చదు . ఆ తరువాత ఎవరిచ్చినా తాగుతాను ! ) , నాకు గ్లాస్ లో , మావారికి కప్ లో తీసుకొచ్చి , ఆయనకిచ్చాక , నేను బాల్కనీ లోని నా కుర్చీలో సెటిల్ అయ్యి , ఉదయించే సూర్యుడిని , ఆకాశములో ఎగిరే పక్షులను , అవీ ,ఇవీ చూసుకుంటూ , ఒక్కో చుక్క ఆశ్వాదిస్తూ చిన్నగా తాగుతాను. మా వారేమో ఎవరో తరుముతున్నట్లు అంత వేడి కాఫీ హడావిడిగా తాగేసి , ఇంకా తాగుతున్న నన్ను చూసి కుళ్ళు తో , జాంబెడు తాగుతున్నావా అంటూ మొదలుపెడుతారు . నేను నా లోకం నుండి బయటకొచ్చి పొద్దున్నే ఈ గొడవ ఎందుకని మా వారికి ఇంకో కప్ కాఫీ తెచ్చిస్తాను . హాయిగా తాగొచ్చుగా ? తాగితే మావారెందుకవుతారు ? నువ్వు సోలెడు తాగుతావు సరె నాకెందుకు తెచ్చావ్ అని చిట పటలాడుతారు . ఇహ నాకొళ్ళుమండి పోతుంది . నేను జాంబడే తాగుతానో , సోలెడే తాగుతానో మానెడు సోలెడు తాగుతానో నా ఇష్టం అనేస్తాను ! సరే నీ ఇష్టం కాని మా ఆఫీస్ లో కి కాఫీ పంపమన్నా ఆ పెద్ద కప్లలో పంపుతావు. మంచి నీళ్ళంటే ఆ స్టీల్ గ్లాస్ లు పంపుతావు అని చిట పట లాడి పోతారు !

మరేం చేయను ? గాజు గ్లాస్లు అన్ని మాయమై పోయాయ్ !1 ఎలా పోయాయా అని నేను శారదా తలపగలు కొట్టున్నాము .మొత్తం బాక్స్ పోయింది ! ఇక కప్స్ విషయాని కొస్తే ఆ గ్రీన్ కప్ ని పరిచయం చెసానే ఆ సైజ్ కప్స్ కావాలంటారు మా వారు అవీ అన్నీ పోయి ఒక్కటంటే ఒక్కటే మిగిలింది .అందుకే దానిని మడి కప్ అని అందులో మావారి కిస్తాను.ఈ మద్య అదీ సొట్ట పోయంది . ఆ సైజ్ కప్ లు కొందామంటే నాకు దొరకటం లేదు. కాదు నువ్వు సరిగా వెతకటం లేదు అని చిట పట లాడుతారు.

ఇహ ఈ చిట పటలు భరించలేక ఈ రోజు మధ్యాహ్నము శారద ను తీసుకొని వాల్యుమార్ట్ కెళ్ళి ఓ డజను గ్లాస్ లు , ఓ డజను చిన్న కప్లు కొనుకొచ్చాను. రాగానే మావారికి ఆ కప్ లో టీ పంపించాను .

ఆయన ఇంట్లోకి రాగానే టీ తాగారా అని అడిగాను ! ఏం మాట్లాడలేదు . అక్కడే వున్న మా అబ్బాయి ఏమైంది డాడీ అన్నాడు.

" ఆ పంపిందిరా ఓ గుటికెడు."

" అదేమిటి ? ఫంక్షన్స్ ల లో ఇస్తారే చిన్న ప్లాస్టిక్ గ్లాస్ లు అందులో పంపిందా ? "

వెంటనే నేను అందుకొని ఏంకాదు ఇదో ఈ కప్ లలో ఇచ్చాను అని కొత్త బుజ్జి కప్ చూపించి , జాంబెడే తాగుతారో , సోలెడే తాగుతారో , చిటికడే తాగుతారో గుటికెడే తాగుతారో మీ ఇష్టం ముందు 1000 రూపాయలివ్వండి . డజను కప్స్ , డజన్ గ్లాసెస్ తెచ్చాను అని ఇంట్లో వున్న కప్ లు అన్ని వరుసగా పేర్చి చూపించి 1000 రూపాయలు వసూలు చేసుకున్నాను. డజను గ్లాస్లు ,డజను కప్పులు 1000 రూపాయలా అనకండి . మొగుడి దగ్గర అలానే వసూలు చేయాలి ! ! !

లేక పోతే రోజూ జాంబెడు , సోలెడు అంటూ నా కాఫీ కి దిష్టి పెడుతారా ?

నా ఓటు

పొద్దున్నే శ్రీవారు ఆఫీస్ కి వెళుతూ అమ్మ నాన్న తో వెళ్ళి వొట్ వేసిరా,అని బాల్లెట్ పేపర్ ఎలా వుంతుందో ,బి.జె.పి గుర్తు ఎలా
వుంటుందో ,దాని మీద స్టాంప్ ఎలా వేయాలొ వివరంగా చెప్పారు.ఆయన వాజ్పాయ్ కి వీరాభిమాని.వకసారి ఏర్ పొర్ట్ లో అయనతో మట్లాడారట కుడా .
కొద్దిసేపు అయ్యాక మామయ్య గారు వొట్ వెయటానికి వెళ్దా మని పిలిచారు.వెళ్ళెటప్పుడు కాంగ్రెస్స్ గుర్తు ఎలా వుంటుందొ దానిమీద స్టాంప్ ఎలా వేయాలొ నాకు అత్తయ్య గారి కి వివరించి కాంగ్రెస్స్ కే వొట్ వేయమని చెప్పారు.ఆయన కాంగ్రెస్స్ వాది మరి.
వచ్చాక కాంగ్రెస్ కె వేసావా అని అడిగారు.బుర్ర ఊపాను.
మావారు బి.జె .పి కే వేసావా అని అడిగారు.అక్కడా బుర్ర ఊపాను.
కాని నాకే అనుమానము,కాంగ్రెస్స్ కి వేసానా- బి.జె.పి కి వేసానా
రెంటి కీ వేసానా - అసలు ఇంకొదేనికైనా వెసానా ఏమో మరి.
ఆ తరువాత మమయ్య గారి తొ వెళ్ళినప్పుడు కాంగ్రెస్ కి ,శ్రీ వారి తొ వెళ్ళినప్పుడు బి.జె.పి కి వేస్తూ వచ్చాను.
అలా అలా రెండో ఐదొ ,ప్పదొ సార్లు కాలం గడిపేసాను.
ఈ సారి నలుగురమూ కలిసి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది.షరా మామూలే,నాకు మా అత్తగారి కి పాఠా లు.
వేసి బయటకు వచ్చాము .అక్కడా షరా మామూలే,మామయ్యగారు అడిగారు ఎవరికి వొట్ వేసావు అని కాని షరా మామూలు కాక
మాట్లాడకుండా వూరుకున్నాను.ఎవరికి సినిమా వాళ్ళకి వేసావా అని నాజవాబు వినకుండా నే చివాట్లు వేసేసారు.
ఇంట్లొకి వెళ్ళాక మా వారి కి ఎవరి కి వేసానొ చెప్పపొతుంటే ఎవరి కి వేసినా నీ సొంతముగా నిర్ణయము తీసుకున్నావు గుడ్.అన్నారు.
మరి పెపర్ చదివించి అన్నిటి గురించి చర్చింటము అలవాటు చేసింది ఆయనేగా .
పోయినసారి ,లోకసత్తా గుర్తు విజిల్ అనిచెప్పి వూరుకున్నారు.
లోకసత్తా కాండిడేట్ అన్ని వోట్లు వస్త్తాయని అనుకోలేదట మీరే వేసివుంటారు అని అందరూ అంటుంటే అవును మా ఖైరతాబాద్
వాళ్ళు విద్యావంతులు అని చెప్పాను.
మళ్ళీ ఎన్నికలు వచ్చేసాయి.లొకసత్తా వాళ్ళు వచ్చి వొట్ అడిగితే ,పొయినసారి మీరు అడగకుండానే మీకే వొట్ వేసాము .
అనిచెప్పాను.అయినా అడగటము మా భాద్యత కదండి అని చెప్పివెళ్ళారు.
సరే అయితే ఇప్పుడు ఏందుకు ఈ సొద అంటున్నారా?
మరి విజయరామారావు తెలుగుదెశం తరుపున బరి లొకి దిగారే!ఆయన ఎప్పుడూ తెలుగుదెశమే.కాని,
ఇంతకు ముందులా ఇప్పుడు తెలుగుదెశం నచ్చటము లేదే !
సంకట పరిస్తితి ,
విజయరామారావా ? లోకసత్తానా?
లోకసత్తానా??? విజయరామారావా????
విజయ--------- లోక ???????

అనాబ్ షాహి

లేత ఆకుపచ్చ రంగులో ,పలచటి చర్మం తో ,లోపల ముట్టుకుంటె జారిపొయె
గుజ్జు తో,పొట్ట నిండా రసము,గింజల తో ,బొటన వేలు ప్రమాణము తో,
సొగసు చూడతరమా అన్నట్టు గా వుండే హైదరాబాదీ అనాబ్ షాహి ఏది?
చలకుర్తి నుంచి వచ్చెటప్పుడు ఇబ్రహిం పట్టణం దాటగానే చెరువు పక్కనుంచి
చల్లటి గాలి ని అనుభవిస్తూ ,కొంచము ముందుకు వెళ్ళగానే ,గుత్తులుగుత్తులు
గా వేళ్ళడుతూ సన్నటి పరిమళాలు వేదజల్లుతున్న అందమైన అంగూర్ భాగ్ లు.
రోడ్ మీద తడికల షాప్ లు.వాటినిడా అనాబ్ షాహి లు.అసలు వూర్లోకి ఎప్పుడు
చేరుతామొ తెలీదు. ఫిబ్రవరి చివరి కల్లా రావటము మొదలైయేవి .ఏక్ రుప్యా కిలొ
బేరమాడిన వారి కి బారాణా కే. సైనిక్ పురి లొ మా ఇంటి వెనుకనే చెరువు.
అక్కడ అన్నీ భాగ్ లె.అక్కడ ఐతె అటాణా కె కిలొ.అక్కడ సీడ్ లెస్ వి కూడా
దొరికేవి. అవి దొ రూప్యా కిలొ.
బర్కత్ పురా లో మా ఇంట్లొ కూడా వెనకా ముందూ తీగెలు వుండేవి రావటము
మొదలు ఐయినప్పుడు బుజ్జి బుజ్జి గుత్తులు ఎంత ముద్దుగా వుండేవొ .
వేరే వూరు లో వున్నప్పుడు,లీవ్ లో వచ్చి వెళ్ళే టప్పుడు,ఆవకాయ తో పాటు
వక బుట్టెడు అనాబ్ షాహి తెసుకెళ్ళా లిసిందె.అయినా సరిపోయేవి కావు.
ఇప్పుడు ఏప్రిల్ వచ్చినా ఇంకా అవేవీ కనపడటము లేదు.అసలు అనాబ్ షాహిలే
కనపడటములేదు. అన్ని సీడ్ లెస్ లే.రిలయన్స్ లాంటి మాల్స్ లొ పెద్దవి ఏమైనా
వున్నయేమొ.
ఇప్పుడు విజయవాడ వైపు నుంచి వస్తుంటే అంతా యల్ .బి నగర్ ,వనస్తలి పురం
వగైరా లే.ఆ చెరువులూ లేవు,ఆ భాగ్ లూ లేవు.
ఈ రోజు ఉదయము మా అబ్బాయి ని బాబా నీకు అనాబ్ షాహి ఏమిటొ తెలుసా అని
అడిగాను .ఆ అన్నడు ,ఏమిటి అది అన్నా ,పేరు విన్నాను కాని ఏమిటో మరిచిపొయాను.
అవి ద్రాక్ష పండులలో వక రకము.హైదరాబాద్ లో ఎక్కువగా పండించే వారు.
వకప్పుడు హైదరాబాద్ అనగానే ద్రాక్ష తోటలు ,అందులో నూ అనాబ్ షాహి ఫేమస్.
అంతా గత చరిత్ర అయిపొయింది.
మా అమ్మాయి అన్నట్లు రింగులు తిప్పుకోవటము ఆపి సర్దుకు పోవాలి.

ప్రణీత

కొన్ని రోజుల క్రితం ,సాయంకాలము బాల్కనీ లో వుండగా ,టి.వి.నయన్ వారు అటుగా వెళుతూ ,నన్నూ చూసి లోపలికి వచ్చారు.ఏమిటా అనుకున్నాను.ఆ రోజు ఉదయము వక స్కూల్ బస్ కాన్దక్తర్ ఆరు సంవస్థరాల పాప ని వేదిన్చాడట. దీని పయి మీ స్పందన ఏమిటి అని అడిగారు.స్పందనా ?అసలు ఆ విషయము వినగానే మనసు ,మెదడు మొద్దుబారి పోయింది.సారీ నేనే మీ మాట్లాడలేను అన్నాను.

నా పార్లర్ కి వక రోజు వక అమ్మాయి చాల గాభరా గా వచ్చింది.ఎంతమ్మ అంటే కాలేజీ దగ్గర వక అబ్బాయి వెంట పడ్డాడని బయపడుతూ చెప్పింది.మంచినీళ్ళు ఇచ్చి కొద్దిసేపు తరువాత మేరీ ని తోడిచ్చి ఇంటి కి పంపాను.ఇలాంటి సంగటనలు ఎన్నో.అందరు మేరీ ఇంత పెద్దది ఏమిపని చేస్తుంది అనేవారు.అమ్మ ఆడ రౌడీ ని పోసిస్తున్నవా అనేది .నిజమే మేరీ ఎత్తుగా లావుగా వుండేది .దాంతో నా పార్లర్ దగ్గర అమ్మాయిలని ఎదిపించతాని కి బయపదేవారు.అయినా కాలేజీ పక్కనే వుండట ము వలన ఈవే తీజేర్స్ బాద తప్పేది కాదు.

యన్.టి.ఆర్.రాగానే వెరీ ఏమి ఏమి చేసారో కాని ఈవ్ టీజర్స్ బాద తప్పింది.కాలేజీ చుట్టూ పక్కల మఫ్టీ లో పోలీసులు ,లేడీ కానిస్తేబ్లేస్ వచ్చారు.ఓల్డ్ సిటీ నించి వచ్చే అమ్మాయిలు కూడా ఇప్పుడు చాల సేఫే గా వుండి అనేవారు.

ఈవ్ టీజర్స్ కంటే ఘోరం గా ఆసిడ్ దాడులు,అత్యాచారాలు మొదలయ్యాయి.మనము పురోగ మిస్తున్నమా ,తిరోగా మిస్తున్నమా.ఈరోజు పేపర్ లో ఆసిడ్ దాడి లో గాయపడ్డ ప్రణీత
ఎగ్జామ్స్ రాస్తున్న ఫోటో వేసి ,వార్త రాసారు.

నీ ఆరోగ్యము కుదుట పదాలని,ఎగ్జామ్స్ లో పాస్ అయి నీ కల లను సాకారం చేసుకోవాలని ఆశిస్తున్నాను.

గాడ్ బ్లెస్స్ యు.

బెస్ట్ అఫ్ లక్ ,ప్రణీత.

అత్తా -కోడలు

ఎండాకాలం అనగానే వచ్చేవి మల్లెలు ,మామిడికాయలు,వేపగాలే కాదు ఇంకోటి వుంది. aదే మాఘం నుంచి వైశాఖము దాకా జరిగే పెళ్ళిళ్ళ సందడి.అబ్బో ఎన్ని పెళ్లి పిలుపులో.ఎంత హడావిడో.
కొత్త కోడళ్ళు ,కాబోయే కొత్త కోడళ్ళు మీ పెళ్లి సందడి నుంచి బయటకి వచ్చి నాదో cహిన్న మాట వింటారా .ఈ హడావిడి లో ఈమె సుత్తి ఏమిటి బాబు అన్కుంటూ వున్నారా ?అయినా చెబుదామను కున్నాను చెపుతున్నాను.
పెళ్లి అయిపోగానే తుర్రుమని పారిపోకుండా వక నెలరోజులు మీ అత్తగారి కి కేటాయించండి.అమ్మ ,ఆయన లేకుండా పూర్తిగా అత్తగారి తో గడపండి.మేమసలె టెన్షన్ లో వున్నాము,అత్తగారితో గడిపి ఇంకా టెన్షన్ పెంచు కోవాలా అనుకోకండి.ఏమి పెరగదు,దానికి నాది పూచి. కొత్తగా పెళ్లి ఇయింది.అప్పుడే ఆయనకు దూరంగా వుండాలా అంటే ,రాత్రి టేబుల్ లైట్ వెలుతురు లో కిటికీ లోంచి చందమామను చూస్తూ శ్రీవారి కి రాసే విరహ లేఖ ఆనందాన్ని జీవితమంతా గురుతు కు వుంచుకునే మధుర స్మృతి ని కోల్పోతారు.మరి వుద్యోగామో. వుద్యోగము ఎంత ముఖ్యమో అత్తగారి తో అనుబన్ధమూ అంతే ముఖ్యం.అత్త గారి దగ్గర వుండి eమీ చేయాలి ,
పొద్దున్నే లేచి తలకు టవల్ కట్టి హారతి పల్లెము తో అత్తగారి ని నిద్ర లేపాలా?ముత్యాల ముగ్గు ,దేవత స్టైల్లో వుండాలా అని చిటచిట లాదకండి.అలా చేస్తే అత్తగారు దడుపు జ్వరం తెచ్చు కోవతము కాయం.అవేవి వద్దు.చక్కగా అత్తయ్యా అని పిలుస్తూ వెనక వెనక తిరుగుతూ కబురులు చెప్పండి.మీ వారి చిన నాటి ముచ్చట్లు అడిగి వినండి.అయన కు ఇష్టమైన వంటలు అత్తగారి పద్దతి తో నేర్చు కొండి.ఆవిడ తో శాప్పింగ్లు,సినమాల కు ,ఆవిడా ఫ్రెండ్స్ ఇంటికి చుట్టాల ఇండ్లకు వెళ్ళండి.పెళ్లి చేసు కొని వెళ్లి పోయిన కూతురి ని మరిపిస్త్తు వెంట వున్నా కోడలంటే ye అత్త కి ఇష్టము వుండదు.?ఇవన్ని చేయతని కి ఇప్పుడే వుండాలా తరువాత లీవ్ లో వచ్చిన్నప్పుడు చేయవచ్చుగా అని వాడిన్చకండి. .నా కు తెలిసినంతవరకు కోడలు తీసుకొచ్చే కట్న కానుకలకన్న కోడలు చూపించే అభిమానాని కే ఈ కాలం అత్తలు పదిపోతున్నారు. మా కోడలు మాతో కలిసి పోయింది,ఎంత కలివిడిగా వుందో అని మురిసి పోతారు.ఆయింట్లో మీరు అతిధి కాదు ,ఆ కుటుంబ సభ్యులే అనుకోవాలంటే మొదట్లోనే వీలవుతుంది.మీకు కొత్త పోతుంది.మీ కో సంగతి తెలుసా ?మీ శ్రీవారి హృదయాని కి దారి మీ అత్తగారి హృదయమే ఆవిడ దగ్గర స్థానం ఏర్పరుచు కుంటే గారాల కొడుకు భార్య గారాల కోడలే అవుతారు.హాయిగా మీ అయన మీద పితురిలు ఆవిడ కే చెప్పవచ్చు.
అత్తా -కోడళ్ళ బంధాని కి కొత్త అర్ధము చెప్పండి.మీ అందమైన కొత్త కాపుర భవంతి కి చక్కని సోఫ్ఫా నాలను వేసుకోండి.
అల్ ది బెస్ట్.

ఆవకాయ

పొద్దున్న ఆరు అయింది.మీరింకా తేమ్లేదా మామయ్యగారు పిలుస్తున్నారు అని అత్తయ్యగారు తొందర చేసారు.నేను ,లక్ష్మి మమయ్యగారి వెంట బయిలు దేరాము.ముందు మామయ్యగారు,వెనుక రామయ్య సంచులతో ,ఆ వెనుక నేను లక్ష్మి.ముందు చిక్కడపల్లి వెళ్ళాము.ఎంతకీ బేరము కుదరదు.ఈ పిట్టలోల్లు పడనియారు . cహేసేది ఏముంది పదండి నల్లకుంట .ఇది ఎప్పుడు వుండేదే ముందే నల్లకుంట వెళ్ళితే పోయేది.అమ్మో ఇది పైకి అనే ధైర్యం ఏది.అక్కడ ఇంకా బస్త్తాలు ఇప్పరు.అయిన సరే వెల్ల వలిసిందే .మొత్తాని కి బేరం కుదుర్చుకొని మామిడికాయలు కొని తొమ్మిదింటికి ఇల్లు చేరాము.మమయ్యగారి బంటు రామయ్య వెదురు వల్ల దగ్గరి కి వెళ్లి ముక్కలు కొట్టేవాడిని తీసుకొచ్చాడు.మళ్ళి బేరం కుదిరి కొట్టటము మొదలయ్యేలోపు మేము గబ గబ పిల్లల స్నానాలు,టిఫిన్లు కానిచ్చేసాము.వాడు ముక్కలు అన్ని వకెలా వచ్చేట్లు,ముక్క చితక కుండా వాడి ని అదిలిస్తూ అత్తయ్య గారు అన్ని కొట్టించారు.అప్పటికల్ల పెంటమ్మ ఆవాలు కొట్టటానికి వచ్చేసింది.వారం క్రితమే వదినగారు ఖమ్మమం నుండి ఆవాలు పంపటము వాటిని కడిగి అరబోయతము అయిపొయింది.రామయ్య ,మామయ్యగారు నునే కోసం కామాక్షి గానుగ కి వెళ్లారు.విజయ,ఉష,శేషు పిల్లల తో వచ్చేసారు.పిల్లలను బతిమిలాడి,గోల్డ్ పాస్ లంచం చూపించి ముక్కలు తుదిపించాము.ముక్కలు మద్యలో చుట్టూ పిల్లలు ,పెద్దలు మద్య వరండా లో .మద్య తలుపు బంద్. ముందు వరండాలో పేపర్ తో మామయ్యగారు కాపలా.అయినా ఎవరైన బయట వాళ్ళు తప్పించు కొని వచ్చారో అత్తయ్య గారి చూపులకు మటాష్.ముక్కలు తుడిచి బోజనాలు కానిచ్చి,వకోక్కరే లోపలి కి వెళ్లి వాళ్ల వల్ల ఆవకాయ కలుపుకోవాలి.ఉష మటుకు ఉఉహు నా ఆవకాయ మీరే కలపాలి నేను పిల్లలని చుసుకునటువుంతాను అని తప్పిచ్చుకునది.అత్తయ్యగారు స్టూలు మీద కూర్చొని చెపుతుంటే ఆవకాయ కలిపాము.ఆవకాయ కి మాకు దిష్టి తీసి జాది లు లోపల పెట్టించారు.అప్పటికల్ల అన్నము వందేసాము.ఆవకాయ కలిపిన బేసన్ లో వేడి అన్నము ముద్దా పప్పు నెయ్యి వేసి కలిపేసారు అత్తయ్యగారు.పిల్లలంతా చుట్టూ చేరిపోయారు వాళ్ళతో పాటే మేమును.అమ్మయ్య ఆవకాయ పని అయ్యింది అని నడుములు సవరించుకున్నాము.అప్పుడేనా ముడో రోజు తిరగ కలపాలి, వుప్పు ,నునే చూడాలి,అందరికి రుచి కి పంపాలి.
ఇదంతా ఇప్పుడే జరిగి నట్లుగా వుంటుంది.అందరి పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు అయిపోయారు.ఎవరి కుటుంబం వారిది అయ్యింది.ఇప్పుడు అంత ఆవకాయ అవసరము లేదు నేను పది కాయలే పెడుతున్నాను అని వకరంటే నేను పదిహేను అని ఇంకొకరు ఎవరికీ వీలు అయినప్పుడు వాళ్ళు కలిపెసుకుంటున్నారు.ఉష ఆవకాయ కలపటము నేర్చుకుంది.
మాకుమటుకు మా పిల్లలు నాలుగు ఏండ్ల క్రితము అమెరిక నుండి వచ్చేయతము తో మా ఆవకాయ సేస్సన్ మొదలయింది.సంజు ,అను ఇద్దరి కి కలపటము సరదా.కాకపోతే మా అత్తయ్య గారి లా నాకు గోల్డ్ పాస్ తో సరిపోవతము లేదు.ప్రసాద్ లో సినమా చూపించాలి.అదితి,మేఘ కి కథలు చెప్పాలి.
ఉప్పు వున్నా వురగాయ కి అత్త చేతి కింది కోడలి కి తిరుగు లేదు.

కూడలి

జయ చెప్పటము వలన ఆంద్రజ్యోతి లో బ్లాగుల గురించిన ఆర్టికల్ చదివాను . అందులో వున్న కూడ్లి లింక్ తో దానిన్ ఓపెన్ చేసి , అదేమిటో అర్ధము కాకపోయినా , బ్లాగును చేర్చు ను చూసి , ఏమిటో చూద్దామనుకొని దాని మీద క్లిక్ చేసాను . రెండు రోజుల తరువాత మీ బ్లాగ్ కూడలి లో చేర్చబడినది , మీకు వీలైతే మీ బ్లాగులో కూడలి లింక్ ఇవ్వగలరు అని మేయిల్ వచ్చింది .అరే ఇదేమిటి అని మా అబ్బాయికి చూపిస్తే , చూసి ఇక్కడ అన్ని తెలుగు బ్లాగులు వున్నట్లున్నాయి . అయినా ఎక్కడైన చేరు అనగానే ముందు వెనక తెలియకుండా చేరిపోకు . అని క్లాస్ పీకాడు .

ఇక్కడ కి అన్ని తెలుగు బ్లాగులు వస్తాయని తెలుసుకున్నాను. నాలాంటి కొత్తవారీకి వేదిక గా మలచిన కూడలి బృందానికి అభినందనలు . నా బ్లాగ్ ను చేర్చుకున్న కూడలి బృందానికి ధన్యవాదములు .

హోలీ

నిన్న హోలీ పిల్లలు బాగా ఎంజాయ్ చేసారు.మా చిన్నప్పుడు పోట్టిచేలమ లో ఆడవాళ్లు పిల్లలము కలిసి హోలీ చేసుకునే వారము.పెళ్లి తరువాత ఆర్మీ లో చాలా పెద్దగా చేయటము చూసాను.అందరు తెల్ల పైజామా,కుర్తా వేసుకునేవారు.కలర్స్ ,డ్రింక్స్,స్వీట్స్,నమ్కిన్స్,ఫుడ్ అన్ని ఆఫీసర్స్ మెస్ లో అర్రెంజ్ చేసేవారు.పిల్లలు ,పెద్దలు అందరు వచ్చేవారు.డోలక్ వాయిస్తూ పాటలు డాన్స్ లు చాలా ఎంజాయ్ చేసే వాళ్ళము.మేమిద్దరమూ కలర్స్ తో మద్యఃనము స్కూటర్ మీద వస్తుంటే ,సికింద్ర బాద్ దాటాక అందరు మమ్మలిని వింతగా చూసేవారు.ఇది నలభయ్ సంవత్సరాల క్రితం సంగతి.
ఎప్పుడు హోలీ చేసుకున్న మరపురాని సంగతి-అందరమూ చాలా సరదాగా హోలీ ఆడాక చూసుకుంటే కెప్ట్.షరీఫ్ వల్ల బాబు కనపడలేదు.అంతా వెతికాము చివరి కి వాటర్ ట్యాంక్ లో కనిపించాడు.మూడు సంవత్సరాల వాడు మాదగ్గరే వున్నాడు ఎప్పుడు atuvellaad0.చాల ముద్దుగా వుండే వాడు అందరు వాడిని చాల ముద్దు చేసే వాళ్ళు.అప్పుడు ఆవిడ ప్రెగ్నెంట్.ఆ విషాద సంగటన ముప్పయ్ ఇదు సంవత్సరాల క్రితము జరిగినా ఇప్పటి కి ప్రతి సంవతసరము హోలీ రోజు తప్పక గుర్తు కు వస్తుంది.నాకే ఇట్లవుంటే పాపం ఆ తల్లి ఎట్లా వుందో.
ప్రతి సారి హోలీ మరురోజు ఇలాంటివి వకతో ,రెండో పేపర్ లో కనిపిస్తూనే వుంటాయి.

అగ్రహారం

నాటి చాణిక్యుడు,తిమ్మరుసు,అక్కన్న ,మాదన్న ల నుండి నేటి పి.వి నరసింహ రావు వరకు హిందూ సామ్రాజ్య స్థాపనలో కాని ,రాజు (పాలకుల )కు ల కు సలహాలు ఇవ్వటము లో కాని బ్రాహ్మణు ల మేదస్సు మరువ లేనిది.ఆ పాండిత్యము ను గుర్తించారు కనుకనే పూర్వము రాజు లు పండితుల కు వక ఊరి నే కానుక గా ఇచ్చేవారు.అక్కడ వారు వాడల ను ఏర్పరుచుకొని బ్రాహ్మణా సత్ కార్యములను నిర్వహించే వారు.ఆ వూరు ల నే అగ్రహారాలు అనే వారు.కాల క్రమేణా బ్రాహ్మణు ల కు ఆదరణ తగ్గి,వారు కూడా వేరే వుద్యోగాలు చూసుకొని వివిధ ప్రదేశాలకు వెళ్లి పోయారు.అగ్రహారాలు రూపు మార్చు కొన్నాయి.కొన్ని వూళ్ళ లో అయితే బ్రాహ్మలే లేరు.అగ్రహారాలు,బ్రాహ్మణా వీధు లు కనుమరుగు అవుతున్నాయి( అయ్యాయా?)అగ్రహారము అంటే ఏమిటి అని ఎవరి ని అడిగినా ఇంతకంటే ఎక్కువ ఎవ్వరు చెప్పలేక పోయారు.నాకు తెలిసింది కూడా ఇంతే.మాకు కనీసము అగ్రహారము అనే పేరైన తెల్సు.మా పిల్లల కు అదీ తెలియదు.

నేను ,సత్య ఏడాది క్రితం మెల్కోటే వెళ్ళాము.అది చిన్న హిల్ స్టేషన్ .అక్కడ నారాయణ మూర్తి దేవాలయము చాల ప్రసిద్ది.చాల పురాతన దేవాలయము.సత్య ఫ్రెండ్ కుముద వల్లి కుమార్తె అరుణ అత్తవారిల్లు ఆ వూరు.వారి ఇంట్లో నే బస చేసాము.ఆ వీధి దేవాలయము ముందు వున్నది .అ వీధి లో అందరు బ్రాహ్మణు లే.అందరు కన్నడ కట్టు లో గోచి ప్పోసి చీరలు కట్టారు.వీధి అంతా చిన్న చిన్నవి పాత ఇల్లు లు.ఇంట్లోనే బావి.మా కు కింద అరిటాకులు వేసి భోజనము పెట్టారు .అతిధి ల కు ఆకులో నే పెడతారట.వాళ్ల మామ గారి కి కూడా ఆకులో నే పెట్టారు.చాలా ఆప్యాయము గా అడిగి అడిగి మరీ వడ్డించారు.అంతా మది ఆచారము.ఎప్పుడో నా చిన్నప్పుడు పాటించి నవి మరచి పోయాను.ఎక్కడ తప్పు చేస్తానో అని భయం వేసింది.ఆ వూరు వకప్పుడు అగ్రహారం అట.పక్క నే చిన్న రాతి మండపము.అక్కడ సత్ సంగం చేస్తారు .సాయంకాలము కాగానే కొంతమంది ఆడవాళ్లు భజన చేసారు.అంతా సాంప్రదాయ పద్దతి.చివరకు పిల్లలు కూడా హరివేనం ,ఉద్దరిన దేవుడి బొమ్మ ల తో ఆడుతున్నారు.అక్కడ వునంత సేపు వేరే ప్రపంచము లో వున్నట్టు గా వుండి.

ఈ ఉపోద్ఘాత ని కి కారణము ,

ఈ మద్య కామా రెడ్డి సబ్ స్టేషన్ ఇనాగు రేషన్ లో పవర్ మినిస్టర్ షబ్బీర్ అలీ ఆ వర్క్ చేసిన కంట్రాక్టర్ ల ని,ఇంజనీర్ ల ని షాలువాతో సత్కరించారు.ఆ తరువాత కొంత మంది బీద బ్రాహ్మణు ల కు ఇళ్ళ స్థలాలు ఇచ్చారు.ఎ హిందూ మిన్స్టర్ చేయని పని వక ముస్లిం లీడర్ చేసారు అని మా వారు ఆయనకు శాలువా కప్పి సత్కరించి దాని కన్నా ఎక్కువ గా సంతోషించారు.వోట్ల కోసమే అయినా బ్రాహ్మణు లను గుర్తించారు కదా అనుకున్నారు.దీనితో మరి కొంతమంది లీడర్ లు షబ్బీర్ అలీ బాట పట్టవచ్చు.నూతన అగ్రహారాలు వచ్చే అవకాశాలు వున్నాయా?

శతాయుష్ మాన్భవ

ఈ రోజు పేపర్ లో మూడు ఆసక్తి కరంగా మూడు న్యూస్ లు కనిపించాయి.

శతాయుష్కి చేరువ అవుతున్నా అని 98sఅమ్వత్సరాల వెలిచాల రాధా దేవి అనే ఆవిడా ఇంటర్వ్యూ వకటి.మీ ఆరోగ్య రహస్యం ఏమిటి అన్నా ప్రశ్నకు ,రహస్యం ఏమి వుంటుంది,ఎన్ని సమస్యలు వున్నా వక్క సారీ గాభరా పడలేదు.ఇప్పటి కీ ఏ విషయాలను మనసులో పెట్టుకొని కుమిలిపోవతము ,బెంగపడటం, వంటి వి లేవు .మనసు ప్రశాంతం గా వుంచు కోవతని కి ప్రయత్నము చేస్తాను.అందరి విషయాలు తెలుసుకుంటాను ,కాని ఎందులోనూ పెద్దగా జోక్యము చేసుకోను,అడగకుండా సలహాలు ఇవ్వను.అన్నారు.నిజంగా అల్లా వుండటము గొప్పే.

అన్నా దాత సుఖీభవ అన్నదాన్ట్లో హెల్ప్ నీద్ సంస్థ గురించి రాసారు.ప్రతి రోజు ఉదయం వేడి వేడి అన్నము ,కూరల తో నిమ్స్ లో షెల్టర్ కింద వున్నా రెండు వందల మంది రోగు ల అటేన్దేర్ల కు భోజనము వద్దిస్తున్నారట.నెలల తరబడి రోగు ల తో వుండే పేదవారి ఆకలి తీర్చటని కి ముగ్గురి తో మొదలియిన సంస్థ ఇప్పుడు అరవయ్ మంది తో నడుస్తోంది అట.ఈ సంస్థ మొదలు పెట్టిన రాం బాబు గారు అభినందనీయులు.

కుళ్ళు రాజకీయాలు వద్దు.నో క్రిమినల్స్ ఇన్ పాలిటిక్స్ అనే జాతీయ స్థాయి ప్రచార ఉద్యమం వకటి ప్రారంబం అయ్యింది.ప్రజా ప్రయోజనాల కోసం పనిచేయతని కి ఇష్ట పడే కొందరు వ్యక్తులు కలిసి పబ్లిక్ ఇంట్రెస్ట్ ఫౌండేషన్ స్థాపించారు.ప్రజలు అందరు పాల్గొనే లా,అన్ని రాజకీయ పార్టీలు లు పట్టించుకు నే లా పెద్ద ఎత్తున మొదలియింది ప్రచారము.ఎన్నికల లో ఈ రాజకీయ పార్టీ నేరచరితుల కు టికేట్స్ ఇవ్వక పోవటము,రాజ కియాల లో ప్రమాణాలు నిలబెత్తతము,మళ్ళి వక ఉచ్చ స్థితి ని అందుకోవాలని లక్షము.

నో క్రిమినల్స్ @ జి మెయిల్ .కం ద్వారా నియోజి క వర్గాల వారి గా అబ్యార్డుల నేర చరిత్ర తెలుసు కోవచ్చు.అందరు ఈ అవకాసము వుపయోగిచు కొని వోటు ని సదివినియోగ పరుస్తే బాగా నే వుంటుంది.ఆసయము మంచిదే.

ఇలాంటి ఉదాత్తు లదరి కి శతయుష్ మాన్భ వ .