tag:blogger.com,1999:blog-30760336317643891372012-02-02T22:47:10.258+05:30మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.comBlogger1901100tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-44699192819876346452012-02-02T09:37:00.000+05:302012-02-02T09:37:00.101+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-HWJwEhd_xr0/TyllDQWX9CI/AAAAAAAAE7E/afZadmAwe8o/s1600/vada.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HWJwEhd_xr0/TyllDQWX9CI/AAAAAAAAE7E/afZadmAwe8o/s320/vada.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5704201509644268578" border="0" /></a><br /><br />అనగనగా ఒకానొక వూరిలో ఒక అమ్మ , ఒక నాన్న . వారికో గారాల కూతురు సుందరి . కందిపప్పుకు శెనగపప్పు కు తేడా తెలీకుండా మురిపెంగా , ముచ్చటగా పెరిగింది సుందరి . దానితో పాపం చదువూ అంతగా అబ్బలేదు . పోనీలే చదువుకొని , వూళ్ళేలా ????? వుద్యోగాలు చేయాలా ????? మనకేమీ లేదా పోదా అనుకొని సుందరి నాన్న , సుందరికి పెళ్ళిచేద్దామని ఆంధ్రదేశమంతా జల్లెడ పట్టి , అందగాడు . . . బాగా చదువుకున్నవాడు . . . వుద్యోగస్తుడు . . . నెమ్మదస్తుడు . . . బరువు బాద్యతలు లేనివాడు . . . ఇంకా బోలెడు డు లు వున్నవాడైన , అచ్చతెలుగు అబ్బాయి సుబ్బారావు కు ఇచ్చి అంగరంగ వైభోగం గా పెళ్ళి చేసి , అమ్మాయి, అల్లుడితో కొత్తకాపురం పెట్టించి . . . ఊహ్ . . . ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు .<br /><br />కొత్తకాపురం * * * మొదటిరోజు * * * పెళ్ళిలో అమ్మలక్కలందరూ , మగవాడి హృదయానికి దారి కడుపునుంచేనే అమ్మాయి . చక్కగా వంటచేసి పెట్టి మొగుడిని కొంగున ముడేసుకో అని సుందరి చెవులు కోరికేసారు . అది గుర్తొచ్చి సుందరి , ఆ ప్రయత్నమేదో మొదటి రోజు నుంచే చేద్దామని నిశ్చయించుకొని , " సుబ్బూ . . . సుబ్బూ నీకోసం తినటానికి ఏమిచేసిపెట్టను ?" అని గారంగా అడిగింది . ముద్దుల భార్య , గారాల మోము చూసి ముద్దైపోయి , " సుందూ , నాకు గారెలంటే ఇష్టం . చేసిపెట్టరా " అని అని ముద్దు ముద్దుగా అడిగి ఆఫీసుకెళ్ళిపోయాడు . గారెలా అవేమిటి ఎలా వుంటాయో , ఎలా చేయాలో తెలీదే అని కాసేపు సోచాయింపులో పడి , పోనీ పక్కింటి పిన్నిగారిని అడుగుదాము అనుకొని ,గోడ దగ్గరికి వెళ్ళి పిన్నిగారు , పిన్నిగారూ అని పిలిచింది సుందరి .<br /><br />ఏమిటమ్మాయ్ అంటూ వచ్చారు పిన్నిగారు .<br /><br />" పిన్నిగారు , మావారు గారెలు తినాలని వుంది అన్నారు . గారెలా చేస్తారో చెప్పరూ ప్లీజ్ " అని అడిగింది సుందరి .<br /><br />" ఓస్ గారెలే కదమ్మా . చేయటం చాలా సులభం . ముందుగా మినపప్పు తీసుకోవాలి ."<br /><br />" మినపప్పు తీసుకోవాలా ? నాక్తెలుసు , నాక్తెలుసు " అంటూ ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది సుందరి .<br />వంటింట్లోకి వెళ్ళి చూస్తే మినపప్పు ఏదో తెలీలేదు . మళ్ళీ గోడ దగ్గరకు వచ్చి " పిన్నిగారూ . . . పిన్నిగారూ " అని కేకేసింది .ఏమిటమ్మాయ్ అంటూ పిన్నిగారు వచ్చారు .<br /><br />" మినపప్పు ఎలా వుంటుంది పిన్నిగారు ."<br /><br />ఇదో అమ్మా ఇలా వుంటుంది అని మినపప్పు తెచ్చి చూపించి , ఈ పప్పు గిన్నెలోకి తీసుకొని అని చెప్పబోతుండగా " నాక్తెలుసు . . . నాక్తెలుసు " అని ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది సుందరి .<br /><br />ఓ గ్లాసెడు మినపప్పు గిన్నెలోకి తీసుకుంది . ఆ తరువాత ఏం చేయాలి చెప్మా ! అనుకొని మళ్ళీ గోడ దగ్గరికి వచ్చి , పిన్నిగారి ని పిలిచి , ఆ పప్పును ఏమిచేయాలండి ? అనీడిగింది . కడిగి నాన బోసి , , , అని చెపుతుండగానే "నాక్తెలుసు . . . నాక్తెలుసు " అని ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది .<br /><br />సరె పప్పు నానబోసింది . ఆ తరువాత ????? మళ్ళీ పిన్నిగారూ . . . పిన్నిగారూ అని కేకేసింది . ఏమిటమ్మాయ్ అంటూ మళ్ళీ వచ్చారు పిన్నిగారు . నానబోసిన పప్పును ఏమిచేయాలండి అని అడిగింది . దానిని రుబ్బుకోవాలి . ఆ పైన , అబ్బే వినే దాకా ఎక్కడ " నాక్తెలుసు . . . నాక్తెలుసు " అని ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయింది . " బాగానే వుంది సంబడం " అనుకుంటూ పిన్నిగారూ లోపలికి వెళ్ళిపోయారు .<br /><br />మినపప్పు రుబ్బటం ఐపోయింది . ఆ తరువాత ఏమి చేయాలి ? పిన్నిగారినే అడగాలి . . .<br /><br />" పిన్నిగారూ . . . పిన్నిగారూ . . . "<br /><br />" ఏమిటమ్మాయ్ ?"<br /><br />" పప్పు రుబ్బేసానండి . ఇప్పుడేమి చేయాలి? "<br /><br />" గ్లాస్ లో వేసుకొని నీళ్ళు కలుపుకొని , సుబ్బరంగా తాగెయ్యాలి ." విసిగిపోయిన పిన్నిగారి జవాబు .<br /><br />" ఓస్ ఇంతేనా ! నాక్తెలుసు . . . నాక్తెలుసు."<br /><br />సుబ్బారావు గారెలు తిందామని లొట్టలేసుకుంటూ వచ్చాడు . సుందరి అంతకన్నా ప్రేమగా గ్లాసెడు గారెలు ఇచ్చి , " సుబ్బూ . . . ఎంచక్కా గారెలు తాగేసేయ్ . నీకోసం పక్కింటి పిన్నిగారిని అడిగి చేసాను తెలుసా " అని వూరిస్తూ ఇచ్చింది .<br /><br />" గారెలు తాగటమేమిటే సుందూ " అంటూ బిత్తరపోయాడు సుబ్బు .<br /><br />" పక్కింటి పిన్నిగారు ఇలాగే చెప్పారు . నీకేమీ తెలీదు .తొందరగా తాగేయ్ సినిమా టైం ఐపోతోంది " అని తొందర చేసింది సుందు .<br /><br />" గారెలు తాగరే * * * తింటారు " .ఏడుపు మొహం పెట్టాడు సుబ్బు :(((((<br />నీతి ; అతితెలివి అనర్ధదాయకం .<br /><br />సామెత ; తోచీ తోచనమ్మ ఇలాంటి తొక్క కథలే చెప్పును :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-4469919281987634645?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-56243465315791857472012-01-24T22:24:00.011+05:302012-01-27T00:30:27.020+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ms7kHBnRKHY/Tx7UEAoZiLI/AAAAAAAAE6Q/OVpbvrYGCHQ/s1600/stock-photo-a-thinking-preschool-boy-laying-on-his-belly-with-his-chin-propped-on-his-hands-9063331.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 223px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ms7kHBnRKHY/Tx7UEAoZiLI/AAAAAAAAE6Q/OVpbvrYGCHQ/s320/stock-photo-a-thinking-preschool-boy-laying-on-his-belly-with-his-chin-propped-on-his-hands-9063331.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701227343651637426" border="0" /></a><br /><br />కథ ; <a href="http://www.kathajagat.com/katha-jagattuloki-adugidandi/bujjigadi-benga---enuganti-venugopal"><span style="font-weight: bold;">బుజ్జిగాడి బెంగ ,</span></a><br /><br />రచయత ; ఎనుగంటి వేణుగోపాల్<br /><br />బాల్యం . . . ఎంత అపురూపమైనది . చిన్నప్పటి ఆటలు , పాటలు , చిలిపి అల్లరులు జీవితాంతం మరువలేనివి .అమ్మ తో కథలు కథ గా చెప్పించుకొని మురిసిపోని వారెవరు ? బాల్య స్నేహితులంటే ఎంత మురిపెం . . . తూనీగల్లా గెంతుతూ ముచ్చటపడేసేది బాల్యం . ఆటల్లో మోచేయి కొట్టుకొని , మోకాలు డోక్కుపోయి రక్తాలు కారుతున్నా ఆటల్లో దెబ్బ అరిటిపండే ! పైగా పెద్దయ్యాక తమ పిల్లలకు ఆ దెబ్బలగురించి కబుర్లు చెప్పటం ఎంత బాగుంటుంది కదూ ! స్కూల్ నుంచి వస్తూనే స్కూల్ బాగ్ లోపలికి గిరాటేసి , అమ్మ ఇచ్చిన పాలు హడావిడిగా తాగేసి , మూతైనా తుడుచుకోకుండా ఆటలకు పరుగులు పెట్టటం , అలసిపోయి వచ్చి , ఏదో స్నానం చేసాము , చదువుకున్నాము అనిపించుకొని ,నిద్ర తో కూరుకు పోతున్న కళ్ళను బలవంతాన తెరుచుకుంటూ , అమ్మ చెప్పే కథలను వింటూ , అమ్మ చేతి ముద్దలు తింటూ , అలానే పీట మీద నిద్ర కొరగటం , అమ్మ ఎత్తుకెళ్ళి ' పిచ్చితల్లి అలిసిపోయింది ' అని మురిపెం గా అంటూ పడుకోపెట్టటం . . . అబ్బ అవన్నీ తలుచుకుంటూవుంటే మళ్ళీ చిన్నారి తల్లి ఐపోవాలనిపించదూ !!!!! మరి ఈ కాలం పిల్లలకు ఆ మురిపాలు దక్కుతున్నాయా ????? చదువులు , రాంకులూ అంటూ పోటీ చక్రం లో వాళ్ళ బాల్యం బంధీ ఐపోయింది .ఆటలూ లేవు . అల్లరులూ లేవు . పొద్దున్నే స్కూల్ , ఇంటికి రాగానే ట్యూషన్ , హోంవర్క్ ఇంతే జీవితం . మహా ఐతే వీడియో గేంస్ ఆడుకోవటం అంతే కదా * * *<br /><br />అలా బంధీ ఐపోయిన ఓ చిన్నారి స్వగతమే , ఎనుగంటి వేణుగోపాల్ గారు రచించిన కథ " బుజ్జిగాడి బెంగ " .<br /><br />బుజ్జిగాడి కి వానపడె ముందు వచ్చే మట్టి వాసన అంటే చాలా ఇష్టం . వానలో తడవట మంటే మరీ ఇష్టం . ఆకాశం లొంచి రాలిపడే ఆ నీటి బుగ్గలను అలా చూడటమంటే భలే సరదా .ఎగిరి గంతేయాలనిపిస్తుంది .వర్షా కాలం వచ్చిందంటే చాలు "రెయిన్ రెయిన్ , కం ఎగేయిన్ " అనే రైం అస్తమానమూ పాడుకుంటూ వుంటాడు . వర్షం వచ్చినప్పుడు తడవాలనుకుంటాడు . కాని వీలవదు . ఎందుకంటే వాడి చెల్లాయి డైనొసార్ లా వదల కుండా వెంబడించి , డాడీకి చెప్పేస్తుంది :( పాపం బుజ్జిగాడు !<br /><br />వాళ్ళ డాబా కెదురుగా గుడిసెలో వున్న శీను గాడిలా మట్టిలో ఆడుకోవాలని , రెండు జేబుల్లోనూ మట్టివేసుకొని గెంతాలని వుంటుంది . కాని వీలవదు . మార్నింగ్ లేస్తాడా , , ,లేవగానే ట్యూషన్ .ట్యూషన్ నుంచి వచ్చి స్నానం చేసి రెడీ అవుతాడా , స్కూల్ బస్ సిద్దం . సాయంత్రం హోంవర్క్ .తర్వాత మళ్ళీ ట్యూషన్ .ట్యూషన్ అయ్యాక కాసేపు స్టడీ .ఇవన్నీ అయ్యేసరికి రాత్రి తొమ్మిదవుతుంది . అన్నం తినిపించి పడుకోపెడతారు .మార్నింగ్ , ఈవినింగ్ రెండుసార్లు ట్యూషన్ ఎందుకంటే సెకండ్ యూనిట్ లో సెకండ్ రాంక్ వచ్చిందని ! హుం . . . ఆ చిన్నివాడికి ఎంత కష్టం అని గుండె పట్టుకు పోవట్లేదు ?<br /><br />చివరికి వాడి డాడీ వాడిని వానలో ఆడుకోనిస్తాడు . కాని ఎప్పుడు , వాడికి మళ్ళీ ఫస్ట్ రాంక్ వచ్చినప్పుడు .<br /><br />ఇలా వున్న బుజ్జిగాడి స్వగతం చదువుతుంటే మనకూ బెంగ వచ్చేస్తుంది . ప్రతి వాక్యం లోనూ వాడి బాధ మన కళ్ళలో నీళ్ళు , ఇదేమిటి ఈ కాలం పిల్లలు ఇలా మెకానిక్ గా ఐపోయారు అనిపిస్తుంది . అసలు నాకైతే చదువుతున్నట్లుగా లేదు , ఓ బుజ్జిగాడు నా ముందు కూర్చొని చెపుతున్నట్లుగా అనిపించింది . అంతలా హృదయాలను తాకేట్లుగా రాసారు రచయిత ఎనుగంటి వేణుగోపాల్ గారు . చాలా సరళ మైన భాష లో , ఓ చిన్నపిల్లవాడు చెపుతున్నట్లుగానే రాసారు . అన్ని సంఘటనలు , మన ఇంట్లోనో , పక్కింట్లోనో జరుగుతున్నట్లుగా వున్నాయి . చిన్నపిల్లలున్న ప్రతి తల్లీ తండ్రి తప్పక చదవ వలిసిన కథ ఇది .<br /><br />ఏదైనా ఒక నీతి చెప్పాలంటే అది కథలో భాగమవ్వాలి కాని , ఆ కథ ఓ డాక్యుమెంటరీ సినిమా లా ఓ నీతి సూత్రం చెపుతున్నట్లుగా వుండకూడదు , అని నా అభిప్రాయం . ఈ కథలో బుజ్జిగాడి బాధ లో మనం లీనమవుతామే కాని , ఏదో సందేశాత్మక కథ చదువుతున్నట్లుగా వుండదు . పూర్తిగా చదివిన తరువాత పిల్లలను చదువు కోసం ఇలా బాధ పెట్టకూడదు అనిపిస్తుంది . అది నాకు చాలా నచ్చింది .<br /><br />ఇంత మంచి కథ ను మిస్ కావద్దు . <a href="http://www.kathajagat.com/katha-jagattuloki-adugidandi/bujjigadi-benga---enuganti-venugopal"><span style="font-weight: bold;">" బుజ్జిగాడి బెంగ "</span></a> ను <a style="font-weight: bold;" href="http://www.kathajagat.com/"> " కథా జగత్ "</a> లో చదవచ్చు .<br />http://www.kathajagat.com/katha-jagattuloki-adugidandi/bujjigadi-benga---enuganti-venugopal<br /><br /><br /><a href="http://kinige.com/"><img src="http://kinige.com/images/kinigebannerImage.png" border="0" /><br /><br />కినిగె తెలుగు పుస్తకానికి కొత్త చిరునామా </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-5624346531579185747?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-35122641231337597542012-01-15T12:20:00.004+05:302012-01-15T17:29:12.243+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-1fcI-vARNzE/TxJ3ZyNSKPI/AAAAAAAAE5E/Ej35I1v8Ncc/s1600/sankraanti%2B1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 340px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1fcI-vARNzE/TxJ3ZyNSKPI/AAAAAAAAE5E/Ej35I1v8Ncc/s320/sankraanti%2B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697747763435022578" border="0" /></a><br /><br /><br />గోవు పూజ ; మా ఇంటికి వచ్చిన గోమాత పేరు "సరస్వతి " . లక్ష్మి కి నీళ్ళాడే రోజులట . అందుకని సరస్వతి ని తీసుకొచ్చానన్నాడు . సరస్వతి ఐనా కావలసిందేకదా ! ఆ ఆవు , దూడ ల కు ఇలా పూజలు చేయించుకోవటం అలావాటేమో , చక్కగా మూర్లెత్తి , పసుపూ , కుంకుమా పెట్టించుకున్నాయి .<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2g2GlkzLScA/TxJ3weHgQBI/AAAAAAAAE5Q/idI_0KdVeJQ/s1600/bantipuulu.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2g2GlkzLScA/TxJ3weHgQBI/AAAAAAAAE5Q/idI_0KdVeJQ/s320/bantipuulu.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697748153179062290" border="0" /></a><br /><br />బంతిపూలు ; మా పక్కింటివాళ్ళు ఫ్లాట్స్ కట్టించటానికి , ఇంటితో పాటు మామిడి చెట్టునూ కొట్టేసారు . అందుకని ఈ సారి మామిడాకులు లేకుండా వట్టి బంతిపూల తో సరిపెట్టుకోవలసి వచ్చింది !<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-fwFcm8UUYR8/TxJ4Jg7xSQI/AAAAAAAAE5c/7LVlJjGmcug/s1600/muggu.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-fwFcm8UUYR8/TxJ4Jg7xSQI/AAAAAAAAE5c/7LVlJjGmcug/s320/muggu.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697748583431883010" border="0" /></a><br /><br />ముత్యాల ముగ్గు ; ముత్యాలెక్కడా అని చూడకండి . ఏదో బాగుందని అలా పేరు పేరు పెట్టాను :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-8cZxVnldtao/TxJ4okk4EbI/AAAAAAAAE5o/VDd-kduMp-k/s1600/pongal.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-8cZxVnldtao/TxJ4okk4EbI/AAAAAAAAE5o/VDd-kduMp-k/s320/pongal.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697749116985545138" border="0" /></a><br /><br />పొంగలి ,<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-MxTYm--p2Fg/TxJ45v9F01I/AAAAAAAAE50/H3VPMWJ84lc/s1600/chekkarapongali%2B.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-MxTYm--p2Fg/TxJ45v9F01I/AAAAAAAAE50/H3VPMWJ84lc/s320/chekkarapongali%2B.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697749412097676114" border="0" /></a><br /><br />చెక్కర పొంగలి ; చక్కని తల్లికి చాంగుభళా ! అని ఈ పొంగలి , చెక్కర పొంగలి సంక్రాంతి లక్ష్మికి నైవేద్యం పెట్టానన్నమాట .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-UKOWd0_bByY/TxJ6RUyOhtI/AAAAAAAAE6A/x6npUhfEK-4/s1600/100_2478.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UKOWd0_bByY/TxJ6RUyOhtI/AAAAAAAAE6A/x6npUhfEK-4/s320/100_2478.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697750916632839890" border="0" /></a><br /><br />మా గేట్ పక్కన పక్కింటి కూలీలు వేసిన బోగిమంట . ( మా గేట్ పక్కన కాబట్టి మాదన్నట్లేగా !)<br /><br />అన్నీ మేము శాస్త్రొక్తం గా చేసుకున్నట్లేగా ! ఏమిటీ బోగిపళ్ళు , బొమ్మలకొలువు లేవంటారా ? మరి ప్రస్తుతం మా ఇంట్లో చిన్నపిల్లలెవరూ లేరు గా ! ఎప్పుడూ చేసే చక్కిలాలూ , అరిసెలు కూడా చేయలేదు . ఎందుకంటే ఓపిక లేక :)<br /><br />ఇవీ మా సంక్రాంతి సంబరాలు :)<br /><br />అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-3512264123133759754?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-3274613438465686402012-01-05T11:45:00.003+05:302012-01-06T10:35:49.459+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-qkjxt23MYPY/TwUsEcxYCAI/AAAAAAAAE4w/sMf8F2BvcIc/s1600/Arundhati.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 340px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qkjxt23MYPY/TwUsEcxYCAI/AAAAAAAAE4w/sMf8F2BvcIc/s320/Arundhati.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694005758834247682" border="0" /></a><br /><br />నేను కూడలి లో చేరిన కొత్తల్లో , కూడలి నిండా " నిన్నొదల బొమ్మాళీ " అని టైటిల్స్ తెగ కనిపించేవి . అప్పుడే స్కూల్ లో కొత్తగా చేరిన మా మనవడు స్కూల్ నుంచి వస్తూనే " నిన్నొదళ బొమ్మాళీ " ( ళ నే , ల కాదు . అప్పట్లో మేము ఎక్సైట్మెంట్ లో అలాగే మాట్లాడేవాళ్ళము :)) అని నా మీదకు తెగ గెంతుతూ వుండేవాడు . ఈ బొమ్మాళీ ఏమిటి చెప్మా అని , ఆ పొస్ట్ లు చదివితే " అరుందతి " సినిమా లో డైలాగ్ అని అర్ధమైంది :) అదేదో దయ్యాలూ , పునర్జన్మలూ వున్న భయంకరమైన సినిమా అని తెలిసి , చూడాలని క్యూరియాసిటీ వున్నా దాని జోలికి పోలేదు .<br /><br />రెండు నెలల క్రితం కొన్ని సి.డి లు తెచ్చుందామని కోటీ వెళ్ళాను . రెండుమూడు నెలల కోసారి , కొన్ని పుస్తకాలు , సినిమాల సి.డి లు కొనుక్కొచ్చుకోవటం నా అలవాటు :) . సి.డి లు చూస్తూ వుండగా , సేల్స్ మాన్ " అరుంధతి " సి .డి లు తెచ్చి అక్కడ సద్దాడు . ఈ సినిమా ఎట్లా వుంటుంది బాబూ అని అడిగాను అతనిని . మస్త్ వుంటది మేడం అన్నాడు అతను . ఇంతకు ముందు " చంద్రముఖి " సినిమా వచ్చినప్పుడు సుదర్షన్ లో చూడటానికి వెళ్ళి , టికెట్స్ కొనుక్కొని కూడా భయమేసి పది రూపాయల నష్టాని కి అమ్మేసి బయటపడ్డాము . ( వాళ్ళు డబ్బులు తక్కువిచ్చారని బయటకు వచ్చి చూసుకున్నాక తెలిసిదిలెండి . అప్పుడేమో హడావిడిగా వాటిని వదిలించుకునే మూడ్ లో వున్నామన్నమాట ) . ఆ తరువాత సి. డి తెచ్చుకొని చూసి వోరినీ దీనికేనా నేను అంత భయపడి డబ్బు నష్టపోయింది అనుకున్నాను . అలాగే ఈ అరుంధతి కూడా థియేటర్ లోని సౌండ్ ఎఫెక్ట్స్ లేకుండా ఇంట్లో తీరిగ్గా చూడవచ్చు అని ధైర్యం చేసి సి. డి తెచ్చేసుకున్నాను . తెచ్చిన రెండు నెలల కి చూడటానికి నాకు ఇప్పుడు టైం దొరికింది. ఈ రెండు నెలలు వూరికే వుండలేదు లెండి . వీలైనప్పుడల్లా వారినీ వీరినీ , ఇలా అరుంధతి ని తెచ్చుకున్నాను చూడవచ్చా అని అడిగి అభిప్రాయ సేకరణ చేస్తూనే వున్నాను . అదేమిటో అందరూ వద్దు చూడకు , చూస్తే భయపడి చస్తావ్ అని బెదిరించారు . అప్పుడు కాస్త భయమేసినా ఆ ఈ మాత్రానికేనా అని నోరు చప్పరించేసాను . ఈ మద్య మావారు ఇంట్లో వుండి అప్పుడప్పుడు సి.డి లు చూస్తున్నప్పుడోసారి ఏమండీ అరుంధతి చూద్దామా అని అడిగాను . ఏదీ ఆ పెద్ద బొట్టు పెట్టుకొని వుంటుంది ఆ సినిమానా నాకు అలాంటివంటే చిరాకు అనేసారు , ఏం చేస్తాం అప్పుడు మిస్సమ్మో మరేదో చూసాము :) . , . ఇహ ఆగలేక ,నిన్న మావారు ఆఫీస్ ఎప్పుడెప్పుడు వెళుతారా అని ఎదురుచూసీ . . . చూసీ ఆయన ఆయనటెల్లగానే నేనిటు అరుంధతి ని బయటకు తీసాను .<br /><br />కుర్చీనీ టి. వి ముందుకు జరుపుకున్నాను . కొంచం చుడువా ప్లేట్లో తెచ్చుకొని సైడ్ టేబుల్ మీద పెట్టాను . మంచినీళ్ళ గ్లాస్ కూడా తెచ్చుకున్నాను . సెల్ పక్కన పెటుకున్నాను . మళ్ళి మధ్యలో లేచే పని లేకుండా అన్ని అరేంజ్మెంట్స్ .చేసుకున్నానన్నమాట :) చిన్నగా ఆంజనేయ స్వామిని తలుచుకొని సి.డి ని ఇన్సర్ట్ చేసాను . . . ఆన్ చేసాను * * * *<br /><br />సినిమా మొదలైంది . ముందు ఏమి వచ్చిందబ్బా . . . ఏమో గుర్తులేదే !!!!! ఎవరో భార్యా భర్త లు కార్ లో వెళుతున్నారు . గద్వాల్ అని ఏదో బోర్డ్ కనిపించింది . ఇంతలో ఓ పాడుబడ్డ కోట . వీళ్ళు దాని దగ్గరికి చేరగానే ఆ కోట లైట్ల తో వెలిగి పోతోంది . అక్కడే వాళ్ళ కార్ ఆగిపోయింది . . . ఎందుకు ? ఏమో గుర్తురావటం లేదు . . . ఇద్దరూ కార్ దిగి ఆ ఇంటి వైపు నడిచారు . . .<br />గేట్ మొదట్లో ఎవరో కనిపించి ఆ ఇంటికి వెళ్ళవద్దు అంటారు . ఐనా వినరు .ఇద్దరూ లోపలికి వెళుతారు . నేను చూడలేక దడ దడ కొట్టుకునే గుండెను పట్టుకొని బయటకు వెళ్ళాను * * * మళ్ళీ తిరిగి వచ్చేసరికి ఓ గోడ కూలుతోంది . . . భార్య కనిపించలేదు . భర్త ఏమయ్యాడు . ఏమో . . . ఇదేమిటి నా మైండ్ ఇంత బ్లాంకైంది * * *<br />ఆ తరువాత సత్యనారాయణ ఓ గదిలోకి వెళ్ళాడు . అక్కడ టేబుల్ డ్రా లో నుండి ఏమో తీస్తున్నాడు . అంతే చిన్నగా ఆ గది తలుపులు మూసుకుంటున్నాయి . . . మూసుకుంటున్నాయి . . . మూసుకున్నాయి . . . అంతే నా గుండె ఇంకా స్పీడ్ గా ధడ్ . . . ధడ్ . . . ధడ్ . . . ఇంక చూడలేక పోయాను . ఆఫ్ చేసి బయటకు వెళ్ళి కూర్చున్నాను .<br />మళ్ళీ ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో నన్న క్యూరియాసిటీ తో అరుంధతిని పెట్టాను . అప్పటి వరకు చూసినదా నిని ఫార్వర్డ్ చేసి కొంచం ముందు కు పెట్టాను . ఎవరో పకీరు , ఇందాక చూసినబ్బాయిని ఎడా పెడా బాదుతున్నాడు . అనుష్క అతనిని ఆపి ఆ అతనిని కోపంచేసి , ఆ అబ్బాయిని తీసుకెళ్ళబోతుంది . ఇంతలో ఆ పకీరు కు ఆ పాడుపడిన ఇల్లు కనిపిస్తుంది . వెంటనే అతను అనుష్క తో ఇతనికి కాదు నీకు ఆపద పొంచి వుంది జాగ్రత్త అంటాడు . హుం అని హుంకరించి వెళ్ళిపోతుంది .<br /><br />అనుష్క కు కాల్ వస్తుంది . లేచి కార్ తీసుకొని ఆ పాడుబడ్డ ఇంటి దగ్గరకు వస్తుంది . . . కార్ దిగుతుంది . . . చేతిలో పెద్ద టార్చ్ లైట్ తీసుకొని ఆ భవనం దగ్గరకు బయలు దేరుతుంది . . . . . పెద్ద బొట్టు , పూసలదండలు వేసుకున్న మాంత్రికుడి లాంటి అతను ఎదురొచ్చి అటు వెళ్ళవద్దు అంటాడు . వినదు . . . రాహుల్ . . . రాహుల్ . . . ( రాహులా . . . రోహితా ? ఏమో ఏంపాడో ఏదో వకటి ) అని పిలుస్తూ ఆ పెద్ద టార్చ్ లైట్ వెలిగించి చూస్తూ ఆ భవనం లోకి న. . డి . . చి. . ంది. . .<br /><br />నా గుండె ధడ్. . . ధడ్. . . ధడ్ . . . బాబోయ్ ఇహ నా వల్ల కాదు చూడటం . ఇలా ఐతే నా గుండె ఆగిపోతుంది బాబోయ్ అనుకొని ఆపేసి<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2012/01/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> " </span><span style="font-weight: bold;">శాంతి</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">నివాసం</span><span style="font-weight: bold;"> " </span></a>పెట్టాను . ఇంకా గుండె దడ తగ్గలేదు . కాసేపు బాలకనీలో తిరిగి వద్దామని కొంచం వాకింగ్ చేసి , గుండెను పదిలం గా పట్టుకొని వచ్చాను . వీడియోలో " రాగాలా సరాగలా " పాట మొదలైంది . దేవిక కాంతారావు పాదాలు కొంగుతో తుడిచి , పౌడర్ వేసి సాక్స్ ఎక్కిస్తోంది . హూమ్మ్ . . . . ఇదెక్కడి పతి భక్తి రా నాయనా . . . . .నీ పతిభక్తి మండ * * * దేవుడా . . . దేవుడా మండే పొయ్యి లోనుంచి కాలే పెనం మీద వేసావా తండ్రీ అని ఆర్తనాదం చేసి , పొయ్యికన్న పెనం బెటర్లే అనుకున్నాను :)<br /><br />అప్పుడే ఐపోలేదు . ఐపోతే ఇంకేముంది . సి. డి ప్లేయర్ మీద నుంచి అరుంధతి రా రమ్మని పిలుస్తూనే వుంది . అందుకే మా వారిని ఇద్దరం కలిసి మెలిసి అరుంధతి ని చూద్దామని బతిమిలాడాను .ఠాట్ . . . అన్నారు .<br /><br />జీన్స్ పాంట్ , చక్కని షర్ట్ , మెళ్ళో స్కార్ఫ్ , చేతిలో పెద్ద టార్చ్లైట్ . . . . .అందం గా వున్న అనుష్క .* * * ఆ టార్చ్ లైట్ నా మొహం మీద కు వెసి , అటూ ఇటూ తిప్పుతూ దా* * * దా* * * వచ్చేయ్ * * * అని పిలుస్తోంది .<br />వద్దు వద్దు * * * రాను * * * బొమ్మాళీ నన్నొదిలేయ్ * * * నన్నొదిళేయ్ బొమ్మాళీ * * *<br /><br />"మాలా . . . మాలా . . . లే " అని మావారు లేపారు . ఎన్నడూ లేనిది ఏమిటి అంత పెద్ద కేకలు పెడుతున్నావు అని అడిగారు . ( అవును మరి ఇన్నేళ్ళలో ఆయన కలవరించటమే కాని నేను కలవరించటం తెలీదుగా ! ) మొహమంతా చెమటలు . . . వణుకుతున్నాను * * * ఏదో పీడ కల వచ్చిందని చెప్పి తప్పించుకున్నాను .<br /><br />పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి నా కళ్ళు అరుంధతి నే చూస్తున్నాయి . . . నా కాళ్ళు అటే పోతున్నాయి . . . చేతులూ అటే వెళుతున్నాయి . అరుంధతి రా . . . రా . . అని పిలుస్తోంది . ఎప్పటికైనా ధైర్యం తెచ్చుకొని ఆ సినిమా చూడాలి అని నా మనసులోని కోరిక . బయటకు చెపితే మా వారు ఆ సి. డి విరగ్గొట్టి అవతల పారేయరూ !!!!!<br /><br />నాకు ధైర్యం వచ్చేవరకూ నన్ను వళ్ళెయ్ బొమ్మాళీ * * * * * అని ఆ బొమ్మాళీ ని వేడుకుంటున్నాను :) :) :) :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-327461343846568640?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-43728865207821344872012-01-01T19:22:00.004+05:302012-01-02T21:09:42.167+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-xYaFBVG-6IM/TwBdLHU0_wI/AAAAAAAAEzQ/DKu3ycdarEc/s1600/happy%2Bnew%2Byear%2B.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 340px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-xYaFBVG-6IM/TwBdLHU0_wI/AAAAAAAAEzQ/DKu3ycdarEc/s320/happy%2Bnew%2Byear%2B.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692652374522658562" /></a><br /><br />2011 జనవరి న్యూఇయర్ పార్టీ కి మా అబ్బాయి , మేమిద్దరమూ కలిసి వెళ్ళాము . ఆ తరువాత రెండు రోజులకె అమెరికా వెళ్ళిపోయాడు . అంతకు నెల క్రితమే కోడలు , పిల్లలు వెళ్ళారు . 2011 మొదట్లో 40 సంవత్సరాల క్రితం , పూనా లో వున్నట్లు , ఇంట్లో ఇద్దరమే మిగిలాము . నావరకు నాకు చాలా పెద్దమార్పు. కొన్ని రోజులు దిగులు దిగులుగా వుంది . స్చప్ . . . కాని ఏమి చేస్తాము , పిల్లలు వాళ్ళ అవకాశాలు కూడా వాళ్ళూ చూసుకోవాలిగా , దిగులెందుకు , మేము దేశమంతా తిరగలేదూ ! వాళ్ళు విదేశాలు ఓపికున్నంత కాలం తిరుగుతారు . మట్లాడుతూనే వున్నారు , స్కైప్ లో కనిపిస్తూనే వున్నారు అనుకొని సద్దేసుకున్నాను :) <br /><br /> పిల్లలు పెద్దవాళ్ళైపోయారు . ఇద్దరూ హాపీగా సెటిల్ అయ్యారు . మనవలు , మనవరాళ్ళు బుడుగు లాగా వాళ్ళంత వాళ్ళు వాళైనారు . బరువు లు , బాధ్యతలు లేవు . <br />" నాకు నువ్వూ , నీకు నేను ,<br />ఒకరికొకరం నువ్వూ నేనూ " <br />అని హాపీస్ గా పాడేసుకుంటూ , మాజాంగ్, కార్డ్స్ ఆడుకుంటూ , , , కిట్టీ పార్టీలూ , లేడీస్ మీటింగ్ లూ అటెండ్ అవుతూ , అప్పుడప్పుడు బ్లాగ్ చూసుకుంటూ బేఫికర్ గా వుంటే . . . . . <br />హూం . . . . . <br />కాలం పెద్ద జలక్ . . . పెద్ద కుదుపు కుదిపేసింది * * * * * <br />అలా చేయక పోతే కాలమెలా అవుతుంది ? అమ్మో . . . తలుచుకుంటే నే వళ్ళు జలదరిస్తోంది . పిల్లల ఆసరా , బంధుమితృల సహకారం తో మళ్ళీ మామూలు మనుషులమయ్యాము . 2011 వెళుతూ వెళుతూ , సుఖ సంతోషాలే కాదు , ఇబ్బందులను కూడా తెలుసుకోవాలి అని తెలియ చెప్పింది ! "ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం " అనే నీతి పాఠాన్ని చెప్పి వెళ్ళింది ! లైఫ్ ను ఎంజాయ్ చేయండి , కాని ఆరోగ్యం జాగ్రత్త అని హెచ్చరించింది ! <br /><br /> సో 2011 స్టార్టింగ్ , ఎండింగ్ వెరైటీ గా గడిచిందన్నమాట :) <br />మరి 2012 ఎలా వుంటుంది అని ' శివాజీ ' ( చిలుక పేరు ) ఏమి చెప్పిందంటే , <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-FymK2krPzZ8/TwHPZFhi5JI/AAAAAAAAE4Y/eZk5wfbznqI/s1600/chiluka%2B2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 340px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-FymK2krPzZ8/TwHPZFhi5JI/AAAAAAAAE4Y/eZk5wfbznqI/s320/chiluka%2B2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693059433859572882" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-4372886520782134487?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-73443786780294080502011-12-28T16:56:00.002+05:302011-12-28T19:08:22.618+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-_yYkKDLI5cg/TvrxV44npMI/AAAAAAAAEyU/buAF1R962us/s1600/sahiti.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 520px; height: 340px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_yYkKDLI5cg/TvrxV44npMI/AAAAAAAAEyU/buAF1R962us/s320/sahiti.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691126437485454530" border="0" /></a><br /><br />నిన్నటి తో సాహితి కి మూడు సంవత్సరాలు నిండాయి . నిన్న బర్త్ డే చేసేందుకు వీలు కాలేదు . పొద్దటి నుంచీ వీలు కాలేదు . స్చప్. . . ఏమి చేయను ? ఇంతలోనే అలిగేసింది నా సాహితి . పాపం ఎంతైనా మూడు సంవత్సరాల ముద్దు పాపాయి కదా ! నా వీలూ చాలూ తెలుసు కునే వయసెక్కడిది ? సారీ రా అమ్మలూ వెరీ వెరీ సారి . చూడు . . . చూడు నీకోసం ఇప్పటి కిప్పుడే బర్త్ డే కార్డ్ చేసానా ? మరి నీకోసమే కదా ఈ కార్డ్ :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-QLzxXxEec9k/Tvr1oDPdJFI/AAAAAAAAEy4/zgw-jDbaJ64/s1600/childrens-birthday-cakes10.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-QLzxXxEec9k/Tvr1oDPdJFI/AAAAAAAAEy4/zgw-jDbaJ64/s320/childrens-birthday-cakes10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691131147549746258" border="0" /></a><br /><br /><br />మా బుజ్జి కదూ . . . మా బంగారు కదూ దామ్మా కేక్ కట్ చేద్దాం . . .<br />హాపి బర్త్ డే టు యూ . . .<br />హాపీ బర్త్ డే టు యూ . . .<br />హాపీ హాపీ బర్త్ డే డియర్ సాహితీ . . .<br />హాపీ బర్త్ డే టు యూ * * * * *<br /><br />ఇక నవ్వమ్మా నవ్వు . . . నవ్వాలి మరి . . . . .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-SrXHp1sVchc/Tvr3U6YHSeI/AAAAAAAAEzE/MVTaq5o2sFM/s1600/dscf16901.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-SrXHp1sVchc/Tvr3U6YHSeI/AAAAAAAAEzE/MVTaq5o2sFM/s320/dscf16901.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691133017775884770" border="0" /></a><br /><br /><br />హే . . . . . నవ్విందమ్మా నవ్వింది . మా బంగారు తల్లి అలక తీరి నవ్వింది :)<br /><br />మూడు సంవత్సరాల క్రితం బ్లాగ్ లోకం లోకి వచ్చాము నేనూ , మా సాహితి . బెరుకు బెరుకుగా ఏమీ తెలియని తనం తో , ఈ వింత ప్రపంచం లోకి అడుగు పెట్టి మూడు సంవత్సరాలైంది * * * మూడు సంవత్సరాలు మూడు క్షణాల్లా గడిచిపోయాయి . బెరుకు తనం పోయిందా ????? ఏమో :))))) కొంచమైనా పెపంచ జ్ఞానం వచ్చిందా ????? ఏమో ????? ఏహే అన్నింటి కీ ఏమో ఏమిటి ????? ఏమో :)))))<br />సాహితి ని ప్రేమగా ఆదరించిన మీ అందరి కీ ధన్యవాదాలు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-7344378678029408050?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-51467757819488193122011-12-08T21:07:00.001+05:302011-12-08T21:10:35.112+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-md3vmVEqBq4/TuCmmRm-DNI/AAAAAAAAEv4/xM7L7-3jElE/s1600/001.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-md3vmVEqBq4/TuCmmRm-DNI/AAAAAAAAEv4/xM7L7-3jElE/s320/001.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683725906233658578" border="0" /></a><br />యుట్యూబ్ లో ఏవో పాటల కోసం వెతుకుతుంటే "దొంగరాముడు " సినిమా కనిపించింది . దొంగరాముడు చూడాలని ఎప్పటినుంచో అనుకుంటున్నాను . సి.డి కోసం వెతికాను కూడా ! అప్పుడు దొరకలేదు . అనుకోకుండా ఇప్పుడు చేతికి చిక్కింది అనుకొని హాపీగా చూసేసాను :) అప్పుడే ఎందులోనో అన్నపూర్ణావారు సినిమాలు తీయబట్టి 60 సంవత్సరాలు అయ్యింది అని చదివాను . అంతే అన్నపూర్ణావారి సినిమాలు చూద్దామని కోరిక పుట్టింది . నెట్ లో వెతికితే ఇదో<a href="http://www.imdb.com/company/co0064445/"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ఈ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">లిస్ట్</span></a> దొరికింది . ఆ లిస్ట్ తీసుకొని కోటీ వెళ్ళి సి. డి షాప్ లో వెతికాను . " పెళ్ళీడు పిల్లలు " , " సుడిగుండాలు " తప్ప మిగితావన్నీ దొరికాయి . ఈ లిస్ట్ లో " పల్నాటి యుద్దం " కూడా వుంది కాని అది అన్నపూర్ణావారిది కాదు . మరి అన్నపూర్ణావారిది కూడా పల్నాటియుద్దం సినిమా వుందేమో మరి నాకైతే కనిపించలేదు ...<br /><a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/05/blog-post_04.html"><span style="font-weight: bold;">"దొంగరాముడు "</span></a> చూస్తూవుంటే చాలా ముచ్చటగా అనిపించింది . ఏ. నాగేశ్వరరావు , సావిత్రి , జమున ఎంత చిన్నగా వున్నారో . పరిస్తితులు మనుషులను ఎలా దొంగ గా మారుస్తాయో చూపిస్తారు ఇందులో . నాకైతే తెగ నచ్చేసింది . హీరో పరిస్తితుల ప్రభావం తో దొంగ గా మారటము కాదు నచ్చింది , సినిమా నచ్చింది :)<br />శరత్ నవల " నిష్కృతి " ఆధారం గా నిర్మించిన చక్కటి కుటుంబ కథా చిత్రం <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/06/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;">" తోడికోడళ్ళు "</span></a> . ఆడుతు పాడుతు పని చేస్తుంటే అలుపూ సొలుపేమున్నదీ . . . . . ఎవర్ గ్రీన్ సాంగ్ . . .<br />తెలిసీ తెలియని వయసు లో జరిగిన పెళ్ళికి , కట్టిన మాంగల్యానికి ఇచ్చిన విలువే <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/06/blog-post_29.html"><span style="font-weight: bold;">" మాంగల్య బలం ".</span></a> నావరకు నాకైతే పాటలన్నీ సూపర్ హిట్ .<br />ఒకే పోలికల తో వున్న అజయ్ , విజయ్ వారి స్తానాలు మార్చుకొని , వారి ఇంటిని సరిదిద్దుకున్న , ఇద్దరు యువకుల కథే <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;">" ఇద్దరు మితృలు ".</span></a> ఆద్యంతమూ సరదాగా సాగిపోతుంది .<br />ముగ్గురు స్నేహితురాళ్ళ జీవితాలు ఎన్ని మలుపులు తిరుగుతాయో చెప్పే కథ <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post_05.html"><span style="font-weight: bold;">" చదువుకున్న అమ్మాయిలు ." </span></a><br />తనను పెంచినవారి కోసం పాటుబడిన ఓ మంచి అమ్మాయి జీవితం లో సుఖ దుఖాల కథే <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post_09.html"><span style="font-weight: bold;">"వెలుగునీడలు ." </span></a><br />కోడూరి కౌసల్యా దేవి వ్రాసిన నవల " చక్రభ్రమణం " కు సినిమా రూపమే <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.html"><span style="font-weight: bold;">" డాక్టర్ . చక్రవర్తి ."</span></a> ఈర్శ , అసూయలు ఒక ముచ్చటైన దంపతులను ఎలా విడదీస్తాయో చూస్తూవుంటే చాలా బాధ కలుగుతుంది . <br />ఇద్దరు నాయికల మద్య అందమైన నాయకుడు . ఎక్కడా ? ఇంకెక్కడ<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post_19.html"> " ఆత్మగౌరవం "</a> లో :)<br />తలితండ్రుల అదుపు , ఆప్యాయత ఎరుగని ఓ అబ్బాయి , తన స్నేహితురాలి సంతోషం కోసం ఓ హత్య చేస్తడు . పిల్లలకు కుటుంబం లో సరి ఐన ఆప్యాయత , క్రమశిక్షణ లేకపోతే ఎలా తయారవుతారు ? ఎలా అంటే ఇదో<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/07/blog-post_23.html"><span style="font-weight: bold;"> " సుడిగుండాలు " </span></a>లోని అబ్బాయి , అమ్మాయిలా . <br />హత్య చేసాడని జైలుకు వెళ్ళిన తండ్రి , నిరపరాధి అని నిరూపిస్తాడీ<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/08/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> "పూలరంగడు ." </span></a><br />ఓ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుని కొడుకు ఓ జవాన్ . అతను పెళ్ళిచేసుకో బోతున్న ప్రేయసి కార్ ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయింది . కాని ఆమె కొన్ని రోజుల తరువాత అతనికి ఓ గైడ్ గా కనిపించింది ! ఇదేమి వింత ! తెలుసుకోవాలని వుందికదూ ఐతే చూడండి<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/08/blog-post_14.html"><span style="font-weight: bold;"> " జై జవాన్ "</span></a>. <br />ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకోబోతూ , కాదనుకొని తనను పెంచిన మేనమామ కూతురిని పెళ్ళిచేసుకోవటానికి సిద్దపడ్తాడు హీరో గారు . ఎందుకంటే<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/09/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> " అమాయకురాలు "</span></a> చూస్తే కాని తెలీదు !<br />ఓ జమిందారు కూతురు , పొగరుబోతు అమ్మాయి తనను ఏడిపించిన అబ్బాయికి బుద్ది చెప్పబోయి జీవితమే నాశనం చేసుకుంటుంది పాపం , యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవల విజేత ఆధారం గా తీసిన<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/09/blog-post_23.html"><span style="font-weight: bold;"> " విచిత్రబంధం "</span></a> లో . <br />ఎంత చదువుకున్నా , ఎంత తెలివి కలదైనా అమ్మాయికి నా అనే వారి అండ చాలా అవసరం . ఈ సంగతే చెప్పారు , యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవల " బంగారుకలలు " అధారం గా తీసిన<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/09/blog-post_29.html"><span style="font-weight: bold;"> " బంగారుకలలు "</span></a> సినిమాలో .<br />విభిన్న మనస్తత్వాలు కల ఇద్దరు అమ్మాయిలు వారి జీవితాన్ని ఎలా తిప్పుకున్నారో చెప్పే కథ , యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవల "ప్రేమలేఖలు " ఆధారం గా తీసిన సినిమా<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/10/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> " ప్రేమలేఖలు ." </span></a><br />అంతస్తుల భేధం ప్రేమికుల మద్య ఎడబాటును కలిగిస్తుంది . అవును వారు ఎంత ప్రేమించుకున్నా విడిపోకతప్పదు , యద్దనపూడి నవల " రాధాకృష్ణ " నవల ఆధారం గా తీసిన<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/10/blog-post_25.html"><span style="font-weight: bold;"> " రాధాకృష్ణ "</span></a> సినిమాలోలా !<br /><a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011_12_01_archive.html"><span style="font-weight: bold;">"అమెరికా అబ్బాయి "</span></a> పాపం ఏమయ్యడో ఏమో ! షాపువాడు పని చేయని సి.డి ఇచ్చి నన్ను సినిమా చూడనీయకుండా చేసాడు హుం ! <br /><br />గత ఆరు నెలలుగా వీలు చిక్కినప్పుడల్లా " అన్నపూర్ణావారి ఆణిముత్యాల " ను చూసాను. దొంగరాముడు లో నాగేశ్వరరావు బంగారు కలలు లో ఎంతా మారిపోయారో ! దొంగరాముడు లో " అందచందాల గడుసరివాడు విందు భోంచేయ వస్తాడు నేడు " , అని చక్కగా డాన్స్ చేసిన సావిత్రి కి , వెలుగునీడలు లో " చిట్టీ పొట్టీ చిన్నారీ పుట్టినరోజు " లో కదలలేక కదిలిన సావిత్రి కి ఏమాత్రం పోలికలేదు . నటనలో కాదు ఆకారం లో :) ఆ రోజులలో నటన మీద తప్ప ఆకారం మీద అంత శ్రద్ద పెట్టినట్లు లేరు . వాళ్ళు అసలు నటిస్తున్నట్లుగా లేదు . ఆ పాత్రలలో ఇమిడిపోయారు . అరే సూర్యకాంతం తోడికోడళ్ళు లో ఎంత బాగుంది . గయ్యాళితనం మటుకు మారలేదు :) పాపం రేలంగి కి ముందునుంచీ ఒకటే పర్సనాలిటీ . అన్ని సినిమాలల్లో పాత్రదారులనందరినీ ఆ ఆ పాత్రలకు తగ్గట్టుగా సెలెక్ట్ చేసారు .<br /> <br /> నటీ నటులకు తగ్గట్టు కథ ఎంపిక చేసారా ? కథకు తగ్గట్టు నటీ నటులను తీసుకున్నారా ? చెప్పటం కష్టమే ! అన్నీ చక్కటి కథా చిత్రాలే . కుటుంబ విలువలకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు . కుటుంబ సబ్యులకు మద్య వుండే అనురాగాలు , ఆప్యాయతలు , ఈర్శాద్వేషాలు బాగా చూపారు . ఎక్కువగా నవల ఆధారం గా , ఎక్కువగా యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవలల ఆధారంగా తీసారు . దాదాపు చాలా వరకు మద్య తరగతి వారి కథలే .<br /><br />40 సంవత్సరాల క్రితం హైదరాబాద్ ఎలా వుండేదో ఈ సినిమాలలో చూడవచ్చు . గండిపేట , కాలాపహాడ్ , నౌబత్ పహాడ్ , రిట్జ్ హోటల్ , నేను చదువుకున్న రెడ్డీవుమెన్స్ కాలేజ్ చూస్తూ వుంటే తప్పిపోయిన పిల్ల ను చూసినంత ఆనందం వేసింది . ఇప్పుడు ఆ పరిసరాలు చాలావరకు మారిపోయాయి . ఇప్పుడు గండిపేట అంత అందం గా ఎక్కడుంది ? కాలపహాడ్ , నౌబత్పహాడ్ లేనే లేవు . రూపు మార్చేసుకొని , బిర్లా మందిర్ , బిర్లా సానిటోరియం అయ్యాయి . అప్పట్లో కాలపహాడ్ ఎక్కి చూస్తే హైదరాబాద్ అంతా కనిపించేది .<br /><br />నటీ నటులు , కథలు , హైద్రాబాద్ పరిసరాలు బాగా చూపించటం సరే , చందమామను ఎంత అందముగా చూపారని ! బాల్కనీ , అందులో గుత్తులు గుత్తులు గా పూసిన మాలతీ తీగ , ఆకాశం లోని జాబిల్లి , ఆ బాల్కనీ లో పరవశించిపోయిన నాయికా , నాయకులు , ఎంత అందమైన దృశ్యం ! చందమామ పాట తో పాటు , దాదాపు ప్రతి సినిమాలోనూ దేశభక్తి గేయం కూడా తప్పకుండా వుంది .<br /><br /> అన్ని సినిమాలు చూడ చక్కగా వున్నాయి . ఎక్కువగా బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమాలే ఐనా కలర్ వి కూడా వున్నాయి . కొన్ని సినిమలైతే మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలి అనిపించేంత బాగున్నాయి . మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలి అనిపించేంత వినసొంపైన పాటలు , మంచి కథలు తో హాయిగా ఆహ్లాదంగా సాగిపోయే సినిమాలే అన్నీనూ . పోట్లాటలు , కాట్లాటలు , రక్తపాతాలు , రౌడీయిజాలు , దయ్యాలు , భూతాల తో వున్న సినిమాలే కాని ఇంత చక్కటి కథా చిత్రాలు ఈ రోజులలో ఎందుకు తీయరో !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-5146775781948819312?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-32361012511182923702011-11-10T08:59:00.005+05:302011-11-11T10:44:26.067+05:30<iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/zOJa67bUmUE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />ఓ బేద్ద రాచ్చసుడు , వికటాట్టహాసం చేస్తూ ఓ అమ్మాయిని చంకనిరికించుకొని పోతున్నాడు . . . . .<br />ఆ అమ్మాయి భయం తో కెవ్ . . . కెవ్ మని అరుస్తోంది . . . . .<br />ఇంతలో వచ్చాడు ఓ అబ్బాయి . ఆ రాచ్చసుడి తో డిషుం . . . డిషుం . . . అని యుద్దం చేస్తున్నాడు . కాని పాపం ఓడిపోతున్నాడు . . . . .<br />ఇంతలో పై నుంచి ఓ టిన్ ఆ అబ్బాయి దగ్గరకు వచ్చింది . దానిని ఓపెన్ చేసి , అందులో వున్న స్పీనచ్ ను తిన్నాడు .<br />హంతే . . . హాచర్యం . . . ఆ అబ్బాయి కి కండలు వచ్చి ,బళం వచ్చేసింది . అంతే . . . ఆ రాచ్చసుడి తో యుద్దం చేసి , ఓడించి ఆ అమ్మాయిని కాపాడాడు , ' పపాయా ద సేలర్ ' .<br />ఈ కథంతా చెప్పి ,<br />హూ . . . హా . . . " స్పీనచ్ కావో , శక్తి బడావో " అంటూ పరుపు మీద ఓ గెంతు గెంతి యుద్దం ఫోజ్ పెట్టాడు మా మనవడు .<br />" బామ్మా ! నా కిప్పుడే స్పీనచ్ పెట్టు " అని ఆర్డర్ వేసాడు .<br /><br />కార్టూన్స్ తో కొన్ని సార్లు మంచి కూడా జరుగుతున్నదన్నమాట ! మరి మామనవడి శక్తి పెంచటానికి స్పీనచ్ తో వంటలు చేయొద్దు ! చేసి పెట్టాను :)<br /><br />అవే మన వన భోజనాలకు కూడా తెచ్చాను . అందరూ ఎంచక్కా తినేసి , శక్తి ని పొందండి :))<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-BlnQ4QpBO1k/TroOv_-VMcI/AAAAAAAAEvY/tpYAJdG3a2o/s1600/100_1222.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 420px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-BlnQ4QpBO1k/TroOv_-VMcI/AAAAAAAAEvY/tpYAJdG3a2o/s320/100_1222.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672862898416071106" border="0" /></a><br /><br />1. పాలక్ పూరి ;<br />రెండు పాలకూర కట్టలు ,<br />రెండు కప్పుల గోధుమ పిండి ,<br />వొక స్పూను వాము ,<br />కొద్దిగా కొత్తిమీర ,<br />ఓ పచ్చిమిరపకాయ ,<br />కొద్దిగా జీలకర్ర పొడి ,<br />సరిపడా ఉప్పు .<br />ముందుగా పాలకూరను శుభ్రం గా కడిగి , కట్ చేసుకోవాలి , పాలకూర , కొత్తిమీర , పచ్చిమిరపకాయ మిక్సీ లో వే పేస్ట్ లాగా రుబ్బుకోవాలి .<br />ఆ పేస్ట్ ను , వామును , జీల కర్రపొడిని , ఉప్పును గోధుమపిండిలో వేసి పూరీపిండిలా తడుపుకోవాలి . పిండి ని తడిపేందుకు ఆ పేస్టే సరి పోతుంది . ఒకవేళ తక్కువ అవుతే నీళ్ళు పోసుకోవచ్చు .<br />ఆ పిండి తో చిన్న చిన్న వుండలు చేసుకొని , పూరీలు వత్తుకొని కాల్చుకోవాలి .<br /><br />2.పాలక్ రైస్ ;<br />రెండు గ్లాసులు బాసుమతి బియ్యం ,<br />మూడు కట్టలు పాలకూర ,<br />ఒక గ్లాస్ పాలు ,<br />మూడు గ్లాసులు నీళ్ళు ,<br />రెండు ఉల్లిపాయలు ,<br />కొద్దిగా దాల్చిని చెక్క , షాజీర , పెద్ద ఇలాచీ , చిన్న ఇలాచి , నాలుగు లవంగాలు .<br />రెండు స్పూన్స్ గరం మసాలా పొడి ,<br />సరిపడా ఉప్పు ,<br />పోపుకు నూనె .<br />ముందుగా బియ్యం ను కడిగి పక్కన పెట్టుకోవాలి .<br />పాలకూరను శుభ్రం గా కడిగి కట్ చేసుకొని , పేస్ట్ చేసుకోవాలి .<br />ఉల్లిపాయలను , సన్నగా పొడవుగా కోసుకోవాలి .<br />కుక్కర్ ను పొయ్యిమీద పెట్టి , అందులో నూనె వేయాలి . నూనె కాగాక దాల్చిని , లవంగాలు , షాజీర , లవంగాలు కొద్దిగా కచ్చా పచ్చాగా కొట్టిన పెద్ద ఇలాచీ , చిన్న ఇలాచీ వేయాలి . అవి వేగాక , ఉల్లిపాయముక్కల ను వేసి , లేత బ్రౌన్ కలర్ వచ్చేదాకా వేయించుకోవాలి . ఉల్లిపాయముక్కలు వేగాక , పాలకూర పేస్ట్ ను వేసి పచ్చివాసన పోయేట్లుగా వేయించుకొవాలి . ఆ తరువాత అందులో మూడుగ్లాసుల , నీళ్ళు , ఒక గ్లాసు పాలు పోయాలి . ఉప్పు గరం మసాలా పొడి వేసి , బియ్యం వేయాలి . బాగా కలిపి కుక్కర్ మూత పెట్టి , విజిల్ పెట్టేయాలి . ఐదు విజిల్స్ వచ్చాకా , మంట తగ్గించి ఐదు నిమిషాలుంచి , స్టవ్ ఆపేయాలి .<br /><br />౩. పాలక్ పన్నీర్ ;<br />పాలకూర పూరీలు , పాలకూర అన్నమూ అయ్యాక వాటిలోకి ' పాలక్ పన్నీర్ '.<br />పాలకూర ఐదు కట్టలు ,<br />వంద గ్రాముల పన్నీర్ పాకెట్ ,<br />రెండు ఉల్లిపాయలు ,<br />ఒక వెల్లుల్లి రెబ్బ ,<br />కొద్దిగా అల్లం ముక్క ,<br />ఓ స్పూన్ గరం మసాల పొడి ,<br />ఉప్పు ,<br />ఖారం ,<br />పోపుకు నూనె .<br /><br />పన్నీర్ ను చిన్న చిన్న ముక్కలుగా కట్ చేసుకొని , నూనెలొ కొంచం లైట్ బ్రౌన్ కలర్ వచ్చేవరకు వేయించుకోవాలి .<br />పాలకూరను శుభ్రం గా కడి , కట్ చేసుకొని , పేస్ట్ చేసుకోవాలి .<br />ఉల్లిపాయలు , అల్లం , వెల్లుల్లి కలిపి పేస్ట్ చేసుకోవాలి .<br />మూకుడులో పోపుకు సరిపడా నూనె వేసి , అల్లం , వెల్లుల్లి , ఉల్లి ముద్దను వేసి లైట్ బ్రౌన్ కలర్ వచ్చేదాకా వేయించాలి . ఆ ముద్ద వేగాక పాలకూర పేస్ట్ ను వేయాలి . పాలకూర బాగా వుడికాక , వేయించి వుంచుకున్న పన్నిర్ ముక్కలను , గరం మసాలా పొడిని , ఉప్పు , ఖారం ను వేసి బాగా కలిపి ఇంకొద్దిసేపు వుడికుంచుకోవాలి . కూర గంటె జారుడుగా వుండాలి . ముద్ద కాకూడదు . అవసరం అనుకుంటే కొద్దిగా నీరు పోసుకోవచ్చు .<br />అంతే , పాలక్ పూరి , పాలక్ రైస్ , పాలక్ పన్నీర్ తయార్ :)<br /><br />వీటి కి తోడు కీరా రైతా . ఇది చేయటము చాలా సులువు . కీరా తొక్కతీసి , తురుము కోవాలి , కీరా తురుము , సన్నగా కట్ చేసిన పచ్చిమిరపకాయ ముక్కలూ , కొత్తిమీర , ఉప్పు పెరుగులో కలపటమే ! <br /><br />ఇలాగే పూరీ లను , అన్నం ను , బీట్రూట్ , కారెట్ , మెంతికూర , పుదీన ,టమాటా, మటర్ ( మటర్ ను పేస్ట్ చేయ కూడదు . అలానే వేసేయాలి .) ల తో కూడా చేయవచ్చు . కాదేది కవితకనర్హమూ అన్నట్లు ఏ కూరైనా వేసి వండవచ్చు . మామూలా గా తెల్ల అన్నం వండుతే , చిన్నప్పుడు మా అబ్బాయి తెల్లన్నం నాకొద్దు అని గొడవ చేసేవాడు . అదే పోలిక వాడి కొడుకుకు వచ్చింది . పూరీ ఐనా , చపాతీ ఐనా , అన్నం ఐనా కలర్స్ కలర్స్ వుండాల్సిందే ! కొంచం ఓపిక చేసుకొని వండుతే పిల్లలకు అన్ని కూరలూ పెట్టినట్లుగా కూడా వుంటుంది . కడుపు నిడా తింటారు . బలానికి బలమూ , ఆరోగ్యానికి ఆరోగ్యమూనూ . పుణ్యమూ , పురుషార్ధము :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-3236101251118292370?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-40533513128724094262011-09-26T14:21:00.002+05:302011-09-27T10:34:14.816+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-otmnN8dQ4c8/ToAbBiZnkpI/AAAAAAAAErs/vF29vxK8nqQ/s1600/001.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 238px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-otmnN8dQ4c8/ToAbBiZnkpI/AAAAAAAAErs/vF29vxK8nqQ/s320/001.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656550845205418642" border="0" /></a><br /><br /><br />"నారాయణకు పెళ్ళై సరిగ్గా పన్నెండు గంటలైంది . శోభనం గదిలోకి వెళ్ళటానికి ముస్తాబు చేసుకొని , పెళ్ళికూతురి తో మాట్లాడాల్సిన మాటలు రిహార్సిల్ చేసుకుంటూ చేతులూపుకుంటూ గదిలోకెళ్ళాడు .<br />శోభనం గదిలోకెళ్ళగానే అక్కడి దృశ్యం చూసి అలాగే నిలబడి పోయాడు నారాయణ .అక్కడ పెళ్ళికూతురు నానమ్మ , తాతయ్య ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతూ పందిరిమంచం మీద కూర్చుని వున్నారు . వాళ్ళు మన లోకం లో లేరు . వాళ్ళ కెదురుగా పెళ్ళికూతురి అక్కగారి కూతుళ్ళిద్దరూ స్టూలు మీద వుంచిన స్వీట్సు , పళ్ళు తింటూ చిందర వందర చేసేసారు . ముందుగా పిల్లలిద్దరు నారయణ్ణి చూసారారు . " బాబాయ్ వచ్చాడు " అంటూ గట్టిగా అరుస్తూ వెళ్ళిపోయారు . వాళ్ళంత గట్టిగా అరిచినా ముసలాళ్ళు ఈ లోకం లోకి రాలేదు . నారాయణ మ్రానపడిపోయి చూసాడు . వీళ్ళనిలా వదిలేస్తే నలభైఏళ్ళు వెనక్కి వెళ్ళిపోయి ' సీన్ క్రియేట్ చేస్తారేమో ' అన్న ఆలోచన నారాయణకు ఠక్కున వచ్చింది . అప్రయత్నంగా కెవ్వ్ మంటూ అరిచాడు .పరిగెత్తుకెళ్ళి వాళ్ళముందు నిల్చుని ముందుగా తాతగారిని జబ్బపట్టిలేపి నిల్చోపెట్టాడు . మామ్మగారు ఈ లోకంలోకొచ్చి ముసి ముసి గా నవ్వి అక్కడినించి వెళ్ళిపోయింది .<br />" ఏమిటో . . . ఈ కాలం పిల్లలు . . . పెద్దా చిన్నాలేదు . చీ ! చీ! " అనుకుంటూ తాతగారు వెళ్ళిపోయాడు . "<br /><br />ఇది చదివితే ఎలావుంది ? నవలంతా ఇలాంటి తమాషా సంఘటనలతో వుంటుందేమో నవల చదివి హాపీగా నవ్వుకుందాం అనిపిస్తోంది కదు . స్చప్ . . . నేనూ అక్కడే పొరబడ్డాను . సరే అసలు సంగతి ఏమిటంటే ఈ నవల హీరో నారాయణ చిన్నప్పటి నుంచి చాలా ముందు చూపు కలవాడు . ఎప్పుడూ ఈ రోజు గురించి కాకుండా రేపటి గురించి ఆలోచిస్తాడన్నమాట ! ఎలాగంటే ఈ రోజు స్కూల్ లో జీళ్ళు కొనుక్కోవటానికి వాళ్ళ నాన్న పావలా ఇస్తే రేపటి కోసం కూడా పావలా అడిగి తీసుకొని దాచుకునేంత. అంతేనా ముందుచూపు తో నాలుగైదు పెన్సిళ్ళు ఎప్పుడూ దాచుకునేవాడన్నమాట . అదే ముందు చూపు తో శోభనం రాత్రే ఐదేళ్ళ తరువాత భార్య కు విడాకు లిచ్చేస్తాను అని చెపుతాడు . దానితో పద్మావతి బెదిరిపోయి శోభనం గదిలోనే విడాకుల గురించి మాట్లాడుతున్నాడు . బోలెడు కట్నం ఇచ్చి పిచ్చి ముండావాడికి కట్టబెట్టారేమిట్రా దేముడో! అని భయపడిపోతుంది .<br />అసలు శోభనం రోజే విడాకుల గురించి మాట్ల్లదేంత ముందు చూపు ఏమిటి అంటే 136 పేజీల కథ చెప్పాలి !<br />ఈ నవలలో ఇంకా , నారాయణ అన్న శంకరింకో కారెక్టర్ అన్నమాట . అతనికి గౌర్నమెంట్ వుద్యోగం కావాలని కోరిక . గౌర్నమెంట్ ఉద్యోగం ఐతే హాయిగా ఆఫీసులో ఫాన్ కింద కూర్చొని సంతకాలు చేస్తూ ఎంజాయ్ చేయొచ్చు అని అతని కోరిక అందుకే వాళ్ళ నాన్న ను వాలెంటరీ రిటైర్మెంట్ తీసుకొని ఆయన ఉద్యోగం ఇప్పించమని వేదిస్తూ వుంటాడు . ఆయనేమో బిజినెస్ కు డబ్బులిస్తాను , ఎంతవరకు చదువుతే అంతవరకు చదివిస్తాను , ఉద్యోగానికి లంచమిస్తాను కాని నా ఉద్యోగానికి రాజినామా మాత్రం చేయను అని భీష్మించుకున్నాడు . దానితో ముప్పైఏళ్ళు వస్తున్న శంకర్ కు వుద్యోగమూ లేదు , పెళ్ళీ లేదు . చివరికి కట్నం బదులుగా వుద్యోగం ఇప్పిస్తామన్న సంభందం ఖాయమైంది . శంకర్ ఎగిరి గంతేసాడు . అమ్మాయిని కూడా చూడక్కరలేదన్నాడు . గౌర్నమెంటు ఆఫీసులో ఫైళ్ళ మీద పడి నిద్ర పోతున్నట్లుగాను , లేడీ కొలీగ తో కబుర్లు చెపుతున్నట్లుగా , ప్యూన్ తెచ్చిచ్చిన టీని అరమోడ్పు కనులతో సిప్ చేస్తున్నట్లుగానూ , ఒకటోతేదీ కొత్తవందరూపాయల నోట్లు చకచకా లెక్కపెడుతున్నట్లుగా , ప్రభుత్వవాహనం లో , ఫ్యామిలీతో తిరుపతి వెళ్ళివచ్చినట్లుగా ఒకటేమిటి . . . ప్రభుత్వ వుద్యోగానికి సంభందించిన నూటొక్క కలలన్నీ అరగంట్లో కనేసి అమ్మాయి మెళ్ళో తాళి కట్టేసాడు . అమ్మాయి నెల తప్పింది కాని వుద్యోగం ఇప్పిస్తానన్న మామగారు , బావమరిది తాత్సారంగా ప్రవర్తించసాగారు !మొగుడి కి గౌర్నమెంట్ వుద్యోగానికి ఏజ్ బారై ఇహ లాభ లేదనుకొని మెస్ పెడుతుంది శంకర్ భార్య పార్వతి .<br /><br />శంకర్ , నారాయణ అద్దెకుంటున్న ఇల్లుగలవాళ్ళది ఓగోల ! ఇంటాయన భార్య జాకెట్ హుకెస్ కుట్టిపెట్టటం , ఆవిడకు తల నూనె రాయటం వగైరా సేవలు చేస్తూ వుంటాడు . అవన్ని వింతగా చూస్తున్న పద్మావతి తో మగాడు చెప్పిన ప్రతి విషయానికీ రైటేనని తలాడించే ముందు ఓ నిమిషం ఆలోచించాలి అని చెపుతుంది .<br />ఆ కాంపౌండ్ లోనే అద్దెకు వున్న ఇంకో జంట షణ్ముగం , తార . తార బందువులు ఇంటికి వస్తే ఏదో ఒక మాట అని వాళ్ళువెళ్ళిపోయేలా చేస్తాడు షణ్ముగం . అందుకే తార కూడా షణ్ముగం వైపు బంధువులొస్తే వాళ్ళంతంట వాళ్ళు వెళ్ళిపోయేలా చేస్తుంది తార . ఇద్దరూ హోరా హోరి పోట్లాడుకుంటూవుంటారు !<br />పైగా ఎప్పుడూ షణ్ముగం ఎప్పుడూ అటు భవిషత్తు లోకో , ఇటు వర్తమానం లోకో వెళ్ళి వస్తూవుంటాడు !<br />నవల మొత్తం ఈ నాలుగు జంటలు , ముఖ్యంగా నారాయణ , పద్మావతిల మద్య నడుస్తూ వుంటుంది . ఇవన్నీ చదువుతే మంచి హాస్య రచనేమో అనిపిస్తుంది . పాత్రలు , కథ బాగానే వున్నాయి . భాష కూడా సరళంగానే వుంది .<br />సంవత్సరం క్రితమే ఎప్పుడో సరిగ్గా గుర్తులేదు , ఎమెస్కో లో , ఎ.విజయలక్ష్మీరాజు వ్రాసిన " విడాకులిచ్చేసానోచ్" నవల పేరు , కవర్ పేజీ చూసి తెప్పించాను . అప్పటి నుంచి చదువుదామని ప్రయత్నిస్తూ నిన్న పూర్తి చేసాను . ఇందులో "విడాకులు " అని ఇంకో నవల కూడా వుంది . అది ఇంకా చదవలేదు .. కొద్దిగా శైలి మార్చి , కొన్ని పాత్రలను తగ్గించి వ్రాస్తే ఇంకా బాగా వ్రాయగలరు అనిపించింది . ఇహ ముందు అలాంటి మంచి రచనలు ఈ రచయిత్రి చేయాలని కోరుకుంటున్నాను .<br />ఈ నవల ప్రచురణ ఎమెస్కో బుక్స్ . ధర 75 రూపాయలు . ఎవరైనా చదువుదామనుకుంటే , కావాలనుకుంటే , ఈ నవలను చక్కగా నా పమిట చెంగుతో తుడిచి , మా ఇంట్లో పూస్తున్న బంతిపూలలో పెట్టి , ఆనందభాష్పాలతో , అచ్చంగా ఇచ్చేస్తాను . మీరు ఇంకో కథ చదవలేదు కదండీ అంటున్నారా ? పరవాలేదండీ దానిదేముంది , మీ కోసం త్యాగం చేస్తానులెండి .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-4053351312872409426?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-1665160394880486692011-09-14T10:35:00.006+05:302011-09-25T19:24:01.538+05:30<iframe src="http://www.youtube.com/embed/Q3cvgSTBu04" allowfullscreen="" width="420" frameborder="0" height="345"></iframe><br /><br />టి. వి చూసే అలవాటు లేని నేను , యద్దనపూడి నవల సీరియలా గా వస్తోంది అని విని , ఏదేమిటో చూద్దామని టి. వి ఆన్ చేసాను . అంతే రెండు సంవత్సరాల పాటు రాత్రి 8 కాగానే మా టి. వి ముందు హాజరు . రాధ - మధు సీరియల్ తెగ నచ్చేసి , అప్పుడప్పుడు పిల్లలతో కూడా టి. వి కోసం యుద్దం చేసేంతగా నచ్చేసింది :)))))<br /><br />ఈ తియ్యనైన ఎడబాటు ప్రేమ కథ ను స్కార్ఫియో ప్రొడక్షన్ వారు " రాధ- మధు " గా టి . వి సీరియల్ గా తీసారు . ఈ సీరియల్ లో కథ ను బేస్ గా మాత్ర మే తీసుకున్నారు . తాతయ్యను , నానమ్మ గా చూపించారు . కొన్ని పాత్రల నిడివి ని పెంచారు . కొన్ని ఎక్స్ ట్రా పాత్రలు చేరాయి . ఐనా ప్రతిపాత్ర బలమైందే . ప్రతి పాత్రా అవసరమైందే అన్నట్లుగా వున్నాయి . వొకటి ఎక్కువ , వకటి తక్కువగా లేవు . చిన్న పాత్రల మీద కూడా శ్రద్ద చూపించారు . ఏ పాత్రను తీసుకున్నా సహజం గా అనిపించింది . డైలాగులు చాలా మామూలు బాషలో వున్నాయి . అనవసరమైన ఇంగ్లీష్ పదాలు లేవు .ఎక్కడా అతిలేదు . సంభాషణలు చాలా మాములుగా మనం ఇంట్లో మాట్లాడుకున్నట్లే వున్నాయి . అంతేకాని భారీ డైలాగులు లేవు . హాస్యం కూడా బాగా పండించారు . చాలా అద్భుతంగా తీసారు .<br /><br />హీరో పేరు రాధాకృష్ణ . అందరూ రాధా అనిపిలుస్తుంటారు . హీరోయిన్ పేరు మధూలిక . మధు అని పిలుస్తుంటారు . నానమ్మ రాజరాజేశ్వరీ దేవి . కథ కు ప్రాణం ఈ మూడు పాత్ర లే . సినిమాలలో గుంపులో గోవిందమ్మ గా , చిన్న చిన్న పాత్రలు వేసే శివపార్వతి ని ముందు నానమ్మ గా చూసి , ఈమె ఏమి చేయగలదు అనుకున్నాను కాని , జమీందారు భార్య గా ఆ వశం ప్రతిష్ఠ కాపేడేందుకు కొడుకును దూరం చేసుకొన్నప్పుడూ , ఆ తరువాత పశ్చాతాపం చెందినప్పుడూ , మనవడి ని పెంచేటప్పుడు బాద్యత గల నానమ్మగా , మనవడి ని మార్చాలి , పెళ్ళి చేయాలి అని తపించినప్పుడూ , పనివాళ్ళ మీద కూడా అభిమానం చూపించేటప్పుడూ , పేద ఇంటి పిల్లను మనవడి కి ఇచ్చి పెళ్ళి చేసినప్పుడూ , రాధ ప్రేమ కథ తెలిసి , తనకు తెలీకుండానే ఇద్దరు అమ్మాయీల జీవితాన్ని నాశనం చేసానే అని పరితపించినప్పుడు , మితృ , గోపాలం ల బాల్య స్నేహితురాలిగా చాలా బాగా నటించింది . నటించింది అంటము కాదు జీవించింది . నానమ్మ అంటే ఇలా వుండాలి అనిపించేట్లుగా వుంది . చాలా హుందాగా వుంది . రాధగా కళ్యాణ ప్రసాద్ తోరం , మధుగా మౌనిక చాలా సహజం గా వున్నారు . అసలు వాళ్ళిద్దరికీ సీరియల్ తీసే ముందే , ఎలా నటించాలి అని శిక్షణ ఇప్పించారేమో అని నా అనుమానం . వాళ్ళ హావ భావాలు , బాడీ లాంగ్వేజ్ , డ్రెస్సింగ్ అన్నీ నాచురల్ గా వున్నాయి . ఆ పాత్రలకు తగ్గట్టుగా నవలలో నుంచి ప్రాణం పోసుకొని వచ్చారా అన్నట్లుగా వున్నారు . వాళ్ళ ముందు , శోభన్ బాబు , జయప్రద తేలి పోయారు . మధు చీర కట్టు చూస్తే సింతటిక్ చీరలు కూడా ఇంత అందం గా కట్టుకోవచ్చా అనిపించింది . పద్మశ్రీ , లక్ష్మి ల జడలు కూడా పెద్దగ్గానే వున్నా మధు జడ డామినేట్ చేసింది . నడుస్తూ , నడుస్తూ భుజం మీదు గా చూడటము ఓహ్ చాలా అందంగా అనిపించిందీ అమ్మాయి .(ఇన్ని తెలివితేటలు , అందమూ , మంచి గుణాలన్ని కలవోసిన అమ్మాయిని నిజ జీవితం లో భరించటం కష్టమేమో :)) కాకపోతే కొన్ని సార్లు మధు కాన్ ఫిడెన్స్ ఓవర్ గా చూపించిదా అనిపించింది .<br /><br />జూలీ గా లహరి బాగా ఇమిడిపోయింది . అందరి సానుభూతి నీ దోచుంది . మిగితా పాత్ర ధారు లంతా కూడా బాగా చేసారు . కాకపోతే అందరివీ అసలు పేరులు తెలీలేదు . సాయన్న , గొదావరి , బాపి మొదలైన వారి అసలు పేర్లు తెలీలేదు . యువజంట రాధ - మధు తో పోటీ పడ్డారు గోపాలం ఆది లక్ష్మి , వెంకట్రావు , జానకమ్మ . సాయి , పద్మశ్రీ హాస్యాన్ని బాగా పండించారు . ముందు పారిజాతం పాత్ర అనవసరం అనుకున్నాను కాని రాధ - మధు ల ను కలిపేందుకు పరోక్షం గా ఆ పాత్రే సాయపడింది . రాఘవయ్య పాత్ర సగము నుంచి ముఖ్యమైన పాత్రైపోయింది . రాజు , శీను , సరోజ , భారతి , బబ్లు , అనసూయ , సన్నీ లాంటి చిన్న పాత్రల కు కూడా న్యాయం చేసారు . మధు ఆప్తులుగా మూర్తీ , లక్ష్మి బాగా చేసారు . మధు తమ్ముడు రవి చాలా ముద్దుగా వున్నాడు . వరమ్మ పాత్ర పల్లెటూరి అమ్మలక్కల పాత్ర ను సజీవం గా చూపారు . రాధ - మధు లను కలపాలని అందరూ ప్రయత్నం చేయటం టచీగా అనిపించింది .<br />ఇహ రాధ మధు కలుస్తారు అనుకోగానే ఏదో అవాంతరం రావటం , మనం ఉసూరు మనటం . అందుకే డైరక్టర్ దీనిని తీయని ఎడ్బాటు ప్రేమ కథ అన్నాడు :) సీరియల్ రెండు సంవత్సరాల పాటు కళ్ళు తిప్పుకోనీయకుండా టి. వి కి కట్టి పడేసిన అద్భుతమైన సీరియల్ ఇది . కాని , కొన్ని సార్లు సాగతీతగా అనిపించింది . కొన్ని చోట్ల పద్మశ్రీ , పారిజాతము ల ఎపిసోడ్స్ కొంచం బోర్ కొట్టించాయి . అలాగే ఆద్యంతమూ రాధ మధుల మేకప్ మొదలైన వాటిల్లో శ్రద్ద చూపించారు కాని చివరి ఎపిసోడ్ కు వచ్చేసరికి ఇద్దరి మేకప్, హేర్ స్టైల్ రెండూ బాగాలేవు . అంతకు ముందు రెండు పెళ్ళి కూతురి గెటప్ లో ముచ్చటగా వున్న మధుకు హేర్ స్టైల్ పూర్తిగా మార్చి , ఓవర్ మేకప్ చేసారు . <span>పాన్</span> <span>కేక్</span> <span>బాగా</span> <span>కనిపించి</span> <span>మోటుగా</span> <span>వుంది</span> . <span>అంతవరకు</span> <span>వున్న</span> <span>అందమే</span> <span>పోయింది</span> . <span>అలాగే</span> <span>రాధ</span> <span>కు</span> <span>కూడా</span> . <span>హేర్</span> <span>మొత్తం</span> <span>వెనక్కి</span> <span>దువ్వేసి</span> , <span>మేకప్</span> <span>కూడా</span> <span>ఓవర్</span> <span>గా</span> <span>చేసారు</span> . <span>ఒకేసారి</span> <span>గా</span> <span>ఇద్దరూ</span> <span>వయసు</span> <span>ఎక్కువ</span> <span>వాళ్ళుగా</span> <span>అగుపించారు</span> . <span>ఈ</span> <span>చిన్న</span> <span>చిన్న</span> <span>లోపాలు</span> <span>తప్ప</span> <span>సీరియల్ </span> <span>చాలా</span> <span>బాగుంది</span> .<br />కొన్ని సరదా అబ్జర్వేషన్స్ ; రాజరాజేశ్వరి జమిందారిణి ఐనా , పాపం ఆ రాజమాత కు సీరియల్ మొత్తం లో పది చీరల కన్న ఎక్కువ లేవు ! మధు జడ మొదట్లో చాలా వదులుగ సన్నగా వుండి రాను రాను లావైంది . జుట్టు కు క్లిప్ పెట్టుకొని గుడికి వెళ్ళి నప్పుడు జుట్టు జడంత పొడువులేదు . సీరియల్ చివరలో జడకు బోలెడు క్లిప్స్ పెట్టారు . సీరియల్ అంతా బెడ్ కాఫీ తో మొదలుకొని , బ్రేక్ఫాస్ట్ , లంచ్ , డిన్నర్ అన్నీ యధావిధిగా పెట్టారు . అందుకేనేమో సీరియల్ ఐపోయే సమయానికి అంతా కాస్త లావెక్కారు :) ప్రతి చిన్న విషయాన్ని అంటే ఎవరైనా ఆక్టర్ ఇక ముందు కనిపించరు అంటే ముందే వారిని పని మీద వూరికి పంపటం వగైరా చేసి మనకు డౌట్స్ రాకుండా చేసారు . కాని చివరలో రాధ కు , పేపర్ లో చూసి , ఆపరేషన్ కోసం సహాయం చేసింది రవి కేనని ఎలా తెలిసిందో చెప్పటం మర్చిపోయారు . సీరియల్ అంతా తన నొటి తో దడ దడ లాడించిన వరమ్మ లాస్ట్ సీన్ లో లేకపోవటం కొరతే మరి :) <br />ఇది యద్దనపూడి సులోచనారాణి నవల " గిరిజా కళ్యాణం " ఆధారం గా నిర్మించ బడింది . దాని కథ చిత్రమాలికలో <a href="http://chitram.maalika.org/%E0%B0%97%E0%B0%BF%E0%B0%B0%E0%B0%BF%E0%B0%9C%E0%B0%BE%E0%B0%95%E0%B0%B3%E0%B1%8D%E0%B0%AF%E0%B0%BE%E0%B0%A3%E0%B0%82-%E0%B0%97%E0%B0%BF%E0%B0%B0%E0%B0%BF%E0%B0%9C%E0%B0%BE%E0%B0%95%E0%B0%B3/"><span style="font-weight: bold;">" గిరిజా కళ్యాణం "</span> </a>లో చదవండి ..<br />ఇది <a href="http://www.youtube.com/watch?v=3hGeCTgeCWI"><span style="font-weight: bold;">యు</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ట్యూబ్</span></a> లో వుంది . చూడని వారు చూడవచ్చు .<br />కొస మెరుపేమిటంటే , ఈ సీరియల్ వస్తున్న రోజుల్లోనే ఎందుకో జి చానల్ పెడితే అందులో " ఆట" అనే ప్రోగ్రాం వస్తోంది . అప్పుడు మధు అందులో " ఆ అంటే అమలాపురం " పాటకు డాన్స్ చేస్తోంది . అది చూడగానే మనసంతా బాధ తో నిడిపోయింది . ఆర్టిస్టులంటే అన్నీ పాత్రలూ పోషించాలి కాని ఆ సీరియల్ వస్తుండగా ఆ అమ్మాయి ఈ డాన్స్ చేయకుండా వుండాల్సింది అనిపించింది :(<br /><br />ఈ మద్య నవల ఆధారిత సినిమా ల గురించి చిత్రమాలిక లో వ్రాస్తున్నాను :) ఐతే నా దగ్గర అన్నీ యద్దనపూడి , యండమూరి , శరత్ బాబు నవలలు , సినిమాలే వున్నాయి . నాకు తెలిసినంతవరకు మాదిరెడ్డి , కొమ్మూరి వేణుగోపాల రావు , మల్లాది , కావలిపాటి విజయలక్ష్మి , బలభద్రపాత్రుని రమణి మొదలైన వారి నవలలు కూడా సినిమాలుగా వచ్చాయి .కాని ఏ సినిమాలు ఏ నవలల ఆధారం గా వచ్చాయో తెలీటం లేదు . అలాగే కొన్ని నవలలు తెలుగు లో , హిందీ లో కూడా వచ్చాయి . ఎవరికైనా , నవల పేరు , అది సినిమా గా వచ్చిన సినిమా పేరు తెలిస్తే చెప్పగలరు ప్లీజ్ . అలాగే ఈ ఆర్టికల్ ఇలాగే కాకుండా ఇంకా కొంచం వేరుగా వ్రాయవచ్చేమో సలహాలు ఇచ్చినా సంతోషిస్తాను . ఆ * * * నవలలు , సినిమా సిడీ లు నేను కొనుక్కుంటానులెండి .నవలలైతే ప్రతినెలా కోటీ దాకా ఏమొస్తావులే అని నాలుగు నెలల క్రితమే మా ఇంటి వెనుకే విశాలాంద్ర వారు బ్రాంచ్ తెరిచారు . ఏ నవల కావాలన్నా తెప్పించి ఇస్తాం మేడం అని నాకు ప్రామిస్ చేసారు . కాబట్టి నొప్రాబ్లం :) సి.డి లే సుల్తాన్ బజార్ కు వెళ్ళి తెచ్చుకోవాలనుకోండి . కాకపోతే దొరకాలి :)<br />అందరికీ అడ్వాన్స్ గా థాంకూలు :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-166516039488048669?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-27317628281991282602011-08-25T11:17:00.001+05:302011-08-25T11:21:40.591+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-8TeF61F7Bs8/TlXOHFl6FnI/AAAAAAAAEpQ/n8htAAGYAVY/s1600/1048395-Cartoon-Black-And-White-Outline-Design-Of-A-Boy-And-Girl-Having-A-Yelling-Match.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8TeF61F7Bs8/TlXOHFl6FnI/AAAAAAAAEpQ/n8htAAGYAVY/s320/1048395-Cartoon-Black-And-White-Outline-Design-Of-A-Boy-And-Girl-Having-A-Yelling-Match.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644644329134364274" /></a> <br /> <br /> <br />నిన్న సాయంకాలం టైం 8 కావొస్తొంది . యధావిధిగా మా వారు టి.వి ముందు నేను బాల్కనీ లో సెటిల్ అయ్యాము . అంతకు కొద్ది సేపు ముందే వాన తగ్గిందమో , ఆ వానలో తడిసి న రెక్క నందివర్ధనం పూలు , ఆకులు స్ట్ర్రిట్ లైట్ వెలుగులో మెరుస్తున్నాయి . వాటిని చూస్తూ అప్పుడప్పుడే విచ్చుకుంటూ పరిమళాలు వెదజల్లుతున్న పారిజాతాలను ఆస్వాదిస్తూ నా లోకంలో నేనున్నాను . ఇంతలో . . . <br />" ఆగు . . . ఆగు " అని గట్టిగా వినిపించింది . ఇదేమిటబ్బా నేనేమి చేసాను నన్ను ఆగు ఆగు అంటున్నారు ఎవరో . నేనెవరితో మాట్లాడటం లేదే ! కొంపదీసి సినిమాలో లా నా మనసే కాదుకదా . ఐనా అదెందుకు ఆగమంటొంది అని ఆలోచిస్తూ వుండగా మళ్ళీ ఈసారి ఇంకొంచం ఘట్టిగా " ఆగు " అని వినిపించింది . ఊహల్లోనుంచి బయటపడి చుట్టూ చూసాను . రోడ్ మీద వక అబ్బాయి బైక్ మీద , ఓ అమ్మాయిని వెంబడిస్తూ ఆగు అని అరుస్తున్నాడు . నేను ఉలిక్కి పడ్డాను . వారం రోజుల నుంచి తెగ సినిమాలు చూసి భ్రమ పడుతున్నానా అనుకుంటూ కళ్ళు నులుము కొని మళ్ళీ చూసాను . ఓ అమ్మాయి విస విసా మా ఇంటి రోడ్ కు అవతలి వైపు నడుస్తోంది . ఓ అబ్బాయి ఆమెను ఆగు అని అరుస్తూ వెంబడిస్తున్నాడు . ఆ అమ్మాయి వెను తిరిగి నడిచింది . అతనూ బైక్ వెనక్కి తిప్పాడు . అలా ఇద్దరూ అటూ ఇటూ తిరిగారు . ఇంతలో అతను బైక్ ఆపి ఆ అమ్మాయి చేయి పట్టుకున్నాడు . ఆమె " వదులు . . . వదులు " అని గింజుకోసాగింది . ఏమైనా సినిమా షూటింగా అని చుట్టూ చూసాను . కెమెరాలు , లైట్ లు , మనుషులు ఎవరూ కనిపించలేదు . ఐతే ఈ సీను నిజం గానే నా కళ్ళెదుట జరుగుతోందన్నమాట అనుకొని ఏమి చేయాలో తోచక ఒక్క సెకను నిలబడి , లోపలి కి వెళ్ళి మావారికి చెప్పాను . <br />మా వారు గబ గబా వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్ళి ఆ అమ్మాయి చేయిని అతని నుంచి విడిపించి , ఆ అమ్మాయిని ఆయనవెనకే వెళ్ళిన మా పనమ్మాయి శైలజకు వప్ప చెప్పి , అతనిని దబాయించటం మొదలుపెట్టారు . వాల్లిద్దరూ ఈ పరిణామం వూహించలేదేమో బిత్తర పోయారు . ఆ అమ్మాయిని శైలజ గేట్ లోపలికి తీసుకొచ్చేసి గేట్ వేసేసింది . ఆ అమ్మాయి ఏడవటం మొదలు పెట్టింది . ఆ అబ్బాయేమో సారీ అంకుల్ తను నా కజిన్ అని చెపుతున్నాడు . మావారు అతని మాట వినకుండా గేట్ దగ్గరికొచ్చి అతను నీకు తెలుసా అని ఆ అమ్మాయిని అడిగారు . ఆ అమ్మాయి షాక్ లో వుందేమో జవాబు చెప్పకుండా ఏడుస్తోంది . ఇహ అంతే మా వారు విజృంభించేసారు . ఈ గొడవంతా చూస్తున్న పక్కింటి వాచ్మెన్ తో వాడిని పట్టుకో కట్టేసి పోలీసులను పిలుద్దాము అన్నారు . అప్పటి వరకు సారీ అంకుల్ , సారీ అంకుల్ అని బతిమిలాడుతున్నవాడల్లా పక్కకి పరిగెత్తాడు ఆ అబ్బాయి . ఆ అమ్మాయేమో నేను వెళ్ళిపోతానంకుల్ అని ఏడుస్తోంది . ఎక్కడికెళుతావు , మీ ఇల్లెక్కడో చెప్పు నేను వచ్చి దింపుతాను అని ఆ పిల్లను అరిచారు . అసలు ఆ అబ్బాయిని ఎందుకు ఎంకరేజ్ చేస్తున్నవమ్మా నువ్వు ? పద మీ ఇంటికి వచ్చి మీడాడీ తో మాట్లాడుతాను అని ఈయన , లేదంకుల్ నేను వెళ్ళిపోతాను అని ఆ అమ్మాయి కాసేపు వాదించుకున్నాక , శైలజా ఆ అమ్మాయిని లోపల్ కూర్చొబెట్టు , మాలా నా కార్ కీ తీసుకురా నాకు చెప్పారు . ఆ అమ్మాయి గోడు గోడు న ఏడుస్తూ మీరొద్దంకుల్ నేను వెళుతాను అన్నిది . మావారు , నువ్వు మాట్లాడకు ముందు లోపల కూర్చో అని , పక్కింటి వాచ్మెన్ తో <br />" నువ్వు ఆ అబ్బాయి , ఈ అమ్మాయి చేయిలాగటం చూసావా అని అడిగారు . చూసాను సార్ అన్నాడు . ఐతే ఎందుకు ఆపలేదు ? సినిమా చూస్తున్నావా ? నీకు అక్క చెల్లెళ్ళు లేరా ?" <br /> ( అరే ఈ డైలాగ్ అమ్మాయి అబ్బాయి తో అన్నట్లు చూపిస్తారే సినిమాలో ! మావారు అంటున్నారేమిటి చెప్మా !) <br /> " వక చెల్లి వుంది సార్ " <br />" ఐతే మీ చెల్లెలిని ఇలా ఎవరైనా చేయి పట్టుకొని లాగుతుంటే నువ్వు వూరుకుంటావా ?" <br />అతను తల గోక్కుంటూ " వూ మ్హూ " . <br />ఇంతలో " ఏమైంది సారూ " అంటూ ఎల్లమ్మ వచ్చింది . <br />" ఏమైందా ? నువెటుబోయావ్ ఇప్పటి వరకు " అని ఎల్లమ్మను అరిచి ఆ అబ్బాయి వెళ్ళిపోయాడని గమనించారు . నేను కార్ కీస్ తీసుకొని చెప్పులేసుకొని వచ్చాను . ఆ అమ్మాయి నన్ను చూడగానే " ఆంటీ మీరొద్దు ప్లీజ్ నేను వెళుతాను " అంది . ఆ అమ్మాయి ని చూస్తే 17 / 18 ఏళ్ళ అమ్మాయిలా వుంది . చాలా లేతగా సుకుమారంగా వుంది మద్య మద్య చేయి వూదుకుంటోంది . చేయి ఎర్రగా కందిపోయింది . ఏం చదువుకుంటున్నవమ్మా నువ్వు అని అడిగాను . పలానా హాస్పిటల్ లో సిస్టర్ ట్రైనింగ్ అవుతున్నానండి అంది . నువ్వెక్కడుంటావు అన్నాను . అక్కడే హాస్టల్ లో వుంటానండి . మా పేరెంట్స్ వైజాగ్ లో వుంటారు అంది . ఆ హస్పిటల్ ఇక్కడికి చాలా దూరం . ఇక్కడిదాకా ఎందుకు వచ్చావు ? అసలు ఆ అబ్బాయి ఎవరు ? గొడవేంటి అసలు అని అడుగుతే రాంగ్ కాల్ వచ్చిందని అరుస్తున్నాడండి అంటుందే కాని ఆ అబ్బాయి తెలుసని కాని తెలీదు అని కాని చెప్పదు . <br />" ఫోన్ అంటూ వుంటే రాంగ్ కాల్స్ రాకుండా వుంటాయా ఏమిటి ? " అని శైలజ ఆశ్చర్యం . <br />ఇంతలో మావారు ఇంకో అబ్బాయిని తీసుకొని వచ్చారు . " ఇతను నీకు తెలుసా " అని అడిగారు . ఆ అమ్మాయి చెప్పేలోపలే అతను " తను మా చెల్లెలండి . మా పిన్ని కూతురు " అన్నాడు . ఆ అమ్మాయి అవునని తలాడించింది . ఇంకేంచేస్తాము ఆ అమ్మాయి వాలకం అనుమానంగా వున్నా అతను మా అన్నయ్య అని అతని తో వెళ్ళేందుకు సిద్దపడితే , మనమేమి చేయలేముగా ! ఇద్దరూ కలిసి వెళ్ళిపోయారు . ఆ సోకాల్డ్ అన్నయ్య థాంక్స్ అంకుల్ అని కూడా చెప్పాడు ! <br /> మొతం ఎనలైజ్ చేసుకుంటే , బహుషా ఇద్దరూ సోకాల్డ్ ప్రేమికులు . తిరిగేందుకుకు ఇటొచ్చారు . ఆ అమ్మాయి సెల్ కు ఎవరో అబ్బాయి కాల్ చేసాడు . అది చూసి ఈ అబ్బాయి అనుమానించాడు . అమ్మాయికి కోపం వచ్చింది . అలిగింది . ఆ అలక తీర్చే ప్రహసనమే ఇదంతా . మధ్యలో ఆమెను లోపల వుంచ్టము , అతనిని పోలీసులకు పట్టిస్తామనటం తో వెళ్ళిపోయి ఎవరో ఫ్రెండ్ కు కాల్ చేసి పిలిపించాడు . అతనొచ్చి ఆ అమ్మాయిని తీసుకెళ్ళాడు . అసలు కథ ఇదై వుంటుంది అనుకున్నాము . <br /> <br />ఏ కథ ఏమైనా మాకు ఆ అమ్మాయి గురించి చాలా బాధ కలిగింది . చాలా చిన్న పిల్ల లా వుంది . చదువుకోసమో , వుద్యోగం కోసమో ఆడపిల్లలు బయటకు వచ్చి వంటరి గా వుండక తప్పటం లేదు . కాని ఈ తప్పటడుగులు ఏమిటి ? <br /> ఇహ మా విషయానికి వస్తే , ఆ అమ్మాయిని పంపించి మేము లోపలికి వస్తుంటే మా కాలనీ ప్రెసిడెంట్ అటుగా వచ్చారు . సరే నేను లోపలికి వచ్చేసాను . కాసేపు ఆయంతో మట్లాడి మావారు లోపలికి వచ్చి , " ప్రెసిడెంట్ కు జరిగింది చెప్పాను . ఈ ఆదివారం కాలనీ మీటింగ్ ఏర్పాటు చేయమన్నాను . " అన్నారు . <br />" ఎందుకు ?" <br />" ఎందుకా , ఈలోపల 30 లాఠీలు , 30 విజిల్స్ కొనుకొస్తాను . మీటింగ్ లో అందరికీ తలా వక లాఠీ , తలా వక విజిల్ ఇస్తాము . అనుకోకుండా ఏమైనా జరిగినప్పుడు ముందు చూసిన వాళ్ళు విజిల్ వూదితే అందరూ లాఠీలు తీసుకొని బయటకు వచ్చేట్లుగా ఏర్పాటు చేస్తాను ." <br />" మరి సమయానికి ఆ విజిల్ కనిపించక పోతే ?" <br />" నీకన్నీ ఇలాంటి తలతిక్క అనుమానాలే వస్తాయి . మొన్న మన పక్కింటావిడ గొలుసు ఎవడో గుంజారు . నేను చూసి వెళ్ళ బట్టి వాడు వదిలేసి వెల్లాడు ." <br />" అవునవును అందుకే ఆవిడెప్పుడూ మిమ్మలిని మెచ్చుకుంటూ వుంటుంది ." <br />" రెండు రోజుల క్రితం నువ్వు వాకింగ్ చేస్తూ , ఎవరో మన కాలినీలో కుక్కలకు బిస్కెట్లు వేస్తున్నాడని చెప్పావాలేదా ?" <br />" చెప్పాను . వారం రోజులుగా రోజూ వచ్చి వీధి కుక్కలకు బిస్కెట్లు వేస్తూ వుంటే , ఏ దొంగోడో , ఏ టెరరిస్టో అని భయం వేసింది . మీరు వాడిని అడ్రెస్స్ వగైరా అడిగాక రావటం మానుకున్నాడుకదా ?" <br />" మరి అదే . ఏదో వక అర్పాటు చేయకపోతే ఎలాగ? కాలనీ గూర్కా మీద ఆధారపడితే సరిపోదు . మనల్ని మనమూ రక్షించుకోవాలి . ఏదైనా జరగ గానే నాకెందుకులే అని వెళ్ళిపోతే ఎలా ? ఇప్పుడే చూడరాదు ఏమి జరిగిందో . అందరికీ సివిక్ సెన్స్ వుండాలి . " <br />" బాబోయ్ నాకు స్పీచులు ఇవ్వకండి . అసలు మనం ఈ కాలనీకి అన్ పేడ్ వాచ్ మెన్ ల మైపోయాము . ఇప్పుడు మీరు ఇచ్చే విజిల్ తో నా మనవళ్ళు ఆడుకొని ఎక్కడో పెట్టరనుకోండి . ఆ టైం కు నాకు దొర్కొద్దూ ? అసలే మనపిల్లలు హైడ్ అండ్ సీక్ ఆడుతూ వుంటారు . ఇప్పుడు నాకున్న డ్యూటీలలో ఈ లాఠీ ని , విజిల్ ని దాచటమొకటి కొత్తగా వచ్చిచేరింది . ఎక్కడ దాచను . అలమారలో పెడుదామంటే అలమారా కీస్ ఎప్పుడూ దొరికి చావవు . టైం కు దొరుకుతాయో ఏదో . ఇదంతా ఎందుకు నేనసలు బాల్కనీ లోనే కూర్చోకుండా వుంటే సరిపోతుంది " . <br /> " ఏమైనా కానీ డాడీ ఇహ జన్మలో ఆ అబ్బాయి ఏ అమ్మాయి చేయీ పట్టుకోడు . అమ్మా నీకసలు విజిల్ వూదటం వచ్చా ?" అని అప్పుడే వచ్చి అంతా విన్న మా అమ్మాయి డైలాగు . <br />" అమ్ముమ్మకు రాకపోతే నేను వూదిపెడతాను . " మా విక్కి సరదా :) <br />పాపం వాళ్ళ ప్రణయ కలహం కాస్తా ప్రళయ కలహమైపోయింది . ఏమో ఏది ఏమైతే నాకేమిటి నేనిప్పుడు అర్జెంట్ గా విజిల్ వూదేటప్పుడు టెన్షన్ పడి గాలి మాత్రమే వచ్చేట్లు కాకుండా పెద్ద సౌండ్ వచ్చేట్లు వూదటము నేర్చుకోవాలి . లాఠీ తిప్పటం నేర్చుకోవాలి . ఐయాం సో బిజీ యార్ !!!!! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2731762828199128260?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-18836604666467291742011-08-21T14:50:00.003+05:302011-08-23T19:05:05.018+05:30నారదమహర్షి , సువాసనభరితమైన , అందమైన పూవు నొక దానిని చేతబట్టుకొని వస్తున్నాడని సత్యభామాదేవి కి కబురందించింది చెలికత్తె . ఆ పూవునెలాగూ కృష్ణునికే సమర్పిస్తాడని , శ్రీక్రృష్ణుడు ఆపూవును తనకే ఇస్తాడని మురిసిపోతూ ఎదురుచూస్తూ కూర్చుంది సత్య . ఏదీ ఆ నారదు డూ ఎంత సేపటికీ రాడు . ఏమైనాడు చెప్మా అని ఆలోచనలో పడ్డది సత్య . పోనీ శ్రీకృష్ణుడూ ఇగో రాడు , అగో రాడు . ఏమైపోయారిద్దరూ ! అనితర్జన బర్జన్లు పడుతుండగా నారదుడు ఆ పుష్పాన్ని కృష్ణునికి ఇచ్చాడనీనూ , ఆ కిట్టయ్య దానిని రుక్మిణికి బహుకరించాడనీనూ తెలిసిపోయింది . భగ్గుమంది భామ హృదయం . అనదు మరీ ! ఇదేమైనా కాస్తో కూస్తో అవమానమా ! హన్నా . . . ఐనా ఆ వాసుదేవుని కి హెంత ధైర్యం ! భామను కాదని రుక్మిణికి ఇవ్వటమే ! ఈ అవమానాన్ని భరించేదిలేదుగాక లేదు ! పూవే కాదు ఆ పూల చెట్టునే తెచ్చేసి ఇమ్మంటాను . . . హమ్మా . . . హమ్మా . . . మీరజాలగలడా నా యానతి అని ప్రతిన బూనింది సత్యాదేవి . <br /> <br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/LyKgHU5n5M4" allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" width="480"></iframe> <br /> <br />అంతే అలకపానుపు ఎక్కేసింది . శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ పడరాని తిప్పలూ పడ్డాడు . కాలు పట్టుకొని తన్నించుకున్నాడు కూడాను పాపం . ఏమిటీ పాపమా ? పాపం అట పాపం . ప్రియ సతి . . . ముద్దుల సతి అనగానే సరా . . . ముద్దూ ముచ్చటా తీర్చొద్దూ ! తప్పుచేస్తే తన్నరేమిటి ! అందుకేగా పద సఖీ అంటూ దేవలోకానికి ప్రయాణం కట్టాడు . అబ్బ ఎంత అందంగా వుందీ పారిజాత వృక్షం . పూవే కాదు వృక్షాన్నే తీసుకుపోదామంది సత్యభామాదేవి . మీరజాలగలడా ఆనతి * * * * * <br />దేవలోకాధిపతి తో యుద్దం చేసి , ఓడించి మరీ సంపాదించాడు పారిజాతవృక్షాన్ని . ఆ పారిజాత వృక్షాన్ని , వాసుదేవుని వెంటపెట్టుకొని , ఆనందముగా భూలోకానికి పయనమైంది సత్య . <br />ఇక్కడ భూలోకము లో బాల్కనీ లో కూర్చొని ఆకాశంలోకి దిక్కులు చూస్తూ , ఏమి పోస్ట్ రాద్దామా అని ఆలోచించుకుంటున్న మాల , సన్న సన్న గా తేలివస్తున్న సువాసనలను పసిగట్టింది . ఎక్కడి నుంచా ఈ సువాసనలు అని మాల ఆకాశం లోకి ఇంకా పరీక్షగా చూడగా , సత్యాభామా దేవి తీసుకొని వెళుతున్న చెట్టు నుంచే ఈ సువాసనలు అని గ్రహించేసింది . అంతే భామా . . . భామా ప్లీజ్ . . . ప్లీజ్ ఆ చెట్టు కొంచం నాకూ ఇవవ్వవా అని సత్యభాను బతిమిలాడింది . పాపం ఏదో అడుగుతోంది కదా కాస్త ఇద్దాములే అనుకుంది భామ . కాని కిట్టయ్య ఠాట్ నేను ఇంత కష్టపడి సంపాదించి నీకిస్తే నువ్వు మాలకు భాగమిస్తానంటావా వీల్లేదు అన్నాడు . మాల వదలకుండా ప్లీజ్ * * * ప్లీజ్* * * అని బతిమిలాడగా కరిగిపోయిన సత్య పోనిద్దూ కొంచం ఇస్తాను . ఐనా మాలా వాళ్ళ ఆయన ను ఇంట్లో నీపేరు తోనేగా ముద్దుగా పిలుస్తారు . అంటే ఆయన నీ తమ్ముడన్నట్లే గా . . . అన్నదమ్ముల మధ్య ఆ మాత్రం సఖ్యత వుండాలి అని శ్రీకృష్ణుని కి నచ్చ చెప్పి కొంచం చెట్టును తుంపి మాల కు ఇచ్చింది సత్యభామాదేవి . అది చూసి మూతి ముడుచుకున్న కన్నయ్య ను " కన్నయ్యా నీ ప్రతి పుట్టినరోజుకు ఈ పారిజాత పుష్పాలతో నిన్ను అలంకరిస్తా లే " అని మాల బుజ్జగించింది . ఇంకేమంటాడు వొప్పుకున్నాడు :))))) <br />ఇలా సత్యభామ దగ్గర నుంచి నేను సంపాదించిన పారిజాతవృక్షం ఇదే! <br /> <br /><div><embed src="http://widget-c8.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=3314649325793916360&amp;site=widget-c8.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=3314649325793916360&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-c8.slide.com/p1/3314649325793916360/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=3314649325793916360&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-c8.slide.com/p2/3314649325793916360/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=3314649325793916360&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-c8.slide.com/p4/3314649325793916360/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div> <br /> <br />" పారిజాతం " పేరు ఎంత సున్నితం గా వుందో పూవూ అంత సుకుమారం .సన్నని ఆరెంజ్ కలర్ కాడ తో , తెల్లనని పలచని రేకుల తో బుజ్జి బుజ్జి గా ఎంత ముద్దుగా వుందో ఈ పారిజాతం ! సాయంకాలం కాగానే విచ్చుకుంటున్న పూల సువాసనలు అల్లనల్లన గాలి లో తేలిపోతూ ఇల్లంతా పరుచుకుంటాయి . చిరు చీకట్లల్లో చల్లని గాలి వీస్తూ వుండగా పారిజాతాలు విచ్చుకుంటూ వెదజల్లే పరిమళాలు వాహ్ * * * మా ఇంటి కి వచ్చే అథిదుల కు , మెట్ల పక్కనే నిలబడి తన పరిమళాలతో స్వాగతం చెపుతుంది మా పారిజాతం . ఆ పరిమళాన్ని గుండె నిండుగా ఆస్వాదించకుండా ఎవరూ ఇంట్లోకి రారు . ఆ ముద్దుగుమ్మలను చూస్తూ కాసేపు అలాగే ఆగిపోతారు . నాకైతే బాల్కనీ లో నుంచి కదలాలనే అనిపించదు . ఉదయం లేవగానే కింద నేల మీద పట్టుపానుపులా పరుచుకొని వుంటాయి . చెట్టును కొద్దిగా వూపగానే మిగిలిన పూలు కూడా జలజలా రాలుతూ ఎంత సందడి చేస్తాయో ! మంచు బిందువులలో తడిసిన పారిజాతాల అందం చూడాల్సిందే కాని వర్ణింపనా తరమా . . . నేను కన్నయ్యకు ఇచ్చిన మాట తప్పకూడదని ప్రతి కృష్ణాష్టమికి కొంచం ముందుగానే పూయటం మొదలు పెడుతాయి . దాదాపు నవంబర్ చివరిదాకా పూస్తాయి . <br />నీ అలకతో ఇంత మంచి పూలను దివినుండి భువి కి దింపిన ఓ సత్యభామా నీకు వేల వేల థాంకూలు :) <br /> <br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">కృష్ణాష్టమి శుభాకాంక్షలు . </span> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1883660466646729174?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-3788922108454869752011-07-25T06:01:00.004+05:302011-07-25T09:59:16.366+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tXsO3ufkdTQ/Tiw02W1nlqI/AAAAAAAAEmw/6H--cD86w_4/s1600/m2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 282px; height: 420px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tXsO3ufkdTQ/Tiw02W1nlqI/AAAAAAAAEmw/6H--cD86w_4/s320/m2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5632935342381700770" /></a><br /><br />ఈ రోజు నా షష్ఠిపూర్తి :) అంటే ఈ నాటి తో నాకు అరవై ఏళ్ళు పూర్తవుతాయన్నమాట ! అంటే నేను పుట్టి ఈవాల్టికి అరవై ఏళ్ళు ఐందన్నమాట :) స్చప్ . . . . . ఏమిటో నిన్ననో మొన్ననో నేగా అమ్మ వెన్నెల్లో కూర్చొపెట్టి కథలు చెపుతూ అన్నం పెట్టింది .<br />ములుగులో చింతచెట్టు కింద కూర్చొని ఆడుకుంటూ వుంటే కృష్ణవేణి అత్తయ్య తీసుకెళ్ళి వాళ్ళ సమితి ఆఫీసులో " భలే తాత మన బాపూజీ " పాడించిందీ కదూ ! ఆ పాట విని ముద్దు ముద్దుగా భలే పాడుతున్నవూ అని భద్రమత్తయ్య వాళ్ళ స్కూల్ లో " అమ్మా నొప్పులే అమ్మమ్మా నొప్పులే " డాన్స్ చేయింది జ్ఞాపకమే గా !<br />బూర్గుంపాడ్ లో రోజూ తెల్లవారు ఝాముననే , అమ్మ తో కలిసి గోదావరి వడ్డుకు పెసరచేల మద్య నుంచి వెళ్ళిన దీ జ్ఞాపకమే ! <br />మానుకోటలో ప్రైమరీ స్కూల్ లో చేర్చటాని కి నాన్నగారు , తీసుకెళితే , వాళ్ళు మాథ్స్ టెస్ట్ పెట్టి , " మీ అమ్మాయి కి లెక్కల్లో 100 మార్క్స్ వచ్చాయండి . చాలా తెలివిగలది అని మెచ్చుకుంటూనే 6థ్ క్లాస్ లో చేర్చుకోవటానికి వయసు తక్కువ అందుకని 5 థ్ క్లాస్ లో చేర్చుకుంటాము అని హెడ్ మాస్టర్ అన్నప్పుడు ,నేను 6థ్ క్లాస్ లో చేరుతాను అని ఎంత గోలపెట్టానో మర్చిపోయానా ? లేదే ! వయసు తక్కువ అని ఐదో క్లాస్ లో చేర్చినా , యస్. యస్. యల్ . సి కి వచ్చేసరికి ఆ వయసూ తక్కువై రిజల్ట్స్ కోసం నల్లగొండ , హైదరాబాద్ చుట్టూ నాన్నగారిని ఎంత తిప్పించుకొని ఇచ్చారని :)<br /><br />పి.యు.సి అవుతూనే అనుకోకుండా పెళ్ళైపోయి పూల తో అలంకరించిన పడవంత పూల రధం (కారు ) లో ఊరేగింపుగా అత్తవారింట అడుగుపెట్టినదీ జ్ఞాపకమే . ఆ పైన రెండేళ్ళకే బుజ్జి బుజ్జి చేతులూ , కాళ్ళూ ఆడించుకుంటూ , కళ్ళు విప్పార్చుకొని అమాయకంగా చూస్తూ , నన్ను అమ్మను చేసి నా వడిలోకి చేరిన అమ్మాయి రాకా గుర్తే . అక్కేనా నేనూ వున్నానంటూ ముద్దుగా వచ్చిన అబ్బాయి రాకా గుర్తే :) నాదీ అంటూ నేను సంపాదించుకున్న ఆస్తి వారిద్దరేగా !<br />వాళ్ళింకా పసిపిల్లలు కారు పెద్దవాళ్ళైయ్యారు సుమా అంటూ , నాకు అత్తగారి ప్రమోషన్ ఇచ్చిన అల్లుడూ , కోడలూ వచ్చి ఎన్నళైందమ్మా ! ఈ మద్యేగా :) అమ్మమ్మా , బామ్మా అంటూ బుజ్జి బుజ్జి మనవరాళ్ళూ మనవళ్ళు వచ్చీ ఎంతోకాలం కాలేదు మరి :)<br />అభిమానించిన అత్తయ్యగారు , మామయ్యగారు కనుమరుగైన గుండె భారం ఇంకా తీరనే లేదు :(<br />మీకు మీ పెద్ద అమ్మాయంటేనే ఎక్కువ ప్రేమండీ అని అల్లుడు వేళాకోళాం ఆడుతుంటే మురిపంగా ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతూనే వెళ్ళిపోయిన నాన్నగారి కోసం కనుల తడి ఆరనే లేదు :(<br />అన్నీ నిన్నా మొన్నానే ఐనట్లుగా వున్నాయి . ఇంకా ఎన్నో ఎన్నెన్నో జ్ఞాపకాలు ఇంత ఫ్రెష్ గా వుంటే అప్పుడే అరవైళ్ళే గడిచిపోవటమేమిటి ? నమ్మకం కుదరటం లేదు :) కానీ నమ్మక తప్పదు . ఇది కాదనలేని కాలం లెక్క మరి :)<br />ఇంత మంచి జీవితాన్ని ఇచ్చిన ఆ దేవదేవునికి సర్వదా కృతజ్ఞురాలిని . అడగకనే అన్నీ ఇచ్చాడు . అందుకే ఓకోరిక కోరాలని వుంది .<a href="http://www.chimatamusic.com/telugu_songs/playcmd.php?plist=233"><span style="font-weight:bold;"> మరి నా ఈ కోరిక తీర్చే భారం ఆ దేవదేవునిదే</span> !!!!! </a><br />పైన వున్న ఫొటోలో నేను ఎత్తుకున్నది నన్నే :) అది నా ఫస్ట్ బర్త్ డే ది . నాకు కొత్త ఫ్రాక్ కుట్టింది మా అమ్మే . చక్కగా కొత్త గౌను కుట్టి వేసి , దొడ్లో పూసిన సన్నజాజిపూలను తెంపి దండకట్టి నా మెడలో వేసిందిట మా అమ్మ . అంత ముచ్చటగా తయారు చేస్తే చక్కగా వుంచుకొవచ్చుగా ! అబ్బే . . . ఆ దండను లాగి తెంపి పారేసానట :)<br />పుట్టిన రోజున చిన్నపిల్లలు ఏమనిపాడుకుంటారు ?<br />" హాపీ బర్త్ డే టు మి " :)))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-378892210845486975?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-63061572367711031082011-06-27T06:19:00.002+05:302011-06-27T07:38:41.078+05:30" " <span>అమ్మాయ్</span> <span>మీ</span> <span>వేరు</span> <span>కాపురం</span> <span>వ్యవహారం</span> <span>ఏమైంది</span> "<br />"<span>ఇల్లదీ</span> <span>చూసుకోవాలిగా</span> "<br /><span>నేను</span> <span>చూస్తా</span> <span>అని</span> <span>పూనుకొని</span> <span>రోజూ</span> <span>తిరిగి</span> <span>ఇళ్ళువెతికారు</span> .<br /><span>చివరికి</span> <span>ఓ</span> <span>ఇల్లు</span> <span>మా</span> <span>అందరికీ</span> <span>నచ్చింది</span> .<br />" <span>రేపు</span> <span>పంచమి</span> . <span>పాలుపొంగించుకొని</span> <span>మారిపొండి</span> " <span>అన్నారు</span> <span>నాన్న</span> <span>గారు</span> .<br />" <span>అలాగే</span> . <span>మరి</span> <span>నావెంట</span> <span>అత్తగారిని</span> <span>తీసుకొని</span> <span>పోతాను</span> ." <span>అంది</span> <span>దుర్గ</span> .<br />"<span>అదా</span> ! <span>అదెందుకొస్తుంది</span> ?" <span>అన్నారు</span> <span>నాన్నగారు</span> <span>అయోమయం</span> <span>గా</span> .<br />"<span>ఏం</span> <span>వస్తే</span> <span>కోడలింటికి</span> <span>అత్తగారు</span> <span>రాకూడదా</span> ?" <span>అంది</span> <span>దుర్గ</span> .<br />"<span>అది</span> <span>నీ</span> <span>వెంట</span> <span>వస్తే</span> <span>నేనేమైపోవాలి</span> ?" <span>అడిగారు</span> <span>ఇంకా</span> <span>షాక్</span> <span>నుంచి</span> <span>తేరుకోకుండానే</span> .<br />" <span>సాయం</span> <span>గా</span> <span>మీ</span> <span>అబ్బాయిని</span> <span>వుంచుకోండి</span> !"<br />"<span>వాడా</span> - <span>వాడెందుకు</span> <span>నాకు</span> ?" <span>అడిగారాయన</span> .<br />" <span>ఏం</span> <span>నెలతిరిగే</span> <span>సరికి</span> <span>ముప్పై</span> <span>వేలు</span> <span>సంపాదించి</span> <span>పెడుతారు</span> .<span>మా</span> <span>అత్తగారెందుకు</span> <span>మీకు</span> ? <span>తిని</span> <span>కూర్చొని</span> <span>తిక్కపనులు</span> <span>చేస్తుంది</span> <span>అని</span> <span>మీరే</span> <span>పొదస్తమానము</span> <span>అంటారుగా</span> . <span>ఆవిడను</span> <span>నాతో</span> <span>పంపించండి</span> ." <span>అంది</span> <span>దుర్గ</span> .<br />" <span>నువ్వు</span> <span>రమ్మన్నా</span> <span>అది</span> <span>రాదు</span> . <span>నీ</span> <span>ఎత్తులు</span> <span>దానికి</span> <span>తెలుసు</span> . <span>దానిని</span> <span>తీసుకెళ్ళి</span> <span>చాకిరీ</span> <span>చేయించుకోవాలని</span> <span>నీ</span> <span>ప్లాను</span> " <span>అన్నారు</span> <span>నాన్న</span> .<br />" <span>ఇక్కడ</span> <span>మాత్రం</span> <span>చాకిరీ</span> <span>చేయక</span> <span>తప్పుతోందా</span> <span>నాకు</span> ? <span>దుర్గ</span> <span>తో</span> <span>వెళితే</span> <span>పని</span> <span>చేసినా</span> <span>ఆదరం</span> <span>గా</span> <span>చూస్తుంది</span> . <span>ఎక్కడికైనా</span> <span>తీసుకెళ్ళి</span> <span>తిప్పి</span> <span>చూపిస్తుంది</span> . <span>నే</span> <span>వెళ్తా</span> ." <span>అంది</span> <span>అమ్మ</span> .<br /><span>హతాశులైపోయారు</span> <span>నాన్నగారు</span> .<br />"<span>ఏమిట్రా</span> <span>ఇదంతా</span> ? <span>బెల్లం</span> <span>కొట్టిన</span> <span>రాయిలా</span> <span>మాట్లాడవేం</span> ?" <span>అన్నారు</span> <span>నన్ను</span> <span>చూసి</span> .<br /><span>నేను</span> <span>చెప్పేది</span> <span>ఏముంది</span> ? <span>అయినా</span> <span>అమ్మా</span> <span>దుర్గా</span> <span>వెళ్ళిపోతే</span> <span>ఈయిన్ని</span> <span>పెట్టుకొని</span> <span>నేనేం</span> <span>చేస్తాను</span> <span>అందుకే</span> " <span>నేనూ</span> <span>దుర్గ</span> <span>తోనే</span> <span>వెళ్తా</span> " <span>అని</span> <span>చెప్పేశాను</span> .<br />" <span>నువ్వే</span> <span>గంగ</span> <span>లోనైనా</span> <span>దూకు</span> .<span>నీ</span> <span>భార్య</span> <span>నా</span> <span>భార్యని</span> <span>తీసుకుపోతానంటోంది</span> <span>కదా</span> ! <span>అదే</span> <span>నాకు</span> <span>తలనొప్పి</span> " <span>అన్నారాయన</span> .<br />" <span>బదులుగా</span> <span>నా</span> <span>భర్త</span> <span>ని</span> <span>సాయం</span> <span>వుంచుతానన్నానుగా</span> - <span>ఆయన</span> <span>వుండనంటే</span> <span>నేనేమి</span> <span>చేసేది</span> .<span>ఇప్పుడు</span> <span>నాకేమి</span> <span>బాధ</span> <span>లేదు</span>. <span>మా</span> <span>ఆయనా</span> <span>మా</span> <span>అత్తగారూ</span> <span>నాతో</span> <span>వస్తారుట</span> . <span>ఇక</span> <span>మీ</span> <span>ఇష్టం</span> <span>రేపు</span> <span>పంచమి</span> , <span>పాలు</span> <span>పొంగించుకొని</span> <span>మారిపోతాం</span> !" <span>అంది</span> <span>దుర్గ</span> .<br /><span>రాజ్యం</span> <span>కోల్పోయిన</span> <span>రాజులా</span> <span>ఢీలా</span> <span>పడిపోయారు</span> <span>నాన్నగారు</span> . "<br /><span>ఏమిటీ</span> <span>ఈ</span> <span>మామా</span> <span>కోడళ్ళ</span> <span>కొట్లాట</span> <span>మా</span> <span>ఇంటి</span> <span>రామాయణం</span> <span>అనుకుంటున్నారా</span> ? <span>కాదండీ</span> <span>బాబు</span> <span>ఎంతమాత్రం</span> <span>కాదు</span> . <span>అలా</span> <span>అపార్ధాలు</span> <span>చేసుకోకండి</span> . <span>మరేమిటంటారా</span> ? <span>ఇది</span> " <span>పొత్తూరి</span> <span>విజయలక్ష్మి</span> " <span>గారి</span> " <span>మా</span> <span>ఇంటి</span> <span>రామాయణం</span> ." <span>అదిగో</span> <span>మళ్ళీ</span> <span>అపార్ధం</span> * * * <span>ఆవిడింటి</span> <span>రామాయణం</span> <span>కాదండీ</span> , <span>ఆవిడ</span> <span>వ్రాసిన</span> " <span>మా</span> <span>ఇంటి</span> <span>రామాయణం</span> " <span>కథ</span> <span>లోని</span> <span>భాగమన్నమాట</span> ! <span>ఎలా</span> <span>వుంది</span> ? <span>బ్రహ్మాండం</span> <span>బద్దల్స్</span> <span>కదా</span> :) <span>అసలు</span> <span>ఆ</span> <span>మామా</span> <span>కోడళ్ళు</span> <span>అలా</span> <span>ఎందుకు</span> <span>పోట్లాడుకుంటున్నారు</span> ? <span>పాపం</span> <span>ఆయనొక్కడిని</span> <span>ఇంట్లో</span> <span>వదిలేసి</span> <span>అందరూ</span> <span>వెళ్ళిపోవాలని</span> <span>అనుకుంటున్నారు</span> ? <span>తెలుసుకోవాలని</span> <span>కుతూహలం</span> <span>గా</span> <span>వుంది</span> <span>కదూ</span> !<br /><span>ఇంతే</span> <span>నా</span> ,<br />" <span>మరునాడు</span> <span>సరస్వతి</span> <span>రాగానే</span> , " <span>వంట</span> <span>సరస్వతీ</span> <span>ఇవన్నీ</span> <span>నాకు</span> <span>నువ్వు</span> <span>నేర్పాలి</span> ." <span>అన్నాడు</span> . <span>పదిపేజీలు</span> <span>వున్న</span> <span>జాబితా</span> <span>చూసి</span> <span>నోరావలించిందామె</span> .<br />" <span>చాలా</span> <span>ఇవన్నీ</span> " <span>అడిగింది</span> <span>సరస్వతి</span> .<br />" <span>ఇవి</span> <span>కాక</span> <span>ఇంకా</span> <span>చాలా</span> <span>నేర్చుకోవాలి</span> " <span>అన్నాడు</span> .<br />" <span>సరేలే</span> <span>పద</span> . " <span>అని</span> <span>కుక్కర్</span> <span>తీయబోతే</span> <span>వారించాడు</span> .<br />" <span>అలా</span> <span>కాదు</span> <span>నాకు</span> <span>చెప్పు</span> <span>నేను</span> <span>చేస్తా</span> " <span>అన్నాడు</span> .<br />" <span>సరే</span> <span>ముందు</span> <span>బియ్యం</span> , <span>కందిపప్పు</span> <span>పట్టుకురా</span> !" <span>అంది</span> <span>కుర్చీలో</span> <span>కూర్చొని</span>. <span>బియ్యం</span> <span>తెచ్చి</span> <span>ఇచ్చి</span> <span>కందిపప్పు</span> <span>కోసం</span> <span>వెళ్ళిన</span> <span>వాడు</span> <span>అక్కడే</span> <span>వుండిపోయాడు</span> .<br />"<span>ఏం</span> <span>చేస్తున్నావ్</span> <span>ప్రసాదరావ్</span> ?" <span>అంది</span> <span>సరస్వతి</span> .<br />"<span>పప్పుకోసం</span> <span>వెతుకుతున్నా</span> " <span>అన్నాడు</span> . <span>వెళ్ళి</span> <span>చూస్తే</span> <span>స్టీల్</span> <span>డబ్బాలన్నీ</span> <span>దించి</span> <span>మూతలు</span> <span>తీసిపెట్టి</span> <span>వున్నాయి</span> . <span>ఇంకా</span> <span>డబ్బాలు</span> <span>దించుతుంటే</span> <span>అడ్డుపడింది</span> .<br />"<span>ఇదిగో</span> <span>ఇక్కడే</span> <span>వుందిగా</span> <span>కందిపెప్పు</span> ." <span>అంది</span> .<br />"<span>ఏదీ</span> ? <span>ఎక్కడా</span> ? " <span>కళ్ళజోడు</span> <span>సర్ద్దుకుంటూ</span> <span>అడిగాడు</span> .<br />"<span>ఇదిగో</span> , <span>ఇక్కడా</span> " <span>అంది</span> <span>సరస్వతి</span> .<br />" <span>ఓ</span> <span>వండక</span> <span>ముందు</span> <span>ముద్దపప్పు</span> <span>ఇట్లా</span> <span>బద్దలుగా</span> <span>వుంటుందా</span> ? <span>నేనింకా</span> <span>ముద్దపప్పు</span> <span>డబ్బాలో</span> <span>కూడా</span> <span>పప్పు</span> <span>లాగే</span> <span>వుంటుందేమో</span> <span>అని</span> <span>వెతుకుతున్నా</span> " <span>అన్నాడు</span> .<br /><span>తల</span> <span>బాదుకుంది</span> . " <span>చంపావుపో</span> , <span>వండక</span> <span>ముందు</span> <span>పప్పెలా</span> <span>వుంటుందో</span> <span>తెలియనివాడివి</span> <span>నువ్వు</span> <span>వంటేం</span> <span>నేర్చుకుంటావు</span> <span>ప్రసాదరావ్</span> ?" <span>అంది</span> <span>దీనంగా</span> ."<br /><span>ఈ</span> <span>ముద్దపప్పు</span> <span>ఎవరు</span> ? <span>ముద్దపప్పు</span> <span>వండేందుకు</span> <span>ఎందుకు</span> <span>తంటాలు</span> <span>పడుతున్నాడో</span> <span>తెలుసు</span> <span>కోవాలంటే</span> "<span>ప్రసాదరావూ</span> - <span>వంట</span> <span>సరస్వతి</span> " <span>చదవాలిసిందే</span> :)<br /><span>ఇంతేనా</span> <span>అంటే</span> <span>ఇంతేకాదు</span> . <span>ఇంకా</span> <span>వున్నాయి</span> .<br />" <span>శశికళ</span> <span>కాఫీలు</span> <span>తెచ్చింది</span> . <span>ఇద్దరికీ</span> <span>ఇచ్చింది</span> .<br /><span>కాఫీ</span> <span>తాగుతుండగా</span> <span>టెలిఫోన్</span> <span>మోగింది</span> . <span>అదిరిపడి</span> <span>కాఫీ</span> <span>మీద</span> <span>పోసుకున్నాడు</span> <span>ఆనందరావు</span> . " <span>మళ్ళీ</span> <span>ఫోన్</span> <span>వచ్చింది</span> . <span>ఏ</span> <span>అప్పులవాడో</span> " <span>అన్నాడు</span> <span>దీనం</span> <span>గా</span> .<br /><span>భర్త</span> <span>వంక</span> <span>దీనంగా</span> <span>చూసి</span> <span>ఫోన్</span> <span>తీసింది</span> <span>శశికళ</span> .<br /><span>ఈ</span> <span>అప్పులవాళ్ళ</span> <span>గోల</span> <span>ఏమిటీ</span> ? <span>ఇతను</span> <span>ఇంతగా</span> <span>బెదిరిపోవటమేమిటి</span> ? <span>అన్ని</span> <span>ప్రశ్నలే</span> <span>కదా</span> ? <span>ఆ</span> <span>ప్రశ్నలకి</span> <span>సమాధానాలు</span> "<span>అప్పిచ్చువాడు</span> - <span>వైద్యుడు</span> " <span>లో</span> <span>మాత్రమే</span> <span>దొరుకుతాయి</span> .<br /><span>ఇంతేనా</span> <span>అంటె</span> ,<br /><span>ఇంకా</span> <span>జీవితము</span> <span>లో</span> <span>మార్పు</span> <span>త్రిల్లూ</span> <span>వుండాలని</span> <span>భార్య</span> <span>ఎవరినైనా</span> <span>ప్రేమిస్తే</span> , <span>సహృదయం</span> <span>తో</span> <span>భార్యను</span> <span>క్షమించాలని</span> <span>వుబలాట</span> <span>పడి</span> , <span>భార్య</span> <span>ఎవరినీ</span> <span>ప్రేమించలేదని</span> <span>నిరుత్సాహ</span> <span>పడే</span> <span>విశ్వం</span> <span>గురించి</span> "<span>తిక్క</span> <span>కుదిరింది</span> " <span>లో</span> ,<br /><span>పాపం</span> <span>లక్షణం</span> <span>గా</span> <span>చదువుకొని</span> <span>సుమారైన</span> <span>ఉద్యోగాలు</span> <span>చేసుకుంటూ</span> <span>దర్జాగా</span> <span>బతికిన</span> <span>వాళ్ళు</span> , <span>బొచ్చెలూ</span> , <span>కడవలూ</span> <span>వగైరా</span> <span>పరికరాలు</span> <span>అందుకొని</span> , <span>సతీ</span> <span>సమేతం</span> <span>గా</span> <span>తమ</span> <span>దీనస్తితికి</span> <span>తామే</span> <span>జాలిపడుతూ</span> <span>మేస్త్రీ</span> <span>యాదగిరి</span> <span>తో</span> <span>చివాట్లు</span> <span>తినే</span> <span>పరిస్తితి</span> <span>ఎందుకు</span> <span>కలిగిందీ</span> <span>అంటే</span> <span>నేనేమి</span> <span>చెప్పగలను</span> ? "<span>ఇల్లుకట్టి</span> <span>చూడు</span> " <span>చదివితే</span> <span>తెలుస్తుంది</span> .<br />చక్కని <span>చుక్కలాంటి</span> <span>అమ్మాయి</span> <span>రాధ</span> . <span>సలక్షణమైన</span> <span>సంబంధం</span> <span>చూసి</span> <span>పెళ్ళి</span> <span>చేసుకోమంటే</span> <span>నాకు</span> <span>పెళ్ళి</span> <span>వద్దు</span> <span>సినిమాల్లో</span> <span>నటిస్తా</span> <span>అనంటుంది</span> . <span>తండ్రి</span> <span>వొప్పుకోకపోతే</span> , <span>పెళ్ళికొడుక్కు</span> <span>నువ్వంటే</span> <span>నాకు</span> <span>ఇష్టము</span> <span>లేదని</span> <span>చెపితే</span> <span>పెళ్ళి</span> <span>తప్పిస్తాడేమో</span> <span>అనుకుంటే</span> "<span>నాకు</span> <span>ఈ</span> <span>పెళ్ళంటే</span> చచ్చేంత <span>ఇష్ట</span> <span>మోర్రో</span> " <span>అని</span> <span>పట్టు</span> <span>బట్టి</span> <span>రాధను</span> <span>పెళ్ళి</span> <span>చేసుకున్నాడు</span> <span>కుర్రడాక్టర్</span> <span>వంశీ</span> . <span>పాపం</span> <span>రాధ</span> <span>కోరికో</span> <span>అంటారా</span> <span>ఆ</span>((( . . .<span>ఏమైందో</span> "<span>తీరని</span> <span>కోరిక</span> " <span>చదువుతే</span> <span>తెలుస్తుందిగా</span> !<br /><span>హైద్రాబాద్</span> <span>నుంచి</span> <span>శ్రీకాకుళం</span> , <span>శ్రీకాకుళం</span> <span>నుంచి</span> <span>నుంచి</span> <span>విజయనగరమూ</span> <span>తిరగటమెందుకు</span> ? <span>ఇద్దరమూ</span> <span>హైదరాబాద్</span> <span>లోనే</span> <span>వున్నాము</span> <span>కదా</span> <span>ఇద్దరమూ</span> <span>ఇక్కడే</span> <span>కలుసుకొని</span> <span>మాట్లాడుకుందామని</span> <span>పెళ్ళి</span> <span>కూతురు</span> <span>పద్మ</span> <span>ను</span> <span>వొప్పిస్తాడు</span> <span>పెళ్ళికొడుకు</span> <span>డాక్టర్</span> . <span>కల్యాణ</span> <span>చక్రవర్తి</span> .పెళ్ళి చూపుల కోసం <span>ఇందిరాపార్క్</span> <span>కు</span> <span>వచ్చిన</span> <span>పద్మకు</span> <span>పెళ్ళికొడుకు</span> , <span>ఇన్సర్ట్</span> <span>సగము</span> <span>బయటకు</span> <span>వచ్చి</span> , <span>జుట్టు</span> <span>చెదిరిపోయి</span> , <span>చంకలో</span> <span>రెండేళ్ళ</span> <span>పిల్లాడు</span> , <span>ఇంకో</span> <span>చేతిలో</span> <span>బాగు</span> <span>తో</span> <span>దర్శన</span> <span>మిస్తే</span> . . . <span>హా</span> <span>హ</span> <span>హ</span> <span>హ</span> . . . <span>హమ్మ</span> <span>హమ్మ</span> . . . <span>కొంచమాగండి</span> <span>బాబూ</span> <span>నవ్వీ</span> <span>నవ్వీ</span> <span>నా</span> <span>పొట్ట</span> <span>చెక్కలైపోతొంది</span> :) <span>ఇహ</span> <span>నేను</span> <span>చెప్పలేనండీ</span> <span>బాబు</span> . <span>మీరే</span> <span>చదువుకోండి</span> . <span>ఎక్కడా</span> . . . <span>అని</span> <span>ధీర్గం</span> <span>తీయకండి</span> , <span>చెప్తున్నా</span> ,,, <span>చెప్తున్నా</span> ,,, <br /><br /><span>హాస్య</span> <span>రచనలు</span> <span>చేయటము</span> <span>లో</span> <span>చేయి</span> <span>తిరిగిన</span> <span>రచయిత్రి</span> "<span>పొత్తూరి</span> <span>విజయలక్ష్మి</span> " <span>గారి</span> , " <span>మా</span> <span>ఇంటి</span> <span>రామాయణం</span> " ( <span>హాస్య</span> <span>కథల</span> <span>సంపుటి</span> ) <span>అర్జెంట్</span> <span>గా</span> <span>విశాలాంద్ర</span> <span>నుంచి</span> 80 <span>రూపాయలకు</span> <span>కొనుక్కొచ్చుకొని</span> <span>చదివేయండి</span> . <span>ఇంతే</span> <span>నా</span> <span>ఇంతేనా</span> <span>అనకుండా</span> <span>అందులో</span> <span>మొత్తం</span> 14 <span>కథలు</span> <span>వున్నాయి</span> . <span>అయ్యో</span> <span>ఇన్నేనా</span> <span>ఇంకొన్ని</span> <span>కథలు</span> <span>ఇందులో</span> <span>రాస్తే</span> <span>ఆ</span> <span>రచయిత్రి</span> <span>సొమ్మేం</span> <span>పోయిందిట</span> <span>అనిపించకపోతే</span> <span>నన్నడగండి</span> . <span>పుస్తకం</span> <span>కాదు</span> . <span>చదివి</span> <span>వాపసు</span> <span>ఇస్తానంటే</span> <span>ఇస్తాను</span> <span>కాని</span> , <span>మీరు</span> <span>తిరిగి</span> <span>ఇస్తారన్న</span> <span>నమ్మకం</span> <span>నాకేమాత్రం</span> <span>లేదు</span> . " <span>అయ్యో</span> <span>మాలా</span> <span>గారూ</span> , <span>మా</span> <span>చంటాడు</span> <span>చింపేసాడండి</span> ." <span>అని</span> <span>అబద్దం</span> <span>ఆడి</span> <span>ఇనప్పెట్టిలో</span> <span>దాచేసుకుంటారు</span> . <span>అందుకని</span> <span>ఇవ్వను</span> . <span>ఆ</span> <span>ఆశ</span> <span>పెట్టుకొకుండా</span> <span>మీరే</span> <span>కొనుక్కొచ్చుకొని</span> <span>చదివేసి</span> <span>మనసారా</span> <span>నవ్వేసుకోండి</span> . <span>నాకు</span> <span>తెలుసు</span> <span>మీరూ</span> <span>ఆ</span> <span>పుస్తకం</span> <span>ఎవరికీ</span> <span>ఇవ్వరు</span> :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-arIttXaNVag/TgdjynbpboI/AAAAAAAAEjs/R8nUHgzJvYI/s1600/100_2116.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-arIttXaNVag/TgdjynbpboI/AAAAAAAAEjs/R8nUHgzJvYI/s320/100_2116.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622572381024906882" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-6306157236771103108?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-14385754339004583222011-06-08T10:06:00.004+05:302011-06-08T15:55:09.623+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-lRXkQDTdHJg/Te78ioiIvjI/AAAAAAAAEgM/CZDOGiRnYFw/s1600/aditi.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 520px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-lRXkQDTdHJg/Te78ioiIvjI/AAAAAAAAEgM/CZDOGiRnYFw/s320/aditi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615703457303936562" /></a><br /><br />"అచ్చట్లు ముచ్చట్లు అవ్వలకు ముద్దు ,<br />తప్పట్లు తట్టితే తాతలకు ముద్దు ,<br />జోలల్లు పాడితే పాపలకు ముద్దు ,<br />మాచిన్ని అదితి మాకు ముద్దు ."<br />అని పాడగానే కిలకిలా నవ్వేది మా చిన్ని అదితి . కళ్ళు విప్పార్చుకొని మరీ చూసేది . అబ్బో మా అదితి కళ్ళు ఎంత అందమైనవో ! పుట్టీ పుట్టగానే కళ్ళు తెరిచేసింది . అప్పుడే లోకాన్ని చూసేయాలని ఎంత ఆరాటమో ! కళ్ళు మిల మిలా మెరుస్తూ , చాలా బ్రైట్ గా వుండేవి . కార్ లో నా పక్కన , కార్ సీట్ లో కూర్చొని రెప్ప వేయకుండా , సీరియస్ గా చూసేది . అమ్మ ఇంట్లో వున్నంతసేపూ నాతో నే ఆటలూ పాటలూ . కాని అమ్మ బయటికి వెళ్ళిందో అంతే ఏడుపే ఏడుపు . అమ్మా కావాలి , అమ్మమ్మా కావాలి :) అంతే తప్ప పాపం ఎప్పుడూ గొడవ చేయలేదు . అసలు పుట్టిన రెండో రోజే ఇంట్లో స్నానం చేయించాలి అంటే ఎంత భయము వేసిందో ! మా అమ్మాయికి , అల్లుడి కి నా గొప్ప చూపించుకోవాలి కదా ! పైగా వాళ్ళిద్దరికీ బేబీ టబ్ లో కాకుండా చక్కగా నూనే రాసి , నలుగు బెట్టి స్నానం చేయించాలని కోరిక . పైగా మా అమ్మ తో సున్ని పిండి ప్రత్యేకముగా చేయించి తెచ్చుకుంది నా కూతురు :) నాకొచ్చు నాకొచ్చు అని బడాయికి పోయి , మా అత్తగారిని మనసులో తలుచుకొని , టబ్ లో కూర్చొని , కాళ్ళ మీద పసిపిల్లను వేసుకొని స్నానము చేయించేసాను . పాపము హాయిగానే వుండిందో , నొప్పే పుట్టిందో తెలీదు కాని , కుయ్ , కయ్ అనకుండా స్నానం చేయించేసుకుంది మా బంగారక్క . ఏడాదికే ముద్దు ముద్దు మాటల తో , <br />" ఐ లవ్ యు , <br />యు లవ్ మి ,<br />వుయ్ అర్ ఆర్ హాపీ ఫామిలీ ,<br />వితె గ్రేట్ కీస్ అండ్ హగ్ ,<br />ఐ లవ్ యూ అమ్మమ్మా ." <br />అనిపాడేది . ఎంత సంతోషమో కదా ! మరే మా బంగారుతల్లి అంతా నా పోలికే :) <br /><br />ఇలా నా మనవరాలి గురించి చెప్పాలంటే బోలెడు కబుర్లు వున్నాయి . అన్నీ నిన్నా మొన్నా జరిగినట్లే వున్నాయి . నిన్న మొన్నటి పసికూన 10త్ మంచి పర్సెంటేజ్ తో పాస్ అయ్యింది . ఈ రోజు నుంచి కాలేజ్ గర్ల్ ! పిల్లలు పెరుగుతూ వుంటే వారి ఆటపాటలను చూస్తూ మురిసిపోవటము బాగానే వుంటుంది కాని అప్పుడే ఇంత పెద్దవాళ్ళు ఐపోయారా అని బెంగ కూడా వేస్తుంది ! కాని తప్పదు కదా !!! <br />భవిష్యత్తు లో కూడా మంచి మార్కులు తెచ్చుకొని ,<br />నీకు ఇష్టమైన , నచ్చిన ఫీల్డ్ లో రాణించాలని కోరుకుంటూ ,<br />ఆల్ ద బెస్ట్ అదితీ . <br /><br /> మా అదితి కి ఇష్టమైన చాక్లెట్ కేక్ తిని , ఈ రోజు నుంచి కాలేజీ కి వెళుతున్న మా అదితి ని మీరందరు కూడా విష్ చేసేయండి మరి.. పెద్దల ఆశీర్వాదమే పిల్లలకు రక్ష కదా !<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Z7e9pjTn2-g/Te9NwehBK8I/AAAAAAAAEgs/rQuKQXeiAfQ/s1600/photo.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Z7e9pjTn2-g/Te9NwehBK8I/AAAAAAAAEgs/rQuKQXeiAfQ/s320/photo.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615792755574909890" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1438575433900458322?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-63938935017983720052011-06-03T11:05:00.004+05:302011-06-03T11:15:51.064+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-QOoZjMo3phg/TehiDeouApI/AAAAAAAAEfk/J_V9UPyFFvI/s1600/436965-Happy-Woman-Wearing-Slippers-And-Working-On-A-Computer-Poster-Art-Print.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-QOoZjMo3phg/TehiDeouApI/AAAAAAAAEfk/J_V9UPyFFvI/s320/436965-Happy-Woman-Wearing-Slippers-And-Working-On-A-Computer-Poster-Art-Print.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613844747420304018" border="0" /></a><br /><br />మన రోజువారీ కార్యక్రమం మొదలెడుదామని లాప్ టాప్ తీసాను . జిమేయిల్ తీసాను వాకే మేయిల్స్ చూసుకోవటం ఐపోయింది . లేఖిని తీసాను . ఆ తరువాత బ్లాగ్ డాష్ బోర్డ్ క్లిక్ చేసాను . ఇదేమిటి కొత్తగా పాస్ వర్డ్ అడుగుతోంది పేద్ద తెలీనట్లు ! మర్చిపోయిందేమోలే పాపం ఇచ్చేస్తే పోలే ! పాస్ వర్డ్ టైప్ చేసాను . రయ్ ((((( మని వెనక్కి వెళ్ళిపోయి మళ్ళీ పాస్ వర్డ్ అడిగింది . హుం . . . మళ్ళీ ఇచ్చాను . అయ్యారే . . . . . యిదియేమి చోద్యము * * * * * ఎన్నిసార్లు పాస్ వర్డ్ ఇచ్చినా ఇటుల మాయమైపోవుచున్నది !!!!! మళ్ళీ . . . . . మళ్ళీ . . . అడుగుతోంది . ఏమి చేతును ?????? కాళ్ళూ చేతులూ ఆడకున్నవి &gt;&gt;&gt;&gt;&gt; ఇక నేను బ్లాగ్ వ్రాయలేనా ????? అసలు ఏమైంది దీనికి ??? కొంపదీసి నిన్నటి వెల్లుల్లి ఘాటు పడక ఢాం * * * * * అన్లేదుకదా . . . . . అనవసరం గా వెల్లుల్లి కష్టాలు రాసానే !!!!! అప్పటికీ కొన్ని కష్టాలే రాసాను . అన్నీ రాసి వుంటే లాప్ టాప్ నే ఢాం . . . ఢాం అనేదేమో ((((( అని పరి పరి విధములుగా చింతించాను . కాని ఏమీ లాభం కనిపించలేదు . . . . .<br /><br />ఇంక నా వల్ల కాదు అనుకొని మా మనవడి ని తీసుకు రమ్మని కార్ పంపాను . హాయ్ అమ్మమ్మా అనుకుంటూ మనవడు , మనవరాలు ఇద్దరూ వచ్చేసారు . మా కొడుకు కోడలు యు. యస్ కు వెళ్ళిపోయినప్పటి నుంచీ నాకు విక్కీ నే చేదోడు వాదోడు . అందుకే వాడికే నా గోడు చెప్పుకున్నాను . ఓ గంట సేపు తిప్పలు పడ్డాడు . సారీ అమ్మమ్మా ఏమైందో రావటం లేదు నాకూ తెలీటం లేదు అని చేతులెత్తేశాడు ! వాడికే రాక పోతే ఇక నాకు దిక్కెవరు ? అయ్యో . . . నాకూ బ్లాగ్ కూ ఋణం తీరిపోయిందా ? 2 1/2 సంవత్సరాలుగా నా కష్ట సుఖాలను పంచుకున్న నా బ్లాగ్ మూగపోయిందా ????? ఏదీ దారి ? కళ్ళు చెమ్మగిలిపోగా రాని డాష్ బోర్డ్ వైపు అలాగే చూస్తూ కూర్చున్నాను . నా తోపాటు విక్కీ కూడా బిక్కమొహం వేసాడు . . . . .<br /><br />సాయంకాలం మావారు రాగానే ఏడుపు గొంతుతో హేమండీ నా డాష్ బోర్డ్ కనిపించటం లేదు అని చెప్పాను . ఆయన గాభరా పడిపోతూ ఏమిటీ అన్నారు . ఓహో ఈయనకు డాష్ బోర్డ్ అంటే తెలీదు కదూ అనుకొని అదేమిటో , అదిలేక పోతే నాకెంత ఇబ్బందో పదినిమిషాలు వివరించి చెప్పాక అంతా విని ఓష్ అంతే కదా . . . నీ ఏడుపు మొహం చూసి ఇంకేమైందో అనుకున్నాను అని తీసిపారేసారు . ఇంకేమి కావాలి . ఇంతకంటే పెద్ద కష్టం ఏముంటుంది అని గొణుకున్నాను . ఏమనుకున్నారో , ఈ ఏడుపు పోతే తప్ప అన్నం పెట్టననుకున్నారేమో , లేదా జాలే వేసిందో పోనీ రవికి ఫోన్ చేసి కనుక్కో అని ఓ సలహా పడేశారు ! ఇంతరాత్రి ఏమి కాల్ చేస్తానులే అని వూరుకున్నాను .<br /><br />ఒకటా ? రెండా ? మూడు బ్లాగులు నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోయాక నాకు మనశ్శాంతి వుంటుందా ? రాత్రంతా నిద్రనే లేదు . నాకు ఎంత కంపెనీ ఇచ్చాయి ! ఎంతమంది స్నేహితులను సంపాదించిపెట్టాయి ! నాకు తోడూ నీడగా వున్నాయి ! ఇప్పుడు నన్ను దిక్కులేనిదానిగా వదిలేసి వెళ్ళిపోయాయి ! వాటికీ నాకూ ఋణం అంతేనేమో ! అయ్యో<a href="http://sahiti-mala.blogspot.com/"> <span style="font-weight:bold;">సాహితీ </span></a>ఇక నేను నిన్ను చూడలేనా ! <a href="http://kammatikala.blogspot.com/"><span style="font-weight:bold;">కమ్మటి కలలు</span></a> కంటూ , <a href="http://prayanamlopadanisalu.blogspot.com/"><span style="font-weight:bold;">చల్తే చల్తే</span></a> అని హాపీగా బ్లాగ్ లోకాన్నీ చుట్టి రాలేనా ! అకటా ఎంత కష్టం వచ్చింది . పగవాళ్ళకు కూడా ఇలాంటి కష్టాలు ఇవ్వకు దేవుడా !!! హుం ఎంత దిగులు పడ్డా ఏమిలాభం !<br /><br />మరునాడు పొద్దున గబ గబా పనులు కానిచ్చుకొని , మళ్ళీ ఒకసారి ప్రయత్నిద్దాం అనుకొని సిస్టం ఓపెన్ చేసాను . శ్రీమద్ రమా రమణ గోవిందో హరి !!!!! మొదటికే మోసం * * * నెట్ గయాబ్ * * * ఆ పోవటం పోవటం ఐదు రోజులు అత్తా పత్తా లేకుండా పోయి నిన్న నే వచ్చింది . . . చిన్నగా జిమేయిల్ ఓపెన్ చేసాను . వచ్చింది . వెల్లులి కామెంట్స్ పబ్లిష్ చేసాను . లేఖిని వచ్చింది . ఇక తీయనా వద్దా . . . టెన్షన్ * * * టెన్షన్ * * * డెస్క్ టాప్ మీద వున్న ఆంజనేయ స్వామికి దండం పెట్టుకున్నాను . . .<br /><br />రెడీ . . .<br />వన్ . . .<br />టు . . .<br />త్రీఈ . . . ఈ . . . ఈ . . .<br />ధైర్యం విలోలంబాయే ( కరెక్టేనా ? ఏమో ?)<br />దేవా * * * దేవా * * * దేవా * * * శ్రీ ఆంజనేయా , ప్రసన్నాంజనేయా * * *<br />క్లిక్ &amp; &amp; &amp; &amp; &amp;<br />వావ్ ( ( ( ( ( * * * * * వచ్చేసిందీ . . . ఈ . . . ఈ. . .<br />హబ్బా ఎంత సంతోషం ! మాటల్లో రాతల్లో చెప్పలేనంత !!! తప్పిపోయిన బిడ్డ దొరికినంత :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-6393893501798372005?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-34144015872557419912011-05-26T22:36:00.006+05:302011-06-01T21:29:01.565+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-QupFTj8CIrc/Td5LQ1Lk63I/AAAAAAAAEfQ/JtenBJS1mMk/s1600/100_2068.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 520px; height: 382px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-QupFTj8CIrc/Td5LQ1Lk63I/AAAAAAAAEfQ/JtenBJS1mMk/s320/100_2068.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611004938275842930" border="0" /></a><br /><br />పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి , రాత్రి పడుకునేవరకూ తిండి గోలే . ఏమి వండాలి అనే ఆలోచనలే ఎంతకూ తెగవు . అసలు జనాభాకి ఎందుకింత తిండి రంధి ? ఏమైనా అంటే " కోటి విద్యలూ కూటికొరకే " అనే సామెతొకటి ! మా కజిన్ సత్య అంటుంది రాత్రి పడుకుంటే ఓ పట్టాన నిద్ర పట్టదక్కా అని . ఎందుకు అంటే పొద్దున లేవగానే బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఏమి చేయాలి అని ఒకటే టెన్షన్ . మా ఆయన్ని అడుగుతే పొద్దున లేచాక చూసుకోవచ్చుగా పడుకో అంటారు . ఏదో వకటి చెప్పండి అని పదే పదే అడుగుతుంటే విసుక్కుంటూ ఏదో చెప్తారు . అప్పుడు హమ్మయ్యా డిసైడ్ అయ్యింది అనుకొని హాపీగా నిద్రపోతా అని చెప్పింది :) హుం . . .<br /><br />సరే ఇంట్లో అంటే ఎలాగో ఓలాగా తిప్పలు పడి సద్దుకుంటాము కాని , బయటకి వెళ్ళి నప్పుడు తిండి కోసం తిప్పలు చెప్పలేనన్ని . అసలే మా ఇంట్లో వెల్లుల్లి , మసాలాలు గట్రా తినము . మా తాతగారి ఇంట్లో ఐతే రాములక్కాయలు ( టమాటాలు ) కూడా నిషేదం ! మా ఇంట్లో మా అమ్మ ఉల్లిపాయలు , ఆలుగడ్డ కూర, టమాటాకూర , పప్పుచారు , పకోడీలు మొదలైన వాటిల్లో వేసేది . మా అత్తగారి ఇంట్లోనూ అంతే తప్ప వెల్లుల్లి అనే ఒక పదార్ధం వుంటుంది అని కూడా నాకు తెలియదు . అవునా అలాంటి అమాయకురాలిని ఈ వెల్లుల్లి ఎన్ని కష్టాలపాలు చేసిందో !<br /><br />మాపెళ్ళైనాక మూడు నెలలు అత్తగారింట్లో ఆడుతూ పాడుతూ వంట నేర్చుకున్నాక ఓ శుభరాత్రి మా వారు నన్ను పటియాలా తీసుకెళుదామని సదరన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఎక్కించారు . ఆ రాత్రి కి ఎలాగూ ఇంట్లోనే భోజనం చేసాము కాబట్టి , మరునాడు వుదయము తినేందుకు పూరీలు , కొబ్బరి పచ్చడి , మద్యాహ్నం కోసం పులిహోర , పెరుగన్నం కట్టి ఇచ్చారు మా అత్తయ్యగారు . అవే ఆ రోజు రాత్రి కూడా తినేసాము . మరునాడు వుదయము నుంచి మొదలయ్యాయి కష్టాలు ! ట్రేన్ లో బ్రెడ్ &amp; ఆంలెట్ తెచ్చారు . చీపాడు ఆంలెట్ నేను తినను అనేసాను . పోనీ బ్రెడ్ సాండ్విచ్ తిను అన్నారు మావారు . ' బ్రెడ్డా ' అది జ్వరం వచ్చి నప్పుడు కదా తింటారు అన్నాను . ఇంతలో అరటిపళ్ళు వస్తే అవి తిని బ్రేక్ ఫాస్ట్ పని ముగించా . మొదటిసారి కాపురాని కి వెడుతున్నానని అమ్మ ఇచ్చిన కారపూస , మైసూర్పాక్ , పళ్ళతో ఆ రోజూ ఎలాగో నెట్టుకొచ్చాను . మరునాడు ఆగ్రా లో దిగాము . రైల్వే కాంటిన్ కు తీసుకెళ్ళి చపాతీలు , పాలక్ పన్నీర్ తెప్పించారు . చపాతీలుకూడా జ్వరం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే తినే పదార్ధం అని అప్పట్లో నా ఘాడాభిప్రాయం . అప్పటికి నవలా సాహిత్యము తెలీదు కాబట్టి , భానుమతి అత్తగారి కథ లు చదవలేదు కాబట్టి పన్నీరు వంటకాలలో వాడుతారు అని తెలీదు కాబట్టి అదికూడా తిన్లేదు ! ఆ రోజు కు ఆపిల్స్ తో సరిపెట్టుకున్నాను . అలాగే ఆగ్రా అంతా తిరిగాము . రాత్రి కి డిల్లీ వెళ్ళాము . అక్కడ పొద్దున తెప్పించిన పూరీ , ఆలూ కూరలో ఏదో వాసన . అదేమిటో తెలీదు . ఎప్పుడూ తిన్లేదు . ఎలాగో కూర లేకుండా పూరీ మటుకు తినేసాను . మద్యాహ్నమూ హోటల్ లో అన్నీ కూరలలోనూ ఏదో వాసన . అబ్బే ఇంత పిచ్చి వాసన తో ఇక్కడి వాళ్ళు ఎలా తింటారు బాబు అని బోలెడు హాచర్య పోయాను . ఆ రోజంతా నీరసము గా డిల్లీలో చూడవలసినవి చూసాను . మరునాడు ఉదయానికి పాటియాలా చేరుకున్నాము . యూనిట్ వాళ్ళు పాపం ఎంటో ప్రేమగా పూరీ కూరా పంపారు . అదేమిటి బాబూ ఇక్కడా కూరలో అదేవాసన ! అంతే మళ్ళీ ఉత్త పూరినే తిన్నాను . లంచ్ కు పక్కింట్లో వున్న మేజర్ . జగనాథ్ వాళ్ళు పిలిచారు . వెళ్ళామా . . . ఏవో డ్రింక్స్ ఇస్తారు కాని భోజనము పెట్టరే ! పెట్టినా వీళ్ళింట్లోవి ఏమి వాసనలొస్తాయో ! ఆకలి నక నక లాడిపోతోంది . చివరాఖరికి భోజనము వడ్డించారు . ఎదురుగా టేబుల్ మీద ఘుమ ఘుమ లాడుతూ టమాటో పప్పు , కొబ్బరి పచ్చడి , బీన్స్ కొబ్బరి కూర , సాంబారు , తెల్లటి అన్నం కనిపించాయి . కొంచం కొంచం చిన్నగా . . . నోట్లో పెట్టుకున్నాను . ఏ వాసనలూ లేవు . అంతే అటాక్ . . . మావారి ఉరుము చూపులు , మేజర్ . జగనాథ్ హాచర్య చూపులూ ఏవీ పట్టించుకోలేదు . హాయిగా సుష్టుగా భోంచేసేసాను :) మిసెస్ జగనాథ్ కు మావారు బోలెడు బోలెడు థాంకూలు చెప్పేసారు . మిసెస్. జగనాత్ ద్వారా ఆ వాసనలు వెల్లుల్లి , గరం మసాలాలవని అతికష్టం మీద తెలుసుకోగలిగాను . వాళ్ళూ అవి తినరు కాబట్టి వాళ్ళ ఇంట్లో ఆ వాసనలు రాలేదు :)<br /><br />ఆ విధము గా మూడు రోజులు నన్ను ముప్పతిప్పలు పెట్టిన వెల్లుల్లి మీద నాకు ద్వేషం కాక ప్రేమ వస్తుందా ? ద్వేషమైనా ప్రేమైనా పార్టీలలో మా వారి ఉరుము చూపులు , ఇంటి కి వచ్చాక క్లాస్లూ భరించలేక తినక తప్పలేదు . అలా చిన్నగా నామీద కొద్దిగా విజయము సాధించింది వెల్లులి . కొద్దిగానే సుమా ! నార్థ్ ఇండియన్ కూరలలో మాత్రము వెల్లుల్లి తినగలను అంతే . డెలివరీ లు అయ్యాక వెల్లుల్లి ఖారప్పొడీ తినక తప్పలేదు . అలా ఏదో వాసన వచ్చీ రానట్లు ఒక్క పాయ వేస్తే తినగలిగిన స్తితికి వచ్చాను . ఐనా దాని మీద నాకేమీ ప్రేమకారిపోదు ! మా రోజువారి వంటలలో మాత్రము ఏమాత్రమూ తినను గాక తినను . ఏదైనా వూళ్ళ కెళ్ళినప్పుడు మావారి తో చివాట్లు తింటాను . ఎప్పుడూ చివాట్లు తిని ఏమి బతుకుతాము లే అనుకొని ఇలా ఎక్కడికైనా వెళ్ళాల్సి వచ్చినప్పుడు ఆ రోజు ఏ దేవుడి రోజైతే ఆ దేవుడి పేరు మీద వుపవాసము వుంటాను :) అదీ ఎక్కువరోజులు వెళితే కష్టమే ! అదేమిటో ఇదివరకు హోటల్స్ లలో టిఫిన్స్ బాగుండేవి . ఇప్పుడు దోస , ఇడ్లీ చట్నీలలో కూడా వెల్లుల్లి వేస్తున్నారు . అదేమిటో అర్ధం కావటము లేదు . ఆ మధ్య రాజమండ్రి వెళ్ళి నప్పుడు హోటల్లో వెల్లుల్లి లేకుండా ఏమిస్తావు బాబూ అంటే పెరుగన్నం అన్నాడు .పోనీ అదే తే అన్నాను . వాళ్ళ టేస్ట్ తగలెయ్య ! పెరుగన్నము లో ఉల్లిపాయ వేసాడు . అదీ తినే ఆశ లేదు . హుం . . .<br /><br />ఈ మధ్య పెళ్ళిళ్ళల్లో కూడా మసాలా కూరలు ఎక్కువైపోయాయి . అక్కడా పెరుగన్నము , ఇంకా సుగర్ వారు దయ తలచలేదు కాబట్టి , స్వీట్స్ తోనూ సరిపెట్టేసుకుంటున్నాను . ఏదైనా వూరు వెళ్ళినప్పుడు పూరీ పంచదార , (మళ్ళీ కూర్మా అంటే బోలెడంత మసాలా , నూనే వేస్తారు ) పెరుగన్నము , పండ్లు వీటి తోటే గడుపుకుంటాను . అలా ఎన్ని రోజులుండగలను ? మరునాటికి నీరసం మొహం పడుతుంది . ఈ మద్య మావారి తోనే కాక లక్ష్మిగారి తోకూడా చివాట్లు తింటున్నాను . ఇలా ఐతే ఎలా మాలా ? మనము ఇంకా బోలెడు వూళ్ళు తిరగాలి . మీరిట్లా నీరసపడిపోతే ఎట్లా . ఇదివరకు ఎప్పుడూ వెల్లుల్లి వేసారా లేదా అని ఎప్పుడూ గమనించలేదు . ఈ మధ్య మీకోసమని అన్ని చోట్లా అడుగుతున్నాను అంటారు !<br /><br />ఓసారి సుజ్జి నాకు హాస్టల్ లో తినాలనిపించటము లేదు అంది . ఐతే మాయింటికి వచ్చేయి మంచి లంచ్ పెడతాను కాకపోతే మేము ప్యూర్ వెజిటేరియన్స్ మి . కూరలలో వెల్లుల్లి , మసాలా కూడా వేయము అన్నాను . అదేమిటి నేనేమన్నా ఆశ్రమానికి వస్తున్నానా ? ఇలా ఐతే నేను సన్యాసం పుచ్చుకోవలసిందే అన్నది . చూద్దాం రా అన్నాను . వచ్చి తిని వెళ్ళింది కాని ఇప్పటి వరకు సన్యాసుల్లో కలిసిన ధాఖలా ఐతే లేదు మరి :)<br /><br />అసలు ఎక్కడికైనా వెళితే వెజిటేరియన్స్ మి అంటేనే తిండి దొరకటము కష్టం . ఆ పైన వెల్లులి లేకుండా అంటే అసలే దొరకదు . మా మాజాంగ్ ఫ్రెండ్సైతే దిస్ ఈజ్ ఫర్ యు అని ప్రత్యేకం గా చేసి పెడతారు . అన్ని చోట్లా అలా దొరకదుకదా ! ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్ని కష్టాలో ! చివరకు ఇంట్లో ఇప్పుడు వచ్చిన వంటావిడ కూడా వెల్లుల్లి లేకుండా అంటే ఎలా అమ్మా వండేది అంటుంది . మా వంటమనిషి , శైలజ అమ్మా మీకు మంచి ఖారం తేనా అని రాజమండ్రి నుంచి అడిగింది . సరే కొత్త ఖారం కదా తీసుకురా అన్నాను . తను వూరి నుంచి వచ్చాక ఓరోజు మామిడి కాయ పప్పులో లైట్ గా వెల్లులి వాసన వచ్చింది . ఆ మన ఇంట్లో ఎల్లుల్లి వాసనా నెవర్ (((( నా భ్రమేమో అనుకున్నాను . కాని రెండోరోజు మామిడికాయ ముక్కల ఖారం వేస్తూ శైలజ తెచ్చిన కొత్త ఖారం అందులో వేయబోయాను . శైలజ గాభరగా వుండండమ్మా అది వేయకండి అందులో కొంచం వెల్లుల్లి వుంది అన్నది . అదేమిటి అందులో వెల్లుల్లి వుండటమేమిటి అంటే మేము కొత్త ఖారం కొట్టించేటప్పుడు కొంచం వెల్లుల్లి అందులో వేస్తాము సువాసన వుంటుంది అన్నది . నీ సువాసన బంగారం కాను , నేను వెల్లుల్లి తిననని తెలుసుగా ఎందుకువేయించావు ? అందుకేనా రెండురోజుల నుంచి కూరలు వెల్లుల్లి వాసన వస్తున్నాయి అని కోపం చేసాను .అలా . . . ప్రస్తుతం ఆమెకు వంట నేర్పే పనిలో వున్నాను . ఆమె నాకు వెల్లుల్లి కొద్ది కొద్దిగా అలవాటు చేసే ప్రయత్నం లో వుంది . చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-3414401587255741991?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-18898243253898170462011-05-11T17:43:00.004+05:302011-09-26T14:40:31.725+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-QRtzSBgQZm8/Tcp9a5DqH8I/AAAAAAAAEcE/MPBUrJuxGZE/s1600/100_2052.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 317px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-QRtzSBgQZm8/Tcp9a5DqH8I/AAAAAAAAEcE/MPBUrJuxGZE/s320/100_2052.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605430587162238914" border="0" /></a><br /><br />అమలాపురం లోని తిలక్ గారికి ఇద్దరు అమ్మాయిలు . పెద్దమ్మాయి హేమలత , చిన్నమ్మాయి స్వర్ణలత. ఆయనకి ఇద్దరూ అమ్మాయిలే కొడుకులు లేరు అని అందరూ అనుకున్నా ఆయన మటుకు ఆడపిల్లలైతే మాత్రమేమి ' బంగారు తల్లులు ' అనుకున్నాడు . హేమలతని , సరోజినీనాయుడు అంతటి దానినీ , స్వర్ణలతని ఇందిరాగాంధీ అంతటి దానినీ చేయాలని అనుకున్నాడు . హేమలత కి చదువు మీద శ్రద్ధ వుండేది . బాగా చదువుకునేది . బి. ఏ పాసైనాక ఎం. ఏ చదవటానికి వైజాగ్ లో హాస్టల్ లో వుంచాలా , తమ్ముడి ఇంట్లో వుంచాలా అని అలోచిస్తున్న సమయం లోనే పొద్దున తొమ్మిది గంటలకు ఓ యువకుడు వచ్చాడు . తిలక్ గారి ఎదురుగా నిలబడి ,<br /><br />" నా పేరు మధుసూధనం . ఎం.బి . బి యస్ పాస్ అయ్యాను . రెండు లక్షల ఆస్తి వుంది .అమ్మా , నాన్నా , అన్న , తమ్ముడు , అక్కా , చెల్లి అంతా వున్నారు . నేను మీ పెద్ద అమ్మాయి హేమలతను పెళ్ళిచేసుకోవాలనుకుంటున్నాను . ఇస్తే మీ అమ్మాయిని ఇవ్వండి . లేకపోతే మీరు లేచి ఆ కుర్చీ ని ఇటివ్వండి ." అన్నాడు .<br />అప్పటిదాక అతన్నే చూస్తూ అతను చెప్పే మాటలని వింటున్న తిలక గారు ఆశ్చర్యం గా చూసి , " కుర్చీ ఎందుకు నాయనా ? కుర్చీ కి నా కూతురికి కల సంబంధం ఏమిటి " అని అడిగారు .<br />వెంటనే జేబులోనుంచి మూరెడు నైలాన్ తాడు బయటకు తీసి " మీ అమ్మాయినిచ్చారా సరే . లేదంటే ఇదో ఈతాడు తో ఆ దూలానికి ఉరిపోసుకుంటాను ." అన్నాడు మధు .<br />హేమలత అంగీకారముతో , సరిగ్గా రెండు నెలల తరువాత అతను అడిగిన కుర్చీ కన్నా మంచివి అరడజను కుర్చీలు , మంచాలు స్టీలు సామాన్లు , బీరువా వగైరా సామాన్ల తో పాటు , తన కూతురిని కూడా ఇచ్చి పెళ్ళి జరిపించేసారు తిలక్ గారు .<br />హేమలత విషయం ఇలా ఐనా స్వర్ణలతను చదివించాలని గట్టిగా అనుకున్నారు . కాని స్వర్ణకి నవలల మీద వున్న ఇంటరెస్ట్ చదువు మీద లేదు . ఎన్నో సార్లు తండ్రి దగ్గరకు వెళ్ళి ' నాన్నారూ మీరిక సంబధాలు చూడటము మొదలుపెట్టొచ్చండి . నాకిక చదువు మీద ఇంటరెస్ట్ పోయింది ' అని చెప్పాలనుకుంది . కాని సిగ్గు , మొహమాటం అడ్డొచ్చాయి .<br />'పోనీలే ఆర్నెలల్లో బి. యస్సీ ఐపోతుంది . రిజల్ట్ చూస్తే వాళ్ళకే తెలిసి సంబంధాలు చూడటము మొదలు పెడుతారు ' అనికొని శాంతం వహించింది . కాని వెధవది బోర్ కొడుతోంది . ఆ కాబోయే శ్రీవారు ఎవరో తెలిస్తే ఉత్తరాలు రాసుకోవచ్చు . ఎంచక్కా అతనెప్పుడైనా వస్తే కబుర్లు చెప్పు కోవచ్చు , సినిమాలకు వెళ్ళ వచ్చు . కాని ఎలా తెలిసేట్టు ? ఈ విశాలప్రపంచం లో తన కాబోయే భర్త ఎక్కడున్నాడో ? ఎవరు చెప్తారు ?. . .<br />ఆలోచనలు తెగని స్వర్ణ లేచి బైట బాల్కనీలోకి వెళ్ళింది . తెల్లని చల్లని వెన్నెల్లో మిల మిలా మెరిసిపోతున్నాడు చంద్రుడు . హేమ పెళ్ళైన కోత్తల్లో తను చేసిన చిలిపి పని గుర్తొచ్చింది .<br />అప్పట్లో మనసును అదుపు లో పెట్టుకోలేక , ఏ దారి తోచక ఉత్తరం రాస్తే బాగుండు అనుకుంది . అషాఢమాసం అక్క పుట్టింట్లోనే వుంది .దానికి బావ ఇచ్చిన లెటర్ పాడ్ లో నుంచి కాగితాలు తస్కరించి ఆ గులాబీ రంగు కాగితాల మీద తన మనోభావాలని వివరం గా రాసింది . చదువుకున్న తరువాత సిగ్గు, బాధ , సంతోషం , దుఖం ముంచుకొచ్చాయి .ఈ ఉత్తరం , ఇంత మంచి ఉత్తరం అందుకోగలిగిన అందగాడు ఎక్కడ వున్నాడో కదా ! చేతులారా చించివేయటానికి మనసు ఒప్పలేదు . ఎవరికి పంపడం ? ఇంట్లో వుంచేసి పెళ్ళికాగానే ఆయనకు ఇవ్వొచ్చు . కానీ అమ్మకు ప్రతి ఆదివారం తన గది సద్దటం అలవాటు . ఇది ఆమె కంట పడిందో నానా రభస చేసేస్తుంది . అందుకని ఎవరికైనా పంపాలని నిశ్చయించుకుంది .<br />నానారకాలుగా ఆలోచించి ఓ.ఏ.ఆనందరావు అనే పేరు మీద ఏదో ఆడ్ లో కనిపించిన ఓ కంపెనీ మానేజర్ అడ్రెస్ రాసింది . కింద సంతకం తన పేరు ను కొద్దిగా మార్చి ' సోని ' అని రాసి అక్క పెళ్ళిలో మిగిలి పోయిన కునేగా సెంటు ఆ కవరు మీద చల్లి , ' ఓ పంచ భూతములారా . . . ఏ పరమేశ్వరా ! నేను మనోవాక్కాయ కర్మలా నా కాబోయే భర్తను తప్ప మరిఒకరిని స్మరించని పతివ్రతను అగుదునేని నా ఈ ఉత్తరము నా పతిదేవునికి చేరుగాక ' అని విజ్ఞప్తి చేసి పోస్ట్ డబ్బాలో పడేసింది .<br />ఓ.ఏ. ఆనందరావు మరి ఆ ప్రేమ లేఖను అందుకున్నాడా ? అందుకున్నాక అతని పరిస్తితి ఏమిటి అంటే ఏమిచెప్పమంటారు ? ఆ వుత్తరం కోస్తా తీరప్రాంతమైన నెల్లూరు , ఒంగోలు , తెనాలి , విజయవాడ మీదుగా గంటకు నలభై మైళ్ళ వేగం తో మద్య మద్య ఆగుతూ కేవలం ఆరు రోజులు మాత్రం ప్రయాణం చేసి తీరికగా హైదరాబాదు చేరుకొని బలహీనమైపోయిన సెంటు వాసనతో ఓరుగంటి ఆనందరావు గారి చేతుల్లో వాలి అతని హృదయం లో కేందీకృతమైపోయింది .<br />పాపం . . . ఆనందరావు ! ఏ పాపమూ ఎరుగని ఆనందరావు పరమ శోత్రీయ కుటుంబం లో పుట్టిన పరంధామయ్య గారి కుమారుడు . సాక్షాత్తు శ్రీ రామ చంద్రుడిలాగ పితృవాక్య పరిపాలకుడు . తండ్రి నిర్ణయించిన బుద్దిమంతురాలిని పెళ్ళి చేసుకొని ఏ చీకూ చింతా లేకుండా హాయిగా కాలం గడుపుదాము అనుకుంటూ వుండగా ' సోనీ ' రాసిన ఉత్తరం పెను తుఫానులా చుట్టేసింది . అనుక్షణం సోనీ కోసం వెతికి వెతికి వేసారిపోతున్నాడు . రోడ్డుమీద పోయే ప్రతి ఆడపిల్లనూ పరీక్షగా చూసి కనీసం పదిమందినైనా పలకరించబోయి చివాట్లు తిన్నాడు . మరీ ఒకమ్మాయి చెంప పగలగొట్టబోతే ఎలాగో తప్పిచుకొని బయట పడ్డాడు .<br /><br />ఆగండాగండి . నేను పొత్తూరి విజయలక్ష్మి గారు రాసిన " ప్రేమలేఖ " ను కాపీ కొట్టటము లేదు . నేను చదివిన ఆ నవల గురించి చెప్తున్నాను అంతే ! అంతలోనే నన్ను కాపీరైటర్ లా చూస్తే ఎలా :))) ఇలాంటి సంఘటనలు ప్రేమలేఖ లో కో కొల్లలు . నవల చదవటము మొదలు పెడితే ఎక్కడా ఆపటమంటూ వుండదు . నాన స్టాప్ ఎక్స్ ప్రెస్ లా ఏకబిగిన చదివేయాల్సిందే ! ఒక్కో పాత్రా ఒకొక్క వెరైటీ బిహేవియర్ కలిగి వుంటాయి . ఆనందరావు నాన్న పరంధామయ్య వున్నాడా ? అబ్బో ఆయ్న ను చూస్తే అందరికీ హడలే ! రిటైర్ అవకముందు హెడ్మాస్టర్ పరంధామయ్య అంటే పంతుళ్ళు , పిల్లలు వణికిపోయేవారు .ఇంట్లో భార్య మాణిక్యాంబ , కొడుకులు , కూతురు , కోడలు , అల్లుడు , పాలేర్లు , పని వాళ్ళు అందరూ వణికిపోయేవారు . ఆయనను ఎదిరించి , ఆయన ఎదుట నిలబడి సమాధానం చెప్పినవాళ్ళు ఇంతమటుకు ఎవరూ లేరు . ఇక ముందు వుంటారన్న భయంలేదు . ఎందుకంటే అరవై ఐదేళ్ళు ఏకచ్చత్రాధిపత్యం గా బండి నడిపించిన పరంధామయ్యకి తన శేష జీవితాన్ని కూడా ఇలాగే గడిపేయగలనన్న ధీమా వుంది . అందుకు తగిన ఆస్తిపాస్తులున్నాయి .<br />ఆయన భార్య మాణిక్యాంబ పరమ సాద్వీమణి .ఇంకోరెవరైనా ఐతే పరంధామయ్య అరుపులకు గజ గజ వణికిపోయేవారే . కాని ఎప్పటి నుంచొ భర్త తో కాపురం చేస్తున్న ఆమెకు భర్త ధోరణి అలవాటైపోయింది . ఆయనకి ఎవరి మీద కోపం వచ్చినా ఎదుట వున్నవాళ్ళనే తిడుతాడు . అందుకే ఆయన అరుస్తుంటే ఆవిడ ఎవరిమీద కోపమోలే అనుకుంటూ నిమ్మకాయ బద్ద నంజుకొని మజ్జిగన్నం తింటూ తల కూడా ఎత్తదు . అంత కూల్ అన్నమాట !<br /><br />ఆయన ఏకైక పుత్రిక కామేశ్వరి పట్టుపట్టి మేన మామ తో పెళ్ళి జరిపించుకుందేకాని చాలా అమాయకురాలు . పుట్టింటి పెట్టిపోతలు లేవు అన్న అసంతృప్తి తప్ప ఆమెకు ఇంకేమీ దిగులు లేదు . ఆమె భర్త సూర్యనారాయణమూర్తి గంగిగోవులాంటి వాడు . ఎగ్రికల్చర్ బి . యస్ సి . పాసై వ్యవసాయం చేస్తూ , బంగారం పండిస్తూ , వున్న దాన్ని రెట్టింపు చేసాడు .<br /><br />పరంధామయ్య పెద్ద కొడుకు భాస్కర్ రావు . ఇంజనీర్ . ఒరిస్సాలో ఉద్యోగరీత్యా వుంటున్నాడు . చక్కటి రూపం . అతి మంచివాడు . కడు సమర్ధుడు . కాకపోతే పేకాట ఆడుతాడు . అది అతని దృష్టి లో వ్యసనం కాదు . అతని భార్య అన్నపూర్ణ . చాలా అమంచిది . చక్కనైనది . పాటలు బాగా పాడుతుంది . కాకపోతే సినిమా పిచ్చి. సినిమా చూసిందంటే టైటిల్స్ దగ్గర నుండి , శుభం వరకూ భర్త కు కథ చెప్పకుండా వుండలేదు ! భాస్కరరావు ఆమెతో ఏమైనా చెప్పాలనుకుంటే " పూర్ణా ! ఓ చిన్నమాట చెప్పాలి . ఇంటర్వెల్ లో గుర్తుచేయ్యి . నీతో కాస్త మాట్లాడాలి " అని పర్మిషన్ తీసుకుంటాడు పాపం !<br /><br />సో ఇవ్వండీ అందులోని పాత్రలూ వారి స్వభావాలునూ . ఆ (( . . . నవలలో నేను చెప్పినంత చప్పగా వుండవు . చాలా స్ట్రాంగ్ మెంటాలిటీస్ అన్నమాట . ఒక్కో సంఘటన చదువుతూ , అంతేందుకు నవల చదువుతున్నంత సేపూ పొట్ట చెక్కలయ్యేలా నవ్వాలిసిందే :) ఆ తరువాత కూడా నవ్వుతూ నే వుంటాము . చక్కని హాస్యం తో చాలా బాగుంటుందీ నవల . ఇంకెందుకూ ఆలెశ్యం ? విశాలాంధ్ర లో 80 రూపాయలకు కొనుక్కొని చదివేయండి .<br /><br />మీ అనుమానం నిజమే . ఈ నవల " శ్రీవారికి ప్రేమలేఖ " అనే పేరు తో వచ్చింది . కాకపోతే కొద్దిగా మార్పులు , ముఖ్యంగా స్వర్ణ ప్రేమలేఖ రాసిన పరిస్తితి వేరుగా వుంటుంది . సినిమా కూడా సూపర్ వుంటుంది . ఎంతైనా జంధ్యాల దర్షకత్వం కదా !<br /><br />శ్రీవారికి ప్రేమలేఖ ను నా <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/05/blog-post_11.html"><span style="font-weight: bold;">కమ్మటి కలలు</span></a> లో చూసి నవ్వుకోండి .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1889824325389817046?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-13116938116599612832011-04-13T11:26:00.003+05:302011-04-14T14:01:40.381+05:30<div><embed src="http://widget-dd.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&il=1&channel=2305843009241388765&site=widget-dd.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&at=un&id=2305843009241388765&map=1" target="_blank"><img src="http://widget-dd.slide.com/p1/2305843009241388765/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&at=un&id=2305843009241388765&map=2" target="_blank"><img src="http://widget-dd.slide.com/p2/2305843009241388765/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&at=un&id=2305843009241388765&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-dd.slide.com/p4/2305843009241388765/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><br /><br />అవునండి అవును నిజమే ! <br />రెండు రోజుల క్రితము మావారు , "సీతారాముల కళ్యాణం " లో మనము పీటల మీద కూర్చుందామా అని అడిగారు . అంతకన్నానా అన్నాను నేను . మా కాలనీలో సీతారామళ్యాణం , ప్రతి "శ్రీ రామనవమి " కీ పెద్ద ఎత్తున చేస్తారు . ఈ సారి రామయ్యకు తలితండ్రులుగా కూర్చునే భాగ్యము మాకు కలిగింది . <br />కాలనీ సెక్రటరీ నరసిమ్హరావు గారి ఇంట్లో వున్న , సితా , రాముడు , లక్ష్మణుడు , హనుమంతుని విగ్రహాలను ఉదయము 10 గంటలకు ఊరేగింపుగా మా కాలనీ చుట్టూ మేళ తాళాల తో ఊరేగించాము . ప్రతి ఇంటి ముందూ స్వామివారికి హారతులు ఇచ్చి మము బ్రోవమని వేడుకున్నారు . శాస్త్రొక్తముగా కళ్యాణ మంటపాని కి తీసుకొచ్చాము . మేము వరుని తలితండ్రులుగా , నరసిమ్హరావుగారు , వారి శ్రీమతి మారుతి గారు వధువు తల్లితండ్రులుగా వ్యవహరించాము . ముగురు పెద్దలను సీతమ్మవారికి వరుని వెతుకుటకై , తాంబూలము ఇచ్చి పంపటముతో కళ్యాణ సంబరము మొదలైంది . ప్రవర చదవటము , తెరపట్టటము , జీలకర బెల్లం పెట్టటము , తలంబ్రాలు అన్నీ యధావిధిగా జరిగాయి . ప్రతి దానిలోనూ మా అబ్బాయి పెళ్ళి చేస్తున్నట్లుగానే లీనమయ్యాము . అవును మరి కొద్ది సేపైనా శ్రీరాముని కి తల్లి తండ్రులు కావటమంటే ఎంత అదృష్టము ! ఈ జన్మకీ భాగ్యము చాలు స్వామీ అనిపించింది . <br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/M8HVCnTnZ58" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /> " సీతమ్మ మాయమ్మ , శ్రీరాముడు మాకు తండ్రి "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1311693811659961283?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-47584741447167847362011-04-05T11:17:00.002+05:302011-04-05T21:33:46.128+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-vJQ2xpfGSmU/TZqkkbgxB4I/AAAAAAAAEY8/JAd3nyorh5A/s1600/1.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-vJQ2xpfGSmU/TZqkkbgxB4I/AAAAAAAAEY8/JAd3nyorh5A/s320/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591962833101326210" border="0" /></a><br /><br />ఉదయమే కాఫీ గ్లాస్ తీసుకొని బాల్కనీ లోకి వచ్చాను . చల్లటి గాలి ఆహ్లాదం గా వుంది . ఎదురు పార్క్ లోని చెట్టు మీద పిట్టలు అల్లరి చేస్తూ గోల గోల గా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నాయి . పొద్దున్నే బుజ్జి పిట్టలు , బుల్లి పిట్టలు , పెద్ద పిట్టలు , రంగు రంగుల పిట్టలు ఇంటి చుట్టూ కిల కిలా రావాల తో సందడి చేస్తూ వుంటాయి . ఈ మద్య కోకిలమ్మ కూ . . . కుహూ రాగాలు వినిపిస్తూ వున్నాయి .పక్షుల కూతలను , నా కాఫీ నీ ఆస్వాదిస్తూ చిన్నగా తాగుతున్నాను . ఇంతలో ఎదురుగా వున్న కొబ్బరి కొమ్మ మీదికి ఓ పిట్ట రివ్వున వచ్చి వాలింది . బుజ్జి పిట్ట ముద్దు ముద్దు గా వుంది . కాని ఎందుకో పాపం తల వాల్చుకొని విచారం గా కూచునట్లు అనిపించింది ! దాని నే చూస్తూ వున్నాను . కొద్ది క్షణాల తరువాత ఇంకో పిట్ట వచ్చి దాని పక్కన కూర్చొని ముద్దు చేయసాగింది . భలే బాగున్నాయే పిట్టలు అనుకొని , గబ గబా లోపలికి వెళ్ళి నా కెమెరా తెచ్చుకున్నాను . వాటి ని ఫొటో తీద్దామని ఆంగిల్ సరి చూసుకుంటున్నాను . ఏమైందో ఏమో మొదటి పిట్ట రెండో దాన్ని తప్పించుకొని ,పక్క కొమ్మ మీద వాలింది . ఇప్పుడు తలవాల్చుకొని కూర్చోవటము దాని వంతైంది ! నేను కెమెరా ఆంగిల్ సరి చూసుకు నే సరికి ఇదో ఇలా ఎడమొహం , పెడమొహం పెట్టేసాయి అవి :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-I_Cfjgq2VWs/TZqldjLelLI/AAAAAAAAEZE/uNTrOztGLCo/s1600/2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 244px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-I_Cfjgq2VWs/TZqldjLelLI/AAAAAAAAEZE/uNTrOztGLCo/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591963814412063922" border="0" /></a><br /><br />కొద్దిసేపైనాక రెండో పిట్ట ఏమనుకుందో ఏమో మొదటి పిట్ట దగ్గరకు వచ్చింది .<br />' అలిగితివ ప్రియా సఖీ " అని పాడుతోందో<br />లేక<br />" అలిగిన వేళనే చూడాలి గోకుల కృష్ణుని అందాలు " అని పాడుతోందో అనే వూహ వచ్చింది :)<br />అప్పుడైనా ఓ ఫొటో తీసుకుందా మనుకున్నాను . అబ్బే ఏదైనా మన దగ్గర కుదరదు అని ఆ పిట్ట అక్కడి నుంచీ వెళ్ళిపోయి , ముందున్న కరెంట్ వైర్ మీద కూర్చుంది !<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-EADn1gmCbCo/TZqoMqc2FqI/AAAAAAAAEZM/XjoBIot-mrY/s1600/3.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-EADn1gmCbCo/TZqoMqc2FqI/AAAAAAAAEZM/XjoBIot-mrY/s320/3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591966822841063074" border="0" /></a><br /><br />నాతో పాటు ఇంకో ప్రేక్షకు రాలు కూడా , పక్కింటి వాళ్ళ బోగన్ విల్లా చెట్టుమీద వుందని గమనించాను . పోనీ దాన్నైనా ఫొటో తీద్దామనుకుంటే ఆ ఉడత కాస్తా ఉడతా ఉడతా ఊచ్ . . . ఊచ్ . . . మని పారిపోయింది !<br /><br />కా సేపు ఆ రెండు పిట్టలనూ చూసి , ఇప్పట్లో అవి సంజోతా చేసుకునేలా లేవనుకొని , నాఖాళీ కాఫీ గ్లాస్ వెనక పెట్టేద్దామని , వెనుక బాల్కనీ లోకి వెళ్ళాను . అక్కడ బాదం చెట్టు నీడలో పావురాయి జంట ముద్దూ ముచ్చట్ల లో కనిపించాయి ! వావ్ . . . పోనీ వీటిని ఫొటో తీద్దాం అనుకొని కెమారా తెచుకొని చూస్తే ఏముందీ ? ఇక్కడా అదే తంతు :) హుం . . . . .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-TdBP6ApH9e8/TZqrSc4cBMI/AAAAAAAAEZU/WYYs2Bs0ZYw/s1600/4.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 282px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-TdBP6ApH9e8/TZqrSc4cBMI/AAAAAAAAEZU/WYYs2Bs0ZYw/s320/4.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591970220812797122" border="0" /></a><br /><br /> మద్యాహ్నం మైతే బాదం చెట్టు నిడా పక్షులు సేదతీరుతూ వుంటాయి . అలా చెట్టంతా ఆక్రమించుకొని వున్న పిట్టలను ఫొటో తీయాలని ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించానో ! నా చేతిలో కెమేరాను ఓ కొంటె కోణంగి చూసి తుర్రు మంటుంది . అంతే దాని వెనకాలే అన్ని రెక్కలు టపటప లాడించుకుంటూ లేచి వెళ్ళిపోతాయి . మిమ్మలిని గన్ తో షూట్ చేయటం లేదే బుజ్జి తల్లులూ , ఇది కెమేరా అని ఎంత వేడుకున్నా వినవు ! విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న వాటికి అంతరాయం కలిగించటము ఎందుకులే అని వూరుకుంటున్నాను . అంతే గా ? ఇంకేమి చేయగలను ? <br /><br />ఈ బుజ్జి పిట్టలను చూస్తుంటే చిన్నప్పుడు పాడుకున్నపాట ,<br />బుర్రు బుర్రు పిట్ట తుర్ర్ మన్నది ,<br />పడమటింటి కాపురమ్ము చేయనన్నది ,<br />అత్త తెచ్చిన కొత్త చీర కట్టనన్నది ,<br />మామ తెచ్చిన మల్లె మొగ్గ ముడవనన్నది ,<br />మొగుడి చేత మొట్టికాయ తింటనన్నది !!!!!<br />అన్న పాట గుర్తొచ్చింది :)))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-4758474144716784736?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-86944507086542450892011-03-19T23:50:00.001+05:302011-03-19T23:59:23.053+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-YBOstbAefio/TYThPO3KkhI/AAAAAAAAEXw/vn7SgdUT-NE/s1600/100_1838.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 182px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-YBOstbAefio/TYThPO3KkhI/AAAAAAAAEXw/vn7SgdUT-NE/s320/100_1838.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585837089650020882" border="0" /></a><br /><br />సూపర్ మూన్ . . . సూపర్ మూన్ అంటూ వారం రోజుల నుండి టి. వి లు , పేపర్ లు హోరెత్తిస్తూ వూరిస్తున్నాయి . అదేమిటో చూద్దామని సాయంకాలం 6 . 30 కు మా డాబా పైకి వెళ్ళాను . ఆకాశమంతా లేత నీలి రంగు , ఆరెంజ్ రంగు లో వుంది . చంద్రుడేమో ఎర్రగా మెరిసిపోతూ ఇదో ఇలా దర్శనం ఇచ్చాడు . కాని అదేమిటో ఫొటోలో మటుకు ఆకాశం నల్లగా వచ్చేసింది !<br /><br /><div><embed src="http://widget-85.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=1585267068861966469&amp;site=widget-85.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1585267068861966469&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-85.slide.com/p1/1585267068861966469/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1585267068861966469&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-85.slide.com/p2/1585267068861966469/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1585267068861966469&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-85.slide.com/p4/1585267068861966469/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br />7.30 కు కొబ్బరాకుల చాటు నుంచి ఇలా వచ్చేసాడు !<br /><br /><div><embed src="http://widget-65.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=2161727821165705061&amp;site=widget-65.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2161727821165705061&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p1/2161727821165705061/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2161727821165705061&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p2/2161727821165705061/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2161727821165705061&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p4/2161727821165705061/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br />8.30 కు మా హాల్ లోకి వచ్చేసాడు :) ఫ్లాష్ తో ఓ రకం గా , ఫ్లాష్ లేకుండా ఆకుపచ్చగా బాగున్నాడు కదూ :))<br /><br /><div><embed src="http://widget-3c.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=1441151880785863228&amp;site=widget-3c.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1441151880785863228&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-3c.slide.com/p1/1441151880785863228/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1441151880785863228&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-3c.slide.com/p2/1441151880785863228/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1441151880785863228&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-3c.slide.com/p4/1441151880785863228/gn_t024_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br />అది రాత్రి 11 గంటల సమయము . చంద్రుడు ఎలా వున్నాడో చూద్దామని బాల్కనీ లోకి వచ్చాను . ఓహ్ ఒక్క నిమిషం ఊపిరి ఆగిపోయిందా అనిపించింది ! కలా నిజమా ????? నన్ను నేను గిల్లుకున్నాను . అబ్బా * * * నక్షత్రాలు కనిపించాయి .కాదు కాదు మా బాల్కనీలోకి చందమామ వచ్చేసాడు . తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాడు . నిజం . . . సత్తెం ప్రమాణికంగా , , , సచ్చీ ఇదో ఇలా దిగి . . . వచ్చేసాడు !!!!!!!! ఆకాశం లో అలా , బాల్కనీ నేల మీద ఇలా * * * * *<br /><br /><div><embed src="http://widget-02.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=1513209474824116482&amp;site=widget-02.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1513209474824116482&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-02.slide.com/p1/1513209474824116482/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1513209474824116482&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-02.slide.com/p2/1513209474824116482/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=1513209474824116482&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-02.slide.com/p4/1513209474824116482/gn_t000_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br />చంద్రుని మీద అడుగేసి ఓ పెద్ద రోదసీ యాత్రికురాలును అయినట్లుగా ఫీలైపోయాను . కాకపోతే నా పాదము మీద చంద్రుని ఫొటో తీయటము నా వల్ల కాలేదు . స్చప్ ఏం చేస్తాను ? నాతో పాటు చంద్రుని మీద గెంతేందుకు నా మనవలూ దగ్గరలేరు హుం . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-8694450708654245089?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-79647396364763520082011-03-18T16:46:00.012+05:302011-04-25T19:14:55.736+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GuPVuw9_4_o/TYMIsr9VVII/AAAAAAAAEXc/bVD-Nc6MGZc/s1600/IMAGE10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GuPVuw9_4_o/TYMIsr9VVII/AAAAAAAAEXc/bVD-Nc6MGZc/s320/IMAGE10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585317526676788354" border="0" /></a><br /><br />వస్తావు వస్తావు అని ఎన్నెన్ని ఎదురు చూపులు చూసాను<br />అలిగి జారిన కొప్పులో మల్లెలు ముడవనే లేదు<br />ఆనందము తో హృదయము నిండనే లేదు<br />కనులారా నిన్ను కాంచనే లేదు<br />అప్పుడే మరలి వెళ్ళిపోతావా<br />చూడు చూడు మబ్బు చాటునుండి చందురుడు ఎలా వెక్కిరిస్తున్నాడో<br />ప్రియతమా నీకిది తగునా<br />వెళుతూ వెళుతూ వీడ్కోలు మాత్రము చెప్పకు<br />నీ వీడ్కోలును నేను భరించలేను .<br />_ _ _ _ _ _ _ _<br /><br /><br />(నెట్ లో ఏదో బొమ్మ కోసము వెతుకుతుంటే ఈ కొమ్మ నా కంట బడింది . చూడగానే చాలా నచ్చేసింది . ఎంత అంటే ఓ కవిత రాద్దామూ అన్నంతగా :) స్చప్ . . . మనము కవితలు అల్లటము లో చాలా వీకే ! పైగా ఏమి రాసినా రవి వర్మ బొమ్మకు న్యాయం చేయలేక తిట్ట్లు తింటానేమో అనే ఓ భయమూ లేకపోలేదు .( అంటే ఇప్పుడు న్యాయము చేసానని కాదు . ఓ ప్రయత్నం చేసానంతే ) కాని అలా వదిలేయ బుద్దీ కాలేదు :) సూపర్ మూన్ రోజులలో ఏ సూపర్ డూపర్ ఐడియా ఐనా రాకపోతుందా అన్న ఆశ కూడా అడియాశ ఐంది . ఎన్ని కథ లు ఆలోచించినా అవన్నీ ఇంతకు ముందు నేను చదివిన వాటిలాగే అనిపించాయి ! అందుకే మా ఫ్రెండ్స్ ను అడిగాను . మంచి అమ్మాయిలు అడగగానే రాసి ఇచ్చారు . మరి నేనూ ఓ ప్రయత్నం చేద్దామనుకొని ఇది రాసా :))) మరి దీని ని కవిత అంటారో , వచనమంటారో నాకైతె తెలీదు . )<br /><br /><a href="http://naalonenu-manju.blogspot.com/2011/03/blog-post_17.html"><span>మంజు</span></a> ,<a href="http://makarandam.blogspot.com/2011/03/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> శ్రీ </span></a> థాంక్ యు .<br /><br />మా జయ కూడా ఈ రోజు రాసేసింది ! థాంక్ యు<a href="http://manasvi-jaya.blogspot.com/2011/03/blog-post_18.html"><span style="font-weight: bold;"> జయా</span></a> .<br /><br /><a href="http://trishnaventa.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html"><span style="font-weight: bold;">తృష్ణ</span></a> గారు థాంక్స్ అండి .<br /><br /><a href="http://srilalitaa.blogspot.com/2011/03/blog-post_21.html"><span style="font-weight: bold;">శ్రీలలితగారు</span></a> కూడా రాసేసారు . థాంక్స్ అండి .<br /><br /><a href="http://mytelugurachana.blogspot.com/2011/03/52-40.html#comment-form"><span style="font-weight: bold;">లక్కరాజు </span></a>గారి కవిత ఇక్కడ . లక్కరాజు గారు థాంక్స్ అండి .<br /><br />జ్ఞానప్రసూన గారు <a href="http://everydaysuruchi.blogspot.com/2011/04/neekosam.html"><span style="font-weight: bold;">సురుచి</span></a> లో రాశారు .<br /><br />దేవి <a href="http://kamalamadapati.blogspot.com/2011/04/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;">ప్రభాతకమలం </span></a>లో మూడు విధాలు గా తన భావనను వ్యక్తీకరించింది .<br /><br />జ్ఞానప్రసూనగారు , దేవి థాంక్ యు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-7964739636476352008?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-18800873293591054642011-03-15T14:02:00.004+05:302011-03-15T14:40:50.342+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-1S55oaMGjZw/TX8k-oTCYAI/AAAAAAAAEXE/2P41xAcvz4I/s1600/an-1296218436588.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1S55oaMGjZw/TX8k-oTCYAI/AAAAAAAAEXE/2P41xAcvz4I/s320/an-1296218436588.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584222721350459394" border="0" /></a><br /><br />అప్పటికే డాక్టర్ అపాయింట్మెంట్ ఇచ్చిన టైం ఆపోవస్తోంది . ఎంత తొందరగా బయిలు దేరుదామనుకున్నా చివరి నిమిషము లో ఏదో వక పని . ఆలశ్యం అవనే అవుతుంది . పైగా ఈ ట్రాఫిక్ ఒకటి ! ఆలశ్యం ఐందంటే డాక్టర్ తరువాత వాళ్ళను పిలుస్తాడు . అందరి చెకప్ లూ అయ్యేవరకూ వుండి , ఆ తరువాతా డాక్టర్ గారికి టైం వుంటే చూస్తాడు . లేదంటే ఊసురో మంటూ మళ్ళీ రేపు రావలసిందే . ఆలస్యం చేసిన మా పనమ్మాయి శైలజ నూ , ట్రాఫిక్ నూ తిట్టుకుంటూ గబ గబా నడుస్తున్నాను . నావెనుకనే శైలజ స్పీడ్ గా వచ్చేస్తోంది . ఇంతలో ఎవరో మా స్పీడ్ కు బ్రేకేశారు . గబుక్కున ఆగిపోయాను . నాతో పాటే ఆగబోయిన శైలజ కిందపడబోయి , నన్ను పట్టుకొని ఆగిపోయింది . ఆ ఊపులో నా చెప్పులో కాలేసింది . అంతే " పుటుక్ " * * * * * <br />నా చెప్పు తెగిపొయి నేను కిందబడబోయి ఎలాగో బాలెన్స్ నిలుపుకున్నాను ! పక్క నుంచి ఎవరో " కిసుక్ " * * * * *<br />వాళ్ళ వైపు కొంచం సీరియస్ గా , కొంచం నవ్వు మొహం తో ( అవును మరీ కాస్త నవ్వు మొహం పెట్టక పోతే ఎలా ?) చూసి , నా గొలుసు తీసి చూసుకున్నాను , పిన్నీస్ ఏమైనా వుందా అని . లేదు . శైలజ గొలుసు తీసి చూశాము . ఊమ్హూ లేదుగాక లేదు ." చమక్ " * * * మంటూ గుర్తొచ్చింది , ఆ మద్య నేను సుల్తాన్ బజార్ లో బేరమాడి కొన్న పిన్నీసులు నా పర్స్ లోనే వుండాలి అని . వెంటనే పర్స్ తీసి చూసాను . వున్నాయి . అమ్మయ్య గండం గడిచింది అనుకుంటూ పిన్నీస్ తీసా . ఇటివ్వండమ్మా నేను పెట్టిస్తాను అంది శైలజ . చి చీ నువ్వు నా చెప్పు ముట్టుకోవటమేమిటి వద్దులే అని నేనే పిన్నిస్ ను చెప్పుగారికి అలంకరించి ఉస్స్ అనుకుంటూ , ముందు ముందూ ఇంకా బోలెడు ఉస్స్ బుస్స్ లున్నాయని తెలీక పాపం ముందుకెళ్ళాను .<br /><br />ఎదురుగా మెట్లు లేకుండా జారుడు బండ లాంటి స్లోప్ నవ్వుతూ ఆహ్వానించింది . అయ్యో రామా అనుకుంటూ చిన్నగా ఎక్కాను . పక్కన లిఫ్ట్ వుందమ్మా అంది అక్కడ వున్న ఆయా . తెలుసు తల్లీ తెలుసు , పక్కన లిఫ్ట్ వుందనీ తెలుసు , అది క్లోజ్డ్ లిఫ్ట్ అనీ తెలుసూ అని స్వగతం అనుకుంటూ ఆయా మాట విననట్లుగా పైకి నడిచా . మూడు అంతస్తులు ఎలా ఎక్కాలో అనుకుంటూ వుండగానే మళ్ళీ " పుటుక్ . . . " మళ్ళీ శైలజ ' అమ్మా ఇటివ్వండి . . . . ." మళ్ళీ నేను " చీ చీ . . . . . " సరే మొదటి అంతస్తు ఎక్కాము . మళ్ళీ హిస్టరీ రెపీట్సూ . . . . . శ్రీరామ చంద్రా నారాయణా ఎన్ని కష్టాలు పెట్టావురా తండ్రీ . . . . . అడుగడుగునా హిస్టరీ రిపీట్సే !!!!!!<br /><br />అమ్మయ్య ఎలాగైతే నేమి శ్రీరామచంద్రుడు డాక్టర్ దగ్గరకు చేర్చాడు . డాక్టర్ ఏమి చెప్పాడో నేనేమి విన్నానో ఆ శ్రీరాముడికే తెలియాలి , అవును మరి చిత్తం శ్రీరాముడి మీద భక్తి చెప్పులమీదాయే !<br /><br />మళ్ళీ తిరుగు ప్రయాణం జారుడు బండ మీద . సేం ఓల్డ్ స్టోరీ ! ఈ సారి విసుగొచ్చి శైలజా ఎక్కడైనా డస్ట్ బిన్ వుందేమో చూడు ఈ వెధవ చెప్పులని పారేస్తాను అన్నాను .<br />" అమ్మా . గేట్ దగ్గర రోడ్ మీద తారు ఇప్పుడే పోసారు . ఎండకు కరిగి వుంటే , మీరు రోడ్ దాటి కార్ లోకి ఎలా వస్తారు ? "<br />ఓహ్ నిజమేకదూ ! ఆ తారు లో పాదం కూరుకు పోయినా , ఈ జారుడు బండ మీదనుంచి నేను జారినా ఈదరం బోయి బాదరం చుట్టుకుంటుంది ! అసలే నీరసం గా వున్నాను . ఆపైన ఇదొకటి . నేను జారబోవటము , శైలజ పట్టుకోవటము , పట్టుకుంటూ సారీ అమ్మా నామూలంగానే మీరు ఇబ్బంది పడుతున్నారు అంటమూ ఏమి చెప్పాలి నా కష్టాలు పగవాళ్ళంటూ ఎవరైనా వుంటే వాళ్ళకు కూడా వద్దు . ఎలాగో కిందకి దిగాను . లాంజ్ లో కూర్చున్న వాళ్ళ జాలి చూపులను తప్పించుకుంటూ శైలజను పట్టుకొని కుంటు కుంటూ నడుస్తూ వుంటే అటుగా వచ్చిన వార్డ్ బాయ్ శైలజ తో<br /><br />" అలా మేడం వెనుకే నడుస్తావేమిటి ? నీ కాలు పడిందంటే మేడం చెప్పు తెగుద్ది " * * * * *<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1880087329359105464?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-16919944272747853432011-02-17T13:58:00.000+05:302011-02-17T14:00:07.148+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-PZ_pZtEyXgc/TVzPV8_zPXI/AAAAAAAAEUw/AOdDLPhmJN0/s1600/1.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 282px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-PZ_pZtEyXgc/TVzPV8_zPXI/AAAAAAAAEUw/AOdDLPhmJN0/s320/1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574558414835760498" border="0" /></a><br /><br />ఎందుకో తలెత్తి ధీర్ఘం గా అలోచిస్తూ వుంటే , , , , , పై కిటికీ లోనుంచి చంద్రుడు కనిపించాడు . అరె ఎల్లుండి కదా పౌర్ణిమ అప్పుడే ఇంతబాగా వెలిగిపోతున్నడేమిటి చెప్మా అనుకొగానే , , , చమక్కుమని గుర్తొచ్చింది ఈ సారి మాఘపౌర్ణిమ అని . ఏమిటో ఈసారి మఘమాసం వచ్చింది కూడా గుర్తుంచుకోలేదు ! చిన్నప్పుడు అమ్మమ్మ , పెరట్లో తులసి గట్టు మీద , రధసప్తమికి , మాఘపౌర్ణిమ కు పాలు పొంగించి , చిక్కుడాకులలో పాయసం నైవేద్యం పెట్టి , అబ్బ . . ఎంత కమ్మగా వుండేదో ఆ పాయసం స్స్స్స్స్స్ . . . . . అబ్బ నోరూరిపోతొంది . నా పెళ్ళైయాక కూడా ఆ అలవాటుపోలేదు . అదే పాలు పొంగించటము , పాయసం వండటము . . . చిక్కుడాకులలో నైవేద్యమూ . . లొట్టలేసుకుంటూ తినటమూ . . . ఆ ((( అది నా గొప్పేమీ కాదు , మా అత్తగారికీ ఆ అలవాటు వుండటము వల్ల అలా కొన్సాగిందన్నమాట . కాక పోతే మా అత్తగారు రెండు గిన్నెలలో పొంగించేవారు . పిడకల తో వెనుక సందు బండల మీద రెండు పిడక పొయ్యి (?) లు చేసి వాటి మీద రెండు ఇత్తడి గుండు గిన్నెలు పెట్టి పొంగించేవారు . ముందు రోజు సాయంకాలమే ఆ బండలన్నీ బోలెడు సర్ఫ్ , సోడా వేసి శుభ్రంగా కడిగించేవారు . పొద్దున్నే మా మామగారు కేశవమెమోరియల్ స్కూల్ దగ్గర , పాలు పితికేవారి దగ్గరకు వెళ్ళి , స్వయం గా పాలు తెచ్చేవారు . మాఘమాసం లో అదివారాలు , రధసప్తమి , పౌర్ణిమ అన్ని రోజులూ పాలు పొంగించేవారు . అప్పుడు పిల్లలంతా అక్కడే కూర్చొని ఆవిడ చేసే పూజ శ్రద్ధగా చూస్తూ , ఆవిడ చెప్పే కథలకు ఊ కొడుతూ వుండేవారు . అది పూజ మీది శ్రద్దా ???లేక కథ మీద శ్రద్దా ??? లేక పాయసం మీద శ్రద్దా ?? ? అంటే చెప్పటము కాస్త కష్టమే :) <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-GJR6KFo-PW4/TVzS7tWd8dI/AAAAAAAAEVE/xR6T6H68wsM/s1600/vratamu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 204px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-GJR6KFo-PW4/TVzS7tWd8dI/AAAAAAAAEVE/xR6T6H68wsM/s320/vratamu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574562362005778898" /></a><br /><br /> శ్రావణ శుక్రవారము , మంగళగౌరీ వ్రతము తప్ప , కొత్త పెళ్ళికూతురుల తో ఏవైనా నోములు నోమించాలంటే , రధసప్తమి రోజున , ఆ రోజు వీలుకాకపోతే మాఘపౌర్ణమి రోజు న , అప్పుడూ వీలుకాకపోతే మాఘపాదివారము రోజున నోమించటము మాకు ఆనవాయితి . మా పెళ్ళైన మొదటి రధసప్తమి రోజున నాతో పదహారుఫలాల నోము పట్టించారు మా అత్తగారు . ఆ మద్య , మావారి మేనత్త రధసప్తమి రోజు మా ఇంట్లో వున్నారు . అపుడావిడ , మీ అత్తగారు పట్టించిన నోములేనా , నువ్వు ఇంకేమైనా పట్టావా అన్నారు . ఏదండి , ఇప్పుడు మీరు , పెద్ద ముత్తైదువ ఇక్కడ వున్నారుగా కొత్తవి చేస్తా అన్నాను . ఆవిడా ఉత్షాహం గా తలూపారు . అంతే ఇద్దరమూ శకరమఠం కు వెళ్ళి అక్కడి నుంచి ఇదో ఈ పుస్తకం , ఇంకా పూజా సామగ్రీ కొనుక్కొచ్చేసాము . ఆవిడ అందులోనుంచి , చిట్ట్టిపొట్టీ నోములు ఏరి పెట్టారు . ఇహ బోలెడు నోములు నోమేసుకున్నాను . అదే ఉత్సాహం లో మా అమ్మాయి తోనూ , కోడలి తోనూ పదహారుఫలాల నోము నోమించేసా ! రోజూ పసుపు కుంకుమ , తాంబూలం తీసుకొని పక్కిళ్ళకు వెళ్ళి వాయనాలిస్తుంటే , అబ్బా మీరు ఎంతా బాగా నోముకుంటున్నారండి . ఎంత శ్రద్దగా చేసుకుంటున్నారండి అని అందరూ మెచ్చుకోవటమే ! అదేమిటో నేనేది చేసినా అందరూ అలా మెచ్చేసుకుంటారు :) <br /><br /> స్చప్ . . . ఆ ధిష్టే కొట్టిందో ఏమో ( బుగ్గన చేయి ) రెండు సంవత్సరాల నుంచి ఏమీ చేసేందుకు ఓపిక లేకుండా పోయింది . ఈ రధసప్తమి కి ముందు శారడ ఫోన్ చేసి అమ్మా , రధసప్తమి రోజున , రధం ముగ్గు మన ఇంట్లోకి వచ్చేట్టుగా వేయాలి కదా మర్చిపోకండి శైలజకు చెప్పండి అని గుర్తుచేసింది . అవును సంక్రాంతి ( కనుమ ) రోజున రధం ముగ్గు వేసి పక్కింటికి కలుపుతారు . అలా వూరంతా కలుపుకుంటూ , వూరి చివరనున్న గ్రామ దేవత గుడి కి తీసుకెళుతారు . అలా చేస్తే వూరు సుభిక్షం గా వుంటుంది అంటారు . అదే రధసప్తమి రోజున , రధం ముగ్గు మన ఇంట్లోకి రధం వస్తున్నట్లుగా వేయాలి . అప్పుడు ఆ రధం మీద సూర్యభగవానుడు మనైంట్లో కి వచ్చి ఆరోగ్యం ప్రసాదిస్తాడుట . హుం . . శారద గుర్తు చేసినా నేను మర్చిపోయాను ((( . . . <br /><br /> ఇదిగో కొత్తగా పెళ్ళైన , పెళ్ళి కావలసిన అమ్మాయిలూ , ఇలా బ్లాగులలో , బజ్ లలో అల్లరి చాలించి ఇలా వచ్చేయండి . రేపు మాఘ పౌర్ణిమ . ఎంచక్కా అందరమూ నోములు నోచుకుందాము . మీ అందరి తో నోమించేందుకు పెద్దవాళ్ళము వున్నాము వచ్చేయండి . ఆ ఆ లక్ష్మి గారూ , మీరేమీ పని చేయక్కరలేదండి . మీ మార్కు జోకులేస్తూ అందరితో పూజ చేయించేయండి . అందరినీ చూసుకునేందుకు శ్రీలలిత గారు , జ్యోతి గారు వున్నారుగా . ఐనా మనం వంటలు , పని చేయటమెందుకండి . ఈ పిల్లలే తలా వొకటి తెస్తారు . ఎవరదీ ? నేను చాక్లెటే తెస్తా , మా ఆయన చూసొకటి చూడకొకటీ నోట్లో ఆడించటము నా అలావాటు అంటారా . అలాగే గౌరమ్మ మటుకు చాక్లెట్ తినదేమిటి ? <br /><br />ఎవరా బుంగమూతి ? నా మొగలి జడా అనా ? అలాగే అమ్మా మరి సుజాత గారింటి కుండిలో మొగలిపువ్వు విచ్చుకుందేమో తెచ్చేసుకో , జడ వేయటమెంత సేపు అరగంట పని ! <br /><br />ఓ అమ్మాయి లంగామీద డిజైన్ కుట్టుకుంటున్నానంది . ఐందా అమ్మడూ ? ఎంచక్కా ఆ పట్టుపరికిణీ వోణీ వేసుకొని వచ్చేయ్ మరి . <br />అందరికీ పేరు పేరు నా ఇదే పిలుపు . ఏంచేయను నాకు కొన్ని పేర్లే గుర్తుంటాయి . అన్నీ చప్పున గుర్తురావు . అందుకని ఎవరూ అలగకుండా అందరూ వచ్చేయండి . తెల్లవారు ఝామునే చక్కగా తలంటుకొని వచ్చేస్తే , మా డాబా పైన ఉయ్యాల లేయించాను ఊగొచ్చు . గోరంటాకు పెట్టుకోవటము మర్చిపోకండేం ! మెరిసిపోతున్న వెన్నెల్లో , కిల కిలా రావాల తో అమ్మాయిలు . . . . . జయా నువ్వు కాస్త త్వరగా వచ్చేయి అమ్మవారి అలంకరణ చేయాలిగా . <br /><br />ఎంతపని వుందో !!! అన్ని రెడీ చేసి పెడతాను వచ్చేయండమ్మ .<br /><br />( అబ్బాయిలూ టైటిల్ చూసి ఏదో వూహించుకొని , ఇటుతొంగి చూసి నిరాశ పడితే నాది బాద్యత కాదు . ఇది అచ్చంగా అమ్మాయిలను పేరంటానికి పిలుపే ! )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1691994427274785343?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-6516735065995621192011-02-15T07:15:00.006+05:302011-02-15T07:41:19.054+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-a_mCOHF_ZtU/TVna8BZJXAI/AAAAAAAAEUE/dbe1d5vo40c/s1600/bipu%2Bbirth%2Bday%2B1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 340px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-a_mCOHF_ZtU/TVna8BZJXAI/AAAAAAAAEUE/dbe1d5vo40c/s320/bipu%2Bbirth%2Bday%2B1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573726738548612098" /></a><br /><br />హపీ బర్త్ డే బేటా .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-651673506599562119?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-85197742721927428892011-01-28T14:29:00.004+05:302011-01-29T07:43:12.802+05:30<div><embed src="http://widget-dc.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=gn&amp;il=1&amp;channel=2377900603279959516&amp;site=widget-dc.slide.com" style="width:426px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:426px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2377900603279959516&amp;map=1" target="_blank"><img src="http://widget-dc.slide.com/p1/2377900603279959516/gn_t011_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2377900603279959516&amp;map=2" target="_blank"><img src="http://widget-dc.slide.com/p2/2377900603279959516/gn_t011_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" ismap="ismap" border="0" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=gn&amp;at=un&amp;id=2377900603279959516&amp;map=F" target="_blank"><img src="http://widget-dc.slide.com/p4/2377900603279959516/gn_t011_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" ismap="ismap" border="0" /></a></div></div><br /><br />నేను టెంత్ చదువుతున్నప్పుడు మొదటి సారిగా హైదరాబాద్ వచ్చాను . అప్పుడు మా నాన్నగారు టాక్సీ లో గోల్కొండ కోట , సాలార్జంగ్ మ్యూజియం , ఎక్జిబిషన్ చూపించారు . ఎక్జిబిషన్ లో చక్కటి వెండి గొలుసు , ఓ లంబాడి అమ్మాయి బొమ్మ కొనిచ్చారు . ఆ మరునాడు మా చెల్లాయిపిన్ని మమ్మలిని బడి చావిడీ , సుల్తాన్ బజార్ తీసుకెళ్ళింది . అమ్మ కృష్ణా క్లాత్ స్టోర్స్ లో చీరలు కొంటూ వుంటే నేను బయట నిలబడి బజారంతా చూసాను . అదో అప్పుడే సుల్తాన్ బజార్/ బడి చావిడీ తెగ నచ్చేసింది . ఆ తరువాత రెండేళ్ళకు పెళ్ళై హైదరాబాద్ వస్తానని కాని , సుల్తాన్ బజార్ చూస్తానని కాని అప్పుడూహించలేదు గా :) అందుకే కళ్ళు విప్పార్చుకొని మరీ చూసాను !!!!<br /><br />పెళ్ళై వచ్చాక మా అత్తగారి తో మొదటి సారిగా బడి చావిడీ హనుమాన్ జీ గుడి కి వెళ్ళాను . అప్పటి నుంచి బడి చావిడీ / సుల్తాన్ బజార్ ల తో విడతీయరాని అనుబంధం ఏర్పడి పోయింది . షాపింగ్ ఇప్పటికీ సుల్తాన్ బజార్ వెళ్ళాలసిందే . కొత్తిమీర కట్టలు , పిన్నీసులు అమ్మే వాళ్ళ నుంచి తప్పించుకుంటూ షాపింగ్ చేసుకోవాలంటే ఎంత నైపుణ్యం కావాలి ? చక చకా జనాలను తప్పించుకుంటూ నడుచుకుంటూ వెళుతుంటే పెద్ద విజేత ననే ఫీలింగ్ రాదూ ! చాలా సార్లు సాయంకాలం టాప్ తీసేసిన రిక్షాలో దిక్కులు చూసుకుంటూ వెళ్ళేదానిని .కాసేపు అలా అలా రిక్షా లో , ఇంకాసేపు నడుచుకుంటూ వెళుతూ వుంటే అబ్బో అదో ఆనందం ! ఇప్పటికీ అప్పుడప్పుడు వెళ్ళి ఓచుట్టు తిరిగి వస్తాను . ఓ సారి మా అదితి ' అమ్మమ్మా బోర్ కొడు తోంది ' అంటే సుల్తాన్ బజార్ తీసుకెళ్ళాను . అబ్బ సూపర్ వుంది అన్నది , మా మనవరాలు . మా మనవళ్ళను రిక్షా ఎక్కిద్దామని , డబుల్ డక్కర్ బస్ ఎక్కించాలని నాకు చాలా వుండింది . కాని అవి కనుమరుగై పోయాయి ! స్చప్ . . .<br /><br />నా పెళ్ళి పట్టు చీరలు నీలకంఠం బాలకృష్ణయ్య షాప్ప్ లో కొనటము తో అక్కడ నా షాపింగ్ మొదలైంది . ఆ రోజు నాకింకా జ్ఞాపకమే ! మావారి అక్కయ్య , అత్తయ్య , నేను , మా అమ్మమ్మగారు వెళ్ళాము . మేము బయిలుదేరే ముందు , మా అమ్మ పక్కకు తీసుకెళ్ళి , ' మీ ఆడపడుచు ఏది కొనిస్తే అది తీసుకో . ఈ చీర బాగుంది . ఇది బాగాలేదు అనకు ' అని చిలక్కు చెప్పినట్లు చెప్పినది . కాని అదేమిటో దుకాణం లో చీరలన్నీ ముందు వేయగానే , క్రీం కలర్ కు వైయ్లెట్ కలర్ బార్డర్ చీర నా మనసునును దోచేసింది . అప్పటి వరకూ మా ఆడపడుచు ఏ చీర చూపించినా మీ ఇష్టం అన్న దానిని , అది తీసి నా వళ్ళో పెట్టుకొనాన్నాను . ఇది కావాలి అనలేను , పక్కన పెట్టేయలేను ! మా అమ్మమ్మగారేమో ఆ చీర పక్కన పెట్టేయమని చిన్నగా నన్ను గిల్లుతున్నారు , అబ్బ ఎంత విపత్కర పరిస్తితి ! మా అడపడుచుకు తెలిసిపోయింది అది నాకు నచ్చేసింది అని . అది తీసుకుంటావా అని అడిగారు . ఊ అనీ అనకుండా అన్నాను . అంతే ఆ చీర నాకొచ్చేసింది . దాన్ని ఎన్ని సార్లు కట్టానో లెక్కలేదు . ఈ మద్యే దాని బార్డర్ తీసి , ఓ ప్లేన్ క్రీం కలర్ చీర కొని దానికి వేయించాను :) <br /><br /> ఏది కొనాలన్నా బేరం తప్పని సరి . చీటియేవాలే మౌజ్ ఆఠాణాకి డజన్ ఇస్తానంటే కాదు బారాణాకి ఇవ్వాల్సిందే నని వాడితో వాదించి , పోట్లాడి మరీ కొనుక్కున్నాను తెలుసా ! అంత బేరమాడాననేమో ఆ అరటిపళ్ళ వాడు ఇంకోసారి నాకు కనిపించకుండా దాక్కున్నాడు . అప్పటి కీ నేను పట్టేసి పిలుస్తున్నా వినిపించుకోకుండా పరుగెట్టాడు . అంత హడల్ మరి మనమంటే ! ఏమాటకామాటే చెప్పాలి మహాలక్ష్మీ బెంగాల్ చీరల అతను నేను వెళ్ళగానే కొత్త రకాల చీరలు తీసి చూపించేవాడు . ఎంత బాగుండేవో . 15 రూపాయలకు మామూలివి , 25 రూపాయలైతే ఇంకాస్త మంచివీ చూపించే వాడు . 25 రూపాయల చీర కొని , కాలేజ్ కి కట్టుకెళితే మా ఫ్రెండ్స్ , ఇంత కాస్ట్లీ చీర కాలేజీ కి కట్టుకొచ్చావా అని కోపం చేసేవారు :) కృష్ణా లోనూ అంతే 15 రూపాయలకు సెమీ వాయిల్ , 20 రూపాయలకు హాఫ్ వాయిల్ , 30 రూపాయలకు ఫుల్ వాయిల్ చీరలు చక్కటి రంగులలో , వివిధ ప్రింట్స్ తో చూడ ముచ్చటగా వుండేవి . కూరగాయల మార్కెట్ లో నైతే దొరకని కూర లేదు . అన్ని రకాలు దొరుకుతాయి . బేరం తప్పని సరి ! కోటీ విశాలంద్రా ఇప్పటికీ నేను వెళ్ళే చోటు . కోటీ లోని ఖాదీ బండార్ షాప్ నుంచే మా మామగారు , ధోతులు , మంచం నవారు కొనేవారు . చాట్ తినాలంటే కోటీ షాలిమార్ వెళ్ళాల్శిందే. <br /><br />ఎన్ని ఎన్నెన్ని జ్ఞాపకాలో ! అన్నీ కను మరుగై పోతాయట . మెట్రో లైన్ వేసేందుకు , బడి చావిడీ / సుల్తాన్ బజార్ లోని షాప్ లను పడగొడుతున్నారని , రూపురేఖలే మారిపోతున్నాయని , పేపర్ లో చదవగానే చాలా బాధ కలిగింది . నీలకంఠం దుకాణం , ఆర్యసమాజ్ , జేన్ భవన్ అన్నీ తీసేస్తారట . ఇంకో పది రోజులలో కూల్చివేతలు మొదలవుతాయట . దుకాణదారులంతా తీసేయొద్దు అని పిటీషన్ లు పెడుతున్నారట . ఇదంతా చదవగానే మనసు కలిచేసింది . ఏమో ఎంత మారిపోతుందో ఏమో అని , హడావిడి గా వెళ్ళి మా<a href="http://prayanamlopadanisalu.blogspot.com/2011/01/blog-post_22.html"> <span style="font-weight:bold;">హనుమాన్ జీ</span> </a>ని చూసుకొని , బజారంతా కలియదిరిగి వచ్చాను . పనిలో పని 5 రూపాయలకు ఓ పిన్నీసు పాకెట్ ఇస్తే బేరమాడి పది కి మూడు కొనుక్కొని వచ్చాను !<br /><br />నాలాంటి సుల్తాంబజార్ / బడి చావిడీ ప్రేమికులు ఎవరైనా వుంటే ఓసారి వెళ్ళీ చుట్టేసి రండి . ఎటొచ్చి ఎటుపోతుందో ! త్వరపడండి !!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-8519774272192742889?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-63175392800187667712011-01-06T15:37:00.006+05:302011-01-07T20:33:15.101+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TSVwmCqSHGI/AAAAAAAAEKo/5jDeQSD7ufQ/s1600/2204329365_aca81658fc.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TSVwmCqSHGI/AAAAAAAAEKo/5jDeQSD7ufQ/s320/2204329365_aca81658fc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558973113910303842" border="0" /></a><br /><br />గౌరవ్ ను ఎత్తుకొని , మేఘ చేయి పట్టుకొని , గేట్ దగ్గర బెలూన్ వాడి దగ్గర బేరమాడుతున్నాను . గౌరవ్ ఆ (( ఊ (( అంటూ వాడికే బెలూన్ కావాలో చూపిస్తున్నాడు . అవును మరి ఇది గౌరవ్ కు ఇంకా మాటలు రానప్పటి సంగతన్నమాట ! మా గేట్ ఎదురుగా వున్న కాంపౌండ్ గోడ దగ్గర వరుసగా చాలా బైక్ లు పార్క్ చేసి వున్నాయి . అందులో ఓ బైక్ మీద ఓ అమ్మాయి అటు తిరిగి కూర్చొని వుంది . ఆ అమ్మాయికి ఎదురుగా ఓ అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి మీదకు వాలిపోతూ , ఇంచుమించు ఒకరి మీద ఒకరు పడిపోయి , చుట్టుపక్కల ద్యాస లేకుండా కువ కువ లాడుతున్నారు . ఆ అమ్మాయిని చూస్తూ మేఘ హే . . . బామ్మా లుకెట్ దట్ గర్ల్స్ హేయిర్ . సో లాంగ్ అని చూపించింది . అసలు వాళ్ళిదరినీ చూసేందుకే ఇబ్బంది పడుతూ , బెలూన్లు ఎంత తొందరగా కొనేసి , ఎంతతొందరగా ఇంట్లోకి పిల్లలను తీసుకెళిపోదామా అన్న తొందరలో నేను ఆ అమ్మాయి జుట్టు చూడలేదు . చక్కగా , బారుగా , పెద్ద పోనిటేల్ వేసుకొని వుందామ్మాయి . నేనూ ఆ జుట్టును మైమరచి చూస్తుండగానే , బెలూన్ వాడు డబ్బులు తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు . ఇంతలో ఓ నలుగురు అబ్బాయిలు అక్కడి కొచ్చి ఆ అమ్మాయి జడను పట్టి గుంజుతూ గోల గోలగా అరుస్తున్నారు . ఆ అమ్మాయి ఎదురుగా అప్పటి వరకు కువ కువ లాడుతున్న అబ్బాయి వాళ్ళను నెట్టేసేందుకు ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు . అమ్మాయేమో కీచుగా అరుస్తోంది . సినిమాలల్లో తప్ప , బయట అలాంటి దృశ్యము చూడనినేను నిశ్చేస్టనయ్యాను . ఏమి చేయాలో తోచలేదు . పక్కన ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు . . . ఇంట్లో ఇంకెవరూ లేరు . . . పనమ్మాయి శారద బజారుకెళ్ళింది . మేఘ , గౌరవ్ కూడా వాళ్ళ బెలూన్ ల మాట మరిచి అటేచూస్తున్నారు . . . ఇంతలో ఆ అమ్మాయి గిర్రున ఇటుతిరిగింది . . .వెంటనే మా మేఘ హే . . .బామ్మా షి ఈజ్ నాటే గర్ల్ . హి హీజె గై అని గట్టిగా అరిచింది . ఆ అబ్బాయిలూ మావైపు నవ్వుకుంటూ చూసి , మా పక్కింట్లోకి వెళ్ళిపోయారు ! ఇంతలో శారద వచ్చి , మమ్మలిని అలా చూసి ఏమైందమ్మా అంది . నేను లోపలి కెళుతూ జరిగింది చెప్పాను . ఓ వాళ్ళా అమ్మా వాళ్ళు సినిమాలలో , టి . వీ సీరియలస్ ల లో విలన్ దగ్గరుండే రౌడీ గాంగ్ వేషాలు వేస్తారు . మన పక్కింట్లో సినిమా కంపెనీ వుంది . అక్కడ విలన్ ల కు ట్రైనిగ్ ఇస్తూవుంటారు అని వివరించింది . అంటే మేము విలన్ డెన్ పక్కన వున్నామన్నమాట !!!!!!!<br /><br /> శారద పిల్లలను ఆడిస్తూ వుంటే , నేను బాల్కనీ లో కూర్చొని పుస్తకం చదువుకుంటూ వున్నాను . ' ఆంటీ , ఇక్కడ ఇల్లు అద్దె కు వుందా ? ' అని వినిపించింది . తలపైకెత్తి చూస్తే , మా గేట్ ముందు నలుగురబ్బాయిలు , వాళ్ళ వెనుక ట్రాలీ లో సామాన్ లూ కనిపించారు . లేదు బాబూ అని నేను అనగానే అందులోని ఓ అబ్బాయి ఏదో సైగ చేసాడు . వీడి దుంపతెగ , ఈ పోరగాడేమిటి , ఇలా సైగచేస్తున్నాడు అని కోపం గా అరవబోయాను . అప్పుడే పైకి వచ్చిన శ్రీధర్ , ' మేడం అది షూటింగ్ . ఎవరో టి .వి సీరియల్ వాళ్ళు మన గేట్ బాగుందని దాని ముందు షూటింగ్ చేసుకుంటున్నారు . మిమ్మలిని అడగటములేదు అని సైగ చేస్తున్నాడు ఆ అబ్బాయి ' అన్నాడు . హోరినీ అనుకొని నేనూ చూస్తూ కూర్చున్నాను . అలా సాయంకాలం వరకూ , మా కాలినీలో వున్న ఇళ్ళ ముందు ఆ షూటింగ్ చేస్తూ కనిపించారు . ఆ సీరియల్ పేరు , ఈ భాగం ఏ రోజు వచ్చేది , అసలు ఈ సీరియల్ ఏ చానల్ లో వచ్చేదీ భోగట్టా కనుక్కొని వచ్చింది మా వంటావిడ సావిత్రి . అసలే ఆవిడకు సినిమా వాళ్ళను చూడటము తెగ పిచ్చి . గణపతి కాంప్లెక్స్ దగ్గర ఎవరైనా వున్నారంటే చాలు వుడుకుతున్న వంట కింద ఆర్పేసి అటుపరుగెత్తుతుంది . అక్కడ ఎప్పుడూ ఎవరో వకరు , ముఖ్యంగా సాయంకాలమైతే కిట కిట లాడుతూ టి. వీ ల వాళ్ళు వుంటూనే వుంటారు . వాళ్ళను మైమరచి చూస్తూ , కొండకచో కొంతమందిని పలకరిస్తూ వంట సంగతి మర్చిపోతుంది ! అక్కడ వాళ్ళున్నారు , వీళ్ళున్నారు అని చెప్పకు అని శారదను , శ్రీధర్ నూ కోపం చేస్తాను . వాళ్ళేమో చెప్పక పోతే సావిత్రీ ఆంటీ తిండి పెట్టదని భయపడి చెప్పేస్తారు . సరే మా గేట్ ను టి. వీ లో చూసుకుందామని , అప్పటి నుంచి ఆ సీరియల్ ఇదో వస్తుంది , అదో వస్తుంది అని , టి. వి ని కళ్ళు లాగేటట్టు , తల పగిలిపోయేట్టు చూసి విసుగొచ్చి ఆఫ్ చేయగానే , మొహమింత చేసుకొని సావిత్రి పైకొచ్చి , మన గేట్ , మిగితా వాళ్ళ గేట్ కంటే బాగా వచ్చిందండి . ఎంత బాగుందో అని చెప్పింది . నేను అయ్యో నేను ఇంకాసేపు చూడాలిసిందే అనుకున్నాను (((((( <br /><br /> ఇలా అడపా దడపా ఎవరో , నువ్వు టి . వి లో చూడలేదా ? బాగా చూపించారనటము , పలానా న్యూస్ టి. వి లో చూపించారుగా అని చెప్పటమూ విని నేను కొన్ని రోజులు టి .వి పెట్టి దాని ముందు సెటిలైపోతాను . అదేమిటో నేను చూసినన్ని రోజులూ ఏ ఎక్సైటింగ్ న్యూసూ రాదు . పైగా కింద రెండు స్క్రోలింగ్ న్యూస్లూ , వాటి మీద బ్రేకింగ్ న్యూస్ , ఆపైన ఇంకో న్యూసూ , మద్య లో కని కనిపించకుండా మనుషులూ . . . అసలు ఎటుచూడాలో , ఏ న్యూస్ చదవాలో తెలీక కళ్ళను గిర్రున తిప్పుతుంటానా . . . కళ్ళు గిర్రున తిరగటము , అసలు మామూలుగా కూడా ఎటు చూస్తున్నానో తెలీక పోవటము , చక్కరొచ్చినట్లు వుండటము , మెడ నొప్పి మొదలైనవి వస్తాయి . మొదట్లో తెలీక ఏరోగమొచ్చిందో ఏంపాడో అని భయపడి చచ్చి , మా కజిన్ డాక్టర్ .కుమారి దగ్గరి కెళ్ళి చూపించుకున్నాను . స్పాండిలైటిసేమో , ఇప్పుడే ఇట్లా వుంది అన్నావు కదా , ఓ రెండు రోజులు సూజెరాన్ వేసుకొని పడుకో తగ్గి పోతుందిలే అంది . అదేసుకున్నప్పటి నుంచీ మత్తు మత్తుగా వుంటుంది . ఐన అలానే వేసుకున్నాను . తగ్గిపోయింది . . . గాయబ్ . . . . అమ్మయ్య అనుకున్నాను . మళ్ళీ , ఎవరో దేని గురించో చెప్పటము . . . నేను టి వి ముందు . . . కళ్ళు గిర గిరా . . . సుజెరాన్ . . . మత్తు . . . హుం . ఇలా కాదు అనుకొని మా జయ కు చెప్పాను , నువ్వు ఎప్పుడైనా టి .వి చూస్తుండ గా ఏదైనా ఎక్సైటింగ్ న్యూస్ చూస్తే నాకు కాల్ చేసి చెప్పు . అప్పుడు నేను టి . వి చూసింగ్స్ అని . సరే నని తలాడించింది . తను చూడటము జరుగుతే వెంటనే పాపం కాల్ కూడా చేస్తుంది . <br /><br /> మరింకేమిటి ప్రాబ్లం ? అని విసుక్కోకండి 16 గురు అభిమానులు . ఆ సంగతే చెపుతున్నాను . ఆ న్యూసైపోయాకే నాకు తెలుస్తోంది అదేమిటి నువ్వు చూడలేదా ? నాకు కాల్ చేయలేదా అని మా జయ ను అడిగుతే ఎందుకు చేయలేదు సెల్ కు చేసాను , లాండ్ లైన్ కు చేసాను . తమరు బిజీ . ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయరు అంటుంది . అరే సెల్ వున్నది ఎందుకు ? బయటకు వెళ్ళి నప్పుడు ఏదైనా అవసరముంటుందేమో నని కదా ? అందుకే దాన్ని పర్స్ లోనే పెడతాను . పర్స్ ఎక్కడుంటుంది ? అలమారాలో . అంతే కాని ఇంట్లో కూడా పర్స్ భుజానేసుకొని తిరుగుతానా ??? మరి లాండ్లైన్ మాట అంటారా ? నేను బయట బాల్కనీ లో కూర్చొని ఏ నవలో చదువుకుంటూ వుంటాను . లేదా లాప్ టాప్ లో ఏదో పని చేసుకుంటూ వుంటానా ?? అహ ((( వుంటానా లేదా ? మరి అప్పుడు అవి పక్కన పెట్టి చిన్నగా రావాలా వద్దా ? గబ గబా రావటానికి నేనేమైనా చిన్న దాన్నా చితక దాన్నా ? గబ గబ గా వస్తూ జారిపడితే ? పుటుక్కున ఎముక ఇరుగుతే ఎవరిది పూచీ ???? అహా ((((( అసలు ఎవరిదీ అంటా ?? నేనొచ్చేలోపలే కొంపలు మునిగిపోతునట్లు ఫోన్ పెట్టేస్తారు . మాకు కాలరైడి లేదు . మరి ఎవరు కాల్ చేసారో నాకెలా తెలుస్తుంది ? పోనీ అని హడావిడి గా వస్తానా అప్పుడేమో మేడం మేము ఫలనా బాంక్ నుంచి చేస్తున్నాము . మీకప్పిస్తాము అని తెగ మొహమాట పెట్టేస్తారు . లేదా ఏ చీర లో దుకాణం వాడో మా దగ్గర కొత్త స్టాక్ వచ్చింది . మా దగ్గర అరువుబేరం కలదు అంటారు . చిన్నప్పుడు ఆటల్లో మా దోస్త్ , <br /> తిందాం తిందాం , <br />ఎక్కడ తెచ్చుకు తిందాం ,<br />అప్పు తెచ్చుకు తిందాం , <br />అప్పెట్ల్లా తీరుద్దాం ,<br />ఎగ్గొట్టిపోదాం . అని ఐదు వేళ్ళూ చూపిస్తూ పాడేది . మరి అలా చేస్తే మా ఆయన నన్ను ఇంట్లోంచి వెళ్ళగొట్టరూ ? ఈ ఫోన్ల కోసం అని నా ఇల్లు వదలలేనుగా ! ఎంతసేపూ ఫోన్ ఎత్తవూ , మాట్లాడవూ అంటారేగాని అర్ధం చేసుకోరూ !<br /><br />అరే వస్తున్నా అసలు సంగతికి . ఉపోద్ఘాతం లేకుండా చెప్తే ఎలా అర్ధం అవుతుంది ? మొన్న పొద్దున నేను కాఫీ కలుపుతుండగా బయట నుంచి మా వారు ఘట్టిగా మాలా అని గావుకేక పెట్టారు . ఏమైందా అని హడలిపోతూ పరిగెట్టుకుంటూ వెళ్ళాను . నిన్న మద్దెల సూరిని హత్య చేసింది మన ఇంటి దగ్గరే చూడు అని పేపర్ చూపించారు . అవునా అని బోలెడు హాచర్య పోతూ పేపర్ చూస్తున్నానా , జయ ఫోన్ చేసింది . ఫోన్ ఎత్తగానే , నిన్న రాత్రి నుంచి ఎక్కడున్నావు తల్లీ ? ఫోన్ చేసి చేసి నీరసమొచ్చింది . టి. వి లో అంతా మద్దెలసూరి హత్య , యూసుఫ్ గూడా , గణపతి కాంప్లెక్స్ చూపిస్తున్నారు . మీరెలా వున్నారో , అసలు బావగారు వూళ్ళో వున్నారో లేదో , నువ్వెంత భయపడుతున్నావో నని , రాత్రి టి. వి లో న్యూస్ చూనప్పటి నుంచి నీ ఫోన్ కోసం ప్రయత్నం చేస్తున్నాను అని గయ్ మంది . నేను ఆ టైం లో ఇంట్లోనే వున్నాను . మా ఫ్రెండ్స్ వస్తే మాజాంగ్ ఆడుతున్నాను . పనమ్మాయి శైలజ కూరలకోసమని గణపతి కాంప్లెక్స్ దాకా వెళ్ళి వచ్చింది కూడా . మాకసలు తెలీదు . నిన్న సూరి హత్య అయ్యింది అని మీ బావగారు చెప్పారు కాని ఆయన అలసిపోయివుండటము తో టి. వి పెట్టలేదు . ఇదో ఇప్పుడే పేపర్ లో చూస్తున్నాము అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాను . <br /><br /> ఏమండీ నిన్న మీరు వచ్చేటప్పుడు తెలీలేదా ? ఆ టైం లో వచ్చి వెళ్ళారుగా అని అడిగాను . అవును , గణపతి కాంప్లెక్స్ దగ్గర గుంపుగా మనుషులు , కెమెరాలూ , పోలీసులూ కనిపిస్తే ఏదైనా షూటింగేమో అనుకున్నాను అని జవాబిచ్చారు మావారు . శైలజ ను పిలిచి అడుగుతే అవునాండీ ?? ఇక్కడే జరిగిందాండీ ??? నేనుకూరలకెళ్ళేటప్పుడు రోడ్ మీద ఒక్కరూ లేరు . షాప్ ల లోనూ లేరు . ఎప్పుడూ కిట కిటలాడుతూవుంటుంది , ఇంత ఖాళీగా వుందేమిటా అనుకున్నానండీ అంటూ నన్ను మించి ఆశ్చర్యపోయింది !<br /> <br />హుం . . . మన ఇంటి పక్కనే హత్య జరుగుతే మనకు తెలీదు !<br /> <br />షూటింగ్ అనుకున్నారు మావారు హుం ! <br /><br />రాత్రంతా టి. వి లో మన చుట్టు పక్కల పరిసరాలు చూపిస్తే మనం చూడనే లేదు . హుం . . . హుం . . . <br /><br />ఇప్పుడైనా చూడాల్సిందే నని రెండు రోజులుగా కళ్ళు తెరుచుకొని , కనురెప్ప మూయకుండా , గుడ్ళు పేలిపోయేట్టుగా . . . ఏఖధాఠిగా . . . టి. వి చూస్తున్నాను . ఏదో ఒక చానల్ లో చూపకపోతారా అని న ఆశ ! స్చప్ . . . ఆశా నిరాశేనా ? ఎప్పటికీ మా ఇంటి చుట్టు పక్కలను టి. వి లో చూడలేనా ????? లేదూ . . . లేదూ . . . లేదూ . . . ఇన్ని షూటింగ్స్ అవుతున్నాయి . ఇంతమంది చానళ్ళ వాళ్ళు వాన్ లలో తిరుగుతూ వుంటారు . ఏదో ఒక రోజు తప్పక చూస్తాను . . . అని కృతనిశ్చయముతో టి. వి ని చూస్తున్నాను . మళ్ళీ . . . కళ్ళు గిర గిరా . . . నో సుజెరాన్ . . . ఐనా సరే పట్టువదలని విక్రమార్కిణిలా టి. వి చూస్తూనే వున్నాను * * * చూస్తూనే వుంటాను * * * * * <br /><br />కావున ఓనా 16 గురు అభిమానులారా (అవునూ , డాష్ బోర్డ్ మీద 16 గురున్నారు . బ్లాగ్ కొచ్చేసరికి 14 మందే వున్నారేమిటి ? అటునించి ఇటోచ్చేసరి ఇద్దరు ఎటుపరుగెడుతున్నట్లు ? ) . . . నా విజ్ఞప్తి ని ఆలకించండి . అదేమనగా కొన్ని రోజులు నాటపాలు రాకపోవచ్చు . అమ్మయ్య అనుకోకండి . నాకు తొందరోలోనే టి. వి లో మా ఇంటి పరిసరాలు కనిపించాలని నా తోపాటు ఆ భగవంతుని మీరూ ప్రార్ధించండి . అంతే కాని కనిపించకూడదు అని ప్రార్ధించకండి . <br /><br /> వాకేనా ???? ?<br /><br />మరి వుంటా బై .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-6317539280018766771?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-81282724243940654512011-01-02T03:19:00.013+05:302011-06-08T16:21:41.883+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-vp_BC_KiHJA/Te9UMkXRIRI/AAAAAAAAEg0/ttkz8aLMGr4/s1600/happy%2Bnew%2Byear.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-vp_BC_KiHJA/Te9UMkXRIRI/AAAAAAAAEg0/ttkz8aLMGr4/s320/happy%2Bnew%2Byear.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615799835250729234" /></a><br /><br /><br />నాజ్ సెంటర్ కెళ్ళి గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ కొనుక్కుందాము వస్తావా అని మా ఫ్రెండ్ దేవమణి అడిగింది . గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ నా ఎందుకు ? అన్నాను నేను . న్యూయియర్ కి మా వాళ్ళందరికీ పంపాలి . ఐనా న్యూ ఇయర్ లో గ్రీటింగ్స్ ఇచ్చుకోరా మీరు అంది మణి . ఏదేమిటో నాకు తెలీదని చాలా సిన్సియర్గా ఒప్పుకున్నాను . అవును మరి అప్పటి వరకూ స్కూల్ లో కూడా ఎప్పుడూ న్యూ ఇయర్ కు విష్ చేసుకున్న గుర్తు లేదు ! నేను గుంటూర్ వుమెన్స్ కాలేజ్ లో పి.యు .సి చదువుతూ హాస్టల్ లో వున్నప్పుడు , అలా మొదటి సారిగా న్యూయియర్ కు గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ ఇచ్చుకుంటారని , విష్ చేసుకుంటారని తెలిసింది :) అప్పుడే గుంటూర్ లో కొత్తగా నాజ్ సెంటర్ వచ్చింది . అక్కడ ఇలాంటి వెరైటీ షాప్స్ వుండేవి . అక్కడ నుంచి పది రూపాయలకు కొన్ని గ్రీటింగ్ కార్డ్స్ కొనుకొచ్చుకొని మణి ఆధ్వర్యములో మా ఫ్రెండ్స్ అందరమూ ఒకరికొరం ఇచ్చుకొని మా మొదటి హాపీ న్యూయియర్ చేసుకున్నాము .<br /><br />నా రెండో కొత్తసంవత్సరాని కల్లా నా పెళ్ళైంది . కొత్త సంవత్సరం కోసమని ఆరునెలల ముందే ఏర్పాట్లు మొదలుపెట్టారు మా వారూ , ఆయన ఫ్రెండ్స్ . అప్పుడు మేము పూనా లో దపోడీ లోని మిలటరీ ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ కాంపస్ లో వుండే వాళ్ళము . అందరూ స్టూడెంట్ ఆఫీసర్స్ నే . కొత్తగా పెళ్ళైన వాళ్ళే . మొదటి సారిగా భార్య తో కలిసి కొత్తసంవత్సరము డాన్స్ లో పార్టిస్పేట్ చేస్తున్నారు . ఎంత హంగామా . . . . . ఎంత హంగామ . దాని కోసమని డాన్స్ నేర్చుకోవటానికి , పూనా మేన్ స్ట్రీట్ లో వున్న డాన్స్ క్లాస్ లో చేరాము . డాన్స్ నేర్పించే అతని పేరు జేంస్ , అతని భార్య పేరు మేరీ అనుకుంటా . సరిగ్గా గుర్తులేదు . అలానే అనుకుందాం పోయిందేముంది ? జేంస్ పెద్ద గాలి వేస్తే ఎగిరిపోయేటట్టుండే వాడు , దానికి తగ్గట్టు టైట్ పాంట్ , టీషర్ట్ . చూడగానే నాకు చార్లీ చాప్లిన్ గుర్తొచ్చేవాడు . వన్ టూ త్రీ ఫౌర్ అంటూ స్టెప్స్ వేయిస్తుంటే నాకు చచ్చే నవ్వొచ్చేది . నవ్వుదామా అంటే , మావారేమో మహా సీరియస్ గా లైఫ్ అండ్ డెత్ క్వెశ్చన్ అన్నట్లు స్టెప్స్ వేస్తుండేవారు . మూతి బిగ బట్టుకొని అలానే స్టెప్స్ వేసేదానిని :) నో మేడం . అంత సీరియస్గా వుండకూడదు కాస్త లాఫింగ్ ఫేస్ వుండాలి అనేవాడు . హుం . . . నాయనా కొంచమేమిటి బోలెడంత లాఫింగూ అనుకునేదానిని , మనసులోనే సుమా ! పైకంటే ఇంకేమైనా వుందా ? అలా . . . అలా నవ్వుకుంటూ . . . నవ్వాపుకుంటూ మొత్తానికి న్యూయియర్ కల్లా డాన్స్ నేర్చుకున్నామండి .<br /><br />ఓపక్క డాన్స్ క్లాస్లూ ఇంకో పక్క మేకప్ క్లాసులూ . మా ఇంట్లోనే కాప్టెన్ ఖన్నా , మిసెస్ . మౌళీ ఖన్నా వుండేవారు . క్వాటర్ లు తక్కువగా వుండటము వలన ఒకరింట్లో ఇంకొకరు , వాళ్ళకు ఇల్లు దొరికేదాకా షేర్ చేసుకొని వుడేవాళ్ళము . మాకు ముందుగా దొరకటముతో , మూడునెలలు కాప్టెన్ రామానుజం వాళ్ళు మాతో వున్నారు . వాళ్ళు వెళ్ళిపోయాక ఖన్నా వాళ్ళు వచ్చారు . మౌళి , పెళ్ళికి ముందు ఏయిర్ హోస్టెస్ గా చేసేది . అందువల్ల తనకు లేటెస్ట్ ఫాషన్స్ బాగా తెలిసేవి . నాకు ముందుగా ముడి వేయటము నేర్పింది . అప్పట్లో షర్మిళా ఠాగూర్ , ఆషాపరేక్ లాంటి హిందీ హీరోయిన్స్ బాక్ కోంబింగ్ చేసి , నడి నెత్తి మీదకు ఎత్తుగా కొప్పేసేవారు . మోకాళ్ళ దగ్గరగా చీరను టైట్ చేసి పిన్ పెట్టేవారు . అది చాలా ఫాషన్ . నాకు మామూలుగా కొప్పేయాలంటే నే , వత్తు జుట్టు మూలం గా చేతులు నొప్పులు అనేది మౌళి . పైగా మావారేమో బాక్ కోంబిన్ చేయమనేవారు . బాక్ కోంబింగ్ చేయకుండానే నారదుని మించిన కొప్పు . ఇహ బాక్ కోబ్ చేస్తే ఆ చిక్కులు తీసేటప్పటి కి , నేనూ , మౌళీ నీరసించేవాళ్ళము ! మావారి తో పోట్లాడి , గొడవపడి , ఇలా విసిగిస్తే నేను మాల కు హేయిర్ స్టైల్స్ నేర్పను అని బెదిరించి , మొత్తానికి ఏమైతేనేమి , మావారి దగ్గర నుండి వితౌట్ బాక్ కొంబింగ్ హేయిర్ స్టైల్ కు పర్మిషన్ సంపాదించింది మౌళి . హమ్మయ్య బతికిపోయాననుకున్నాను నేను ! సో మొత్తానికి , హేయిర్ స్టైల్ , సారీ స్టైల్ నేర్చుకున్నాను . న్యూయియర్ పార్టీకీ రెడీ .<br /><br />రివర్ డాన్స్ అని పూనా లోని ముల్లా ముట్టా నదుల సంగమం మీద డాన్స్ పార్టీ అరేంజ్ చేసారు . రివర్ మీద చెక్కల తో స్టేజ్ లా కట్టారు . దాని మీదే బాండ్ . దాని మీదే డాన్స్ . అప్పటి ప్రముఖనటి తనూజ మా పార్టికి గెస్ట్ గా వచ్చింది . అమ్మో ఎంత మందో ! అన్ని యూనిట్ల వాళ్ళూ అక్కడే . అప్పటి వరకూ సరదాగానే వున్నా ఆ హడావిడి చూసేసరికి గుండెల్లో దడ . . . కాళ్ళల్లో వణుకు . . . పైగా టైట్ గా కట్టిన చీరతో అడుగులు తడబడు . . . తలమీద బేద్ద ముడి బరువు . . . అంతా కాసేపే . మా ఫ్రెండ్స్ అందరమూ గోల గోల గా కబురులూ డాన్సు . అంతే రాత్రి తెల్లవార్లూ డాన్సే . పొద్దునకల్లా అలసి సొలిసి మెస్ వాళ్ళు పెట్టిన బ్రేక్ ఫాస్ట్ తిని ఇంటికి చేరాము .<br /><br /><br />నలభై సంవత్సరాల తరువాత *************<br /><br />రెండు నెలలక్రితం మా కొడుకు ,కోడలు , మనవడు , మనవరాలు యు. యస్ కు తిరిగి వెళ్ళారు . మా అమ్మాయి అత్తవారింట్లో వుంది . 1970 లో లా 2010 లోనూ నాకు నువ్వూ , నీకు నేను , ఒకరికొకరం నువ్వూనేనూ - - - మేమిద్దరమే :)<br /><br /><br />నిన్న రాత్రి యం . సి . యం . ఈ ఆ ఫీసర్స్ మెస్ పార్టీ లో , పూనా న్యూ యియర్ పార్టీ గురించి నా బ్లాగ్ లో రాసానని మావారికి , కల్నల్ . జాగిర్దార్ కు చెప్పాను . ప్రభా జాగిర్దార్ వెంటనే , అరే మీరు కూడా జేంస్ దగ్గరికి డాన్స్ క్లాసెస్ కు వెళ్ళారా అని , కల్నల్. జాగిర్దార్ కుమార్ తుంభీ గయేక్యా అని ఆశ్చర్యపోయారు . ఆ టైం లో వాళ్ళెళ్ళారు , ఈ టైం లో వీళ్ళేళ్ళారూ అనుకుంటూ ఇంకా ఎవరెవరు డాన్స్ నేర్చుకోవటానికి వెళ్ళారో గుర్తుతెచ్చుకున్నారు . అంటే ఫ్రెండ్స్ అంతా ఒకరికి తెలీకుండా ఇంకోరు క్లాస్ లకు వెళ్ళారన్నమాట వాళ్ళ గొప్పలు చూపించుకోవటానికి :) అందుకే మా కిచ్చిన అరగంటా కాగానే మమ్మలిని , కొంచం ఎక్కువసేపు వుంటామన్నా వుండనీయకుండా పంపేసేవాడు ! ఆ పార్టీని , జేంస్ ను తెగ తలుచుకొనారు , ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ ! ' మాలా మమ్మలిని ఫార్టీ యియర్స్ వెనకకి తీసుకెళ్ళావు ' అని నన్నూ మెచ్చుకున్నారు :)<br /><br />లవ్ స్టోరీ అంటూ కొత్త సంవత్సరం కథలు చెప్పానంటారా ? అంతే ఇంకేముంది చెప్పేందుకు ?<br /><br /><span style="font-weight:bold;">happy new year</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-8128272424394065451?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-27913358098236155052010-12-27T00:33:00.003+05:302010-12-28T12:10:50.278+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRdyf3EyYuI/AAAAAAAAEIs/Zli-w_TdDI8/s1600/sahiti%2Bwish%2B.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 340px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRdyf3EyYuI/AAAAAAAAEIs/Zli-w_TdDI8/s320/sahiti%2Bwish%2B.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555034557070336738" border="0" /></a><br /><br />కొత్త పోస్ట్ హారం, మాలిక లో వెంటనే కూడలి లో పది నిమిషాలు ఆలశ్యముగా విడుదలైంది . ఎలా నడుస్తుందో ఏమో ? కూడలి నుండి 63 టికెట్స్ అమ్ముడయ్యాయట . హారం నుంచి 49 , మాలిక నుంచి 26 అమ్ముడయ్యాయని స్టేట్స్ చెపుతోంది ! స్చప్ . . . అంతేనా ???? మొత్తం 200 లైనా కాలేదు (((( . . . . . ఈ గ్రాఫ్ ఎప్పటికి పైకి పోను ? కామెంట్స్ కూడా 8 ఏ వచ్చాయి , , , , ,<br /><br />కొత్త పోస్ట్ రాసినప్పుడల్లా , కోట్లు గుమ్మరించి కొత్త సినిమాను విడుదల చేసిన నిర్మాతను మించి ఆత్రుత , టెన్షన్ :) అవును మరి కోటి కోటి ఆలోచనలు చేసి రాస్తాను కదా ఆమాత్రం ఆత్రుత వుండదేమిటి ?:-)అలా అని అన్ని పోస్ట్ల కూ ఆ ఆత్రుత వుండదు . చాలా బాగా రాసాను అనుకున్నదానికే , రామచరణ్ సినిమానో , జూనియర్ యంటీఅర్ సినిమానో కోట్ల తో నిర్మించి , విడుదల చేసి , రిజల్ట్ కోసం అన్ని కేంద్రాల లోని తన ఏజంట్ల కు కాల్ చేసి , ఎప్పటికప్పుడు ఎలా నడుస్తోందో తెలుసుకుంటూ వుండే నిర్మాతలా ఫీలైపోతూవుంటాను ! టెన్షన్ పడిపోతూవుంటాను . కాని అదేమిటో నేను బాగున్నది అనుకున్న పోస్ట్ కు టుక్కూ . . . టుక్కూ . . . టుక్కూ అనుకుంటు రెండో మూడో కామెంట్స్ వస్తాయి :) <br /><br /> అసలు రెండు సంవత్సరాల క్రితం బ్లాగ్ మొదలు పెట్టినప్పుడు రెండు సంవత్సరాలు బ్లాగ్ వ్రాస్తానని నేనేమాత్రమూ ఊహించలేదు . ఏదో కొన్ని రోజు వ్రాసి ఆపేస్తాననుకున్నాను .రాస్తూనే వున్నాను . పైగా ఈ ఎదురుచూపులు ! ఇంకా ఆపైన ఐదు బ్లాగులు ! అంతేనా బుక్స్ అండ్ గర్ల్స్ ఫ్రెండ్స్ కు ఫస్ట్ గెస్ట్ ఆథర్ ని ! అంతేనా ? చిత్రమాలిక కూ మొదటి అథిది రచయిత్రినే :) ఏమిటో అంతా మాయ , కల ! కమ్మటికల :)<br /><br />సాహితి కి జన్మదిన శుభాకాంక్షలు .<br /><br />శ్రీలలిత గారు , ఈ కార్డ్ చేసి కానుకగా పంపారు .అభిమానము తో వచ్చిన కానుకను మరి అందుకోకుండా వుండగలనా ? థాంక్ యు శ్రీలలిత . <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRijebTJEII/AAAAAAAAEI0/pwmFat9KOV8/s1600/sahiti3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRijebTJEII/AAAAAAAAEI0/pwmFat9KOV8/s320/sahiti3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555369883480952962" /></a><br /><br />ఇంకా ఎవరైనా కానుకలు ఇద్దామనుకుంటే ఇచ్చేయండి . ఎంతైనా రెండు సంవత్సరాల పాపాయే కదా ! అందుకే ఈ పుట్టినరోజు కు కానుకలు స్వీకరించబడవు అని రిస్ట్రిక్షన్ పెట్టలేదు :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2791335809823615505?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-10796713847364218022010-12-22T00:00:00.000+05:302010-12-22T00:00:00.274+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRDLTg2TFhI/AAAAAAAAEGs/s6ZL8DB_bu8/s1600/jyothi1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 322px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TRDLTg2TFhI/AAAAAAAAEGs/s6ZL8DB_bu8/s320/jyothi1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553161876643452434" border="0" /></a><br /><br />ఈ రోజు మా ప్రమదావనం పండుగ . ఇదేమి పండుగ పేరు వినలేదే అంటున్నారా ? అవునండి ఇది మాకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన పండుగ . మా అందరికీ స్నేహితురాలు , హితురాలు , మాలో కొందరికి<a href="http://telugublogtutorial.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;"> బ్లాగ్ గురువు</span></a> , ఈ ప్రమదావనం రూపకర్త <a href="http://jyothivalaboju.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;">జ్యొతి </span></a>పుట్టిన రోజు .<br />మరి మా గురూజీ పుట్టిన రోజు న<a href="http://shadruchulu.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;"> షడ్రుచుల</span></a> తో విందివ్వాలా ? ,<br />వీనుల కింపైన <a href="http://geetalahari.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;"> పాటలు</span></a> వినిపించాలా ?<br />చక్కనైన<a href="http://chitra-mala.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;"> చిత్రాలు</span></a> తీయాలా ?<br />అమ్మో అమ్మో ఎంత హడావిడి . మీతో మాట్లాడేందుకు టైం లేదు . మా పార్టీ అయ్యాక ఆ విశేషాలతో <a href="http://abhinandanamaala.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;">అభినందనమాల</span></a> లో కలుద్దాం * * * * *<br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/IHfkn2O3v9w?fs=1&amp;hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/IHfkn2O3v9w?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="385" width="480"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1079671384736421802?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-26059239191693170252010-12-18T13:56:00.003+05:302010-12-18T22:07:50.849+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TQxqQIyREXI/AAAAAAAAEGU/Z4TsOm1D90I/s1600/veg.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 420px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TQxqQIyREXI/AAAAAAAAEGU/Z4TsOm1D90I/s320/veg.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551929266109747570" border="0" /></a><br /><br /><br />అనగ అనగా ఒక వూళ్ళో కాంతమ్మ అని వొకావిడ వుంది . అదిగో . . . అంత వూళ్ళో కాంతమ్మ అనే వొకావిడేనా ఇంకెవరూ లేరా అని చచ్చు , పుచ్చు ప్రశ్నలడగద్దు . కథ పక్క దారి పడుతుంది . సరే ఆవిడకొక చక్కని చుక్క లాంటి కూతురుంది . ఆ అమ్మాయి పేరు చుక్క . ఓరోజు కాంతమ్మ చెరువు కు నీళ్ళు తేవటానికి , చుక్కను వెంట పెట్టుకొని వెళ్ళింది . చెరువు లో బిందెతో నీళ్ళు ముంచి , బిందెను ఎత్తబోయింది చుక్క . కాలు బురదలో పుసుక్కున జారి ఆ బిందె తో సహా బుళ్ళుక్కుమని నీళ్ళలో మునిగిపోయింది చుక్క . అయ్యో అయ్యో అని కాంతమ్మ కేకలు పెట్టసాగింది . అప్పుడు చక్కనైన ఓ అబ్బాయి వచ్చి , బాధపడకండి , నేను మీ అమ్మాయిని తీసుకొస్తాగా అన్నాడు . మా బాబే మాబాబే నీపేరిమిటినాయనా అంది కాంతమ్మ . ' దాని మొగుడు ' అని చెప్పి గబుక్కున చెరువులోకి దూకాడు దాని మొగుడు . చుక్కను రక్షించి , బయటకు తెచ్చి లాఘవంగా గుర్రమెక్కించుకొని వస్తానత్తా అని దౌడుతీసాడు . చుక్క కూడా కిల కిలా నవ్వుకుంటూ ప్రియుడి సరసన కూర్చొని తుర్రుమన్నది గమనించని కాంతమ్మ లబో దిబో మంటూ ఏడవసాగింది . అప్పుడు దారిన వెళుతున్న వాళ్ళు ఏందుకేడుస్తున్నావు అంటే నా కూతురి ని వాడెత్తుక పోయాడు అన్నది . అయ్యో ఎవరువాడు అని అడిగారు దారినపోయే దానయ్యలు . దాని మొగుడు బాబూ . మా చుక్కను వాడినుంచి రక్షించండి అని ఆదానయ్యలను వేడుకుంది కాంతమ్మ . అంత దాని మొగుడు దాన్నెత్తుకు పోతే ఏడుస్తావేమిటి అని పకపక నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయారు దానయ్యలు . . . . . .<br /><br />ఏమిటీ పొద్దున్నే కథలు చెపుతున్నావు , పనీపాటా లేదా అంటే ఎందుకు లేదు ? ఇప్పుడే బ్రేక్ఫాస్ట్ ముగించి వచ్చా . ఓ పది రోజుల క్రితం మా అబ్బాయి యు.యస్ నుంచి వచ్చాడు . రెండు నెలల క్రితమే ఇక్కడి నుంచి యు.యస్ కు షిఫ్ట్ అయ్యారులెండి . పని మీద ఇటొచ్చాడు . వాడంతే వాడి కాళ్ళకు చక్రాలున్నాయి . ఎప్పుడే దేశం లో , ఏవూళ్ళో వుంటాడో వాడికే తెలీదు ! ఐందా , సరే పిల్లగాడు అంత దూరము నుంచి వచ్చాడు కదా అని రోజూ ఏదో చేసిపెడుతునే వున్నాకాని , ఈ రోజు పొద్దుటి నుంచి కాస్త సుస్త్ గా వుండి గోధుమరవ్వ ఉప్మా చేసాను . మా వాడికి ఉప్మానే ఎక్కదు . అందులో గోధుమరవ్వది .నిన్న తెచ్చిన పుల్లారెడ్డి స్వీట్లు రెండు , మొన్న తెచ్చిన వెల్లంకి చక్కిలాలు రెండు కసా పిసా నములుతూ అబ్బా ఏమిటి మాతే ఈ ఉప్మా ? అన్నాడు మావాడు . నిన్న రాత్రి రగడా కట్లెట్ చేసాను . మొన్న చాట్ చేసాను . ఆలూ పరోఠా , మూలీ పరోఠా , పాలక్ పూరీ ఇలా రోజు చేస్తునేవున్నానుకదరా ఓరోజు ఉప్మా చేస్తే గొణుగుతావు . ఐనా నేను వైన వైనాలు గా వండలేను బాబూ మీ అవిడను వండమను అని నేను , మా ఆవిడను ఇబ్బందిపెట్టకురా వండిందేదో తిను అని మా ఆయనా క్లాసులుపీకితే ఓ చెంచాడు తిని పైకి వాడి రూములోకి వాడు , బాల్కనీ లోకి నేనూ , ఆఫీస్ కు మావారూ , ఎక్కడివాళ్ళం అక్కడ సద్దుకున్నాము .<br /><br />బాల్కనీ లో కుర్చీలో సెటిలై పేపర్ తీసాను . ఈ సారి న్యూ ఇయర్ పార్టీలు ముందుగానే చేసుకుంటున్నారట . ఆ వార్త చదువుతూ వండగా మేడం అని వినిపించింది . ఎవరా అని చూస్తే ఓ కొరియర్ బాయ్ చేతులో కంట్రీ ఓవెన్ పాకెట్ పట్టుకొని వున్నాడు . ఏమిటీ అంటే అనుపమ గారు , బిపిన్ గారికి యు. యస్ నుంచి ఆర్డర్ చేసారండి అన్నాడు . ఓహో వీళ్ళూ న్యూ ఇయర్ పార్టీ ముందుగానే చేసుకుంటున్నారా , కేక్ పంపినట్లుంది అనుకొని బిపు ను పిలిచాను . బిపు వచ్చి తీసుకొని , కంట్రీ ఓవన్ నుంచి వెజ్ పఫ్ లు పంపింది అను అన్నాడు . హోరినీ అప్పుడే ఎప్పుడు చెప్పావురా గోధుమరవ్వ ఉప్మా చేసానని నువ్వు తినలేదనినూ అని బోలెడు హాచర్యం ప్రకటించా !!!!!<br /><br />హి హి హి నేను చెప్పలేదు మాతే అన్నాడు బిపు .<br /><br />ఐతే మీ ఆవిడకు సిక్స్త్ సెన్సా అన్నాను నవ్వుతూ .<br /><br />యెప్ అని నవ్వుకుంటూ వాళ్ళావిడ పంపిన వెజ్ పఫ్స్ తీసుకొని లోపలికి తుర్రు మన్నాడు !!!!!<br /><br /><span>అవును మరి వాళ్ళావిడ</span> వాడికి పంపింది :)))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2605923919169317025?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-15243450728854830692010-12-15T08:00:00.002+05:302011-09-18T13:43:56.887+05:30బ్లాగులో రాసేది ఒకే పోస్టు . ఒకే అంశం. లేదా ఒకే కథ.. కాని పది మంది కలిసి ఒకే కథను రాస్తే. అదే ఒక్కో పుష్పం కలిసి తయారు చేసే అందమైన కదంబమాలిక. అలాగే ఈ బ్లాగర్లు ప్రతి వారం ఒక్కొరుగా ఈ కథను అందిపుచ్చుకుని కొనసాగిస్తారు . కొత్తగా చేయాలనే కోరికతో ప్రమదావనం సభ్యులు కొందరు చేసే ఈ ప్రయోగాన్ని మీరు సహృదయంతో పరిశీలించి, సరిదిద్ది, ప్రోత్సహిస్తారని కోరుతున్నాను..<br /><br /><br />ఈ కదంబమాలిక లోని మొదటి భాగం<span style="font-weight: bold;"> <a href="http://everydaysuruchi.blogspot.com/2010/12/1.html">సురుచి</a> </span>లో జ్ఞానప్రసూన గారు , రెండో భాగం మమత రెడ్డి గారు<a href="http://kamalamadapati.blogspot.com/2010/12/2.html"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ప్రభాతకమలం</span></a> లో వ్రాయగా , మూడో భాగం నేను వ్రాస్తున్నాను . ఇలా అందరమూ కలిసి గొలుసుకట్టు కథ రాద్దామని శ్రీలలిత ప్రతిపాదించగానే , అందరమూ ఉత్సాహంగా సరే నని అమోదించేసాము . నాలాగా కథలు వ్రాయటము రానివారికి జ్యోతి , శ్రీలలిత సహాయమందిస్తామన్నారు . అంతే ' ధైర్యే సాహసే లక్ష్మీ ' అని , వారి అండ , దండ చూసుకొని దూకేసాను . జ్యోతి గారు , శ్రీలలిత గారు , మీ ప్రోత్సాహానికి ధన్యవాదాలండి . నేను ఇంత వరకూ కథలు వ్రాయలేదు . ఇదే మొదటి సారి . మరి ఎలా వ్రాసానో ఏమో ? కొంచం టెన్షన్ గానే వుంది . ఏమైనా తప్పులుంటే నవ్వకండెం ! ఇహ కథ చదవండి . . .<br /><br />* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *<br /><br />ఊ ఊ ఇక పని సంగతి చూడు పిల్లలకు స్కూల్ కు ఆలశ్యం అవుతోంది అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది నారాయణమ్మ .<br /><br />అమ్మా నేను పోతున్నా , మళ్ళొచ్చి చేస్తా అని జానకి వెళ్ళి పోయింది .<br />ఇంతలో 'రోజా ' అని గట్టిగా పిలిచాడు భాస్కర్ . వస్తున్నానండీ అంటూ వెళ్ళింది సరోజుని . చూడు , నా షర్ట్ హాండ్ కు బటన్ వూడి పోయింది . అసలు నువ్వు నా సంగతి పట్టించుకోవటమే మానేసావు . నా సాక్స్ , హాంకీ ఏవీ ? నా సెల్ చార్జింగ్ కు పెట్టనే లేదు . ఒక్కో పని పదిసార్లు చెప్పాల్సి వస్తోంది . అసలు రోజంతా ఏచేస్తున్నావు ? అని గట్టి గట్టిగా అరవటము మొదలు పెట్టాడు భాస్కర్ . భర్త అరుపులకు కళ్ళలోనించి దుమికే నీటిని అదిమేసి , మౌనముగా బటన్ కుట్టి ఇచ్చి , హంకీ , సాక్స్ తీసి ఇచ్చింది . అమ్మా నాకు అత్త జడవేయలేదు అని ఏడుస్తూ వచ్చింది కీర్తి . భోజనాల గదిలోనుంచి అమ్మా అని అరుస్తున్నాడు శ్రీకర్ . కీర్తి కి జడవేస్తూ అటెల్లింది సరోజిని . సరోజిని ని చూడగానే నారాయణమ్మ ఎటెళ్ళావు ? నేను జరుగుతున్నాకాని నాపని జరగటము లేదన్నట్లున్నావమ్మాయ్ . ఈ అనిత ఏదీ ? పొద్దుటి నుంచి కనిపించలేదు . ఈ మద్య పిల్ల కూడా మాటా పలుకూ లేకుండా వుంటోంది అన్నది . సరోజిని అనిత ను పిలుద్దామని అనుకునేలోగానే , చిన్నగా అనిత భోజనాల గది లోకి వచ్చింది . పిల్ల ల తో సమానము గా అల్లరి చేస్తూ ఉషారుగా వుండే అనిత , ఈ మద్య ఇలా డల్ గా ఎందుకు వుంటోందా అని దిగులు పడుతున్నారు , నారాయణమ్మ , సరోజిని . అనిత , నారాయణమ్మ భర్త శ్రీరాం గారి అన్నయ్య గారి అమ్మాయి . అనిత కు ఐ .ఏ .యస్ చదవాలి అన్న కోరిక . చదువంటే అమితమైన ప్రేమ . అది గుర్తించే , శ్రీరాం గారు వాళ్ళ అన్న గారి ని ఒప్పించి , వూరి నుండి తీసుకొచ్చి , తన దగ్గరే వుంచుకొని ,కాలేజ్ లో , ఇంటర్ లో చేర్చారు . అనిత చాలా చురుకైనది . బాబాయి ఇంట్లో ని పిల్ల లా కలిసిపోయి , పిన్ని కి చేదోడు గా వదిన తో స్నేహము గా , పిల్లలకు ప్రియమైన అత్త గా కలిసిపోయింది . అందుకే ఈ మద్య అనిత డల్ గా వుంటే తల్లడిల్లుతున్నారు నారయణమ్మా , సరోజిని .<br /><br />పిల్లలను బుజ్జగించి , తినిపించేసరికి స్కూల్ ఆటో రానే వచ్చింది . గబ గబా పిల్లలను తీసుకెళ్ళి ఆటో ఎక్కించి , రోజులా ఆటో డ్రైవర్ కు జాగ్రత్తలు చెప్పింది సరోజిని . పిల్లలు టాటా చెప్పి వెళ్ళిపోయారు . భాస్కర్ , అనిత కూడా వెళ్ళాక చూస్తే , కూరల బండి దగ్గర మామగారు కనిపించారు . ఆయన కూరల బేరం ఇప్పటో తెమిలేటట్లు లేదనుకొని , ఆయన చేతిలో వున్న సరుకుల సంచీ తీసుకొని లోపలికి నడిచింది సరోజిని .<br />" మీ మామగారు , వచ్చారేమిటి ? " అడిగింది నారాయణమ్మ .<br />" అవునత్తయ్యా , బయట రాజమ్మ దగ్గర కూరలు బేరమాడుతున్నారు " అంది సరోజిని .<br />" ఊమ్హ్ , ఇహ ఇప్పట్లో కూరలొచ్చినట్లే , నేను వండి నట్లే " నిట్టూర్చింది నారాయణమ్మ . అంతలోనే లోపలి కొచ్చి కూరలు భార్య కిచ్చి , ' టిఫిన్ పెట్టేదేమన్నా వుందా లేదా ? నీ పూజలైనాయా ' అడిగారు శ్రీరాం గారు .<br />టిఫిన్లూ , ఆ తరువాత భోజనాలూ , ఆ తరువాత పిల్లలకు టిఫిన్లూ , రాత్రి భోజనాలూ . . . అబ్బ ఎంతసేపటికీ తిండి గోలే ! విసుగొచ్చేస్తోంది . కాసేపు ఏదైనా పుస్తకం చదువుకుందామన్నా వీలు చిక్కటము లేదు . మళ్ళొస్తా అని వెళ్ళిన జానకి వచ్చేజాడలేదు . సందున నాలుగు బకెట్ల బట్టలు పిలుస్తున్నాయి . ఇల్లంతా ఖంగాళిగా వుంది . మొగుడుగారినోసారి తీసుకొచ్చి , చూపించి , ఓ మొట్టికాయ వేస్తే ఎలావుంటుంది ? . మొగుడిని మొట్టటమే ! తన ఊహకు , తనే నవ్వుకుంది సరోజిని . ఏమైనా చేయక తప్పదుగా అనుకుంటూ పనంతా పూర్తిచేసి , భోజనం కానిచ్చి టి. వి ఆన్ చేసుకొని జాజిపూలు కట్టేందుకు కూర్చుంది సరోజిని . చిన్నగా అటూ ఇటూ చూస్తూ లోపలికొచ్చిన లక్ష్మమ్మను చూసి జ్వరం తగ్గిందా అని అడిగింది . తగ్గిందమ్మా అంది లక్ష్మమ్మ .<br />' లక్ష్మమ్మా నిజం చెప్పు , నీకు నిజం గా జ్వరం వచ్చిందా ? జానకి ని ఇక్కడ పని కి పంపి , నువ్వు వేరే చోట చూసుకున్నావు కదూ "<br />" నీదగ్గర దాచలేనమ్మ , ఏం చేయమంటావు చెప్పు ? అందరమూ సంపాదించినా సరిపోవటము లేదు . నీకు తెలీనిదేముందమ్మా ? "<br />" లక్ష్మమ్మా , జానకికి చదువుకోవాలని వుంది దాని ని స్కూల్ కు పంపు . నువ్వూ , మీ ఆయన సంపాదించేదానిలో సద్దుకోండి . ఐనా నీకు తెలుసా ఇంత చిన్నపిల్ల ని పనిలోకి పంపుతే , పంపినందుకు నిన్ను , పనిలోకి తీసుకున్నందుకు మమ్మలిని జైల్లో పెడతారు "<br />చిన్నగా గొణుకుంటూ చీపిరి తెచ్చి ఇల్లు ఊడుస్తోందల్లా , సరోజి ని చూస్తున్న చిన్న బాబు ప్రకటన చూసి , అమ్మా ఆ బాబు నిజం బాబేనా అని అడిగింది . ముద్దుగా వున్న చిన్నబాబు పడుతూ లేస్తూ నడుస్తున్నాడు .ఏదో డైపర్ ప్రకటన అది . ఆ బాబును చూస్తూ అవును అంది సరోజిని .<br />" అమ్మా ఆ బాబు కు పైసలిస్తరా ?" అడిగింది లక్ష్మమ్మ .<br />" ఇస్తారు " .<br />" మరి ఆ బుడ్డోడు సంపాదిస్తేగాని , తల్లి తండ్రులకు ఎళ్ళదా ? ఆ తల్లి తండ్రులను జైల్లో పెట్టరా ? సినిమాలలో , ప్రకటనలలో ఎక్కడచూసినా బొడ్డూడని పిల్లగాళ్ళను తీస్తారు . వాళ్ళకు చదువు అక్కరలేదా ? శ్రీదేవి , అలీ చిన్నప్పటి నుంచే సినిమాలలో పని చేస్తున్నరంట . స్కూల్ కు కూడా వెళ్ళలేదట . . అట్లాంటి పిల్లలు మా కృష్ణ నగర్ లో ఎంతమందో వున్నారు . ఈ రూల్స్ అన్నీ మాలాంటి రెక్కడితే కాని డొక్కాడని వాళ్ళకే కాని , పెద్దోళ్ళకు కాదు " .<br />ఏకధాటిగా మాట్లాడుతున్న లక్ష్మమ్మకు జవాబు ఏమి చెప్పాలో సరోజిని కి తోచలేదు .<br />" ఏమిటి లక్ష్మమ్మా ఇప్పుడొచ్చి ముచ్చట పెట్టావు ?" అంటూ గదిలో నుండి బయటకు వచ్చిన నారాయణమ్మ ను చూసి ఏమిలేదమ్మా అంటూ చిన్నగా లోపలికి జారుకుంది లక్ష్మమ్మ . " అమ్మాయ్ మేము గుడి కివెళ్ళి వస్తాము " అని చెపుతూ , సరోజిని మొహము చూసి , " ఏమిటమ్మాయ్ అట్లా మొహం వాడి పోయింది . పొద్దున భాస్కర్ అరిచాడని బాధ పడుతున్నావా ? అట్లాంటి చిన్న చిన్న గొడవలు మామూలేకదా ? ఐనా భార్యాభర్తల గొడవ తామరాకు మీది నీటి బొట్టులా వుండాలి . ఆ గొడవను మనసు బయటే వుంచేయాలి . మనసులోకి రానీయకూడదు ." అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది . అత్తగారిని చూస్తే ఎప్పుడూ ఆశ్చర్యమే సరోజినికి . మామగారు ఎంత అరిచినా నవ్వుతూనే వుంటారు . ఒక్క మాటా మాట్లాడరు . ఏమీ కానట్లే , సాయంకాలము కాగానే , శుభ్రం గా తయారై , ముడి చుట్టూ పూలు తురుముకొని , మామగారితో కలిసి గుడికి వెళుతారు . ఇద్దరూ కూర్చొని సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వుంటారు . ఇంతలోనే దెబ్బలాట , అంతలోనే ముచ్చట్లు . అసలు ఏమీ చదువుకోని అత్తగారు , అన్ని విషయాలనూ కను సైగ తోనే సరిదిద్దుతారు . ఆమెలా ఎందుకు వుండలేక పోతున్నాను అనుకుంటూ , అత్తగారు , మామగారు వెళ్ళాక తలుపేసుకొని లోపలికి వస్తున్న సరోజిని కి ఫోన్ రింగ్ వినిపించింది . ఫోన్ తీయగానే " హాయ్ వదినా ఎలావున్నావు ?" అని అడిగింది ఆడపడుచు సుమ .<br />సంతోషం గా " హాయ్ సుమా నువ్వెలా వున్నావురా ? ఇప్పుడే అత్తయ్యగారు , మామయ్య గారు గుడికి వెళ్ళారు కొంచం ముందు చేసి వుంటే వాళ్ళ తో మాట్లాడేదానివి . ఐనా ఈ సమయం లో చేసావేమిటి ? కొత్తకాపురం ఎలా వుంది ? "<br />" చాలా మనాది గా వుందొదినా . మీరంతా ఒకటే గుర్తొస్తున్నారు . రోహిత్ బాగానే వున్నాడు . ఫ్రెండ్లీగానే వుంటాడు కాని , మిమ్మలిని వదిలి వుండలేక పోతున్నాను .అమ్మ ప్రసాదాలు గుర్తొస్తున్నాయి . నాన్న కు తెలీకుండా ఇద్దరమూ సినిమా కు ఎట్లా వెళ్ళే వాళ్ళము కదా ? ఆ విషయాలన్నీ రోహిత్ కు చెపుతూ వుంటాను . మా వదిన నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అంటే ఎంత ఆశ్చర్యపోయాడో తెలుసా ? "<br />" అవును సుమా నాకూ నువ్వు చాలా గుర్తొస్తున్నావు . పిల్లలు కూడా అత్తా అత్తా అని నిన్నే కలవరిస్తూ వుంటారు . కొంచం లో కొంచం నయం , అనిత రావటము తో మా అందరికీ కాస్త మనాది తగ్గింది ."<br />" వదినా అనిత ఎలా చదువుతోంది .దాన్నితీసుకొచ్చి నాన్న మంచి పని చేసారు . అది కోరుకున్నట్లే కలెక్టర్ అవుతుంది చూడు . దానికా పట్టుదల వుంది ."<br />" ఏమో సుమా , ఈ మద్య అనిత అదోలా వుంటోంది . ఏమడిగినా జవాబు చెప్పదు . . . . . ఒక్క నిమిషం బయట ఎవరో తలుపు కొడుతున్నారు చూసి వస్తాను ."<br />" మంచిదొదినా నేను మళ్ళీ చేస్తానులే వుంటా బై ."<br />"ఎవరదీ వస్తున్నా .. . . అంత గట్టిగా కొడ్తారేమిటి బాబు కాస్త ఆగలేరు ?? ?"<br /><br />(సశేషం )<br />వచ్చేవారం దుర్గ గారి బ్లాగ్ లో కలుసుకుందాము .బెస్ట్ ఆఫ్ లక్<span style="font-weight: bold;"> దుర్గ. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-1524345072885483069?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-28593292342824422822010-12-12T11:59:00.008+05:302010-12-12T19:17:49.476+05:30<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fmalapkumar%2Falbumid%2F5549669918128772513%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" height="267" width="400"></embed><br /><br /><br />తెలుపు రంగుతో సై అంటే సై అంటుంది . ఎందుకుండదు ? పూల కుండే బేలతనమే లేదు . దోరాకు పచ్చని బుడిపె మీద మందముగా త్రికోణాకారము తో , మందమైన రేకుల తో ఠీవిగా , తలెత్తుకొని మరీ నిలబడి వుంటుంది . ఏ తుఫానులకూ దడవను , నాకు నేనే సాటి అని పొగరుగా చూస్తుంది ఇంకెవరు తెల్లని లిల్లీ పూవు :) తెల్ల తెల్లగా శ్వేత వర్ణము లో మెరిసిపోతూ చక్కని సువాసనలు వెదజల్లే లిల్లి పూవంటే నాకు చాలా ఇష్టము . మనసుకు స్వాంతన కలిగించేట్లుగా , సన్న సన్నని సువాసనలు వెదజల్లుతుంది . ఎంతసేపు చూసినా చూడాలీ అనే అనిపిస్తూ వుంటుంది .<br /><br />మా చిన్నప్పుడు , మా ఇంట్లో రెగ్యులర్గా వుండే సన్నని లిల్లీ కాకుండా చిన్ని తెల్ల గులాబీలా వుండే తెల్ల లిల్లీ పూల చెట్లు వుండేవి , ఆ తరువాత అవి ఎక్కడా నాకు కనిపించలేదు .మామూలు లిల్లీ నైతే మా ఇంట్లో పెంచుకుంటున్నాను కాని , ఈ లిల్లీ చెట్లు ఇక్కడ దొరకవట . బెంగుళూరు నుంచి తెచ్చుకోవాలట ! ఇదిగో ఇన్ని సంవత్సరాలకు నాగార్జున సర్కిల్ దగ్గర వున్న పూల షాప్స్ లో కనిపించాయి . ఎప్పుడు అటు నుండి వెళుతున్నా కొందామనుకోవటము , ఇప్పుడే కొంటే కార్ లో వాడి పోతాయేమో తిరిగి వచ్చేటపుడు కొందాములే అనుకోవటమూ , తిరిగి వచ్చేటప్పుడు వేరే రూట్లో రావటము తో కొనటము మూడునెలలనుండీ వాయిదా పడుతోంది . అందుకే నిన్న ఎలాగైనా కొనాలి అనుకున్నాను . స్చప్ . . . అదేమిటో ఒక్కొక్క షాపే చూసుకుంటూ వెళుతున్నాము , ఎవరిదగ్గరా లేవు . సీజన్ ఐపోయింది అనటమే ! నిరుత్షాహం వచ్చేసింది . మావారు పట్టువదలని విక్రమార్కునిలా చివరి షాప్ వరకూ వెళ్ళారు .( అవును మరి అడగక అడక అడిగాను కదా ! ఆమాత్రం వెతకకపోతే ఎలా :)) అదృష్టం :) అతని దగ్గర వున్నాయి ! ఎన్ని కావాలి అన్నాడు . నీ దగ్గర వున్నవన్నీ ఇచ్చేయన్నారు , మావారు ( మరే మళ్ళీ మళ్ళీ ఎవరెళ్ళి కొంటారు ). ఏదైతేనేం ఇంత పెద్ద గుత్తి నా చేతిలోకి వచ్చేసింది .<br /><br />దానిని ఇంట్లో ఏ రూం లో పెట్టాలా అని , బెడ్ రూం లో , డ్రాయింగ్ రూంలో , బాల్కనీలో తిప్పీ తిప్పి , చూసుకొని చూసుకొని మురిసిపోతున్నాను . ఎంత ముద్దుగా వుందో ! ఏ గది లో వుంచినా ఇల్లంతా సువాసనలే సువాసనలు .<br /><br />'<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2010/01/blog-post_3483.html"><span style="font-weight:bold;"> రజనీగంధ</span></a> ' సినిమా లోని ఈపాట కూడా నాకు చాలా ఇష్టం . విద్యాసిన్ హా చాలా చక్కగా వుంది ఈ పాటలో .చాలా బాగా తీసారు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2859329234282442282?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-26705276681160389222010-12-05T20:18:00.009+05:302010-12-06T21:12:11.326+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPuAESe2HHI/AAAAAAAAEEg/-nXqjKg0vow/s1600/100_1235.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 259px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPuAESe2HHI/AAAAAAAAEEg/-nXqjKg0vow/s320/100_1235.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547168177205943410" border="0" /></a><br /><br /><br />సినిమాలు గా వచ్చిన నవలలు , ఆ సినిమాలు కలిపి రాద్దాము అని ఆలోచన రాగానే దేర్ కిస్ బాత్ కీ అనుకుంటూ నవలలు , సినిమాల సి. డి లూ తెచ్చుకుందామని బడీచావిడీ కి వెళ్ళాను . బుక్ షాప్ లో ఏ నవలలు కావాలి మేడం అని అడిగాడు శోభన్ బాబు . అయ్యో సినిమా హీరో కాదండీ బాబు . ఆయనెక్కడి నుంచి వచ్చాడా అని ఆశ్చర్య పోకండి . ఆ బుక్ షాప్ ఓనర్ పేరు ' శోభన్ బాబు ' :) సినిమాలు గా వచ్చిన నవలలు ఏమైనా వుంటే ఇవ్వండి అని అడిగాను . ' చండేరీ ' నవల తీసి ఇచ్చాడు . ఇది సినిమాగా వచ్చిందా అని అడిగాను . అవును మేడం ' మగధీర ' ఈ నవలే అన్నాడు . అవునా అని బోలెడు హాశ్చర్య పోయి , నేను వినలేదే అన్నాను . పేపర్ లో కూడా వచ్చింది మేడం అన్నాడు . ఏ పేపర్ లో వచ్చిందో ? సరే కానీయ్ తీసుకొని చదువుతే నీ సొమ్మేం పోతుంది అనుకొని కొన్నాను . ఆ తరువాత ' మగధీర ' సి. డీ కూడా కొన్నాను .<br /><br />రాజులూ , రాణులూ వారి పునర్జన్మ కథలూ చదవటము ఇష్టమేకనుక ఆ రాత్రే ఏకబిగిన నవల చదివేసాను . ఆ తరువాతే వచ్చింది ప్రాబ్లం ! పెళ్ళికి ముందు ఎండాకాలం సెలవల్లో ఏదో ' పాండవ వనవాసం ' , ' పల్నాటియుద్ధం ' లాంటి సినిమాలు చూసినా , పెళ్ళి తరువాత ఓ నాలుగు సంవత్సరాల క్రితం వరకూ బాగానే చూసాను . ఉదయ్ కిరణ్ నిలదొక్కు కోవటానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు పాపం ఎంకరేజ్ చేద్దాం అనే సదుద్దేశం తో ఏదో ఉదయ్ కిరణ్ ది పిచ్చి సినిమా కూడా చూసాను ! ఎందుకో ఆ తరువాత సినిమాల మీద విరక్తి వచ్చి అడపా దడపా తప్ప ఈ నాటి హీరోల సినిమాలేవీ చూడలేదు . అనుకోకుండా పోయిన నెల జూనియర్ ఎన్ టి ఆర్ సినిమా ' బృందావనం ' చూసాను . దాని కథ మళ్ళీ చెపుతానులే . ఇక తప్పదు అనుకొని ' మగధీర ' బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమా చూడటము మొదలు పెట్టాను . హబ్బా . . . . . మగధీర బ్లాక్ అండ్ వైట్ ఏమిటని హాశ్చర్యమా ? మా సి. డి ప్లేయర్ లో పంచవన్నెల సినిమా ఐనా బ్లాక్ అండ్ వైట్ లోనే వస్తుంది అంటే అర్ధం చేసుకోరూ . . . .<br /><br />నవల చదివి , సినిమా చూసాక చాలా చాలా అనుమానాలూ క్వెశ్చన్ మార్కులూ నూ ! వాకే ముందుగా చండేరీ కథ ఆ తరువాత మగధీర కథ చెపుతాను . సావధానము గా విని నా అనుమానాలు తీర్చండి .<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPt-6bHhBqI/AAAAAAAAEEY/X37L8T89eBs/s1600/100_1231.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 255px; height: 326px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPt-6bHhBqI/AAAAAAAAEEY/X37L8T89eBs/s320/100_1231.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547166908213692066" border="0" /></a><br /><br />'చండేరీ ' నవలా రచయత శేషం పురుషోత్తమాచారి యస్సీచారిగా పాఠకులకు పరిచితులు. " గ్వాలియర్ లో కొంతకాలము ' ఏయిర్ ఫోర్స్ ' లో పని చేసినప్పుడు ఓసారి ' ఓర్చా ' వెళ్ళాను . ఆ ప్రాంతపు వివరాలు సేకరిస్తున్నప్పుడు , అక్కడి ప్రాచీన రాజవంశపు విశేషాలు కొన్ని నాకు తెలిసాయి . వాటిలో వదినగారి తో సంబంధము వుందని ఓ అన్నగారు తమ్ముడిని అనుమానించిన సంఘటన , అందుకా తమ్ముడు ఆత్మాహుతి చేసుకున్నాడని తెలియజేసే చారిత్రిక ఆధారాలు వున్నాయి . ఆ పాయింట్ ఆధారము గా ' చండేరీ ' నవలను విస్తరించి రాయటము జరిగింది " అని రచయిత నవల చివరలో గొల్లపూడి మారుతీరావు కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూ లో చెప్పారు .<br /><br />చండేరి నవల కథ బుందేల్ బావి దగ్గర మొదలవుతుంది . అన్నపూర్ణ బైనాక్యులర్స్ ద్వారా "మాళవ కాజిల్ టవర్" పైనుండి బుందేల్ దిగుడుబావి దగ్గర జరిగిన పులి, దుప్పి మధ్య జరిగిన పోరాటంలో దుప్పి చేతిలో పులి పడిన మరణయాతనను గమనిస్తుంది. <br /> . పులి మరణానంతరము ' వ్యాఘ్ర రుధిరం సమర్పయామి ! వ్యాఘ్ర రుధిరం సమర్పయామి ' అంటూ ఒక వింత అనుభవాని కి లోనై సృహ తప్పి పోతుంది . ఓ రకమైన సుషుప్తావస్తలోకి వెళ్ళిపోయిన అన్నపూర్ణ ముందు ఓ యోగి సాక్షాత్కరిస్తాడు . తెలివి వచ్చిన తరువాత ఆ దిగుడు బావి లోని కి వడి వడిగా వెళుతుంది . అక్కడ శివలింగము , దాని కింద ఒక రాగిరేకు కనిపిస్తుంది . ఆ శివలింగము నుండి ఓ కాంతి పుంజము అన్నపూర్ణను తాకుతుంది . ఆ తరువాత 20 సంవ్త్సరాలకు కథ మొదలవుతుంది . . . . .<br /><br />400 ఏళ్ళ క్రితము చండేరీ యువరాణి ఇందుమతి , ఓర్చా మహరాజు ఐన జూజావర్ సింహుని తమ్ముడైన వువరాజు హరదౌల్ ప్రేమించుకుంటారు . వారి ప్రేమను ఇరువైపుల పెద్దలు ఆమోదిస్తారు .దాని తో ఇరువురి ఆనందానికి హద్దులేకపోతుంది . ఇంతలో రాజ నర్తకి కుతంత్రము వలన మహారాజు జుజావర్ సింహా తమ్ముని పెళ్ళి మాటలు మాట్లాడేందుకు వెళ్ళి , తనే ఇందుమతి ని వివాహమాడి తెచ్చుకుంటాడు . ఆ సంగతి తెలిసి హతాసుడైన హరదౌర్ ఇందుమతి ని ఆమె గది లో కలుసుకొని తమ వివాహానికై తాను స్వయముగా మణి మాణిక్యాలు పొదిగి రూపొందించిన చీరను చూపి , ఆమెను తీసుకొని వెళ్ళి,ఆ చీరను ఆ పడక గది లో , భూగర్భము లో దాస్తాడు . వారిరువురూ పొంది ,వారిద్దరూ కలుసుకున్నప్పుడు ఆ చీర ఎక్కడ వున్నదో గుర్తుకు వస్తుంది అని చెపుతాడు . వారు మాట్లాడుకుంటూ వుండగా వచ్చిన జుజావర్ , తమ్ముడు తన భార్యైన ఇందుమతి తో సంబంధము పెట్టుకున్నాడని భావించి , హరదౌల్ కు మరణ శిక్ష విధిస్తాడు . అప్పుడే వారి రాజ గురువు అదేశము ప్రకారము ఇందుమతి వోర్చా దిగుడు భావిలో ప్రాణ త్యాగము చేసుకుంటుంది . 400 ల సంవత్సరాల తరువాత హరదౌల్ ప్రవీణ శర్మ గా ఓ ప్రఖ్యాత కోటీశ్వరుడైన చీరల వ్యాపారి కి పుత్రుని గాను , ఇందుమతి ఐశ్వర్య గా నూ జన్మిస్తారు . చిన్న తనము నుండే ప్రవీణ శర్మకు గత జన్మ జ్ఞాపకాలు కొద్ది కొద్దిగా వసంటాయి . పెద్ద వాడై బిజినెస్ ను తన చేతిలోకి తీసుకున్నప్పుడు అందగత్తె ఐన ఇందుమతి ఎక్కడో జన్మించేవుంటుందని భావించి , ఆమెను తెలుసు కునేందుకు వూరూరా అందగత్తెల పోటీలు నిర్వహిస్తూవుంటాడు . ఆ క్రమము లోనే ఐశ్వర్య గా జన్మించిన ఇందుమతి ని ఆమె శరీర పరిమళము ద్వారా గుర్తిస్తాడు . చాలా ఫైటింగుల , కిడ్నాపుల తరువాత ఇద్దరూ ఒకటవుతారు . వారి చీరను వెలికి తీసి ఇప్పటి కాలము ప్రకారము 4 కోట్ల ( అమ్మో అమ్మో ) ధరపలికే ఆ చీరను వారి వివాహములో ఐశ్వర్య కట్టుకున్నాక ప్రభుత్వానికి అందజేస్తారు ! అదీ ' చండేరీ ' నవల కథ .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPt-LqlctLI/AAAAAAAAEEQ/2mU3BBAGRwI/s1600/100_1233.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 318px; height: 362px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPt-LqlctLI/AAAAAAAAEEQ/2mU3BBAGRwI/s320/100_1233.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547166104911918258" border="0" /></a><br /><br />ఇహ మగధీర కథ ;<br />ఇది 400 సంవత్సరాల క్రితము జరిగే యుద్దము తో మొదలవుతుంది . లోయలోకి జారి పోతున్న యువరాణి ని పట్టుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తున్న ' కాల భైరవుని ' చేతికి చమక్ మటూ చేయి తగులుతూ చిక్కకుండా లోయలోకి జారిపోతుంది ఉదయగిరి , యువరాణి 'మిత్రవింద '. కాల భైరవ కూడా లోయలోకి జారి పోయి మరణిస్తాడు . మిత్రవింద తన అంగరక్షకుడైన కాల భైరవుని ప్రేమిస్తుంది . దాని కి మహారాజు అమోదిస్తాడు . కాని వారి సమీప బంధువు మిత్రాను వివాహము చేసుకోవాలని ఎత్తు వేసి , కాలభైరవ చేతి లో చిత్తై , ఉదయగిరిని ఆక్రమించుకునేందుకు వచ్చిన 'షేర్ఖాన్ ' దగ్గర ఆశ్రయము పొంది , కుతంత్రము తో ఉదయగిరి మహరాజును సంహరిస్తాడు . . మిత్రను సొంతము చేసుకోబోగా పొరపాటున కత్తి గాయమై లోయలో పడి మరణిస్తుంది . అతని తో యుద్దము లో అతనిని సంహరించి , కాలభైరవడు కూడా రాకుమారిని రక్షించబోయి తనూ లోయ పడి మరణిస్తాడు . వారిద్దరి ప్రేమకు , కాల భైరవుని శక్తికి ముగ్ధుడవుతాడు షేర్ ఖాన్ . 400 సంవత్సరాల తరువాత నలుగురూ పునర్జన్మిస్తారు ! . పునర్జన్మలో ఇందు గా జన్మించిన మిత్ర చేతి స్పర్స ద్వారా ఆమెను గుర్తించి దక్కించుకునేందుకు నానా పాట్లు పడతాడు హర్ష గా జన్మించిన కాలభైరవుడు . నానా తిప్పలు పడి ఆమెకు గతం గుర్తు తెప్పించి , విలన్ ను గత జన్మ లో సంహరించిన ప్రదేశము లోనే సంహరించి , ఇందును వివాహమాడుతాడు హర్ష . అనట్లు షేర్ ఖాన్ ఈ జన్మలో హర్షకు సాయ పడతాడు లెండి . ఇదీ స్తూలంగా మగధీర కథ . ఐనా నా పిచ్చి కాని మగధీర కథ తెలీని వాళ్ళు ఎవరు :) <br /><br />ఇదంతా చదివితే మీకే మనిపిస్తోంది ? ' చండేరీ ' నవల ' మగధీర ' సినిమా కు ఆధారమని పిస్తోందా ? 400 సంవత్సరాల క్రితం కథ , నాయిక పేరు ఇందు , పునర్జన్మ . అంతవరకే రెంటిలోనూ వున్న కామన్ పాయింట్స్ అనిపించింది నాకైతే ! ఆ(( . . . సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ చేతి స్పర్శ ద్వారా గుర్తుపడితే , నవలలో నాయిక శరీర పరిమళము తో గుర్తుపడతాడు నాయకుడు ! మరైతే శోభన్ బాబు అలా ఎందుకు చెప్పాడు చెప్మా ? చివరలో , గొల్లపూడి మారుతీరావు రచయతని , మీ నవలలో సినిమా కు కావలసిన మసాలా సరుకులూ , దినుసులు అన్ని చేరాయనిపిస్తోంది . అన్నప్పుడు రచయత నేను సినిమా కోసం అంటూ ఈ నవలను రాయలేదండీ ! అసలీ సబ్జెక్ట్ సినిమాకు పనికొస్తుందని కూడా అప్పట్లో నాకు తెలీదు . నేనెతో నిజాయితిగా నాదంటూ ఏర్పరుచుకోని అలవరుచుకున్న శైలి లో వ్రాశానీ నవలని . అన్నారు . మరదైతే ఈ నవల ఆధారముగా తీసిన సినిమా ఏమిటి ? ఏమిటో బాబు నాకైతే ఏమీ అర్ధం కాలేదు . శోభన్ బాబు పుణ్యమా అని ఓ మంచి నవల చదివి , రాం చరణ్ సినిమా చూసాను :) ఏమో అనుకున్నాను కాని రాం చరణ్ బాగానే వున్నాడు సుమీ ! మా చిన్నప్పుడు ముద్దుగా వున్న పాపలను ' జపాన్ బొమ్మ ' అనేవారు . కాజోల్ అలానే వుంది బొమ్మలా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2670527668116038922?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-85453631901313169382010-11-21T10:00:00.003+05:302011-11-09T21:03:27.959+05:30<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fmalapkumar%2Falbumid%2F5541489240335251953%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br />కిర్రు . . . కిర్రు మనే బండి చప్పుడు , అప్పుడప్పుడు , ఏహెయ్ . . . నడవండే అని ఎడ్లను అదిలిస్తున్న మస్తాన్ మాటలు , పక్క వాయిద్యం లా కీచురాళ్ళ ద్వనులు తప్ప , అంతటా నిశబ్ధం గా వుంది . బండి తాపిగా వెళుతోంది . చిన్నగా ముడుచుకొని , అమ్మ దగ్గరకు ఒదిగాను . ' చలేస్తోందా ? అమ్మలూ ' అమ్మ అడిగింది .<br />' ఊం ' అన్నాను కొద్దిగా వణుకుతూ .<br />అమ్మ , పక్కనే వున్న గొంగళి తీసి కప్పి దగ్గరగా పొదుపుకుంది . ఇంతలో ఎక్కడి నుంచో సన్నటి సువాసన గాలి లో తేలిపోతూ వచ్చింది . గుండె నిండుగా పీల్చి , ఎంత బాగుందో అన్నాను .<br />' మొగలి డొంక దగ్గర పడుతోంది పాపగారు . మొగలిపూల వాసన ఇది ' అన్నాడు మస్తాన్ .<br />'అమ్మలూ ఇటు చూడు , చందమామ ఎంత బాగున్నాడో ! ' అంది అమ్మ .<br />అమ్మ మీదు గా బయటకు వంగి చూసాను . ఆకాశం లో నిండు చందమామ తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాడు. చందమామ వెలుగు లో , ఇసుకలో ని , బండి చారలు తళ తళ లాడుతున్నాయి .<br />'అమ్మాయిగారూ , ఈ రోజు కార్తీక పున్నమి కదండి అందుకే చంద్రుడు అంత పెద్దగా వున్నాడు .' అమ్మతో అన్నాడు మస్తాన్ .<br />మొగలి డొంక దగ్గర పడుతున్నట్లుంది . చాలా ఘాటుగా మొగలిపూల సువాసన అంతకంతకూ ఎక్కువకాసాగింది .<br />బండి చిన్నగా వెళుతూనే వుంది . ఆకాశం లో అందం గా వున్న చంద్రుని చూస్తూ , చందమామ లోని అవ్వ కథ చెపుతూ , ఆకలేస్తోందా ? అని అడిగింది అమ్మ .<br />' అవును . నువ్వు చందమామ కథ చెప్తుంటే ఇంకా ఆకలేస్తోంది ' అన్నాను .<br />అమ్మమ్మ పంపిన అన్నం మూట విప్పింది అమ్మ . అందులో అన్నం , కంది పచ్చడి , గోంగూరపచ్చడి వున్నాయి . మద్యాహ్నం , బస్ దిగ గానే , కీసర వొడ్డున కూర్చొని , నేనూ , అమ్మా తిన్నాక , మళ్ళీ నాకోసం మని జాగ్రత్తగా మూట కట్టింది అమ్మ . అందులోనే కందిపచ్చడి , అన్నం కలిపి ముద్దలు అమ్మ పెడుతుంటే ఎంత తిన్నానో కూడా తెలీలేదు ! అలా . . . . . అలా . . . . . మా ప్రయాణం సాగిపోతూ వుంది . . .' వూరు దగ్గర పడుతోంది , తుమ్మ డొంక లొచ్చేస్తున్నాయి జాగ్రత్త , తల లోపలికి పెట్టుకోండి ' అని మస్తాన్ చెపుతూనే వున్నాడు , ఓ పెద్ద తుమ్మ కొమ్మ మొహానికి గీరుకొని ,చుర్ మనటం తో , అబ్బా . . . అంటూ లేచాను .<br />ఓహ్ . . . ఇదంతా కలా ????? కాదు ,,, కాదు చిన్ననాటి జ్ఞాపకం . కీసరలో బస్ దిగటం , కీసర వొడ్డున అమ్మమ్మ పంపిన కందిపచ్చడి , గోంగూరపచ్చడి తో అన్నం తినటం , ఆ తరువాత బండి ప్రయాణం , మొగలిపూల సువాసన ఆస్వాదిస్తూ , కార్తీక పౌర్ణమి , నిండు చంద్రుని చూస్తూ , అమ్మ చెప్పే కథలు వింటూ , అమ్మ చేతి , అమ్మమ్మ కందిపచ్చడి అన్నం ముద్దలు తినటము , ఎన్ని సార్లు గుర్తుతెచ్చుకున్నా , కొత్తగా అనిపించే మధురమైన బాల్య స్మృతి .<br /><br />అంతే ఈ సారి వన భోజనాలకు కంది పచ్చడి చేసేయాలని డిసైడ్ ఐపోయాను .<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fmalapkumar%2Falbumid%2F5541172421482099553%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br />కందిపచ్చడి కి కావలసినవి ;<br />కందిపప్పు 1 గ్లాస్ ,<br />రెండు ఎండు మిరపకాయలు ,<br />జీలకర్ర 1 చెంచా ,<br />చింతపండు కొద్దిగ ,<br />గ్లాస్ వేడి చేసి చల్లార్చిన నీరు .<br />మూకుడు లో కందిపప్పును , నూనె వేయకుండా , ఎరుపు రంగు వచ్చేవరకు వేయించాలి . కందిపప్పు వేగాక అందులోనే మిరపకాయలు కూడా వేసి వేయించాలి . దింపేముందు , జీలకర్ర వేయాలి . రోలు ను శుబ్రంగా కడిగి , వేయించుకున్న పప్పు , మిరపకాయలు , జీలకర్ర , చింతపండు , ఉప్పు వేసి మెత్తగా రుబ్బుకోవాలి . పచ్చడి గట్టిగా అనిపిస్తే , కాచి చల్లార్చిన నీటిని కొద్ది కొద్దిగా పోసుకుంటూ రుబ్బుకోవచ్చు .<br />మెత్తగా రుబ్బిన పచ్చడిని , అన్నం లో నెయ్యి వేసుకొని కలుపుకొని తినటమే తరువాత చేయవలసిన పని :)<br /><br />ఆహా . . . అలా తినేస్తే కార్తీక పౌర్ణమి రోజు వనభోజనం చేసినట్లు కాదు కదా ?????<br />అందుకే , పెరట్లోని బాదాం ఆకులను కోసుకొచ్చుకొని , ఎంచక్కా విస్తరి కుట్టుకోవాలి . , అన్నం , కందిపచ్చడి , విస్తరి తీసుకొని మేడ మీదికి పదండి . డాబా పైకి వచ్చారా ?<br />తెల్లని బెడ్ షీట్ నేలపై పరుచుకోండి . పరిచారా ?<br />వాకే , దాని మీద విస్తరేసుకొని , అన్నం , కందిపచ్చడి వడ్డించుకొని . . .<br />సరే ఓసారి తల పైకెత్తి చూడండి .<a href="http://kammatikala.blogspot.com/2010/11/blog-post_19.html"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">అకాశ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">వీధిలో</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">అందాల</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">చందమామ</span><span style="font-weight: bold;"> </span></a>వయ్యారీ తారల తో ఎలా సయ్యాట లాడుతున్నాడో కదా !!!! వావ్ ,,,,, తెల్లని వెన్నెల ధారలలో తడిసిపోవట్లేదూ . ఆ పైన చిరు చిరు చలి . . .<br />వాకిట్లోని పారిజాతాల పరిమళాలు , , , , ,<br />పక్కింటి చెంబేలీల సువాసనలూ , , , ,<br />సందులో విచ్చుకుంటున్న జాజిపూల పలకరింపులూ . . .<br />తెల్లని బెడ్షీట్ పైన , పచ్చని ఆకులో , పొగలు కక్కుతున్న మల్లెపూవులాంటి అన్నం , ఎర్రని కందిపచ్చడి . . .<br /><br />చుక్కలు *********** కనిపిస్తున్నాయా ****** ఇంకెందుకు ఆలశ్యం కానీయండి .<br /><br />ఇంత వరకూ వాకే . . . ఆ పైనే వచ్చిపడ్డాయి తిప్పలు . వెన్నెల సోనలను కురిపిస్తున్న చందురుని ఫొటో తీద్దామని ఎంత ప్రయతించినా ఊం హూ అంటాడే ! హాల్ లోని పెద్ద కిటికీ నుంచి కనిపిస్తున్న జాబిలిని బతిమిలాడాను , ఒక్క ఫోజ్ ఇవ్వమని . డాబా పై కొబ్బరాకు సందులోని వెన్నెలరేడును వేడుకున్నాను . అబ్బే . . . మాట వింటేనా ??? చూస్తూండగానే తెల్లారిపోయింది . నన్నూ , నా కెమేరాను చూసి , ఎదురింటిస్తంబం మీద ఓ పిట్ట వాలింది . సరే , దానినెందుకు చిన్న బుచ్చాలని ఓ ఫొటో తీసేసాను . అది చూసి బిల బిల లాడుతూ కాకులొచ్చి , గోడపై బైఠయించి , మమ్మలినీ తీయవూ అన్నాయి . వాకే డన్ ! మాయదారి చందురుడే కాని , నేను నీకు కనిపించనా అని మొహమంతా ఎర్రబరుచుకుంటున్న సూర్యునీ ఫొటో తీసాను . అంతే ఇంకేం చేస్తాను ?????<br /><br />హాపీ కార్తీక పౌర్ణమీ :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-8545363190131316938?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-9152137733551980122010-11-11T00:49:00.002+05:302010-11-11T11:18:09.079+05:30<embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fmalapkumar%2Falbumid%2F5511530331041850673%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="400" height="267"></embed><br /><br /><br />' చీకటి వెలుగుల రంగేళీ , జీవితమే ఒక దీపావళి ' , ఈ పాట తో నా ' కమ్మటి కలలు ' బ్లాగ్ తో సహా బోలెడు బ్లాగులు హోరెత్తిపోయాయి . చీకటి వెలుగులు , కష్ట సుఖాలు , చేదు తీపి అన్నిటి కలగూరగంపే జీవితం . కాదని ఎవరన్నారు ? దీపావళి కోసం వెతికి , వెతికి నీలి మేఘాల లో తేలిపోతున్నట్లు గా , లేలేత నీలి రంగు చీర ముచ్చట పడి కొనుక్కోవటము ఎంత సంతోషం కలిగించిందో మాటల తో తెలపలేను . చక్కటి లేత నీలి మబ్బు రంగు కు , కొంచం ముదురు నీలిరంగులో చిన్ని కొండల అంచు , కనీ కనిపించని నీలి రంగులో సన్నని గడి తో ముద్దు ముద్దు గా వున్న చీరను , మురిపెం గా చూసుకుంటూ , వెండి కంచం శుభ్రం గా తుడిచి , పొందికగా చీరను అమర్చి , అమ్మవారికి చూపించి , ఆత్రుతగా కట్టుకుందామని తీస్తే . . . . . ఇంకేముంది , ఎక్కడి నుండి అంటిందో నూనె మరక దర్షనం ఇస్తే . . . మనసంతా పచ్చి కాకరకాయ తిన్నట్లు చేదైపోక ఏమవుతుంది ? ఎవరు దిష్ఠి పెట్టారో ????? కొంటున్నప్పుడే షాప్ లో పక్కావిడ అననే అంది ఈ చీర బాగుంది , మీరు తీసుకోక పోతే నేను తీసుకుంటాను అని . దిష్టి మొహంది , ఎవరో కాని ఆమె దిష్ఠే తగిలింది అని ఖారాలూ , మిరియాలు నూరకుండా వుండేందుకు , నేనేమైనా సన్యాసినా ? హుం . . . కొంచం లో కొంచం నయం , అంటేదేదో కొంగుకు అంటింది అనుకుంటూ చేదైన మనసును కాస్త , పుల్లగా వగరుగా మార్చుకోక తప్పలేదు . ఆ మరక కనిపించకుండా దాచుకొని , ఆ చీర కట్టుకున్నప్పుడు , అందరి తో పాటు శ్రీవారు కూడా , చీర చాలా బాగుంది అన్నప్పుడు , ఆహా . . . నా జన్మ ధన్యమాయేగా ఎన్నాళ్ళ కెన్నాళ్ళ కు . . . చేదు , ఖారం , వగరు , పులుపు అన్ని పోయి తీపి వచ్చె ఢాం ఢాం ఢాం . చీకటి వెలుగుల రంగేళి !!!!!<br /><br />దీపావళి ఐపోయిన ఇన్ని రోజులకు ఈ సంగతి ఎందుకంటే , మరి ఈ రోజే గా కాకరకాయ కూర చేస్తున్నాను . కాకరకకాయ కూరలో అన్ని వేస్తుంటే జీవితానికి , కాకరకాయ కూరకు ఎంతపోలికనో కనిపెట్టేసా :) సరే కాకరకాయ గురించి నేను కనిపెట్టిన కబురు ఎలా చెబుదామా అని అలోచిస్తూ , , , అలోచన పూర్తయ్యే లోపు కూడలి చూద్దాం అని చూస్తే కబుర్లు , కాకరకాయలో<br />" మరలిరాని కాలం<br />మరపు తెలియని మనసు<br />తీపి చేదు జ్ఞాపకాల దొంతరలకు ఆలవాలం. "<br />అని ఓ మాట కనిపించింది ! వావ్ ((( వాటే కో ఇన్సిడెన్స్ !!!!!<br /><br />అబ్బా . . . జీవితమూ , జ్ఞాపకమూ వొకటే నబ్బా సద్దేసుకుందాం అనుకొని ఆ మాట ను ఎత్తుకొచ్చేసుకున్నాగా ! చెప్పాలంటే థాంక్ యు . ( హుం . . కిడ్నాప్ చేసి , థాంక్ యు చెపుతున్నావా ? సరే కానీయ్ ఏంచేస్తా ????? ఇది చెప్పాలంటే డైలాగ్ ) <br /><br />ఇహ కబుర్లు ఆపేసి , కాకరకాయ కూర ఎలా చేయాలో తెలుసుకుందామా . . . . . <br /><br />మా అత్తగారు కాకరకాయ కూర బ్రహ్మాండం గా చేసేవారు . ఒక్క కాకరకయ కూరేమిటి లెండి వంట చాలా బాగాచేసేవారు . అదేమిటో ఏ మసాలాలు వేయకుండానే కూరల రుచి అదిరిపోయేది . సాయంకాలము పప్పుచారు , ధనియాల పొడి వేసి కాస్తూ , వుంటే నాతో కంబైండ్ స్టడీ కోసం వచ్చిన నా ఫ్రెండ్ , మీ అత్తగారు పప్పుచారు చేస్తున్నట్టున్నారే అంటూ , ఆ పప్పుచారన్నం పెట్టే వరకూ , చదువు కోకుండా ముక్కులు ఎగబీలుస్తునే వుండేది ! వంటంతా అయ్యాక కుంపటి లో పప్పుచారు గిన్నె అలాగే వుంచేవారు . అత్తయ్య గారు వుంచుతున్నారు కదా నేనూ అలాగే చేద్దాం అని ఓసారి పప్పుచారు చేసాక , ఇంకాసి ని , నిప్పులు కుంపట్లో వేసి , ఆ గిన్నె ను కుంపట్లో వుంచేసాను . అందరూ తినటాని కి వచ్చేసరికి , మరి అత్తయ్యగారు వుంచినప్పుడే మో వేడి , వేడిగా వుండేది . నేను వుంచినప్పుడేమో శుభ్రం గా గిన్నె మాడి పోయింది . నా బిక్క మొహం చూసి , అన్ని నిప్పులలో వుంచ వద్దమ్మా , వంటంతా అయ్యే సరికి నిప్పులు ఆరిపోతాయి , కాని ఇనప కుంపటి కదా వేడిగా వుంటుంది , ఆ వేడి కి వుంచుతే , పప్పుచారు కూడా అందరూ తినేవరకూ వేడిగా వుంటుంది అని అసలు కిటుకు చెప్పారు . ఎంతైనా , కుంపటి లో , ఇత్తడి గిన్నెలలో , సన్నటి సెగ మీద చేసిన కూరల రుచే వేరు . <br /><br />హోరినీ . . . మళ్ళీ కబుర్లు వచ్చేసాయి . అంతే అంతే అందుకే కబుర్లూ కాకరకాయలూ అన్నారు .<br />నేను కుంపటి వాడను కాని , కొన్ని కొన్ని కూరలకు , ఇత్తడి , గుండు గిన్నె వాడుతాను . ఈ గిన్నె అరిగి పోయినప్పుడల్లా , బడీ చావిడీ లో వున్న , ఇత్తడి సామానుల దుకాణం నుంచి మళ్ళీ తెచ్చుకుంటూ వుంటాను . కాకరకాయ కూర మటుకు తప్పని సరిగా ఈ గిన్నె లోనే వండుతాను .<br /><br />కాకరకాయ కూరకు కావలసిన వి ;<br />కాకరకాయలు 1/2 కిలో ,<br />చింతపండు 50 గ్రాములు ,<br />పెరుగు చిన్న కప్పు ,<br />బల్లం / పంచదార 100 గ్రాములు లేదా కొంచం ఎక్కువ తక్కువ కూడా కావచ్చు ,<br />పసుపు ,<br />ఉప్పు ,<br />ఖారం ,<br />పోపుకు ,<br />వేరుశెనగ నూనె రెండు చెంచాలు ,<br />అవాలు , జీలకర్ర , శెనగపప్పు , మినపపప్పు , ఇంగువ , కొద్ది కొద్ది గా .<br />చేసే విధానము ;<br />ముందుగా కాకరకాయలను శుభ్రము గా కడిగి , రెండు అంగుళాల మందము లో ముక్కలుగా కోయాలి . గిన్నె లో కాకరకాయ ముక్కలను వేసి , పెరుగు , చింతపండు , పసుపు , ఉప్పు రుచికి సరిపడా వేసి బాగా కలిపి స్టవ్ మీద చిన్న మంటలో పెట్టాలి . గిన్నె మీద కొంచం గుంటగా వున్న మూత పెట్టి , దాని నీళ్ళు పోయాలి . ముక్కలు వుడికేవరకూ మధ్య మధ్య లో కలుపుతూ వుండాలి . ముక్కలు వుడికి , మూత మీది నీళ్ళన్నీ ఇగిరిపోయాక , గిన్నెను దింపి , ముక్కలను చిల్లుల పళ్ళెం లోకి వంచాలి . పైపైన వున్న చింతపండు ను తీసేయాలి . ఆ తరువాత గిన్నెను స్టవ్ మీద వుంచి , నూనె వేసి , కాగాక పోపు గింజలు వేయాలి . పోపు గింజలు కొంచం ఎర్రపడ్డాక , ఇంగువ వేసి , కాకరకాయ ముక్కలను వేయాలి . ఇష్టప్రకారము ఖారం వేసి , పంచదారను కాని , బెల్లము ను కాని వేసి తక్కువ మంటలో వుంచాలి . పంచదార పాకములా అయ్యి అన్ని ముక్కలకూ పట్టేవరకూ వుంచాలి . పంచదార తక్కువవుతుంది అనుకుంటే ఇంకాస్త వేసుకోవచ్చు . ముదురు పాకము లా అయ్యి కూర కొంచం బ్రౌన్ కలర్ లోకి మారి , దగ్గర పడి నప్పుడు దింపేసి , డిష్ గిన్నె లోకి వెంటనే మార్చుకోవాలి . అరే కాకరకాయ చేదు పోయిందే , , , గయాబ్ . . . గాన్ . . .<br /><br />ఆగండాగండి , అలా తినేయకండి . వేడి అన్నం లో ముద్దపప్పేసుకొని , నెయ్యేసుకొని , కలిపి , ముద్ద , ముద్దకూ కాకరకాయ కూర నంచుకుంటూ గుటుకూ . . గుటుకూ మని రుచిని ఆస్వాదిస్తూ తినాలి . . . ఊ (( . . . ఇహ కానీయండి <br /><br />ఇప్పుడర్ధమైందా , జీవితానికి , కాకరకాయకూ ఉన్న పోలిక (( . . .<br /><br />లేక పోతే చదువు రాక ముందు ' కాకరకాయ ' , చదువుకున్నాక ' కీకరకాయ ' అన్నట్లుగా వుందా :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-915213773355198012?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-28039982304825639122010-11-04T16:26:00.005+05:302010-11-27T15:15:59.120+05:30సీతాలక్ష్మి గారి , కాల్ చేసి థాంక్స్ చెప్పాలని వారం నుండి ప్రయత్నిస్తున్నాను . ఏమనుకుంటారో , ఎలా మాట్లాడుతారో అని సంకోచం ! చివరికి ధైర్యం చేసి , భయపడుతూనే ( ఆవిడ తో మాట్లాడేందుకు , భయము , సంకోచము , ధైర్యం ఎందుకు అంటారా ? అది టాప్ సీక్రెట్ ) ఫోన్ చేసాను . ముందు , ఇద్దరమూ కాస్త మొహమాటం గా మాటలు మొదలుపెట్టాము . ఎలా జరిగిందో కాని , ఆ క్షణం లోనే ఇద్దరికీ దోస్తీ కుదిరిపోయి , బోలెడు , బోలెడు , కబుర్లు చెప్పేసుకున్నాము . వాళ్ళ పాపాయి గురించి ఆవిడ , మా పిల్లల గురించి నేను కాసేపు చెప్పుకున్నాక , పుస్తకాలమీదికి టాపిక్ మళ్ళింది . యద్దనపూడి , సెక్రటరీ ఈ మద్యే కొన్నాను అని ఆవిడంటే , అరే నేనూ ఈ మద్యే కొన్నాను అన్నాను .కాసేపు ' జీవనతరంగాలు ' గురించి , అలా అలా , ఇద్దరికీ నచ్చిన ,పుస్తకాలు , పాటలు గురించి , మద్య మద్య చాలా సేపటి నుండి మాట్లాడుతున్నాము అని ఒకరితో ఒకరం అనుకుంటూనే చాలా ముచ్చట్లు చెప్పుకొని , వీలైతే , యద్దనపూడి ని నేను సీతాలక్ష్మి గారికి , రావు బాలసరస్వతి ని ఆవిడ నాకు చూపించే ఒప్పందం చేసుకొని , ఆ రోజుకు కబుర్లు ఆపేసాము .<br /><br />హుర్రే . . . . . ప్రమదావనం లో , సినిమాలు గా వచ్చిన నవల ల గురించి , చర్చజరుగుతోంది . ' చరణదాసి ' గురించి రాద్దామని , రెండు రోజులుగా , ఆ సి. డీ కోసం ఇల్లంతా గాలిస్తున్నాను . దొరకని దాని గురించి ఎందుకు ? ' సెక్రటరీ ' , ' జీవనతరంగాలు ' గురించి వ్రాయచ్చుగా అనుకొని , నా ఎలుకమ్మ ను చేతిలోకి తీసుకున్నాను . నేను , పూణే లో బి. యే ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నప్పుడు , ఓ రోజు ఇంటికి వస్తుండగా , కిరికీ లో ' ఆంధ్ర జ్యోతి ' వీక్లీ చూసాను . ఇంటి కెళ్ళాక బోర్ గా వుంటుంది , ఓ తెలుగు పుస్తకం కనిపించింది , కొనుక్కుందాం అనుకొని , బస్ లోనుండి దిగి , ఆ పుస్తకము కొన్నాను . యాదృచికం గా ఆ సంచిక లోనే యద్దనపూడి వ్రాసిన ' జీవనతరంగాలు ' సీరియల్ మొదలైంది . అలా నా తెలుగు నవలా సాహిత్య పఠనం మొదలైంది . ఆ సినిమా కూడా నచ్చేసింది . ఎంతో ఇష్టం గా చదివిన సెక్రటరీ , సినిమా మటుకు నచ్చలేదు . అదెందుకు నచ్చింది , ఇదెందుకు నచ్చలేదు అంటే , '<a href="http://chitram.maalika.com/movies-based-on-novels-1/"><span style="font-weight: bold;"> చిత్రమాలిక</span></a> ' లో నేను వ్రాసిన వ్యాసం చదివి తెలుసుకోండి .<br /><br />మా పిల్లలు , చిన్నప్పుడు , నచ్చని కూర తినకుండా తప్పించుకోవటాని కి , నచ్చిన కూర తినేసి , ఇక కడుపులో ఖాళీ లేదు , ఇక తినము అని మారాము చేసేవారు ! అప్పుడు మావారు , నచ్చని కూర ముందు తిని , నచ్చిన కూర తరువాత తినమని , అలానే తినిపించేవారు ! అదే పద్దతి అలవాటై , పుస్తకం గా నచ్చి , సినిమా గా నచ్చని సెక్రటరీ గురించి ముందు , పుస్తకం గా , సినిమా గా నచ్చిన జీవనతరంగాలు గురించి తరువాత రాసాను . మరి ఎలా రాసానో మీరూ చదివి చెప్పండి .<br /><br />చిత్రమాలిక టీం వారికి ధన్యవాదాలు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-2803998230482563912?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-9558316861967494252010-11-02T19:07:00.005+05:302010-12-06T16:08:46.386+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPy9HGHYyeI/AAAAAAAAEEw/deP66m-8LiA/s1600/camera.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPy9HGHYyeI/AAAAAAAAEEw/deP66m-8LiA/s320/camera.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547516770611939810" /></a><br /><br />మాం వన్ సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ ఫర్ యు అనుకుంటూ వచ్చాడు , మా అబ్బాయి , నాపుట్టినరోజు సాయంకాలం . కెమేరా తెచ్చావా అని అడిగాను . హుం . . . నువ్వస్సలు సర్ప్రైజ్ కాలేదా ??? ఐనా ఎలా తెలుసుకున్నావు మాతే అని బోలెడు హాచర్యపోయాడు . మరి నెల రోజుల నుండి , నాకో కెమేరా కావాలీ . . . అని అడుగుతున్నాను కదా . అదే తెచ్చివుంటావులే అనుకున్నాను హి హి హి . అని నవ్వేసాను . ఎంత వూహించుకుంటూ వచ్చానో తెలుసా అన్నీ వేస్ట్ చేసావు అన్నాడు . నువ్వు కొడక్ తెచ్చినందుకు సర్ప్రైజ్ కావటంలేదు కాని , నా కొడకా ( ఉష్ . . . తిట్టుకాదు , మురిపెం ) నీకు గుర్తుండి తెచ్చిన్నందుకు మాత్రం సర్ప్రైజ్ అవుతున్నాను . నిజం చెప్పు ఇది నీ ఐడియా యేనా ? అని అడిగాను . హుం . . . నువన్నీ గెస్ చేసేస్తావు మమ్మీ . బామ్మ బర్త్ డే కి ఏం గిఫ్ట్ ఇద్దాము అంటే . బామ్మ కు కెమేరా అవసరం అదే ఇద్దామన్నారు పిల్లలు . ఐనా నేను కొననేమిటి అన్నాడు . ఎందుకు తేవు , తెస్తావు . కాని ఆ లాప్ టాప్ లో నుండి , సెల్ లో నుంచి తల బయటకు రావాలి , అప్పుడు నీకు గుర్తుండాలి , ఎంత తతంగం ! అన్నాను . అలా నా బర్త్ డే రోజు , నా కొడుకు ( మురిపెం . . . మురిపెం . . . ముచ్చట ) నాకోసం కొడక్ తెచ్చాడు .<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.co.in/s/c/bin/slideshow.swf" width="400" height="267" flashvars="host=picasaweb.google.co.in&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.co.in%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fmalapkumar%2Falbumid%2F5534840767680804929%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><br /><br /><br />ముందుగా ఏ ఫొటో తీద్దామా అని ఆలోచించీ . . . చి . . . ఈ ఫొటో తీసాడు . ఆ తరువాత బర్త్ డే ఫొటోస్ చాలానే తీసామనుకోండి . ఎంతైనా మొదటి ఫొటో ప్రత్యేకతే వేరు కదా . ఆ మరునాడు కష్టపడి ఓ చేత్తో కెమేరా పట్టుకొని నా రెండో చేయి ఫొటో నేనే తీసుకున్నాను . అది నేను నా మొదటి కెమేరాతో , నేను తీసిన మొదటి ఫొటో అన్నమాట ! ఆపైన ఈ పూలను తీసాను . అప్పటి నుంచి నా కొడక్ , వేరెవర్ ఐ గో , ఇట్స్ ఫాలోయింగ్ మి $$$$$<br /><br />అలా నాతోపాటు వచ్చి నా<a href="http://sahiti-mala.blogspot.com/2010/09/blog-post_16.html"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ప్రయాణములో</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">సరిగమలు</span></a> పలికించింది . అప్పుడైతే ఫుటువాలు తీసేటప్పుడు ఎవరు నా వైపు చూసినా , నా బుజ్జి కెమేరానే చూస్తున్నారు , ఎక్కడ ఎత్తుకెళ్ళిపోతారో , ఎక్కడ దిష్ఠి పెట్టేస్తారో అని తెగ టెన్షన్ పడ్డానను కోండి . చున్నీ చాటున దాచుకొని మరీ తీసాను ఫొటోలను . ఎంతైనా కొత్తది , జిందగీలో మొదటిసారి నాకంటూ వచ్చిన కెమేరా కదా ఆ మాత్రం మురిపెమూ , భయమూ వుండదేమిటి ?<br /><br />అంతేకాదండోయ్ , ఆ తరువాత నెలలో నా సుపుత్రుడు నాకోసం సరికొత్త లాప్ టాప్ కూడా తెచ్చిచ్చాడు . పాపం అదేమిటో . . . అప్పుడూ నేను సర్ప్రైజ్ అవలేదు &amp;&amp;&amp;&amp; మమ్మీ కోసం గిఫ్ట్ తెస్తే సర్ప్రైజే కాదు అని నామీద వాళ్ళ అక్కకు కంప్లైంట్ చేసాడు * నువ్వు తేక పోతే సర్ప్రైజ్ అయ్యేదానిని , నా పరువు పోయేది . మా ఫ్రెండ్స్ కొత్త లాప్ టాప్ కొనుక్కోండి , ఈ పాత దానితో ఏం తిప్పలు పడుతారు అంటుంటే , మా అబ్బాయి యు. యస్ వెళ్ళాడు తీసుకొస్తాడు అని చెప్పానురా సుపుత్రా అన్నాను .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPy8bR_m57I/AAAAAAAAEEo/eOX25SaycuY/s1600/100_1228.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 276px; height: 231px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ttoB5sG7XVM/TPy8bR_m57I/AAAAAAAAEEo/eOX25SaycuY/s320/100_1228.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547516017886291890" /></a><br /><br /><br /><br />ఇదిగో ఇదే నా కొత్త లాప్ టాప్ . ఏమిటీ ఇంత కిట కిట లాడిపోతోంది అని ఆశ్చర్యపోతున్నారా ? ఇంతకు ముందు చెప్పాను కదా నా<a href="http://sahiti-mala.blogspot.com/2009/07/blog-post.html"><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ఆంకోపరి</span></a> షేరింగ్ ఆటో అని . కొత్త లాప్ టాప్ రావటము ఆలశ్యం , నా మనవళ్ళూ , మనవరాళ్ళూ వచ్చేసారు . మరి అడుగులో అడుగేస్తూ మా వారు వచ్చేసారు . నేను తప్ప వాళ్ళంతా ఎడ్మిన్స్ ట్రేటర్ లే ! బతిమి లాడి బామాలి నేను ఎడ్మిన్స్టర్ అయ్యాను లెండి . మరి , నేనూ , మా అక్కో అన్నాడు మా అబ్బాయి . ఆ ((( . . . మీ ఇద్దరూ నా చేయిజారిపోయారు కదరా అనేసాను .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3076033631764389137-955831686196749425?l=sahiti-mala.blogspot.com' alt='' /></div>మాలా కుమార్http://www.blogger.com/profile/01350166817879099800noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3076033631764389137.post-69238460198351364292010-10-29T01:10:00.004+05:302010-12-02T17:57:09.215+05:30మొదటిసారిగా అమెరికా వెళ్ళటము * * * ఎప్పుడో ఓ సారి విమానమెక్కి హైదరాబాద్ నుంచి కలకత్తా వెళ్ళానే గాని , ఇన్ని సంవత్సరాల తరువాత , ఒక్క దానినే , గ్లోబ్ కు అవతలి వైపున వున్న అమెరికాకి , విమాన మెక్కి అన్ని గంటలు ప్రయాణము చేయటమే !!! తలుచుకుంటే గుండె గుభిల్లు మంటోంది . కాని అమ్మమ్మా అంటూ వచ్చే చిట్టి తల్లి కోసం వెళ్ళక తప్పదు . . . అందరూ అమెరికా వెళుతున్నావు అని గొప్పగా అంటున్నారే కాని గుండె గుబ గుబ * * * * * వీసా కష్టం మీద దొరికింది ! వెళ్ళను అన్లేను . . . ఇక్కడైతే లేబర్ రూం లో లక్ష్మి వుంటుంది , పెద్ద దిక్కు అత్తయ్యగారున్నారు . . . హాస్పిటల్ లో డ్యూటీ చేసేందుకు ఎందరో వున్నారు . . . ముఖ్యం గా భారం ఆయనగారి మీద వేసేసి నిశ్చింత గా వుండొచ్చు . . . . అక్కడ అంతా కొత్త . . . ప్రదేశము , దేశము , వాతావరణము , అల్లుడూ . . . అన్ని ఎలా సంభాళించుకుంటానో ఏమో ????? మేకపోతు ఘాంభీర్యము తో విమానమెక్కాను . . . ఎక్కేముందు , మావారు వాళ్ళ ఫ్రెండ్ కొడుకు అని , నేను వెళ్ళే విమానము లో నే న్యూయార్క్ వరకూ వస్తాడనీ , పరిచయము చేశారు . అమ్మయ్య గుడ్డిలో మెల్ల . . . ఆ అబ్బాయిదీ నా పక్క సీటే . నాకు కిటికీ పక్క సీట్ వచ్చింది . . . రామచంద్రా . . . కిటికీ పక్కన ఎలా కూర్చునేది ????? గాలికి తలుపు తెరుచుకొని , ఇంత ఎత్తు నుంచి కిందపడిపోతే . . . దేవుడా . . . రాముడా . . . ఎన్ని కష్టాలు పెట్టావురా తండ్రీ . . అని దిక్కులు చూస్తూ నిలబడ్డాను . ఇంతలో ఓ అమ్మాయి ఎక్స్ క్యూజ్ మీ . . . మీ సీట్ లోకి వెళుతారా ఇది నా సీట్ అన్నది . చిన్నగా . . . మొహమాటం గా ప్లీజ్ మీరు కిటికీ పక్కన కూర్చుంటారా ??? నేను ఇటు కూర్చుంటాను అన్నాను . ఆ అమ్మాయి తల్ల కిందులై పోయి . . . బోలెడు హాచర్య పోయి . . . వై నాట్ అంటూ ఆనందం గా కూర్చుంది . హమ్మయ్య పెద్ద ప్రమాదం తప్పింది ( ప్రమాదము కిటికీ లో నుండి పడిపోవటము కాదు . నవ్వకండి నాకా మాత్రం తెలుసు . కాక పోతే మావారు నాకున్న కిటికీ పిచ్చి తెలిసిన వారు కాబట్టి , మొదటిసారి నేను కిటికీ పక్కన కూర్చుంటే అంత ఎత్తు నుండి కిందికి చూస్తే కళ్ళు తిరుగుతాయేమో , ఆయన పక్కన లేక పోతే , మరింత భయపడతానని , కిటికీ పక్కన కూర్చోవద్దని చెప్పారు . ఆయన గారి మాట వినాలి కదా ! ఇప్పుడైతే ఎవరు అరిచి ఘీ పెట్టినా కిటికీ పక్క సీట్ ఏమాత్రం త్యాగం చేయను . కిటికీ లో నుండి , తేలిపోయే మబ్బులను , అప్పుడప్పుడు , మాప్ లోలా కింద కనిపించే భూమిని చూస్తూ ఊహల మబ్బుల్లో తేలిపోయే అవకాశాన్ని ఎంతమాత్రం త్యాగం చేయను గాక చేయను ) అని నిట్టూర్చి , ఆ అమ్మాయి కి బోలెడు థాంకూలు చెప్పి , కిటికీ వైపు , ఆ అమ్మాయి , రెండో వైపు మా వారి ఫ్రెండ్ కొడుకు రెడ్డీ కూర్చోగా సేఫ్ గా మద్య సీట్లో బైటాయించాను . ఇంతలో ఏర్ హోస్టమ్మ కూల్ డ్రింక్ తెచ్చింది , ఊం హూ వద్దు అని తల అడ్డంగా తిప్పేసాను . ఏర్ హోస్టమ్మ విచిత్రం గా చూస్తుండగా , రెడ్డి , తాగండాంటీ కొంచం కూల్ గా వుంటుంది అన్నాడు . పాపం పిల్లాడు చెపుతున్నాడు కదా అని కూల్ డ్రింక్ తీసుకున్నాను . న్యూయార్క్ లో దిగేవరకూ ఇద్దరూ బోలెడు కబుర్లు చెప్పారు . న్యూయార్క్ లో విమానం ఆగింది , అంతే అప్పటి వరకూ ముచ్చట్లాడిన పిల్ల నన్ను నెట్టుకుంటూ గబ గబా దిగేసి వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా పరిగెత్తింది . రెడ్డి మటుకు నేను ఎలా బయటకు వెళ్ళాలో చెప్పి , నేను మారాలిసిన విమానము ఎక్కేందు కు , ఇంకో టర్మినల్ కు ఎలా వెళ్ళాలో చెప్పి వెళ్ళి పోయాడు . ఆ అబ్బాయి విమానము వేరే చోట అట . చేసేదేముంది , చిన్నగా ముందుకు నడిచాను .<br /><br />ఎలాగో నా లగేజ్ కలెక్ట్ చేసుకున్నాను . చెకౌట్ చేసే చోట ఓ నల్ల ఆఫీసర్ చూస్త�